ภายในห้องเช่าของอาทิตย์ตอนนี้ทั้งอาทิตย์และก็น้ำต่างก็นั่งมองหินปลุกพลังสีแดงสดสวยงามตรงหน้าด้วยสีหน้าตก จะไม่ให้ใได้ยังไงก็เพราะว่าหินปลุกพลังตรงหน้าก็คือหินปลุกพลังระดับSSอีกชิ้นที่พวกเขาได้เห็นและได้รับมา
“นายน้องช่างเป็คนลึกลับจริงๆไม่คิดเลยว่าจะมอบหินปลุกพลังระดับนี้ให้กับคนอื่นอย่างง่ายดายเช่นนี้”อาทิตย์เอยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกถึงความเคารพ
“นั้นนะสิไม่คิดเลยว่านายน้อยจะเมตตาเราขนาดนี้ เราจะต้องตอบแทนนายน้อยให้ดีในอนาคต”น้ำเอยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงแต่จริงจัง
“เข้าใจแล้ว เมื่อคุณหายดีแล้วผมตั้งใจว่าต่อจากนี้จะติดตามรับใช้นายน้อยไปตลอดชีวิตเพื่อทดแทนความเมตตาที่นายน้อยมีให้พวกเรา ผมว่าคุณรับใช้มันเถอะสถานที่ที่เราอยู่ไม่ปลอกภัยนักผมกลัวว่าจะเกิดเื่ไม่คาดฝันขึ้น”อาทิตย์เอยขึ้นพร้อมกับกวาดตามองไปรอบๆอย่างกังวล
“เข้าใจแล้วที่รัก”น้ำพยักหน้าตอบจากนั้นก็หยิบเข็มขึ้นมาจิ้มที่นิ้วมือก่อนจะหยดเืใส่หินปลุกพลัง หลังจากที่เืซึมเข้าไปหินปลุกพลังก็ะเิออกเป็ละอองแสงสีแดงหายเข้าไปในร่างของน้ำฟ้าภรรยาของอาทิตย์ทันที
“ทักษะแสงศักดิ์สิทธิ์ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนายน้อยถึงบอกว่าหินปลุกพลังชิ้นนี้สามารถรักษาอาการาเ็ของเราได้ ทักษะที่ได้รับทรงพลังมากจริงๆ”น้ำฟ้าลืมตาขึ้นหลังจากที่ทำความเข้าใจทักษะที่ตนเองได้รับ
หลังจากที่ทำความเข้าใจกับทักษะแล้ว น้ำฟ้ายกมือขึ้นร่ายทักษะรักษาอาการาเ็ของตนเอง ไม่นานสีหน้าที่ดูอ่อนหน้าร่างกายที่ดูอ่อนแรงก็กลับมาแข็งแกร่งเป็ปกติอาการาเ็ทั้งหมดหายไปในทันที
น้ำฟ้าบอกถึงความสามารถของทักษะที่ได้รับและบอกว่าอาการาเ็ของตนหายดีแล้วให้อาทิตย์ฟัง เมื่อได้ยินดังนั้นอาทิตย์อดไม่ได้ที่จะะโด้วยความดีใจ
“ผมขอตัวเอาสมุนไพรเหล่านี้ไปขายก่อนจะได้ซื้อทรัพยากรมาฝึกฝน การที่นายน้อยสามารถมอบหินปลุกพลังระดับนี้ให้กับพวกเราได้ง่ายแสดงว่าตัวตนของนายน้อยจะต้องยิ่งใหญ่มาก ถ้าเราไม่พัฒนาตนเองเราอาจจะไม่คู่ควรรับใช้นายน้อยก็ได้”อาทิตย์กล่าวบอกน้ำฟ้าก่อนจะออกจากห้องไป
ใน่เวลาที่ผ่านมาไผ่ได้มีการพูดคุยกับอาทิตย์อยู่บ้างเป็ครั้งคราว เพราะอาทิตย์มีทักษะล่องหนไผ่จึงบอกที่อยู่ของสมุนไพรระดับสูง ทำให้่เวลาที่ผ่านมาอาทิตย์สามารถหาสมุนไพรระดับสูงมาขายได้มากมาย อาทิตย์ยังโอนเงินมาให้ไผ่มากกว่าครึ่งอีกด้วย
สองอาทิตย์ต่อมา
ในขณะที่ไผ่กำลังนั่งเล่นอยู่ในโซนห้องนั่งเล่นกับเมฆและฟ้าที่ข้อมือของไผ่ก็มีสัญญาณแจ้งเตือนว่ามีคนติดตามเข้ามา ไผ่เอื้อมมือไปลูบหัวทั้งสองคนพร้อมกัยเอยด้วยรอยยิ้ม “วันนี้พี่ต้องออกไปทำธุระข้างนอก ทั้งสองคนห้ามซนนะเข้าใจไหม”
“เข้าใจครับ/ค่ะพี่”เมฆและฟ้าเอยตอบพร้อมกันจากนั้นก็ก้มหน้าลงเล่นของเล่นกันต่อ
.
.
“หอข้อมูลส่งข้อความมาบอกว่า้าพูดคุยกับเราครับนายน้อย”อาทิตย์เอยขึ้นหลังจากที่ไผ่นั่งลงภายในห้องเดิมของโรงแรมก่อนหน้านี้
“ถ้าเช่นนั้นคุณก็ไปหาพวกเขามอบกระดาษแผ่นนี้ให้พลังจากได้รับเงินแล้วค่อยมอบกระดาษแผ่นนี้ให้พวกเขา”ไผ่ยื่นกระดาษสองแผ่นที่เขาได้เตรียมเอาไว้ตั้งนานแล้วให้อาทิตย์
ภายในได้ระบุสิ่งที่พวกเขา้าแต่ครั้งนี้ไผ่ใส่ราคาของมันลงไปด้วย เพราะเขาไม่คิดจะมอบให้อีกฝ่ายฟรีอีกแล้ว ครั้งที่แล้วที่ไผ่ยอมมอบให้ฟรีก็เพื่อพิสูจน์ให้อีกฝ่ายเห็นเท่านั้น
“ขอรับนายน้อย”อาทิตย์รับคำโดยไม่ถามอะไรให้มากความ หลังจากรับกระดาษจากไผ่แล้วจึงขอตัวออกไป
ไผ่เดินออกไปนั่งที่ระเบียงห้องรอขณะที่ให้อาทิตย์ออกไปจัดการธุระ ครั้งนี้เขาไม่จำเป็ต้องไปรอที่อื่นเพราะว่าน้ำภรรยาของอาทิตย์นั้นอยู่ที่บ้านไม่ได้ตามมาด้วย
เมื่ออาทิตย์มาถึงหอข้อมูลเขาก็ถูกเชิญเข้าไปยังชั้นบนสุดที่ซึ่งเป็ห้องทำงานของเ้าหอข้อมูลทันที อาทิตย์รู้สึกกดดันมากเมื่อต้องอยู่ต่อหน้าตัวตนระดับนี้แต่อาทิตย์ก็พยายามทำตัวให้เป็ปกติ
อาทิตย์รู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีทางทำอะไรที่ไร้เหตุผลอย่างแน่นอนเพราะว่าสิ่งที่อยู่ในมือของเขานั้นมีค่าและสำคัญมากเกินไปที่จะขัดแย้งด้วย
“สวัสดีครับคุณลูกค้าหอข้อมูลยินดีต้อนรับ ผมอีธาน เป็เ้าหอข้อมูลสาขาเมืองทะเลครามแห่งนี้ครับ”เ้าหอขอมูลชื่ออีธานยืนขึ้นต้อนรับอาทิตย์ทันทีเมื่อเห็นอาทิตย์เดินเข้ามา
อีธานเป็ลูกหลานสายตรงจากตระกูลอเล็กซานเดอร์ที่เป็ผู้ก่อตั้งหอข้อมูลขึ้นมา ตัวของอีธานถูกส่งมาอเมริกาให้มาเป็ผู้ดูแลหอข้อมูลของสาขาเมืองทะเลครามแห่งนี้
“สวัสดีครับท่านเ้าหอไม่คิดว่าท่านจะให้เกียรติต้อนรับด้วยตนเอง”อาทิตย์พยายามพูดด้วยน้ำเสียงปกติ
“ท่านก็รู้ว่าสิ่งที่ท่านมีนั้นมีค่าแค่ไหน”เ้าหออีธานเอยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
เมื่ออาทิตย์ได้ยินเช่นนั้นเขาก็ไม่แปลกใจอะไรเพราะว่าสิ่งที่นายน้อยมีนั้น มันไม่ต่างอะไรกับการที่พวกเขารู้อนาคตเลยว่าดินแดนลึกลับจะปรากฎขึ้นตรงไหนทำให้พวกเขาสามารถเข้าถึงมันได้ก่อนเป็ขุมกำลังแรก
ต่อให้พวกเขาไม่นำไปใช้เองแต่ก็ยังสามารถนำไปขายเพื่อทำกำไรได้มากมายมหาศาล อีกทั้งยังเพิ่มชื่อเสียงและอำนาจให้กับหอข้อมูลอย่างมากเช่นกัน
“นี่คือสิ่งที่นายน้อยของเราฝากมาให้”อาทิตย์ยื่นกระดาษให้กับอีธาน
หลังจากนั้นอาทิตย์ทำเพียงนั่งจิ้บชาอยู่เงียบๆ รอให้พวกเขาตัดสินใจสิ่งที่อยู่ในกระดาษ.
54
