ตอนที่ 109 ผิดหรือไม่ผิด
ตอนที่ 109 ผิดหรือไม่ผิด"ฮ่าๆๆๆ... ศิษย์น้องซูเวยไม่ใช่กระแสคลื่นเล็ก แต่เขาคือคลื่นที่ใหญ่และแรงมาก"หยู่ไท่ตบโต๊ะและหัวเราะ"เขาไม่ธรรมดาและเหลือเชื่อจริงๆ"หยี่เสียงที่อยู่ข้างกายพยักหน้าเห็นด้วยพวกเขามีความสุขและยินดีกับซูเวยไม่มีการปิดบังและเสแสร้งใดๆวันนี้หยู่ไท่ไม่ได้ใส่ชุดคลุมสีขาวของศิษย์หลัก แต่เขาสวมชุดคลุมสีม่วงของศิษย์แท้จริงแห่งสำนักอาญาสวรรค์เสื้อคลุมสีม่วงโดดเด่นและสง่างามเหล่าสาวกเคารพนับถือเสื้อคลุมสีม่วงนี้มีเพียงศิษย์แท้จริงและอาวุโสระดับสูงที่สามารถสวมใส่เสื้อคลุมสีม่วงนี้ได้เท่านั้นจำนวนน้อยมากราวกว่าร้อยคนที่สวมใส่เสื้อคลุมม่วงหยูไท่เป็นหนึ่งในนั้นคิดถึงเมื่อปีก่อนที่ถูกเด็กชายถามชื่อเขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มและดวงตามีความสนุกสนานเกิดขึ้น"ศิษย์น้องซูเวยเราจะได้พบกันเร็วๆนี้"หยูไท่มีความสุขที่จะได้พบเจอเขาอีกครั้ง...ณ.พื้นที่ศิษย์หลักฮุ่ยเว่ย เจี้ยนหวา ฉุ่ฉี ทั้งสามรวมตัวกันชายสามคนแต่งชุดคลุมสีขาวของสำนักซูเวยออกจากอาญาสวรรค์เป็นเวลาน้อยกว่าหนึ่งเดือนและทั้งสามได้พัฒนาความสามารถแล้วกลายเป็นศิษย์หลักเรียบร้อยได้ยินข่าวของเขาสามคนตกใจและตกตะลึง"พี่น้องซูเวยฆ่ามารคลั่งที่มีความสามารถปรมาจารย์ยุทธขั้นกลางที่อยู่จุดสูงสุดได้""ข้าต้องรีบไล่ตามเขาให้เร็วที่สุด"ฮุ่ยเว่ยใบหน้าจริงจังและกลับไปฝึกฝนต่อไม่ต้องการเสียเวลาเล็กน้อยได้อีกต่อไปเลิกสนทนาแล้วกลับไปที่พักทันทีเขาแทบอดทนไม่ไหวแล้วที่จะออกไปโลกกว้างและพบเจอประสบการณ์แบบซูเวยพัฒนาและขัดเกลาในโลกภายนอกเหลือเพียงสองคนที่ตกตะลึงทั้งสองมองหน้ากันแล้วพูดคุยเล็กน้อยเขาไม่ยอมแพ้ฮุ่ยเว่ยเช่นกันพวกเขาต้องการออกไปโลกกว้างด้วยไล่ตามและเดินเคียงข้างพี่น้องซูเวยทั้งคู่กลับไปฝึกฝนต่ออย่างรวดเร็ว...บนหน้าผาสูงชายหนุ่มคนหนึ่งนอนหงายแหงนท้องฟ้ามือข้างหนึ่งถือน้ำเต้าและอีกข้างจับดาบในน้ำเต้าบรรจุสุราชั้นดีและรสเลิศมือถือดาบและยกขึ้นแล้วเล่นดาบไปมาอีกข้างยกน้ำเต้าแล้วทำการกระดกสุราเขาสวมชุดคลุมสีม่วงเด่นสง่าผ่าเผยมีใบหน้าคมและคิ้วเข้มดูเหมือนว่าเป็นคนหล่อเหลาแล้วมีความโรแมนติกชายคนนี้คือ รั่วเฟยแห่งอาญาสวรรค์"ซูเวย? ดาบสามโลก?""น่าสนใจจริง!"เขายิ้มและหัวเราะทันใดนั้นสาวกระโปรงสีม่วงปรากฏตัวขึ้นเป็นหญิงสาวที่สวยงามและมีสง่าราศี"ท่านพี่...มาหลบที่นี่และเอาแต่ดื่มอีกแล้ว"หญิงสาวหน้ามุ่ยและไม่พอใจเธอคนนี้เติบโตมาพร้อมกับรั่วเฟยนามว่า ถิงถิง เป็นดั่งน้องสาวของเขา"ท่านเอาแต่ดื่มและชอบหลบในที่นี่คนเดียว... ไม่คิดทำอย่างอื่นบ้างหรือไง""ข้าชอบดื่มและดื่มด่ำกับธรรมชาติเหล่านี้""การนอนที่นี่ช่วยให้ข้าใกล้ชิดและรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของพวกมันและของโลกใบนี้""มันทำให้ข้ามีความสุข"เธอได้ฟังและจ้องมองเขา... "ท่านพี่รู้ไหม... ด้วยพฤติกรรมและไม่คิดเอาจริงเอาจังของท่าน ทำให้อาวุโสหลายคนมองว่าท่านยังไม่เหมาะสมผู้นำศิษย์""แล้วข้าเชื่อว่าท่านต้องได้ยินเรื่องราวและวีรกรรมของซูเวยหรือดาบสามโลกมาแล้ว""ดาบสามโลกสังหารมารคลั่งและฆ่าโป๋หย่าแห่งตระกูลโป๋ลงได้อย่างน่าอัศจรรย์""มีข่าวลือมาว่าอาวุโสบางคนเลือกต้องการสนับสนุนเขาและให้กลายเป็นผู้นำเหล่าศิษย์มากกว่าจะเลือกท่านพี่เสียอีก"เธอจ้องเขาลึกขึ้นแล้วกล่าวอย่างจริงจัง"ข้าได้ยินว่าเขาเป็นศิษย์สายในและไม่มีใครเคยรู้จักมาก่อน แต่เขาสามารถสร้างชื่อเสียงได้อย่างรวดเร็วในเวลาไม่นาน""ถ้าเจ้าสำนักต้องการให้เขาเป็นผู้นำเหล่าศิษย์แล้วเมื่อถึงตอนนั้นข้ายินดีเปิดทาง"รั่วเฟยยืนและแขนชูขึ้นท้องฟ้าแล้วเปิดมือดูเหมือนต้องการเป็นส่วนหนึ่งของพวกมันนี่คือสิ่งที่เขาต้องการตำแหน่งผู้นำเหล่าศิษย์ของอาญาสวรรค์ไม่เป็นอะไรและสำคัญกับเขาเลยด้วยซ้ำเห็นรั่วเฟยเช่นนี้แม้เธอชอบความใจกว้างและโรแมนติก... แต่เธอไม่สนอารมณ์เหล่านั้นแล้วโกรธมาก"ท่านพี่ไม่เห็นแก่ตัวเกินไปหน่อยหรือไม่""พี่น้องของเราหลายคนร่วมกันสนับสนุนท่าน พวกเขาต้องการอยากให้ท่านเป็นผู้นำศิษย์ของสำนักอาญาสวรรค์ แต่หากท่านยอมแพ้แล้วยกตำแหน่งผู้นำศิษย์ให้คนอื่นและจะทำให้พวกเขาต้องเสียใจ""น้องถิง... แม้ว่าข้าจะไม่ได้เป็นผู้นำเหล่าศิษย์ของสำนัก แต่ข้าสามารถปกป้องเจ้าและจะไม่ยอมให้ใครมารังแกเจ้าได้...""ท่านพี่...ท่านไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!" เธอโกรธและโกรธมากแล้วกรีดร้องรุนแรงถิงถิงขยับเท้าและหายไปจากสายตาอย่างรวดเร็วเขามองเห็นเธอที่จากไปและดวงตาสับสนดื่มเหล้าอึกใหญ่เข้าปากและกรีดร้อง"ข้าผิดหรือ?... ไม่ข้าไม่ผิด!""ข้าต้องการมีชีวิตอย่างที่ข้าจะเป็น...""ไม่มีอะไรผิดปกติทั้งนั้น""ทำไมเจ้าไม่เข้าใจข้าเลย""ข้ารั่วเฟยแม้ไม่นั่งตำแหน่งผู้นำเหล่าศิษย์ ใครก็ไม่สามารถรังแกเจ้าได้ทั้งนั้น"จากนั้นเขาดื่มด่ำกับธรรมชาติต่อไป