“ไม่เป็ไร! ตอนนี้ซอมบี้ยังไม่สปอว์นออกมาแค่เพิ่มจุดเกิดใหม่เฉย ๆ!” เทอร์เนอร์ะโบอกทุกคนอย่างใจดีสู้เสือ
“ยังไงก็ถอยไม่ได้แล้ว มาสู้กันให้เต็มที่เถอะ!”เม็กเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าก่อนจะช่วยปลุกเร้าพรรคพวก“มาตายอย่างภาคภูมิใจกันดีกว่า!”
คำพูดของเธอเรียกเสียงหัวเราะขื่น ๆแฝงความเอ็นดูจากผู้เล่นคนอื่นแต่มันกลับจุดไฟในใจของทุกคนให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง... รวมถึงตัวผมด้วย เอาวะ!ตายเป็ตาย!
“ผมเจอะุสำรอง 1 อันแล้วแต่แต้มแอคชั่นผมได้หมดแล้วในรอบนี้” เทอร์เนอร์ะโออกมา
“ผมเจอะุสำรองอันแรกแล้ว! แต่แต้มแอคชั่นรอบนี้หมดเกลี้ยง!”เสียงเทอร์เนอร์ะโแว่วมาจากในอาคารฝั่งขวา
“เดี๋ยวฉันเข้าไปช่วยเอง!”เคซี่ะโตอบพลางข้ามเขตแดนตามเข้าไป “ฉันก็ค้นเจอะุสำรองเหมือนกัน!”
เมื่อได้ยินข่าวดี ทุกคนก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกเงื่อนไขภารกิจ้าะุสำรองอีกเพียง 2 อันเท่านั้นพวกเราก็จะสามารถซื้อใจและช่วยเหลือชาวเมืองตามที่ระบบกำหนดไว้ได้ไม่พูดพร่ำทำเพลง มอลลี่รีบก้าวเท้าตามเข้าไปติด ๆ
“เหลือะุอีกแค่อันเดียวเท่านั้น!” มอลลี่ส่งเสียงเชียร์
ในขณะที่ผู้เล่นคนอื่น ๆ ในกลุ่มของผม (กลุ่มฝั่งซ้าย)ทั้งเม็กและคอนเซ็บเชี่ยนต่างทยอยแยกย้ายเข้าไปค้นหาของในตึกฝั่งซ้ายตามแผนหลังจากคอนเซ็บเชี่ยนใช้ครบ 3 แอคชั่นจนจบเทิร์นก็เหลือเพียงผมคนเดียวที่ยังยืนนิ่งอยู่กลางลานฝุ่น
ผมเริ่มลังเลในใจ... ควรจะทำตามคำสั่งของเทอร์เนอร์เดินตามคนอื่นเข้าตึกไปเงียบ ๆ หรือจะทำตามแผนการที่สมองผมเพิ่งคิดคำนวณได้?
การเกาะกลุ่มกันมันปลอดภัยกว่าอยู่แล้วแต่ข้อเสียร้ายแรงคือทุกคนจะเสียแต้มแอคชั่นไปกับการรุมแย่งกันค้นหาของในอาคารเดียวกันอย่างเด็ดขาดยิ่งช้า ซอมบี้ก็ยิ่งล้อม
นึกไตร่ตรองอยู่ชั่วอึดใจผมตัดสินใจกำด้ามกระทะเหล็กก้นแบนในมือไว้แน่นจ่ายแต้มแอคชั่นทั้งหมดขยับก้าวออกไป... แต่แทนที่จะเข้าตึกผมกลับเดินดิ่งไปหยุดอยู่ตรงใจกลางเมืองอันเป็พื้นที่โล่งกลางแจ้ง!
ผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่ชำเลืองเห็นว่าผมแหกแผนการกลุ่มต่างพากันส่งเสียงโวยวายผ่านระบบทันที
“คาร์ล! นายทำบ้าอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ!”
“อยากตายก็ตายไปคนเดียวสิ อย่าลากพวกเราไปด้วย!ถ้าเกิดนายพลาดขึ้นมาพวกเราโดนลบยูสเซอร์กันหมดนะเว้ย!”
ติ๊ง! ‘ขณะนี้เฟสรอบที่ 1 ของผู้เล่นสิ้นสุดลงเข้าสู่เฟสของซอมบี้... ระบบกำลังสุ่มจำนวนการเกิดของซอมบี้เนื่องจากผู้เล่นทุกท่านยังอยู่ที่ระดับเลเวลสีฟ้า (ระดับ 1) จำนวนซอมบี้ที่สปอว์นจึงจะเริ่มต้นที่ระดับ 1 เช่นกัน’
สิ้นเสียงประกาศอันเยือกเย็น จู่ ๆสายฟ้าฟาดสีแดงฉานก็ผ่าเปรี้ยงลงมาตามจุดเกิดซอมบี้รอบเมืองพร้อมเสียงกรีดร้องโหยหวนระงมจนแก้วหูแทบแตก ผมเปิดแผนที่ดูจุดเกิดซอมบี้แต่ละจุดแล้วพบว่าตรงจุดเกิดใหม่ ณ "ห้องซากศพ" อาคารฝั่งขวา ซอมบี้ทั่วไป (Walkers) จำนวน 4 ตัวได้ผุดขึ้นมาจากความมืดพวกมันยืนแยกเขี้ยวโอบล้อมกลุ่มของเทอร์เนอร์ทั้ง 3 คนเอาไว้เตรียมพร้อมจะรุมทึ้งฝังเขี้ยว!
ติ๊ง! ‘ขณะนี้เฟสเกิดซอมบี้รอบที่ 1 สิ้นสุดลงเข้าสู่เฟสของผู้เล่นรอบที่ 2 กรุณาดำเนินเกมต่อได้’
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงรัวะุปืนดังสนั่นสะท้อนออกมาจากตึกขวาฝั่งนู้นทันทีผมไม่รู้เลยว่าสถานการณ์ข้างในของพวกลูกทีมฝั่งขวาเป็อย่างไรบ้างเพราะตอนนี้ทุกคนต่างมุดหัวอยู่แต่ในตึกมีเพียงผมคนเดียวที่ยืนเด่นเป็สง่าอยู่กลางถนนร้างแผนที่ผมคิดไว้คือการกระจายตัวเพื่อเพิ่มโอกาสค้นหาของให้ได้มากที่สุดแต่ความเฮงซวยคือการต้องยืนทื่อรอลำดับเทิร์นการเล่นของตัวเองมันทำให้ทุกอย่างดูช้าไปหมดจนน่าหงุดหงิด
ติ๊ง! ‘เทอร์เนอร์ได้รับค่าประสบการณ์จากการสังหารซอมบี้ 1 แต้ม’
‘มอลลี่ได้รับค่าประสบการณ์จากการสังหารซอมบี้ 3 แต้ม’
‘มอลลี่ส่งมอบะุสำรองสำเร็จ ช่วยเหลือชาวเมืองได้แล้ว 1คน’
‘เคสซี่ได้รับค่าประสบการณ์จากการกู้คลังอาวุธพิเศษ 5 แต้ม พร้อมได้รับอาวุธพิเศษ’
‘เม็กส่งมอบะุสำรองสำเร็จ ช่วยเหลือชาวเมืองได้แล้ว 1คน’
‘คอนเซ็บเชี่ยนได้รับค่าประสบการณ์จากการกู้คลังอาวุธพิเศษ 5แต้ม’
หน้าต่างป๊อปอัพแจ้งเตือนเด้งรัวขึ้นตรงหน้าไม่หยุดในด่านนี้ไม่ว่าใครจะทำอะไรสำเร็จหรือล้มเหลว ระบบจะแชร์ Log ข้อมูลให้เห็นร่วมกันทั้งหมดภายในเวลา 30 นาทีทีมของพวกเราสับเทิร์นดำเนินเกมไปอย่างรวดเร็วจนกระทั่งแสงสว่างวาบสีฟ้าปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของผม... เป็สัญญาณบอกว่าถึงเทิร์นของคาร์ลแล้ว!
ผมตัดสินใจก้าวเท้ามุ่งหน้าเข้าสู่อาคารฝั่งซ้ายเพียงลำพังทันทีที่ก้าวพ้นประตู กลิ่นเน่าคาวของซากศพจากห้องข้าง ๆก็ลอยมาคละคลุ้งจนชวนคลื่นไส้ผมเดินสำรวจจนไปพบเข้ากับกล่องไม้สี่เหลี่ยมที่มีกากบาทสีแดงพ่นอยู่คาดว่าน่าจะเป็กล่องคลังอาวุธพิเศษแบบเดียวกับที่คนอื่นได้
ผมตัดสินใจจ่ายแต้มแอคชั่นสุดท้ายของรอบลงไปเพื่อเปิดกล่องไม้ใบนั้น...และภายในกล่อง มันอัดแน่นไปด้วยคลังะุสำรองเต็มไปหมด! ถ้าเดาไม่ผิดถ้านำไอ้พวกนี้ไปให้ชาวเมือง ภารกิจภาพรวมก็น่าจะฉลุย
ติ๊ง! ‘คาร์ลได้รับค่าประสบการณ์จากการกู้คลังอาวุธพิเศษ 5 แต้ม’
แถบคะแนนสีน้ำเงินเหนือหัวของผมเปลี่ยนจากเลข 0 เป็เลข 5 ทันที ตอนนี้ค่าประสบการณ์ของผมและผู้เล่นคนอื่น ๆเริ่มไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ และนั่นคือสัญญาณอันตราย... เพราะมันหมายความว่ารอบถัดไปซอมบี้จะเกิดเยอะขึ้นและโหดขึ้น!
ติ๊ง! ‘ขณะนี้เฟสรอบที่ 2 ของผู้เล่นสิ้นสุดลงเข้าสู่เฟสของซอมบี้ (เคลื่อนที่และเกิดใหม่)... ระบบกำลังคำนวณจำนวนซอมบี้เนื่องจากค่าเฉลี่ยประสบการณ์ของผู้เล่นทุกคนยังไม่ทะลุเกณฑ์ระดับถัดไปจำนวนซอมบี้จะยังคงเริ่มต้นที่ระดับ 1’
ผมพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดอย่างโล่งอกตอนนี้แต้มสูงสุดอยู่ที่ 5 แต้ม แต่ระบบยังนับว่าเป็ระดับเลเวล 1 อยู่มีความเป็ไปได้สูงว่าหลอดเลเวล่แรกอาจจะอยู่ที่ 0–10 แต้มหลังจากนี้ต้องระวังเื่การบ้าพลังไล่ฆ่าและการเก็บคลังอาวุธให้ดีไม่งั้นเลเวลพุ่งพรวดทีมแตกแน่
ทว่า... ความโล่งใจกลับคงอยู่ได้ไม่ถึงสามวินาที
ปิ๊บ! ‘[แจ้งเตือนภัยพิบัติ] บอสซอมบี้ (Abomination) ได้สปอว์นตัวขึ้น ณ จุดกำเนิดบริเวณห้องซากศพเรียบร้อยแล้ว!อาวุธที่สามารถใช้สังหารอสุรกายตนนี้ได้ มีเพียงอาวุธระดับ 3 หรือะเิไดนาไมท์เท่านั้น หากผู้เล่นพบเห็นหรืออยู่ใกล้กรุณาผละหนีให้เร็วที่สุด!’
‘[กฎการผละหนี]หากผู้เล่นยืนอยู่ในช่องเดียวกับซอมบี้ประเภทใดก็ตามจะต้องจ่ายแต้มแอคชั่นเพิ่มเพื่อหนี โดยคิดจาก: 1 แต้มสำหรับการเดินปกติ+ จำนวนแต้มแอคชั่นเท่ากับจำนวนซอมบี้ที่อยู่ในช่องนั้น’
ฉิบหายแล้วไง...! ทั้ง 3 คนของฝั่งกลุ่มเทอร์เนอร์ยังติดอยู่ในตึกเดียวกับห้องซากศพ...ตึกเดียวกับที่ไอ้บอสนั่นเพิ่งเกิด!
เพิ่งเริ่มเกมมาได้แค่สองรอบพวกเราก็ดวงตกซวยบรมกันหมดเสียแล้ว แบบนี้ถ้าไม่รีบงัดตึกหาอาวุธแรง ๆหรือะเิมาจัดการมันล่ะก็... ได้นอนตายหมู่กลายเป็ผีเฝ้าแดนเถื่อนกันหมดแน่!
15K
