วินมอเตอร์ไซค์ขับไปจอดหน้าบ้านหลังหนึ่ง หลังจ่ายเงินเสร็จพี่วินก็ขับจากไป หันหลับมามองตัวบ้านผ่านรั้ว
"บ้านอะไรเนี้ย อย่างกะวัง ใหญ่โตมาก วันนึงคนหายไปเค้าหากันเจอมั้ยวะเนี้ย อย่างงี้เค้าไม่เรียกบ้านละ เค้าคงเรียกกันว่าบ้านนนนน555"
น้ำหากริ่งกดที่หน้าประตูตามแบบละครที่เคยดูหลังข่าวแต่หาไม่เจอ ระหว่างที่ยืนถือกระเป๋าหมุนไปหมุนมา ประตูบ้านก็เปิดออกเหมือนมันควบคุมด้วยรีโมทอะไรสักอย่าง พอเดินเข้าไปก็เจอลุงผู้ชายแต่งชุดเครื่องแบบ รปภ.ยืนยิ้มให้ ท่าทางใจดี
น้ำ : "สวัสดีค่ะ หนูมาสมัครงานแม่บ้านที่มีประกาศไว้ค่ะ นี่ค่ะ"
น้ำยื่นใบประกาศรับสมัครให้ลุงดู
ลุงรปภ. " ตำแหน่งนี้รับอยู่ เดี๋ยวลุงโทรเข้าไปในบ้านให้นะว่าคุณนพเขาสะดวกสัมภาษณ์งานเอ็งมั้ย"
น้ำ : "ขอบคุณค่ะลุง"
ลุงก็หายเข้าไปในป้อมยามสักพักก็ออกมาบอกว่า
ลุงรปภ. "เดินตรงเข้าไปได้เลยจ้าเดี๋ยวมีแม่บ้านออกมารอรับไปพบคุณนพ"
น้ำรีบยกมือไหว้ลุง แล้วเดินไปตามทางที่ลุงบอก เดินมาตามทางก็เจอแม่บ้านวัยกลางคน ผิวดำหน่อย หน้าตายิ้มแย้ม ออกมายืนรออยู่ พอเห็นน้ำเดินมาก็รีบกวักมือเรียกให้รีบเดินมาหาเธอ
น้ำ : "สวัสดีจ้ะ"
แต๋ว : "สวัสดี ฉันชื่อแต๋วจ้า เธอชื่ออะไรจะได้เรียกถูก"
น้ำ : "ชื่อน้ำจ้ะ"
แต๋ว : "ปะไปหานายกัน รอสัมภาษณ์เธออยู่ที่สวนหลังบ้าน"
น้ำ : "จ้ะ"
แต๋วก็พาน้ำเดินข้างๆ ตัวบ้านไปเรื่อย ๆ ผ่านสวนกุหลาบสวยมาก ปลูกหลากหลายสี หลายสายพันธุ์เลยทีเดียว สักพักก็เดินมาถึงศาลาหลังหนึ่ง แต๋วหยุดเดินแล้วบอกให้ฉันเดินไปหานายที่ศาลานั้น แล้วแต๋วก็เดินกลับไปทางเดิม น้ำจึงเดินเข้าไปหาผู้ชายที่รออยู่ตรงศาลา
ตอนที่น้ำเดินไปถึงเขายืนหันหลังอยู่
นพ นพเก้า ชายหนุ่มผิวขาวหน้าตาหล่อกระชากใจสาวน้อยสาวใหญ่ หล่อราวกับรูปปั้นเทพบุตร แต่นิสัยเขาเ้าระเบียบมากๆ เลยทำให้ยังไม่มีแฟน อายุ 34 ปี ตอนนี้บริหารงานในบริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ เนื่องจากพ่อแม่พี่ชายและพี่สะใภ้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตทั้งหมด เขาจึงต้องมีหน้าที่ดูแลบริษัทร่วมกับอา และต้องดูแลหลานสาววัย 7 ขวบ ที่ทั้งน่ารักแล้วก็ดื้อมาก ๆ ชื่อน้องลิลลี่
เมื่อน้ำเดินเข้าไปถึงเขายังไม่หันหลังกลับมาจึงกล่าวสวัสดีออกไป
น้ำ :"สวัสดีค่ะ"
พอน้ำกล่าวสวัสดีเขาก็หันหลังกลับมา "โอ้แม่เ้า ผู้ชายอะไรหล่อลากใส้ ลากพุงขนาดนี้ คนอะไรไม่มีที่ติเลย" (คิดในใจ) น้ำยืนตาค้างไปแปบนึง รีบเก็บอาการ ยิ้มเจื่อน ๆ หลบสายตาที่เค้ามองมา
นพอมยิ้มกับท่าทางของสาวน้อยตรงหน้า
นพ "สวัสดี เธอชื่ออะไรละ ตอนนี้อายุเท่าไหร่"
น้ำ :"ชื่อน้ำค่ะ อายุ 24 ปีค่ะ
นพนั่งลงที่เก้าอี้และบอกให้เธอนั่งลงตรงข้ามกับเขา
นพ :"ทำไมเธอถึงมาสมัครงานแม่บ้านละ อายุก็ยังน้อย น่าจะหางานดีๆ ทำได้ไม่ยาก"
น้ำ :" เอาตามตรงเลยนะค่ะ ฉันตั้งใจลงมาหางานทำที่กรุงเทพฯ แล้วก็มาหาพี่สาว แต่พอมาถึงพี่สาวไม่ได้อยู่ที่หอพักนั้นแล้ว ไม่มีเบอร์ติดต่อ เงินติดตัวตอนนี้ก็มีไม่มากพอจะเช่าห้องอยู่พอเห็นคุณรับสมัครแม่บ้าน ก็เลยมาสมัครนี่ละค่ะ"
นพ: "แต่ฉันไม่ได้ให้เงินเดือนสูงมากนะ แต่มีที่พักให้ฟรีมีข้าวให้กินฟรีแหละ หน้าที่ก็คือคอยดูแลน้องลิลลี่เป็หลัก น้องลิลลี่คือหลานของฉันเอง ตอนนี้ 7 ขวบ พอเสียพ่อกับแม่ไป ก็ไม่ค่อยพูดจา ไม่ร่าเริงเหมือนแต่ก่อน
เธอคิดว่าไหวไหมล่ะ"
น้ำ : "ได้ค่ะ สบายมาก อยู่ที่บ้าน่ปิดเทอมฉันรับเลี้ยงหลานหลายคนเลย พ่อแม่ไปทำนากันหมด แค่คนเดียวซำบายมากค่ะ"
นพ : "เงินเดือนฉันให้เธอ 13,xxx ก่อนแล้วกัน ทดลองงานไปก่อนแล้วกัน เดี๋ยวให้แต๋วพาไปที่พัก มีอะไรขาดเหลือก็บอกแต๋วละกัน"
นพหันไปกดกริ่ง สักพักแต๋วก็เดินมา
นพ :"แต๋ว พาน้ำไปพักที่ห้องข้างเธอละกัน ที่ว่างอยู่ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็พาไปหาป้าผ่องให้แนะนำงานละกัน วันนี้พากันไปพักผ่อนก่อนเถอะ"
แต๋ว :"ได้ค่ะคุณนพ ปะน้ำไปกัน"
น้ำยกมือไหว้นพอีกรอบ ก่อนเดินตามแต๋วไปที่พัก
แต๋ว : "น้ำแกพักอยู่ห้องนี้ละข้างห้องฉัน มีอะไรก็เรียกแล้วกันไม่ต้องเกรงใจ ดีใจจังมีเพื่อนคุยแล้ว เหงามาก ป้าผ่องแกพูดน้อยคำ 555"
น้ำ :"ขอบใจมากจ้า ฝันดีนะพรุ่งนี้เจอกัน"
ห้องที่เธอพักเหมือนหอพักนักศึกษาหอในเลย ขนาดพอดีไม่ใหญ่มาก มีตู้เสื้อผ้า เตียง หมอน ผ้าห่ม มีห้องน้ำในห้อง
หลังจากเก็บของเสร็จน้ำก็โทรศัพท์คุยกับแม่ เล่าเื่ราววันนี้ให้แม่ฟัง สัญญาจะตามหาพี่สาวให้เจอ สักพักก็วางสาย
"นอนดีกว่า ไม่รู้พรุ่งนี้จะเจออะไรบ้าง เห้อ น้ำ สู้ ๆ "
2K
