ย้อนกลับไปโลกเดิมเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน
วันนี้เป็นแรกที่เหล่าผู้กล้าได้ถูกอัญเชิญมายังโลกใบนี้
ที่ร้านสะดวกซื้อ
ชายหนุ่มผมสีแดงยืนอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ที่มุมขายหนังสือโดยที่ข้างๆเขามีชายหนุ่มร่างใหญ่ยืนข้างๆเขาขณะหยิบหนังสือบริหารกล้ามอกขึ้นมาอ่าน
“นี้ดูนั้นสิ นั้นมันเด็กปี1ที่เพิ่งเข้ามหาลัยเรามาก็ไล่อัดรุ่นพี่ปี3ซะเละเลยไม่ใช้หรอ” หญิงสาวคนหนึ่งพูดออกมา
“นี้อย่าพูดเสียงดังสิ ถ้าเขาได้ยินขึ้นมาเธอจะทำไงละ” หญิงสาวสะกิดเตือนเพื่อนสาวของเธอ
“แต่จะว่าคนผมแดงก็หล่อไม่ใช้เล่นเลยน่ะ” หญิงสาวอีกคนพูดออกมา
“ได้ข่าวมาว่าเจ้าผมแดงนั้นน่ะเขาชอบรังแกเด็กที่ไม่มีทางสู้ และชอบไถเงินจากผู้หญิงซะด้วย โดยเฉพาะเจ้าตัวโตนั้นได้ข่าวว่ามันชอบแบล็คเมลล์สาวๆแล้วบังคับให้พวกเธอเอาเงินให้พวกเขาใช้เป็นประจำเลย พวกเธออย่าไปอยู่ใกล้หมอนั้นเชียว” เพื่อนชายอีกคนกระซิบบอกเธอเบาๆ
“หวา นี้มันพวกแมงดาชัดๆเลวที่สุดพวกเราไปกันเถอะ” หญิงสาวได้ฟังเรื่องที่เพื่อนชายเธอเล่ามาเธอก็รู้สึกรังเกียจชายผมแดงและชายร่างใหญ่ทันที
ที่มุมขายหนังสือ
“ได้ยินไหมมิสุรุกิ รู้สึกว่าช่วงนี้ข่าวไม่ดีเกี่ยวกับพวกเรามันจะมีเยอะขึ้นเรื่อยๆเลยน่ะ” โกโต้พูดออกมาเบาๆขณะเปลี่ยนหน้าหนังสือที่อ่าน
“ช่างมัน” ชายผมแดงตอบมาสั่นๆ
“ฉันคิดว่าคงเป็นพวกปี3ที่ถูกเราเล่นงาน แต่ส็กลับไม่ได้ก็เลยปล่อยข่าวโง่ๆนี้ออกมาทำลายชื่อเสียงของเรา” ชายหนุ่มร่างใหญ่วิเคราะห์ออกมา
“ช่างมัน” ชายหนุ่มผมแดงยังตอบเหมือนเดิมขณะเปลี่ยนหน้าหนังสือ
“อืม” โกโต้ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเขาเพียงพยักหน้าของเขา
ที่มหาลัยแห่งหนึ่ง
ในตึกเก่าที่ทางมหาลัยไม่ใช้แล้ว
“พวกแกไปแพ้ให้กับเด็กปี1แล้วยังเสนอหน้ากลับมาอีกงั้นหรอ พวกแกทำให้ฉันคนนี้เสียหน้ามาก แล้วตอนนี้เจ้าสองตัวนั้นมันมุดหัวอยู่ที่ไหน” ชายหนุ่มหน้าตาดุร้ายพูดออกมาขณะมองไปที่เหล่านักศึกษาที่กำลังคุกเข่าสำนึกผิดอยู่ด้านหน้าเขา
“ละ ลูกพี่ เมื่อกี้ผมจับเด็กแถวนี้มาถามแล้วได้ข่าวมาว่าพวกมันอ่านหนังสืออยู่ที่ร้านสะดวกซื้อหลังมหาลัยเรานี่เองครับ” ชายหนุ่มอีกคนเข้ามากระซิบข้างหูชายหนุ่มที่ดูดุร้ายอย่างเกรงกลัว
“หืม ก็ดี” ชายหนุ่มหน้าตาดุร้ายพูดออกมา แล้วหันหน้าไปทางเหล่านักศึกษาที่กำลังคุกเข่า เขายิ้มออกมาอย่างเจ้าเหล่ห์แล้วตะโกนออกมา“ฉันจะให้เวลาพวกแก2ชั่วโมงไปพาตัวเจ้าเด็กสองคนนั้นมาหาฉัน ถ้าทำได้ฉันจะลืมที่พวกทำฉันเสียหน้า แต่ถ้าไม่ได้ละก็...” ชายหนุ่มดุร้ายพูดออกมาขณะสวมแว่นตาแล้วเดินออกไปจากห้อง
ขณะที่ชายหนุ่มท่าทางดุร้ายออกไป
“ถุ้ย กะอีแค่แพ้นิดแพ้หน่อยมันจะเสียหน้าอะไรนักหนากันวะ” ชายที่คุกเข่าได้ลุกขึ้นพร้อมสบถออกมา
“แม่ง สั่งอยู่ได้คิดว่าพวกเรากลัวมันจริงๆรึไงวะ” ชายอีกคนร่วมพูดสมทบออกมา
“ก็แค่เก่งกว่าพวกเรานิดหน่อย ทำมาขู่เรา อย่าให้มันเผลอนะพ่อคนนี้จะอัดมันจนลุกไม่ขึ้นเลยคอยดู” ชายอีกคนลุกขึ้นแล้วพูดขึ้นมา
“เหอะ ถ้าเราทำงานไม่สำเร็จแล้วมันคนเดียวจะมาทำอะไรกับพวกเราได้ ถ้าพวกเราร่วมมือกันซักอย่าง” ชายอีกคนพูดขึ้นมา
“ฉันได้ข่าวมาว่าปีนี้น้องสาวของมันเพิ่งเข้ามหาลัยเรามาเหมือนกันสวยเด็ดเลยว่ะ โครตสเปคเลย” ชายอีกคนพูดออกมาขณะทำหน้าหื่นกาม
“โอ๊ะ ข้าคิดแผนอะไรเด็ดๆออกแล้วว่ะ พวกเอ็งสนใจปาวว่ะ” ชายท่าทางเจ้าเหล่ห์พูดออกมา
“เห้ย จริงดิแผนไรวะ” ชายที่สบถคนแรกร้สึกสนใจและพูดออกมา
“เราก็ไปพาตัวไอ้เด็กเวรสองตัวนั้นมาให้มันสู้กับหัวหน้า แล้วพวกเราก็จับน้องสาวของหัวหน้ามาเป็นตัวประกัน แล้วบังคับให้พวกมันสู้กันพอมันสองคนบาดเจ็บหนักพวกเราก็ลุมจัดการพวกมันสามคนเลยเป็นไง พอจัดการมันเสร็จแล้วพวกเราก็มาฉลองโดยการจัดหนักน้องสาวหัวหน้าต่อเป็นไง” ชายท่าทางเจ้าเหล่ห์พูดออกมาขณะทำสายตาหื่นกาม
“เอ็งนี้มันเลวไปถึงแก่นจริงๆ” ชายอีกคนพูดขึ้นมา
“เอ็งไม่อยากทำงั้นหรอ” ชายเจ้าเหล่ห์พูดออกมา
“อยากสิวะ” ชายคนนั้นก็ตะโกนออกมา
“ก็ดีพวกเราแบ่งกลุ่มไปทำตามแผนเลยที่นี้พวกเราจะได้ผงาดกับเขาซะที” ชายท่าทางเจ้าเหล่ห์ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
2ชั่วโมงต่อมา
ทางเข้าหน้าหอพักมหาลัย
“อะไรกันพวกแกอยากโดนพวกเราอัดจนร้องหาแม่อีกงั้นหรอ ถึงมายืนขวางทางของเราแบบนี้” โกโต้พูดออกมาขณะเบ่งกล้ามใส่รุ่นพี่ปี 3
“อย่ามาได้ใจนักแค่ชนะพวกเราครั้งเดียวอย่ามาเหลิงให้มันมากนัก อีกอย่างเรามาที่นี้เพื่อส่งข่าวเท่านั้น” รุ่นพี่ปี3พูดออกมาขณะชูนิ้วกลางใส่โกโต้
“แล้วพวกแกมีธุระอะไรหรือจะมาขอเป็นลูกน้องพวกเรา” โกโต้ยิ้มออกมาอย่างดูถูก
“หัวหน้าพวกเราเชิญแกไปพบเพื่อจะดวลตัดสินกับพวกแกตัวต่อตัว” รุ่นพี่ปี3พูดออกมาขณะยิ้มอย่างชั่วร้าย
“เอาไงดีมิสุรุกิสนใจไปอัดพวกปลาซิวปลาสร้อยไหม” โกโต้หัวเราะออกมาอย่างตื่นเต้น
“อืม” ชายผมแดงไม่พูดอะไรมากเขาเห็นด้วยกับโกโต้ทันที
“ก็ดี ตามเรามา” รุ่นพี่ปี3นำพวกมิซุรุกิและโกโต้ไปที่ตึกร้างของมหาลัย
ใต้ตึกอาคารร้าง
ชายหนุ่มท่าทางดุร้ายยืนรอพวกโทยะกับเหล่าลูกน้องของเขา ขณะเขาเห็นมิสุรุกิและโกโต้เดินมาทางเขาพร้อมกับลูกน้องของเขา
"แกสองคนเองเราะ ที่อัดเจ้าพวกไม่ได้เรื่องพวกนี้ซะยับน่ะ" ชายหนุ่มท่าทางดุร้ายที่สวมแว่นพูดออกมา
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า แกคือบอสของที่นี้อย่างนั้นหรอได้ข่าวว่าจะสู้แบบตัวต่อตัวงั้นหรอแล้วแกอยากสู้กับใครในพวกเราล่ะ" โกโต้หัวเราอย่างตื่นเต้นแล้วพูดออก เขาภาวนาในใจเขาอยากให้ชายสวมแว่นเลือกเขามากๆ
"หึ พวกแกทั้งสองคนเข้ามาพร้อมกันนั้นแหละ ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมาเล่นกับพวกแกมากนัก" ชายหนุ่มสวมแว่นที่ดูดุร้ายพูดออกมา
"แล้วแกจะเสียใจ มิสุรุกิขอฉันลุยก่อนน่ะ" โกโต้ยิ้มแล้วพูดออกมา แต่เขาไม่ได้รอคำตอบชายผมแดงเขาพุ่งออกไปหาชายสวมแว่นทันที
"ย๊ากกกกกก" โกโต้ตะโกนออกมาขณะปล่อยหมัดสวิงใส่ชายสวมแว่น
"หึ มีดีแค่กำลังหรือไง ไร้ทักษะสิ้นดี" ชายสวมแว่นพูดออกมาขณะหลบหมัดของโกโต้
"ปัง" หมัดของโกโต้พุ่งไปชนกำแพง กำแพงแตกทันที
"อึก" เหล่าลูกน้องของชายสวมแว่นกลืนนำ้ลายทันที่ที่เห็นพลังหมัดของโกโต้
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า หลบเก่งดีนี้แล้วท่านี้ละเป็นไง" โกโต้พูดออกมาขณะกระโดดขึ้นฟ้า
"รับกำปั้นของฉันไปซะ" โกโต้กำหมัดทั้งสองข้างและทุบลงใส่ชายสวมแว่น
"ก็เข้ามา" ชายสวมแว่นตะโกนออกมาขณะพุ่งเข้าหาโกโต้
"ปัง" เสียงดังเกิดขึ้นพวกเขาสองคนสู้กันนานถึงสามสิบนาทีและสุดท้ายโกโต้ก็เป็นฝ่ายแพ้
"นายแข็งแกร่งฉันขอยอมแพ้ แต่ว่ามิสุรุกิไม่หมูเหมือนฉันหรอกน่ะจะบอกให้" โกโต้พูดออกมาขณะนั่งลงกับพื้นสภาพเข้าในตอนนี้เหมือนถูกเพื่อนร่วมห้องลุมทำร้ายก็ไม่ปานเสื้อผ้าเขาขาดรุ่งริ้งเนื้อตัวมีแต่รอยฟกชำ้แต่เขาก็ไม่ได้บาดเจ็บมากนัก
"เข้ามาเจ้าหัวแดง" ชายสวมแว่นพูดออกมา เนื้อตัวเขาดูไม่เหมือนคนที่ผ่านการต่อสู้มาเลยด้วยซำ้เสื้อผ้าของเขายังสะอาดเนื่องจากหมัดของโกโต้ไม่ได้โดนตัวเขาเลยสักหมัด ชายสวมแว่นตนนี้คือสัตว์ประหลาดตัวจริงเขาคือบอสของมหาลัยนี้แน่นอน
"ไม่ออมมือล่ะนะ" ชายผมแดงยิ้มแล้วพูดออกมา ขณะพุ่งเข้าไปหาชายสวมแว่น
"หืม" ชายสวมแว่นไม่ทันตั้งตัว เขาหลบการโจมตีของชายผมแดงทันทีที่ชายผมแดงวิ่งเข้้ามาแต่ที่แก้มของเขากลับมีรอยเลือดไหลออกมานิดหน่อย
"หืม แกเก่งนี่หว่า" ชายสวมแว่นพูดออกมาขณะเช็ดเลือดที่อยู่ตรงแก้ม
"แกชื่ออะไร ฉันชื่อสึบาซะ" ชายสวมแว่นถามอออกมา
"มิสุรุกิ" ชายผมแดงตอบกลับขณะยิ้ม ยามเขาอยู่เฉยๆเขาดูเย็นชาแต่พอเขาได้ต่อสู้เมื่อไหร่เขาจะเปลี่ยนเป็นคนละคนทันที
"ก็ดี ฉันจะเริ่มเอาจริงแล้วน่ะ" ชายสวมแว่นท่าทางดุร้ายมองโทยะแล้วพูดออกมาขณะถอดเเว่นแล้วโยนทิ้งไป
"ฟุ่บ" สึบาซะพุ่งไปที่มิสุรุกิด้วยความเร็วสูงแล้วเหวี่ยงหมัดใส่มิซุรุกิทันที
แต่ว่า
"ปัง" สึบาซะถูกมิซุรุกิสวนหมัดเข้าไปเต็มๆหน้าทันที
"อ๊อก" แต่มิซุรุกิก็ประมาทเขาเหมือนกัน มิสุรุกิโดนเข่าของสึบาซะกระแทกเข้าไปที่ลำตัว
"ดูเหมือนงานนี้นอกจากมิซุรุกิแล้วยังมีสัตว์ประหลาดโผล่เข้ามาในชีวิตฉันอีกตัวแล้วสิ" โกโต้เลือดชักร้อนแล้วเขาตื่นเต้นเมื่อได้เจอกับคู่ต่อสู้เก่ง
"ปัง ปัง ปัง" มิซุรุกิสู้กับซึบาซะนานกว่าครึ่งชัวโมงและจบด้วยการที่โทยะเป็นฝ่ายชนะ
"ฉันแพ้แล้ว" สึบาซะกระอักเลือดออกมานิดหน่อยขณะพยายามลุกขึ้นและใส่แว่นของเขา
"ฉันก็แค่ดวงดี ถ้าหมัดสุดท้ายของนายโดนฉันเกมจะเปลี่ยนไปทันที" มิซุรุกิพูดออกมาขณะยิ้ม
"หึ" สึบาซะก็ยิ้ม
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ต่อไปนีีพวดเราคือเพื่อนกันแต่ว่าสักวันฉันจะต้องล้มพวกนายให้ได้เลย ฮ่า ฮ่า" โกโต้เดินเข้ามาตบไหล่ของทั้งสิองคน
"ใครเป็นเพื่อนพวกนายไม่ทราบ ฉันแก่กว่าพวกนายตั้ง3ปี" สึบาซะดันเเว่นขึ้นขณะพูด
ทันใดนั้นเอง
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกแกยังมีแรงหยอกล้อกันงั้นหรอ" ชายที่ดูเจ้าเหล่ห์ตะโกนออกมา
"อะไรของพวกแก" สึบาซะเห็นลูกน้องของเขาเดินไปรวมตัวกันอีกด้สนหนึ่ง
"หึหึหึ หัวหน้าเรามีอะไรมาให้ดู" ชายท่าทางเจ้าเหล่ห์พูดขึ้นพร้อมกับพาหญิงสาวสองคนเดินเข้ามา
"ปล่อยพวกเราน่ะ ไอพวกสารเลว" ชินัทซึร้องออกมาขณะพยายามขัดขืนพวกผู้ชายที่จับตัวพวกเธอ
"ชินัทซึ ซึบากิ พวกแกคิดจะทำอะไร" สึบาซะทำสีหน้าที่ดูน่ากลัวขณะมองไปที่เหล่าลูกน้องที่ทรยศ
"จะทำอะไรน่ะหรอ หึหึหึ" ชายอีกคนพูดขึ้นมาขณะชักมีดออกมาเเละตัดไปที่กระดุมเสื้อเม็ดบนของสึบากิเผยให้เห็นเสื้อใน
"พะ พี่" สึบากิร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว
"พวกแกเตรียมตัวใจตายกันแล้วใช้ไหม" สึบาซะพูดออกมาขณะที่มิซุรุกิและโกโต้ก็พร้อมบุกเข้าไปช่วยเหลือหญิงสาวจากพวกรุ่นพี่ปี3
ทันใดนั้นเอง
"ข้าชอบพวกเจ้า ข้าจะส่งพวกเจ้าไปที่โลกของข้าเลยแล้วกัน ฮา ฮ่า ฮ่า" เสียงปริศนาดังขึ้นในหัวของ มิซุรุกิ โกโต้ สึบาซะ สึบากิ และชินัทซึ แล้วพวกเขาก็หายไปจากสถานที่นี้ทันที
"........." พวกรุ่นพี่ปี3งงทันที ที่อยู่ๆพวกเขาทั้ง5คนที่จู่ๆก็หายไป
"ผีหลอกกก" ชายคนร้องออกมา
"หวา หว่า" รุ่นพี่ปี3ที่เหลือก็ตกใจวิ่งหนีกันไปคนละทางทันที
18K
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
