ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

พอได้ยินรองประธานสาวก็ฉีกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะกระซิบบางอย่างกับศรุตก่อนที่ประธานปี2จะพยักหน้า

หลังจากนั้นรุ่นพี่แอนก็หันมาพูดกับพวกออสแทนเขา

"จะเข้าก็เข้าไปสิแต่ไม่ต้องมาต่อแถวพวกแกไม่เอารุ่นนี่งั้นก็ไม่ต้องมายุ่งกับคนอื่นๆ"

พอได้ยินแบบนั้นพวกออสก็มองหน้ากันก่อนจะตัดสินใจถอยออกมาเป้าหมายหลักคือการเข้าไปร่วมกิจกรรมปฐมนิเทศต่างหาก ถึงอีก6คนนั้นจะอยากเข้าร่วมเพราะกลัวเรียนไม่จบ แต่ออสไม่ใช่เขาโทรกริ้งเดียวก็มีมหาวิทยาลัยตั้งหลายที่พร้อมจะออกใบปริญญาให้แล้วจะไปกลัวอะไร

เขาอยากร่วมกิจกรรมต่างหาก แล้วที่สำคัญพวกรุ่นพี่พวกนี้ทำให้เขานึกถึงพวกไอ้พงษ์มันทำให้เขารู้สึกไม่อยากจะยอมแพ้

ออสรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยหลังจากได้เห็นรุ่นพี่ที่อยู่ในอิกดราซิลกระซิบบางอย่างกับเพื่อนของเธอ

หรือเธอฟังที่เตือนแล้ว ที่ไม่ยอมให้เข้าแถวแต่ว่าให้เข้าไปห้องประชุมคือถอยคนละก้าวงั้นสิ

ออสพยักหน้าอย่างพอใจแต่ยังไม่ทันไรเธอก็เดินก้าวออกมาก่อนจะถอดแหวนที่มีตราอิกดราซิลอยู่แล้วขว้างมาทางออสทันที

"เธอคิดจะทำอะไร"

"ก็แกใช้เส้นสายให้คนในองค์กรอิกดราซิลอะไรนั่นเลิกจ้างพ่อฉันนี่งั้นจะอยู่ต่อไปทำไมวะ"

ออสชะงักก่อนจะมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา เพราะไม่คิดเลยว่าเธอจะพูดชื่อองค์กรออกมาต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ ถึงแม้ว่าการบอกเรื่องของอิกดราซิลจะไม่ร้ายแรงเท่าการขัดคำสั่ง แล้วก็ไม่ได้เป็นข้อห้ามอะไรร้ายแรงแต่ปกติก็ไม่มีใครเอาเรื่องนี้มาพูดต่อหน้าคนที่ไม่ได้อยู่ในองค์กรเยอะขนาดนี้หรอก

นกที่อยู่ในแถวก็หน้าซีดเธออยู่ในองค์กรมาเป็นสิบปีแล้วเธอรู้ดีว่าอิกดราซิลน่ากลัวขนาดไหน

นกรีบถอดแหวนแล้วเก็บเข้ากระเป๋าทันทีเพราะออสเตือนเธอแล้วว่าอย่าให้ใครจับได้ว่าเป็นคนให้ข้อมูลพวกเขา ตอนนี้รุ่นพี่แอนยังไม่ทันได้สังเกตุแหวนที่นิ้วเธอเพราะงั้นเธอจึงต้องรีบซ่อนทันทีเพื่อไม่ให้เธอรู้ว่านกอยู่ในองค์กรไม่งั้นเธอจะรู้ทันทีว่านกคือคนที่ให้ข้อมูลพวกออส

"ปี1ฟังนะ นับตั้งแต่นี้ต่อไปฉันไม่อนุญาติให้พวกเธอยุ่งกับพวกที่โดนตัดรุ่น ตอนเปิดเทอมถ้ามีงานกลุ่มหรืออะไรก็ตามที่ต้องร่วมมือกันพวกเธอจะต้องตัดพวกนี้ออกไปให้หมด ถ้าพวกเราจับได้หละก็เราจะตัดพวกเธอทั้งรุ่น ถ้าคิดว่าจะอยู่กันเองได้ก็ลองดูเข้าใจนะ"

ก่อนหน้านี้หลังจากออสกลับไปแล้วพวกรุ่นพี่ก็ขู่ให้ปี1ฟังเยอะแยะว่าถ้าโดนตัดรุ่นจะต้องเจออะไรบ้างสารพัด แถมยังบอกอีกด้วยว่าถ้าโดนตัดทั้งรุ่นพวกเขาจะเป็นคนรับปี1รุ่นหน้าต่อเอง

ออสได้ยินแบบนั้นก็มองรุ่นพี่ที่ชื่อแอนอย่างเย็นชาทันที

"เธอมีปัญหากับฉันคนเดียวอย่าลากคนอื่นมายุ่ง"

ออสรีบเตือนทันทีเพราะนี่มันเรื่องของอิกดราซิลเขาไม่อยากให้พวกยักษ์มาซวยไปด้วย

"แล้วไงพวกเดียวกันนี่ก็รับผิดชอบด้วยกันสิวะ"

พวกเพื่อนที่อยู่กับออสต่างมองอย่างสับสน แต่ก็พอจับใจความได้ว่าออสใช้เส้นสายจากองค์กรอะไรสักอย่างเล่นงานรุ่นพี่ที่ชื่อแอน

"นี่มันไม่เกี่ยวกับการรับน้องแต่เป็นเรื่องที่เธอขัดคำสั่งต่างหาก"

"แล้วที่แกสั่งไม่ใช่เรื่องรับน้องหรือไง"

ออสกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ แต่ที่เธอพูดมันก็ใช่ออสสั่งให้เธอพยายามหยุดการรับน้องไร้สาระนี่

"นี่สรุปว่าพวกเราซวยเพราะหมอนี่ใช่ป้ะ"เสียงใสๆของมีมี่ดังขึ้นด้านหลัง

"แค่นี้ยังเดือดร้อนไม่พอหรอจะไปหาเรื่องเพิ่มทำไมเนี่ย"ตาลเองก็พูดขึ้นเช่นกัน

"หยุดน่าเดียวเราค่อยว่ากัน"ยักษ์หันมาปรามทั้งมีมี่และตาลเพราะไม่อยากให้แตกกันเองต่อหน้าพวกรุ่นพี่

ในขณะเดียวกันในแถวของปี1ส่วนใหญ่นั้นมองว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเองก็เงียบๆไปแต่ก็มีบางคนไม่พอใจเช่นกัน

"ไอ้งี่เง่านั่นจะอะไรนักหนาวะยอมๆพวกรุ่นพี่ไปก็หมดเรื่องจะหาเรื่องใส่ตัวเพื่อแถมยังทำพวกเราซวยไปด้วยอีก"เสียงชายบางคนที่ไม่ค่อยพอใจพวกออสพูดขึ้นกับเพื่อนเบาๆ

"ไอ้พวกนี้มันเรื่องส่วนตัวทั้งนั้นเอามาลงที่เราเฉยเลย"เสียงของผู้หญิงก็ดังขึ้นเบาๆให้เพื่อนเธอได้ยินเช่นกัน เธอนั้นก็ไม่ชอบการรับน้องแบบนี้แต่ต้องยอมเพราะเธอไม่รู้ว่าที่รุ่นพี่ขู่มามีอะไรจริงบ้างไม่จริงบ้างไม่งั้นเธอคงเดินออกไปแล้วเหมือนกัน

"นี่พี่แอนเธอแน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้เรื่องมันไม่จบแค่ไม่มีคนจ้างหรอกนะ"

ครั้งนี้ออสไม่ได้ขู่แต่เตือนเธอจริงๆเพราะจูนบอกไว้แล้วว่าการขัดคำสั่งมันร้ายแรงมากสำหรับอิกดราซิลแถมนี่ไม่ใช่แค่ขัดคำสั่งแล้วนี่มันเป็นการคุกคามออสที่เป็นว่าที่ผู้นำอย่างชัดเจน แบบนี้หลังจากนี้เธอน่าจะโดนหนักแน่ๆรวมทั้งครอบครัวเธอด้วย

"เฮ้พอเถอะฉันว่านายเบาๆลงหน่อยก็ดีมันจะทำพวกเราซวยไปด้วย"

"นั่นดิ"

"เห็นด้วย"

มีเสียงผู้ชายหลายคนดังออกมาจากในแถวทำให้รุ่นพี่ปี2ทั้งหลายฉีกยิ้มกว้างเนื่องจากเห็นว่ามีปี1ที่เริ่มไม่พอใจออส

ฟ้าที่นั่งอยู่ในแถวก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่ค่อยชอบการรับน้องแบบนี้เหมือนกันแบบนี้มันไม่ใช่ทำให้สามัคคีแล้วมันยุให้แตกกันชัดๆ เธอทำท่าจะพูดอะไรแต่อิงค์ที่นั่งอยู่ข้างๆสังเกตุเห็นเลยปิดปากเธอไว้ก่อน

"อย่าหาเรื่องน่าไม่คุ้มหรอกถึงที่รุ่นพี่ทำจะผิดแต่ไอ้บ้านั่นมันก็หาเรื่องใส่ตัวจริงๆไม่เอารุ่นก็อยู่นิ่งๆไปจะตอบโต้ให้เรื่องมันวุ่นขึ้นทำไม"แน่นอนว่าเธอไม่เห็นด้วยกับรุ่นพี่แต่ก็ไม่พอใจออสเช่นกันที่ไปหาเรื่องรุ่นพี่ถึงครอบครัว

ตอนนี้ความเห็นของน้องๆปี1ที่อยู่ในแถวเริ่มจะแตกกันเรียบร้อยแต่คนที่ไม่พอใจก็ยังเลือกที่จะยอมรุ่นพี่เพราะไม่อยากเดือดร้อน

"แกยังจะทำอะไรได้อีกวะ ยังไงๆบริษัทที่แกรู้จักในองค์กรอิกดราซิลอะไรนั้นก็ยกเลิกงานพ่อฉันไปหมดแล้ว"รองประธานสาวยิ้มเยาะเธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอิกดราซิลมากนักเธอเลยโมเมไปเองว่ามันคือองค์การค้าที่ร่วมมือกันทำมาหากิน แถมเธอยังไม่คิดจะหาข้อมูลเพิ่มด้วยเพราะคิดว่ายังไงซะก็มีกฏหมายคุ้มครองอยู่ครอบครัวเธอตอนนี้ถึงจะไม่ได้ร่ำรวยอะไรแต่ก็ไม่ได้กระจอกขนาดจะมารังแกกันได้ง่ายๆ

"ฉันจะบอกอะไรดีๆให้นะตอนนี้มีรุ่นพี่เราหลายๆคนที่ทำงานอยู่บริษัทใหญ่ๆเข้ามาจ้างพ่อฉันแทนแล้วถึงมันจะยังไม่เยอะเท่าที่เคยมีแต่เดี๋ยวก็คงค่อยๆเพิ่มขึ้นเอง"

"แกมั่นใจองค์กรอะไรนั่นมากเกินไป สาขาการตลาดเราก็อยู่มาตั้ง58ปีแล้วคิดว่ารุ่นพี่มีกี่คนกันมันจะไม่มีใครช่วยอะไรฉันได้เลยหรือไง"

"เฮ้พวกเหลือแต่การตลาดแล้วนะจะเข้ารึเปล่าเนี่ย"

ระหว่างที่คุยกันนั้นเองก็มีเสียงแทรกขึ้นเนื่องจากตอนนี้สาขาอื่นรอบๆเดินเข้าห้องประชุมไปหมดแล้ว