ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ตอนที่ 6

กลับค่ายเพื่อเข้าไปในกับดัก

ท้องฟ้าเริ่มมืด

หน่วยสามเดินกลับค่ายอย่างเงียบงัน

ไม่มีเสียงคุย

ไม่มีเสียงหัวเราะของคนรอดตาย

ทุกคนเดินหลังค่อม เสื้อเกราะเปื้อนเ๣ื๵๪

เหมือนกองทหารที่เพิ่งแพ้ศึกมา

เพราะนี่คือคำสั่งของหลินรุ่ย

“อย่าเดินเหมือนคนรอด”

ตอนแรกหลายคนไม่เข้าใจ

แต่ตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้ว

ถ้ามีคนอยากให้พวกเขาตาย

การกลับมาพร้อมชัยชนะ…

อันตรายเกินไป

—

ก่อนถึงค่ายประมาณหนึ่งลี้

หลินรุ่ยยกมือหยุด

จางเหอเดินเข้ามา

“มีอะไร”

หลินรุ่ยถามกลับ

“ถ้าคนในค่ายคิดว่าพวกเราตายแล้ว”

“พอเห็นพวกเรากลับมา เขาจะทำอะไร”

จางเหอนิ่ง

ตอบช้า ๆ

“…๻๠ใ๽”

หลินรุ่ยส่ายหน้า

“ไม่”

“เขาจะรีบลบหลักฐาน”

ทุกคนเงียบ

หลินรุ่ยชี้ไปยังรถเสบียงแตกด้านข้าง

“พวกเราแยกกันเข้า”

“อย่ารวมกลุ่ม”

“อย่าพูดถึงการซุ่มโจมตี”

“บอกแค่ว่าหนีรอดมา”

จางเหอมองเขา

“แล้วเ๽้า?”

หลินรุ่ยตอบเรียบ

“ข้าจะดูว่าใครรีบที่สุด”

—

หน้าค่ายทหาร

ยามสองคนยืนเฝ้า

พอเห็นหน่วยสามเดินกลับมา

สีหน้าค้าง

หนึ่งในนั้นหลุดปาก

“เป็๲ไปไม่ได้…”

อีกคนรีบกระแทกศอก

“เอ่อ…หมายถึง ดีแล้วที่กลับมา!”

หลินรุ่ยเห็นชัด

คนพวกนี้รู้มาก่อน

เขาก้มหน้า เดินผ่านเหมือนไม่สังเกต

พอเข้าค่าย—

สิ่งแรกที่เกิดขึ้นคือ

คนถูกส่งออกไป

เร็วมาก

เร็วผิดปกติ

ระบบทำงาน

【สายตาแม่ทัพ Lv.1】

เป้าหมาย: ทหารส่งสาร

สถานะ: ตื่นตระหนก

เป้าหมายการเคลื่อนไหว: กองบัญชาการ

—

หลินรุ่ยยิ้มมุมปาก

เริ่มแล้ว

เขาหันไปหาจางเหอ

“แยกคน”

“พักจริงครึ่งหนึ่ง”

“อีกครึ่งกินข้าวแล้วนอนทันที”

จางเหองง

“แล้วเ๽้า?”

หลินรุ่ยมองกองบัญชาการ

“ข้าจะรอคนมา”

—

หนึ่งเค่อผ่านไป

สองเค่อผ่านไป

ทันใดนั้น—

เสียงประกาศดังขึ้น

“หน่วยสาม!”

“นายร้อยซุนเฉียงเรียกพบ!”

หลายคนหน้าซีด

มาเร็วเกินไป

หลินรุ่ยลุกขึ้น

เดินออกจากเต็นท์

หน้ากองบัญชาการ

ซุนเฉียงยืนอยู่

สีหน้าสงบ

เหมือนไม่รู้เ๱ื่๵๹อะไร

“ได้ยินว่าพวกเ๽้าถูกโจมตี”

หลินรุ่ยค้อมหัว

“ขอรับ”

ซุนเฉียงยิ้ม

“แล้วรอดมาได้อย่างไร”

หลินรุ่ยตอบทันที

“โชคดี”

ซุนเฉียงจ้อง

“โชคดี?”

หลินรุ่ยพยักหน้า

“ศัตรูมีเ๱ื่๵๹ภายใน เลยถอนกำลัง”

เงียบ

ซุนเฉียงมองเขานาน

จากนั้นถามอีกครั้ง

“แล้วเฉินหูล่ะ”

หลินรุ่ยตอบโดยไม่ลังเล

“ตาย”

ซุนเฉียงเงียบ

แต่ระบบขึ้นข้อความทันที

【ซุนเฉียง】

อารมณ์: ๻๠ใ๽ 42% สงสัย 37% ๻้๵๹๠า๱กำจัดเป้าหมาย 81%

—

หลินรุ่ยนิ่ง

จับได้แล้ว

คนคนนี้รู้ว่าเฉินหูควรกลับ

แต่กลับไม่ถามถึงคนอื่น

ถามถึงเฉินหูทันที

ซุนเฉียงยิ้มอีกครั้ง

“ลำบากแล้ว”

“คืนนี้พักให้เต็มที่”

“พรุ่งนี้…ข้าจะรายงานความดีความชอบให้”

หลินรุ่ยค้อมหัว

“ขอบคุณนายร้อย”

เดินออกมา

แต่ในใจสงบมาก

คืนนี้…

ไม่มีทางสงบแน่

ระบบแจ้งเตือน

> ตรวจพบความเสี่ยง

ความเป็๲ไปได้ถูกลอบฆ่า: 76%

คำแนะนำ:

อย่านอน

หลินรุ่ยมองท้องฟ้ามืด

พูดเบา ๆ

“ในที่สุดก็เริ่มลงมือแล้ว”

---

ตอนที่ 6 จบ