แสงแดดรำไรยามเช้าสาดส่องลงมายังลานประลองกลางของ สถาบันเทียนหลง บรรยากาศในวันนี้คึกคักเป็พิเศษเพราะเป็การจัดอันดับดาวยั่วรอบสุดท้าย เหล่านักเรียนนับพันคนและตัวแทนจากตระกูลใหญ่ต่างมาจับจองพื้นที่จนเต็มที่นั่งรอบสนาม เสียงเซ็งแซ่ดังระงมไปทั่วบริเวณ แต่ทว่าเมื่อร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาในเขตลานประลอง เสียงเ่าั้กลับค่อยๆ เงียบสงัดลงราวกับถูกกดด้วยอำนาจที่มองไม่เห็นเย่เทียน เดินเข้ามาด้วยท่วงท่าที่สง่างามเกินวัย 16 ปี แม้เขาจะสวมเพียงชุดนักศึกษาธรรมดา แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมาหลังจากได้รับ 'กระบี่นิรันดร์รัตติกาล' และการขัดเกลาพลังจากไป๋หลิง ทำให้เขามีบรรยากาศของราชันย์ที่อยู่เหนือมวลมนุษย์ ผิวที่ขาวละเอียดของเขาดูมีสง่าราศี ั์ตาสีม่วงเข้มดูเยือกเย็นจนไม่มีใครกล้าสบตาตรงๆเขามุ่งหน้าไปยังโซนพักนักกีฬาที่ มู่หรงเสวี่ย นั่งอยู่ เธอรีบลุกขึ้นเดินเข้าหาเขาด้วยความตื่นเต้น แววตาของเธอสั่นไหวเมื่อััได้ถึงพลังที่เปลี่ยนไปของเย่เทียน "เย่เทียน... เมื่อคืนนายหายไปไหนมา? แล้วทำไมวันนี้... นายดูเปลี่ยนไปมากขนาดนี้"เย่เทียนไม่ได้ตอบคำถามโดยตรง เขาเพียงพยักหน้าเบาๆ "แค่ไปเตรียมตัวมานิดหน่อย""ต่อไป! คู่ที่ทุกคนรอคอย!" เสียงประกาศของกรรมการดังกึกก้อง "อัจฉริยะอันดับ 1 ของชั้นปี หลินเจี้ยน จากตระกูลหลิน ระดับ A ขั้นที่ 9 พบกับ... เย่เทียน!"เสียงโห่ร้องดังกังวาน หลินเจี้ยนะโลงสู่กลางเวทีด้วยท่าทางโอหัง เขาชักกระบี่เล่มงามสลักลายเพลิงออกมาพร้อมแผ่รังสีฆ่าฟัน "เย่เทียน! แกบังอาจทำให้คนตระกูลหลินต้องอับอาย วันนี้ฉันจะหักกระดูกแกต่อหน้าคนทั้งเมืองจงชาน!"
เย่เทียนก้าวขึ้นสู่เวทีอย่างช้าๆ เขาไม่ได้ชักอาวุธออกมา แต่กลับยืนเอามือไพล่หลังด้วยท่าทีเฉื่อยชา "9 ขั้นย่อยของระดับ A งั้นเหรอ? สำหรับฉัน... นายมันก็แค่เด็กหัดเดิน""แกตาย!" หลินเจี้ยนโกรธจนหน้ามืด พุ่งตัวเข้าหาเย่เทียนด้วยความเร็วสูงสุด กระบี่เพลิงในมือซัดคลื่นความร้อนระอุเข้าใส่หมายจะปลิดชีพในดาบเดียวทว่า ในวินาทีที่คมกระบี่จะถึงตัวเย่เทียน เขากลับขยับตัวเพียงเล็กน้อย เงาสีดำใต้เท้าของเขาสั่นไหววูบหนึ่ง ก่อนที่ กระบี่นิรันดร์รัตติกาล จะปรากฏขึ้นในมือขวาของเขาโดยที่ไม่มีใครมองทัน เย่เทียนไม่ได้ฟันออกไปตรงๆ แต่เขาใช้เพียง "ฝักกระบี่" ที่ห่อหุ้มด้วยพลังรัตติกาลกระแทกเข้าที่ใบดาบของหลินเจี้ยนเพล้ง!กระบี่ระดับเลิศภพของหลินเจี้ยนแตกกระจายเป็ชิ้นๆ ราวกับเศษแก้ว! แรงกระแทกมหาศาลส่งผลให้หลินเจี้ยนกระเด็นลอยเคว้งกลางอากาศ เย่เทียนไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาพุ่งตัวตามไปและสะบัดกระบี่ที่ยังอยู่ในฝักเข้าที่หน้าอกของศัตรู"หนึ่งดาบสยบหมื่นมาร... กระบวนท่าที่ 1: รัตติกาลพิพากษา!"ตูมมมมมม!คลื่นพลังสีม่วงทมิฬะเิออกจากปลายฝักกระบี่ ซัดร่างของอัจฉริยะอันดับ 1 จนปลิวทะลุกำแพงสนามประลองไปไกลกว่าร้อยเมตร หลินเจี้ยนนอนจมกองเืหมดสติไปในพริบตาเดียว ทั้งสนามตกอยู่ในความเงียบงันที่น่าขนลุก แม้แต่ผู้าุโระดับยอดปรมาจารย์ที่นั่งชมอยู่ยังต้องลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึง"ระดับ... ปรมาจารย์ ขั้นที่ 10 สมบูรณ์!" ผู้าุโคนหนึ่งพึมพำด้วยเสียงสั่น "เป็ไปไม่ได้... เด็กอายุ 16 จะเข้าถึงขั้นสมบูรณ์ของระดับปรมาจารย์ได้ยังไง!"ที่ห้องรับรองระดับวีไอพีซึ่งอยู่เหนือสนามประลอง ร่างบางในชุดเกราะเบาสีทองอร่ามที่นั่งชมอยู่หลังม่านมุกค่อยๆ ขยับตัว เธอคือ องค์หญิงหลงชิงเย่ว แห่งราชวงศ์ผู้พิทักษ์ ผู้มีสายเืหงส์เพลิง์อันสูงส่งเธอมองลงมาที่เย่เทียนด้วยดวงตาที่เป็ประกายอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เสน่ห์ที่ดิบเถื่อนและความแข็งแกร่งที่ไร้ก้นบึ้งของชายหนุ่มด้านล่างสั่นะเืหัวใจที่เ็าของเธอ "น่าสนใจ... แข็งแกร่งและหล่อเหลาถึงเพียงนี้ เชื้อพระวงศ์คนไหนในนครหลวงก็เทียบเขาไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บ"หลงชิงเย่วหันไปสั่งองครักษ์หญิงข้างกาย "ไปเตรียมราชรถ... ข้า้าพบเขาหลังจบงานนี้ และบอกตระกูลหลินด้วยว่า ถ้าใครกล้าแตะต้องเย่เทียนแม้แต่ปลายผม... มันต้องเผชิญหน้ากับเพลิงหงส์ของข้า!"ขณะที่เย่เทียนยืนอยู่กลางสนาม ท้องฟ้าเหนือเมืองจงชานพลันมืดสนิทลงกะทันหัน เมฆสีดำม้วนตัวเป็วังวนน่ากลัว เสียงสายฟ้าฟัดกระหน่ำดังกึกก้องจนแผ่นดินสั่นะเื[ติ๊ง! แจ้งเตือนจากระบบ][ระดับพลังของโฮสต์หนาแน่นเกินไปจน์เริ่มหวาดกลัว!][ทัณฑ์อัสนีมหาโกลาหลระลอกแรกกำลังจะมาถึง!]เย่เทียนเงยหน้ามองท้องฟ้า ั์ตาสีม่วงของเขาไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความทระนงที่อยากจะท้าทายกฎเกณฑ์ "มาสิ... ์ที่น่าขำ ฉันจะแสดงให้ดูว่าชาติภพที่ 9 นี้ ใครกันแน่ที่เป็เ้าของจักรวาล!"
ถ้าสนุกก็ฝากกดติดตามกันไว้ด้วยนะครับและฝาก คอมเม้นท์ ให้กำลังใจผมด้วยนะครับ
1K
