"ทำไมติดต่อไม่ได้เลยเริ่มจะเป็นห่วงจริงๆแล้วแฮะ"
เสียงบ่นเบาๆดังขึ้นจากบ้านหลังเล็กๆในซอย
ตอนนี้ออสกำลังเดินอย่างกระวนกระวายอยู่ในบ้าน หลังจากที่คุยกับแววครั้งล่าสุดที่เธอโทรมาบอกว่าเธอสามารถย้ายไปอยู่กับเขาที่เมืองหลวงได้แววก็เงียบหายไปเลย นี่ก็ผ่านมาถึงสามวันแล้ว
ตอนแรกออสนั้นกังวลว่าแววจะไปเห็นหรือได้ยินอะไรเรื่องที่เขาจูบหลิวกลางห้างเลยโกรธจนไม่อยากคุยด้วย แต่พอดูจากนิสัยแววแล้วก็ไม่น่าจะใช่
ถ้าโมโหเรื่องนั้นจริงเธอคงบุกมาอาละวาดที่บ้านเขาแล้วหละ
หลังจากนั้นเขาก็โทรหาทั้งนีและแก้ม แต่ก็ปรากฏว่าทั้งคู่ไม่สามารถติดต่อแววได้เหมือนกันทำให้ออสเริ่มกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับแววแต่ปรากฏว่าหลังจากนั้นไม่นานพอเขาลองถามสุดูก็ได้คำตอบว่าแววปลอดภัยดีไม่ต้องเป็นห่วงตอนนี้กำลังเตรียมตัวเรื่องไปเรียนต่อเดี๋ยวเรียบร้อยแล้วเธอจะติดต่อกลับไปเอง แถมยังบอกอีกด้วยว่าไม่ต้องกังวลอะไรแววไม่ได้โกรธหรืองอลอะไรออส ถึงเขาจะรู้สึกแปลกๆนิดหน่อยแต่พอได้ยินว่าแววไม่ได้มีปัญหาอะไรก็โล่งใจไม่น้อย
ติ้งต่องง
เสียงออดดังขึ้นทำให้ออสหลุดออกจากเรื่องที่กังวลอยู่ในหัว พอมองออกไปก็พบว่าคนที่ยืนอยู่หน้าบ้านคือจูนนั่นเอง
ออสเดินไปเปิดประตูให้สาวร่างเล็กเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับกระเป๋าเล็กๆใบหนึ่ง
"มีธุระอะไรรึเปล่าจูน"
"ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอก พอดีมะรืนนี้คุณพ่อจะกลับมาจากประชุมแล้วก็เลยว่าจะพาแม่กลับเมืองหลวงวันพรุ่งนี้เลยเลยแวะมาบอกหนะค่ะ แล้วก็อยากจะชวนไปงานเลี้ยงเย็นนี้ด้วย"จูนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
"งานเลี้ยงหรอ"
"ช่ายงานวันเกิดของลูกชายบริษัทพัฒน์พงษ์อสังหาหนะ เหมือนทางโน้นจะรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ก็เลยส่งบัตรเชิญมา"
ออสชะงัก จูนอมยิ้มก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆออสบนโซฟา
งานวันเกิดไอ้พงษ์หรอ เหอะๆทำไมเขาต้องไปงานวัดเกิดไอ้เวรนั่นด้วยหละ
"ไม่หละโทษทีแต่ฉันไม่ค่อยถูกกับเจ้าของงานสักเท่าไหร่"ออสตอบปฏิเสธจูนตรงๆ ให้เขาไปอวยพรงานวันเกิดคนที่เขาเกลียดเนี่ยไปก็บ้าแล้ว
"อ๋อ นั่นสินะได้ยินมาเหมือนกันว่าเป็นแบบนั้น"จูนตอบ
"งั้นจะไปทำไมหละ"หลังที่ได้เจอจูนคราวก่อนเขาก็หาข้อมูลของเธอทำให้ได้รู้อะไรมาไม่น้อย
จูนนั้นเป็นลูกสาวของนายปิยะประธานของธนาคารฟินิกส์ ด้วยรูปร่างหน้าตาที่น่ารักมากกับครวบครัวที่ร่ำรวยทำให้เธอเป็นที่นิยมไม่น้อย ในเน็ตถึงขนาดมีการตั้งกลุ่มแฟนคลับขึ้นมาเลยทีเดียว พอได้ยินว่าเธอจะไปงานวันเกิดไอ้พงษ์ที่ไม่ถูกกับเขาเลยไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่ เพราะด้วยนิสัยของพงษ์แล้วถ้าจูนไปงานวันเกิดมันต้องเอาไปโม้แน่นอน
"ก็นะ ว่างๆอยู่ด้วยเลยว่าจะไปเปลี่ยนบรรยากาศแม่เองก็ดีขึ้นมากแล้วด้วย อีกอย่างพ่อพึ่งจะปล่อยเงินให้ทางนั้นกู้ตั้งพันล้านเห็นว่าจะขยายธุรกิจไปสร้างคอนโดหรูที่เมือง J ซึ่งเป็นเมื่องท่องเที่ยวขนาดใหญ่ของภาคใต้แล้วก็อยู่ติดกับเมืองนี้ฉันเลยคิดว่าควรไปทำความรู้จักเจ้าของบริษัทเอาไว้สักหน่อย"
แค่พันล้านสำหรับธนาคารฟินิกส์มันน่าจะเรื่องเล็กไม่เห็นต้องไปสนใจเลย จะว่าไปถ้ารู้ว่าพวกนั้นไม่ถูกกับเราทำไมถึงปล่อยกู้ให้ ไม่สิจะคิดแบบนั้นไม่ถูกเรื่องที่เราไม่ถูกกับไอ้พงษ์มันเป็นเรื่องเด็กสองคนทะเลาะกัน ถึงจะบอกว่าเป็นว่าที่ผู้นำอิกดราซิล แต่คนระดับประธานกรรมการบริหารธนาคารระดับนี้ คงไม่เอามาปนกับเรื่องงานแน่
"เฮ้ออ"แบบนี้ถ้าธุรกิจมันใหญ่ขึ้นมีหวังมันได้กร่างกว่าเดิมแน่ๆ
"แล้วเธอจะไปกี่โมงหรอ"
"งานเริ่ม1ทุ่มคงกะเวลาไปให้พอดีนั่นแหละ"จูนตอบก่อนจะเริ่มขยับเข้าใกล้ออสด้วยรอยยิ้ม
"นี่สาวมาหาถึงบ้านทั้งทีนะ จะไม่ทำอะไรหน่อยหรอ"จูนพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่ทำให้ออสต้องใจเต้น
ตอนนี้มือของสาวร่างเล็กเริ่มที่จะอยู่ไม่ค่อยสุขแล้ว
จูนสอดมือนุ่มๆเข้าไปลูบคลำหน้าท้องกับแผ่นอกของออสทำให้เขาขนลุกซู่ทันที ออสดูเวลาแล้วตอนนี้พึ่งจะราวๆ4โมงเย็น กว่าจะถึงเวลาที่จูนต้องไปก็คงสักราวๆ6โมงเย็น
ยัยนี่เผื่อเวลามาทำเรื่องแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้วสินะ
มือนุ่มๆของสาวน้อยหน้าตาน่ารักลูบไล้ไปทั่วร่างกายของออสท่อนล่างของเขาเริ่มจะโดนกระตุ้นก่อนจะค่อยๆตั้งขึ้นมาช้าๆ
ออสยกตัวจูนขึ้นมานั่งบนตักโดยหันหน้าเข้าหาเขาก่อนจะค่อยๆจูบไปที่ปากของจูนช้าๆ ริมฝีปากบดกันไปมาก่อนครู่หนึ่งจะค่อยๆถอนออกจากกัน
"มีอารมณ์แล้วหรอ"ออสถามเมื่อเห็นจูนหน้าแดงอย่างเคลิบเคลิ้ม
"แน่นอนสิจริงๆก็มีตั้งแต่เห็นหน้าออสแล้วแหละ อิอิ"
จู่ๆออสก็คิดถึงแววขึ้นมา ยังไงๆเขาก็ตัดสินใจคบกับแววไปแล้วทำแบบนี้มันก็อดรู้สึกผิดไม่ได้แต่ว่า...
ช่างมันก่อนแล้วกันมีผู้หญิงน่ารักขนาดนี้อยู่ตรงหน้าแถมเจ้าตัวยังพร้อมจะให้เขาจัดซะขนาดนี้ผู้ชายที่ไหนมันจะไปทนไหวหละ
ออสจูบจูนอีกครั้งทันทีหลังจากตัดสินใจโยนเรื่องในหัวทิ้งแล้วทำตามใจตัวเอง
ลิ้นของเขาค่อยๆแทรกเข้าไปในปากของจูนก่อนจะเกี่ยวพันกับลิ้นของจูนอย่างลวดเร็ว จูนเองก็เริ่มขยับลิ้นตอบสนองไปพร้อมๆกัน
มือของออสเริ่มไม่อยู่เฉยค่อยสอดเข้าไปในเสื้อก่อนจะแทรกผ่านเสื้อในเขาไป คลำหน้าอกเล็กๆที่นุ่มนิ่มของเธอ ในขณะที่มือของจูนเองก็ลูบไล้ร่างกายของออสไปทั่วเช่นกัน จูนเสียงครางเล็กๆรอดออกมาเบาๆอย่างพึ่งพอใจ ทั้งสองคนดูดปากกันไปอีกพักหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกจากกัน
ออสค่อยๆดึงมือออกมาจากหน้าอกของจูน
ถ้าใหญ่กว่านี้อีกนิดนึงจะดีมากเลย แต่แบบนี้ก็น่ารักดีแหละนะ
"ถอดเสื้อออกหน่อยสิ"ออสพูดขึ้น แต่ก็ต้องแปลกใจเพราะจูนกลับส่ายหน้าเบาก่อนจะหันมองไปทางหน้าบ้าน
พอออสหันไปก็เข้าใจสิ่งที่จูนกำลังจะสื่อทันทีข้างๆประตูบ้านออสนั้นมีหน้าต่างบานนึงถ้าเธอถอดเสื้อผ้าออกแล้วมีคนเดินผ่านมาก็จะเห็นร่างเปลือยของเธอแน่นอน คืนก่อนที่ออสทำกับแววนั้นค่อนข้างดึกแล้วยังมีแสงสว่างไม่มาก แถมแถวนี้ปกติก็ไม่ค่อยมีคนทำให้กลางคืนไม่ต้องกังวลเท่าไหร่แต่กลางวันถึงคนผ่านไปผ่านมาจะน้อยแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีเลย
"งั้นเราเข้าไปในห้องนอนกัน"
พอเป็นแบบนั้นออสก็ลุกขึ้นก่อนจะอุ้มจูนที่นั่งอยู่บนตักเขาขึ้นมาพร้อมกันก่อนจะเดินเข้าห้องนอนไปทันทีก่อนจะค่อยๆวางจูนลงข้างๆเตียงส่วนตัวออสก็ขึ้นไปนอนบนเตียง
"ทีนี้ก็ไม่ต้องกลัวใครเห็นแล้ว ถอดออกช้าๆนะ"