อภินิหารศาสตราวุธ

​

ตอนที่ 68 ดูถูก

"ขอบคุณท่านอาวุโส แล้วเรื่องที่จะถอนอำนาจแห่งกฏของท่านละ" หลิวหวา ที่ได้รับคัมภีร์ลับขึ้นมาจึงดีใจทันที แล้วยังจำได้ว่ามีอีกเรื่อง ที่ชายแก่ตนหน้ารับปากเอาไว้

"หึ เจ้าได้รับคัมภีร์ลับ แล้วยังต้องการให้ข้าถอนอำนาจแห่งกฏให้อีกงั้นรึ อย่าลืมว่าเจ้ายังทำหน้าที่ตัวเองไม่ครบ ข้าบอกให้เจ้าไปรวบรวมคนเก่งออกมาให้มากที่สุดที่เจ้าจะหามาได้ ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีใดก็ตาม อย่างน้อยต้อง 10 คนขึ้นไป แต่ตอนนี้เจ้ารวบรวมมาได้กี่คนกันเชียว รึว่าจะให้ลงโทษเจ้าแทน" ชายแก่ ต่อว่ากลับอย่างรุนแรง

"ข้าเข้าใจแล้วท่านอาวุโส โปรดยกโทษให้ข้าด้วย" หลิวหวา ที่รีบยอมรับผิดขึ้นมาทันที

"หนอย เจ้าแก่ บังอาจมาข่มขู่ท่านพ่อข้างั้นรึ ข้าจะสั่งสอนเจ้าแทนท่านพ่อเดี้ยวนี้แหละ" หลิวหรง ที่ทนเห็นท่านพ่อที่ตัวเองภาคภูมิใจ ต้องมายอมก้มหัวยอมรับผิดเช่นนี้ จึงทนไม่ไหว แม้ชายแก่นี้จะใช้ปราณจิตขั้น 6 ได้ แต่ก็เป็นเพียงคนแก่ที่ใกล้ลงโลงเท่านั้น หากระวังเคียวให้ดี แล้วสามารถหลบได้ขึ้นมา ก็จะมีโอกาสเล่นงานชายแก่ตรงหน้าได้ทันที

"อย่านะ หลิวหรง ห้ามเสียมารยาทกับอาวุโสท่านนี้เด็ดขาด" หลิวหวา รีบกล่าวห้ามบุตรของตน

"หึ เป็นเด็กที่ใจกล้า ไม่กลัวตายเสียจริง งั้นข้าต้องสั่งสอนสักหน่อยแล้ว" ชายแก่ ที่ปลดปล่อยปราณออกมา จนซัดหลิวหรงปลิวกระเด็นไปกระแทกผนังถ้ำอย่างรวดเร็วจนสลบไปทันที

"หลิวหรง" อาวุโสหลิว ที่รีบวิ่งไปดูอาการลูกชายตนเองทันที

"ท่านอาวุโสโปรดยกโทษให้บุตรข้าด้วย บุตรชายข้ายังเล็กอยู่ เลยไม่รู้จักความพลังของท่านอาวุโสดีพอ" หลิวหวา รีบออกหน้าขอโทษแทนบุตรชายตนเองทันที

"หึ นี้ข้าแค่สั่งสอนมันเบาะเท่านั้น หากเจ้ายังไม่อบรมบุตรชายเจ้าดีพอ เวลาเจอหน้าข้าครั้งต่อไป มันจะไม่มีวันได้หายใจอีกเลย" ชายแก่ กล่าวออกมาด้วยความเยือกเย็น

"ข้าเข้าใจแล้วท่านอาวุโส ข้าจะรีบสั่งสอนบุตรข้าทันที" หลิวหวา กล่าวตอบรับอย่างเชื่อฟัง

"พลังระดับปราณฟ้าขั้นต้นงั้นรึ ข้านึกว่าจะเป็นปราณที่สูงส่งกว่านี้ซะอีก" เจ้าสำนักที่กล่าวขึ้นมาอย่างดูถูก เมื่อเห็นอีกฝ่ายปลดปล่อยปราณเพียงแค่ปราณฟ้าขั้นต้นออกมาเท่านั้น

เจ้าสำนักเอราวัณ ที่ตอนนี้เป็นถึงระดับปราณฟ้าขั้นกลาง จึงย่อมดูถูกคนอื่นที่มีระดับปราณต่ำกว่าตนเอง หากไม่โดนปราณจิตขั้น 6 เล่นงาน จนตกอยู่ภายใต้อำนาจแห่งกฏอีกฝ่าย ป่านนี้คงจัดการชายแก่ตรงหน้าไปนานแล้ว

"ก้มหัวลง" ชายแก่ กล่าวสั่งขึ้นมา เมื่อเห็นเจ้าสำนักดูถูกตนเองออกมา

"ท่าทางเจ้าจะยังไม่รู้จักข้าดีพอสินะ ข้าจะเอ่ยนามข้าให้เจ้าได้ฟัง ข้ามีนามว่า คางหมิง เจ้าคงเคยได้ยินชื่อนี้มาบ้างสินะ" ชายแก่เอ่ยนามตนเองออกมา

เจ้าสำนัก ที่ได้ยินชื่อ แม้แต่อาวุโสที่มาด้วยกัน ก็ล้วนแล้วแต่ตัวสั่นขึ้นมาทันที

"อย่า...อย่าบอกนะว่าเจ้า คือ คางหมิง ที่อยู่พรรคมารฟ้า งั้นรึ เป็นไปไม่ได้ เจ้าน่าจะโดนหยางเจี่ยน จัดการไปแล้วเมื่อหลายปีก่อนเรียบร้อยแล้วไม่ใช่งั้นรึ" เจ้าสำนักเอราวัณ ที่แทบไม่อยากเชื่อคนตรงหน้า ว่าคือ คนๆเดียวที่เคยสร้างความปั่นป่วนให้กับทวีปแห่งนี้เมื่อนานมาแล้ว

เพราะตอนนั้น สำนักเอราวัณที่ยังไม่ยิ่งใหญ่ จนมาติด 1 ใน 10 สำนักได้เหมือนตอนนี้ ก็ได้รู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่า มีบุคคลของพรรคมารฟ้ามาถล่มสำนัก แล้วเข่นฆ่าชาวเมือง จนตกอยู่ในความวุ่นวาย

แต่เป็นหยางเจี่ยน ที่ออกมาขัดขวาง หยุดกระทำของบุคคลลึกลับคนนั้น จนทำให้ทวีปนี้รอดพ้นอันตรายมาได้ หากไม่เช่นนั้นสำนักเอราวัณของตนเอง คงไม่ได้ยิ่งใหญ่ขึ้นมาเช่นนี้

แต่เท่าที่ได้ยินว่าจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ก็ทำให้หยางเจี่ยนอ่อนแอลงจนสำนักมังกรสุริยันตกต่ำลงเรื่้อยๆมา

"ไม่เลว ท่าทางเจ้าจะไม่ได้มีแค่กล้ามเนื้อเพียงอย่างเดียว แต่มีสมองด้วยเช่นเจ้า" คางหมิง ที่เห็นอาการตัวสั่นออกมา จนคิดว่าทั้งสี่คนคงเข้าใจความน่ากลัวของตนเองแล้ว