ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่162 ตัวเดียวอันเดียว

"ก็ได้นะ..ข้าไม่มีปัญหาอะไร ปรุงยาตรงไหนก็ปรุงได้ เปิดเผยหรือปิดบังข้าไม่ค่อยใส่ใจสักเท่าไหร่หรอก ข้ายินดีทำตามแม่นางสือทุกอย่าง สมกับที่แม่นางต้อนรับข้าอย่างดี..."

กริชเพชรพูดเสร็จก็จ้องหน้ายิ้มให้หญิงสาว สือหงษ์แทบตัวลอยขึ้นจากพื้น หัวใจพองโตอิ่มเอมยังไงบอกไม่ถูก เหมือนกับสาวน้อยที่ตกหลุมรักชายหนุ่ม

"ข้าขอบคุณท่านมากคุณชายโจวก๋วย ถ้าอย่างงั้นเตรียมการแข่งขันได้เลย..."

เสียงของหญิงสาวดังขึ้น

"พี่สือเล้งถ้าท่านแพ้ครั้งนี้ไม่ต้องมาบิดพลิ้วข้าอีกนะ เอายาเนื้อหงส์ไฟให้ท่านอาเป็นคนถือไว้ก่อนการพนันจะเกิดขึ้น ใครแพ้ใครชนะจะได้ไม่ต้องพูดมาก..."

สือหงษ์กล่าวขึ้นอย่างไม่พอใจ

"ฮ่าๆ ๆ ..เจ้าเด็กหน้าขาวข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่นักปรุงโอสถ ถ้าไม่สามารถปรุงยาต่อหน้าข้าได้ เจ้าก็อย่ามาอวดอ้างว่าเป็นนักปรุงโอสถหรือมาจากเผ่าปรุงยาข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก..."

เสี้ยวหู๋จ๋านแค่นเสียงขึ้นจมูกกล่าวกับกริชเพชรอย่างเย้ยหยัน เขารู้ดีว่าชายหนุ่มไม่ใช่นักปรุงยาโดยเด็ดขาด.

"ท่านเสี้ยวหู๋จ๋านรู้สึกว่าท่านจะเคียดแค้นข้าเป็นพิเศษ ถึงได้คาดโทษข้าเยี่ยงนี้ ท่านนึกว่าท่านยิ่งใหญ่ในดินแดนอสูรพฤกษากระนั้นหรือ คนเผ่าปรุงยากระจายทั่วแผ่นดินมีการยกระดับฝีมือและค้นคว้าวิธีปรุงโอสถหลายร้อยหลายพันรูปแบบที่เกิดขึ้นใหม่ๆ กบในกะลาเยี่ยงท่านจะรู้อะไร แค่นักปรุงยาระดับทองก็ยังกล้ากล่าวอ้างว่าดูคนนั้นออกคนนี้ออกว่าเป็นนักปรุงยาหรือไม่ ข้าว่าท่านจะยกตัวเองขึ้นสูงเกินไประวังพ่ายแพ้หัวจะระเบิดแตกตายนะข้าจะบอกให้..."

กริชเพชรพูดพร้อมกับชำเลืองมองด้วยสายตาอาฆาต

'เอ๊ะ.! หรือว่าเด็กหนุ่มหน้าขาวมันรู้ว่าเราเป็นคนลอบทำร้ายมัน..'

เสี้ยวหู๋จ๋านต้องสะดุ้งเฮือก เขาเห็นแววเพชฌฆาตอยู่ในดวงตาของชายหนุ่ม

ทำให้หู๋จ๋านเกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หลังจากเรื่องนี้จบสิ้นไป ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะเขาต้องบอกให้คุณชายมินจู นายเหนือเขาจัดการกับเด็กหนุ่มนี้ให้สิ้นซากแบบเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นมันจะต้องเป็นภัยคุกคามต่อชีวิตของเขาในวันข้างหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย

การเตรียมการสำหรับการแข่งขันปรุงโอสถครั้งนี้ถูกวางขึ้นโดยสือตู้ผิง ผู้อาวุโสของสำนักสือ เขาได้จัดโต๊ะเป็นสองโต๊ะซ้ายขวา กลางเวที ทุกคนสามารถมองเห็นได้ทุกมุมไม่มีทางที่นักปรุงยาทั้งสองคนจะบิดพลิ้วเล่นกลแอบโกงอย่างที่เสี้ยวหู๋จ่านใส่ความกริชเพชรเด็ดขาด

อุปกรณ์ทั้งสิ้นถูกลำเลียงขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะหม้อปรุงยาขนาดเล็ก พร้อมกับเตาไฟ และอุปกรณ์ปรุงยาเนื้ออสูรกระทิงหิมะชั้นเยี่ยมแม้ว่ามันจะไม่เป็นเนื้ออสูรระดับเทพ แต่เนื้อกระทิงนี้ก็ถือว่าล้ำค่าในท้องตลาดสามารถนำมาปรุงเป็นโอสถเพิ่มกายอสูรได้ดีเยี่ยม

"ข้าอยากให้พวกเจ้าทั้งสองปรุงยาเสริมสมรรถภาพของท่านชาย จากเนื้อกระทิงหิมะซึ่งหายากมันเป็นเนื้อส่วนที่ข้าได้มาจากการไปเที่ยวดินแดนหิมะเมื่อหลายปีก่อน เนื้อสอง ชิ้นนี้มีปริมาณเท่ากัน คุณสมบัติของมันคือเพิ่มพลังกำหนัดโดยธรรมชาติข้าอยากรู้ว่าเจ้าทั้งสองจะปรุงยาเพิ่มกำหนัด

ด้วยวัตถุดิบสองชิ้นนี้ให้มีคุณค่าเด่นล้ำระดับใด ข้าชำนาญเรื่องนี้เป็นที่สุด สามารถตรวจสอบอย่างไม่ผิดเพี้ยน คนตระกูลสือจะเป็นผู้เปิดการประมูลในนครอสูรพฤกษาแห่งนี้ได้เยี่ยงไร ถ้าความสามารถเต่าตุ่นแค่นี้ทำไม่ได้พวกเจ้าพร้อมหรือไม่..."

เสียงของสือตู้ผิงกล่าวพร้อมหันไปพูดกับกริชเพชรและเสี้ยวหู๋จ๋าน

"พวกเจ้าทั้งหลายที่เป็นแขกของโรงเตี๊ยมตระกูลสือ ข้าขออาสาสมัครสองคนที่จะเป็นผู้ทดลองโอสถของนักปรุงยาทั้งสองนี้ ใครอยากทดสอบก็จงโดดขึ้นไปบนเวทีเลย..."

เสียงของสือตู้ผิงกล่าวขึ้น เขาเตรียมการทั้งหมดไว้เรียบร้อยเพื่อไม่ให้เกิดการผิดพลาดมีการร้องเรียนกันอีกครั้ง

"ได้สิท่านสือตู้ผิง ข้าเอง.."

ชายหัวล้านคนหนึ่งกระโดดขึ้นไปบนเวที ยืนข้างเสี้ยวหู๋จ๋าน เพื่อจะเป็นผู้ทดลองยากำหนัดของเขา แหล่งบันเทิงเริงรมย์ที่นี่มีสาวน้อยสาวใหญ่ไว้ปรนนิบัติพร้อมเพรียงเรื่องอะไรคนอย่างข้าจะไม่กล้าลองยากำหนัดข้าาอยากสัมผัสยาที่สร้างความสุขให้กับท่านชายที่ผลิตจากนักปรุงยาระดับมือทอง..."

ชายหัวล้านกล่าวอย่างระรื่นชำเลืองตามองเสี้ยวหู๋จ๋าน เขาย่อมรู้จักนักปรุงยาคนนี้ดีว่าฝีมือร้ายกาจหาตัวจับยาก การที่จะได้ยาจากคนประเภทนี้มาเสริมสร้างสมรรถภาพท่านชายให้แข็งแกร่งอดทน ย่อมหายากนี่เป็นโอกาสอันดีขนาดไหนที่จะได้ลิ้มลองฟรีๆ

เขาจึงรีบขึ้นมาอยู่ฝ่ายเสี้ยวหู๋จ๋านทันที ทางด้านของกริชเพชรยังไม่มีผู้ใดกระโดดขึ้นมาพวกเขาอาจยังไม่แน่ใจว่าชายหนุ่ม เป็นนักปรุงโอสถจริง จึงกล้าๆ กลัวๆ ไม่อยากทดลองยาของเขา

"เอาเถอะ..ไม่เป็นไรไม่มีใครกล้าทดลองยาเจ้า เดี๋ยวข้านี่แหละจะเป็นคนทดลองเอง..."

สือตู้ผิงกล่าวขึ้นขณะก้าวขึ้นไปบนเวที

"ท่านอาสือตู้ผิงท่านจะทดลองยาของคุณชายโจวก๋วยเองเลยเหรอ ข้าว่ามันจะไม่เหมาะนะ..."

เสียงของสือหงษ์กล่าวขึ้นอย่างเป็นห่วง

"รู้สึกว่าเจ้าจะถือหางคุณชายผู้นี้มากเกินไปแล้ว ข้าก็อยากลองดูซิฝีมือการปรุงโอสถสร้างพลังชายจากเนื้อกระทิงหิมะจะเด่นล้ำขนาดไหน เจ้าเชื่อเถอะชีวิตของข้าทดลองยามาเยอะ ไม่มีใครและไม่มียาประเภทใดที่จะมากดพลังกายอสูรของข้า ให้ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ยังม่เคยปรากฏเลยแม้สักครั้งเดียว "

ท่านสือตู้ผิงกล่าวอย่างเชื่อมั่นในตัวเองเขาเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลสือซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ในดินแดนอสูรพฤกษาเป็นรองแค่เจ้าสำนักตระกูลสือกับจอมราชันย์ กายอสูรของเขาถือว่าจัดอยู่ในกลุ่มท็อปเท็น ของอาณาจักรแห่งนี้

โอสถที่ทำมาจากส่วนสำคัญของเจ้ากระทิงหิมะเขาก็ใช้ปรุงเป็นยาเพื่อเพิ่มพลังทางเพศมาหลายครั้ง มันไม่ได้เป็นเนื้อชั้นเทพแค่เนื้อชั้นยอดเยี่ยมเท่านั้นแม้จะเก่งกาจปานใดก็ไม่อาจใช้ยาประเภทนี้ขับข่มกำลังกายอสูรของเขาได้

"สือหงษ์เจ้าอย่าดูถูกว่าข้าชรามากจนไม่อาจต้านรับโอสถคนของเจ้าได้ เจ้าออกจะดูถูกท่านอาผู้นี้เกินไป นี่ก็เสียเวลามากแล้วเริ่มการแข่งขันได้..."

เสียงของสือตู้ผิงกล่าวขึ้น กริชเพชรยืนสงบนิ่งหลับตาลงทบทวนวิธีการปรุงยาของปรมจารย์ที่บันทึกคัดลอกจากเสี้ยวจองหยูและเสี้ยวปังหยีสองปู่

หลานให้มาเป็นของกำนัล มันมีบทหนึ่งซึ่งเขียนว่าการปรุงยาเพื่อเสริมสมรรถภาพทางเพศโดยเฉพาะ เนื้อที่ดีที่สุดสำหรับการปรุงยาประเภทนี้

ต้องใช้เนื้ออสูรกระทิงหิมะโดยเฉพาะเนื้อตรงแก่นกายมัน ถ้านำมาตุ๋นด้วยสมุนไพรชนิดพิเศษที่ไม่มีใครรู้จักส่วนผสมของมัน สูตรปรุงยานี้ถูกคิดค้นโดยปรมาจารย์เพื่อช่วยให้อสูรที่ไม่สืบพันธุ์เพราะอายุมากเกินไป เพื่อสร้างกำหนัดให้กับอสูรพวกนี้โดยเฉพาะ

ส่วนผสมของวัตถุดิบในส่วนต่างๆ ค่อนข้างหายาก แต่ก็มีขายในนครหลวง คุณสมบัติพิเศษของโอสถที่ถูกบันทึกไว้นี้มันจะให้ผลรุนแรงขึ้นตามพลังกายอสูรของผู้ใช้ ยิ่งกายอสูรสูงเท่าใดโอสถที่ผลิตออกมาจะส่งผลอย่างเยี่ยมยอด

เพราะปรมาจารย์คิดค้นสูตรนี้เพื่อพวกที่มีกายอสูรสูงล้ำจนโอสถประเภทอื่นไม่สามารถเข้าไปกระตุ้นพลังกายอสูรของคนพวกนี้ได้

โต๊ะของคนชุดดำเขาเริ่มใช้พลังกายอสูรของเขาส่งคลื่นความร้อนเข้าไปในหม้อปรุงยาจัดเตรียมส่วนผสมทุกอย่างลงไปในหม้อนั้นอย่างชำนิชำนาญ

แค่ยาปลุกเร้าอารมณ์ความรู้สึกคนอย่างเขาทำมานับครั้งไม่ถ้วน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นศาสตร์ชั้นสูง แต่สำหรับนักปรุงยาระดับมือทองแล้วเรื่องพวกนี้ถือว่าจิ๊บจ๊อยเล็กน้อยเสียเหลือเกิน

"ขอโทษแม่นางสือหงษ์ข้าต้องการส่วนผสมของวัตถุดิบชนิดหนึ่งท่านหาให้ข้าได้หรือไม่..."

เสียงของกริชเพชรกล่าวขึ้นดังจนทุกคนได้ยินคนชุดดำหันมามองเขาสังเกตว่าบนโต๊ะปรุงยามีวัตถุดิบสำหรับการปรุงยาประเภทชูกำลังท่านชายครบทุกอย่างแล้ว คนผู้นี้ต้องการอะไรอีก

"ได้สิท่านต้องการสิ่งใด.."

กริชเพชรหันไปมองหน้าสือตู้ผิง เขาพยักหน้าอนุญาต

"ได้เจ้าต้องการสิ่งใดก็บอกข้ามาเถอะ ยกเว้นเนื้ออสูรเท่านั้นที่ไม่อาจให้เจ้าได้ เพราะมันถือว่าผิดกติกาการประลองครั้งนี้ ใช้เพียงเนื้อกระทิงเท่านั้นไม่อาจใช้เนื้ออสูรอย่างอื่นได้..."

เขากล่าวแล้วหันไปมองสือหงษ์นางพยักหน้ามิได้ประท้วงสิ่งใด

"สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่เนื้ออสูรข้าต้องการหญ้าหนอนหิมะที่มันฝังตัวอยู่ในเขตแดนหิมะ หญ้าพวกนี้มันคล้ายหนอน แต่เมื่อถึงฤดูหิมะละลายมันจะเติบโตขึ้นมาเป็นต้นหญ้าสีขาวดุจหยก พันกันเป็นเกลียวเหมือนตัวหนอนชนพื้นเมืองเรียกมันว่าหญ้าหนอนหิมะ ท่านหาให้ข้าได้หรือไม่.."

กริชเพชรพูดขึ้น ทุกคนในโรงเตี๊ยมที่รายล้อมดูการแข่งขันครั้งนี้อยู่ต่างขมวดคิ้วพวกเขาไม่เคยรู้เลยว่าหญ้าประเภทนี้ สามารถใช้ปรุงยาปลุกเซ็กส์ได้

"ได้สิคุณชายโจก๋วย ข้ามีหญ้าประเภทนี้ สหายของข้าที่แดนหิมะเคย ให้ไว้ เขาบอกว่ามันมีคุณค่าในการรักษาอาการบาดเจ็บ ข้าจึงเก็บไว้อย่างดี มันมีคุณค่าราคาแพงมาก ในอาณาจักร ดินแดนอสูรหิมะ..."

สือหงษ์กล่าวขึ้นนางพลิกข้อมือก็ปรากฏหญ้าแห้งสีขาวมีลักษณะคล้ายหนอนที่ขดไปขดมา สองเส้น

"ข้าจะแบ่งให้เจ้าทั้งสองคนเท่าๆ กัน แล้วแต่จะไปทำวิธีใด เพื่อจะไม่เป็นการเอาเปรียบซึ่งกันและกัน.."

ผู้อาวุโสกล่าวพร้อมกับส่งหญ้าหนอนหิมะให้กับทั้งสองที่กำลังแข่งขันกันอยู่

วูบๆ!

มันค่อยๆ ลอยอย่างนุ่มนวล วางบนโต๊ะส่งไปด้วยพลังกายอสูรระดับสูงของท่านสือตู้ผิง เสี้ยวหู๋จ๋านขมวดคิ้วมอง

'หญ้าประเภทนี้ข้าไม่เคยเห็นว่ามันถูกบันทึกในตำราการปรุงยากำหนัดเลย เจ้าหมอนี่มั่วได้ใจจริงๆ สงสัยมันอยากจะเรียกร้องทรัพยากรไว้ใช้ตอนได้รับบาดเจ็บละมั้ง จึงอ้างขอวัตถุดิบที่มีคุณค่าสูงเช่นนี้ เราก็ถือโอกาสลิบไว้ซะเลย..'

เสี้ยวหู๋จ๋านคิดแล้วก็รับ หญ้าหนอนหิมะเส้นนั้นวางไว้ใกล้ๆ เหมือนกำลังจะใช้ปรุงโอสถแต่ที่จริงเขาตั้งใจเก็บไว้ใช้ส่วนตัวเพราะในตำราที่เขาเล่าเรียนมา มันไม่ต้องใช้หญ้าประเภทนี้

กริชเพชรเริ่มปรุงยา เขาพลิกข้อมือเรียกหม้อปรุงยาขึ้นมาวางไว้บนฝ่ามือหยิบเนื้ออสูรกระทิงหิมะวางใส่เข้าไปในหม้อพร้อมกับหญ้าหนอนหิมะและสมุนไพรอีกหลายชนิดในจังหวะเดียวกันก็ใส่เกล็ดอาวุธวิญญาณอสูรเทพเข้าไปพร้อมกับเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ขยายมันออกจนเต็มก้นหม้อด้านในใช้เป็นกระทะสำหรับปรุงโอสถ

เพราะชายหนุ่มรู้ดีว่าประสิทธิภาพของเนื้ออสูรปรุงสุกที่มีความเด่นล้ำเป็นพันเท่า เพราะความร้อนของเกล็ดอาวุธอสูรเทพโลกันตร์บรรพกาล ของเขานั่นเอง ดังนั้นกริชเพชรจึงใช้มันเคี่ยวยาในหม้อโดยผู้อื่นไม่ได้สนใจ

เสี้ยวหู๋จ๋านใช้พลังความร้อนจากฝ่ามือปรุงยาเคี่ยวทีละน้อย จนส่งกลิ่นหอมในเวลาไม่ถึงอึดใจ

กริชเพชรก็เร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของเขาปรับความร้อน บนกระทะเคี่ยวซุปอันเดียวแท่งเดียวของเนื้อกระทิงหิมะช้าๆ เช่นกัน

สมุนไพรที่เขาใส่ลงไปไม่มีกลิ่นหอมแม้นิดสักเดียว ทำให้ทุกคนขมวดคิ้วสงสัยกริชเพชรใช้เวลาหนึ่งก้านธูปไหม้

โอสถก็ถูกเคี่ยวจนเป็นก้อนเท่ากำปั้นแล้วถูกแบ่งออกมาเป็นเม็ดแคปซูล ได้ถึงหนึ่งร้อยแคปซูลพอดี

สำหรับเสี้ยวหู๋จ๋านก็เช่นเดียวกันเขาสามารถผลิตเม็ดยาที่ส่งกลิ่นหอมละมุนออกมาได้ หนึ่งร้อยเม็ดพอดี ทั้งสองต่างตวัดมือวางเม็ดยาของตนไว้บนโต๊ะ เพื่อรอการพิสูจน์ของสือตู้ผิงคนปรุงยาประจำตระกูลสือ

ท่านผู้อาวุโสสือตู้ผิงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่เม็ดยาของกริชเพชรไม่มีกลิ่นหอมอะไรเลย ตั้งแต่เขาเริ่มปรุงตลอดเวลาหนึ่งก้านธูปไหม้ ธรรมดาแล้วเนื้ออสูรกระทิงหิมะพวกนี้จะมีพลังความเข้มข้นระดับสูงยิ่งเคี่ยว มันก็ยิ่งส่งกลิ่นหอมแฝงด้วยความรัญจวนใจออกมาเป็นระยะๆ

แต่ไม่รู้ว่าชายหนุ่มนักปรุงยาหน้าขาวผู้นี้ใช้วิธีใดในการเคี่ยวยาของเขา จึงทำให้ไม่มีกลิ่นหรือไอระเหยสิ่งใดออกจากหม้อปรุงยานั้น

ซึ่งแตกต่างจากคนชุดดำโดยสิ้นเชิง

"ท่านผู้อาวุโสข้าอยากลิ้มลองเม็ดยาของท่านเสี้ยวหู๋จ๋านนี่แล้วละ ข้าขออนุญาตทดสอบเลยนะ.."

ชายหัวล้านคนที่ยืนอยู่ข้างเสี้ยวหู๋จ๋านกล่าวขึ้นอย่างยินดี เขาอยากลิ้มลองยาที่ทำมาจากตัวเดียวอันเดียวของกระทิงหิมะ ที่แสนหายากต่างร่ำลือว่ามันสามารถเสริมสร้างพลังหนุ่มให้กับผู้ได้ลิ้มรสยานี้ ตะลุยราตรีสามวันติดต่อกันไม่กลับบ้านก็ยังเคยมีมาแล้ว

"ท่านลองกินเลย...แล้วบอกประสิทธิภาพด้วยว่ามันมีผลเยี่ยงไร..."

ผู้อาวุโสสือตู้ผิงกล่าวพร้อมกับพยักหน้า เขาใช้พลังกายอสูรระดับสูงเร่งเร้าดึงเม็ดยาบนโต๊ะของกริชเพชรมาเม็ดหนึ่ง มันวางอยู่บนฝ่ามือเหมือนเมล็ดถั่วแดง เขาค่อยๆ คลึงมันอย่างช้าๆ เร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ เข้าสำรวจกลับพบว่ามันเป็นโอสถชั้นเทพเลยทีเดียว

เพราะด้านในของเม็ดยาที่สัมผัสมันมีพลังส่องประกายออกมา ต้านมือเขาเบาๆ พลังชนิดนี้มีได้ก็ต้องเป็น โอสถขั้นเทพเท่านั้น สื่อตู้ผิงเขาเงยหน้าหันไปมองกริชเพชร และหลานสาวรอยยิ้มที่มุมปากของท่านผู้เฒ่าปรากฏขึ้นน้อยๆ

'หลานสาวผู้นี้ช่างมีสายตาแหลมคมยิ่งนักประเมินเด็กหน้าขาวนี้ได้ลึกซึ้งจริงๆ เขาเป็น นักปรุงยาระดับเทพหลายขั้นเลยทีเดียว ถึงสามารถปรุงโอสถประเภทนี้ออกมาได้..'

ท่านผู้อาวุโสอดชำเลืองมองเสี้ยวหู๋จ๋านไม่ได้ช่างน่าสมเพชคนผู้นี้จริงๆ เขาไม่น่าหาเรื่องอับอายขายขี้หน้าเลย แพ้ครั้งที่แล้วไม่ถูกเหยียดหยาม ยังแกว่งเท้าหาเสี้ยนอีก

สื่อตู้ผิงพลิกฝ่ามือดึงเม็ดยาของคนชุดดำ ขึ้นมาวางไว้บนมือเช่นกันส่งพลังเข้าไปตรวจสอบด้านใน ค้นพบว่าเม็ดยานี้มีคุณภาพเยี่ยมเช่นกันแต่นอกจากกลิ่นหอมแล้ว พลังสะท้อนกลับไม่มีออกมาเขารู้สึกเสียดายเนื้อกระทิงหิมะที่ให้เสี้ยวหู๋จ๋านไปปรุงเป็นโอสถ ถ้าให้กริชเพชรทำทั้งหมดเขาต้องมีโอสถระดับเทพใช้ได้อีกนานเลยทีเดียว

คนผู้นี้เจ้าสำราญชอบแสวงหาความรู้แปลกใหม่ในเพศตรงข้าม ดังนั้นจึงสนใจเรื่องโอสถที่ช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพท่านชายโดยเฉพาะ ขณะสือตู้ผิงกำลังคิดใคร่ครวญอยู่ ก็เห็นคนทดสอบยาหน้าแดงก่ำยกยิ้มขึ้นสูง

"ฮ่าๆ ๆ ..โอสถนี้มีคุณภาพสุดยอดจริงๆ เพียงรับประทานไปแค่หนึ่งเม็ด กลับกลายเป็นช้างสารพลังกายป่วนปั่นอยู่ภายใน พร้อมออกศึกได้ตลอดทั้งคืน..."

เสียงของชายหัวล้านกล่าวอย่างร่าเริง

"ท่านผู้อาวุโสคือข้าขอซื้อเม็ดยาพวกนี้เม็ดละ หนึ่งแสนดอร์ ท่านตกลงหรือไม่..."

ชายหัวล้านขอซื้อยา ชายชรายกยิ้มสูงพยักหน้า

"เสี้ยวหู๋จ๋าน เจ้าแบ่งยาของเจ้าไว้ สามสิบเม็ด นอกนั้นขายให้คนผู้นั้นไป.."

เสียงสือตู้ผิงกล่าวเบาๆ คนชุดดำกระหยิ่มยิ้มย่อง หันไปใช้สายตาชำเลืองมองกริชเพชรอย่างเย้ยหยัน เพราะเขาคำนวณแล้วว่าเม็ดยาของชายหนุ่ม ไม่น่าจะมีประสิทธิภาพใดๆ เพราะมันไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่จับต้องได้ แม้แต่กลิ่นก็ไม่ส่งออกมา

"ท่านผู้อาวุโสสื่อตู้ผิงทดลองเม็ดยาของคุณชายโจวก๋วย นักปรุงยาที่ซ่อนประกายไว้มิดชิดผู้นี้ดูซิว่า จะมีประสิทธิภาพสูงส่งเท่ากับโอสถของข้าหรือไม่.."

​

....................................................................................................................................................................................................................................................