พื้นหญ้าสีเขียวสด บนลานกว้าง ถูกประดับประดา ด้วยซุ้มดอกไม้สีขาว เรียงรายเป็ระเบียบงดงามตามทางเดิน ใต้ซุ้มถูกปูด้วยผ้าพื้นสีขาวบริสุทธิ์ ลาดยาวไปถึงบริเวณเวที ที่โรยด้วยกลีบดอกกุหลาบสีขาว กลีบกุหลาบขาวบอบบางถูกโปรยลงตลอดทางเดินตัดกับพื้นหญ้าสีเขียวสด สวยงาม วิจิตร บรรยากาศโดยรอบเปรียบได้กับหลุดเข้าไปเทพนิยาย ความหรูหราและความอ่อนหวานในงานแต่งงานนี้ ถูกจัดขึ้นบนเกาะส่วนตัว ของมหาเศรษฐีอสังหาริมทรัพย์ เ้าบ่าวในพิธีแต่งงานครั้งนี้ ไมเคิล เหยา ชายหนุ่ม ร่างสูงใหญ่กำยำ หน้าตาหล่อเหลาวัย 36 ปี ผู้มีส่วนผสมเครื่องหน้าอย่างลงตัว ทั้งทางเอเชียและกรีก เนื่องด้วยมารดาชายหนุ่มเป็ลูกครึ่ง ไทย- ฮ่องกง ส่วนบิดาเป็ชาวกรีก ชายหนุ่มจึงถือเป็ส่วนผสมที่ลงตัวของแต่ละฟากฝั่งซีกโลก องค์ประกอบเครื่องหน้า และรูปร่างน่าตาของเขา จึงหล่อเหลาคมคาย ทั้งดวงตาสีเทาจึงล้วนมีเสน่ห์ตรึงใจ
ไมเคิล เหยา ยืนยิ้มส่งแววตาหวานหยอด สายตาจับจ้องไปที่เ้าสาว ซึ่งขณะนี้กำลังเยื้องย่างเข้าสู่พิธีอันศักดิ์สิทธิ์ หากผู้ร่วมงานจะกล่าวขวัญถึงเ้าสาวผู้โชคดี ที่ว่าที่สามีมีหน้าตาหล่อ มีเสน่ห์ตรึงใจแล้ว บรรดาแขกเหลื่อผู้ร่วมงาน คงต้องมีความคิดเห็น ว่าขอแย้งหลังจากได้ยลโฉมจ้าสาวโฉมสะคราญ นิศากร นางเอกหน้าใหม่ของวงการภาพยนตร์ในเมืองไทย หญิงสาวรูปร่างสูงระหง บอบบางแต่ดูแข็งแรง ผิวขาวอมชมพูเหมือนจะเปล่งประกายได้ แขน ขาที่เรียวงามได้สัดส่วน พร้อมเครื่องหน้าที่เรียวสวย หน้าผากโค้งมนได้รูป คิ้วคม ตาโตหวานแววตาเป็ประกาย จมูกโด่งเป็สัน ปลายจมูกเชิดเล็กน้อยแสดงถึงนิสัยส่วนของผู้เป็เ้าของ ปากกระจับ เรียวบาง ด้วยส่วนผสมที่ลงตัว ไร้การศัลกรรมตกแต่ง ช่างเหมือนเทพธิดาจาก์ และด้วยความสูง 170 เิเ เมื่อสวมชุดเ้าสาวเกาะอกสีขาว แต่งด้วยผ้าชีฟองประดับเครื่องเพชร เน้นเอวคอด กระโปรงทรงสุ่มพองฟู ค่อยเยื่องย่างมาตามทางเดิน ทำให้ดูสูง สง่า จับตาคนมอง
เธอส่งสายตาแววหวานให้เ้าบ่าว ในขณะที่ค่อยๆเดินย่างกรายเข้าสู่แท่นพิธี กระโปร่งเ้าสาวตกแต่งด้วยผ้าชีฟองอย่างดี เนื้อผ้าโปร่งบางพลิ้วไหวกรุยกรายไปตามจังหวะการก้าวเดินของเ้าสาว ดูงดงามหรูหรา ราวเ้าหญิงในเทพนิยาย
ขณะเ้าสาวเดินเข้าสู่แท่นประกอบพิธี คนสนิทของไมเคิล เหยา เร่งรุดเข้ามากระซิบบางอย่างกับผู้เป็นาย ใบหน้าของเขาแสดงอาการตื่นตระหนก เสียใจวูบไหวชั่วพริบตา แปรเปลี่ยนเป็แววตาลูกโชนด้วยประกายแห่งไฟ หลังจากพูดบางอย่าง เขาหันกลับมายืนตามเดิม มองเ้าสาวที่กำลังเดินมาด้วยดวงตาเป็ประกาย
“ผิดปกติ.............!!” สัญชาติญาณบางอย่างร้องเตือนเธอ นิศากรชะงัก สบตาเ้าบ่าวของเธอ ยังไม่ทันจะได้คิดสิ่งใด
“นิล............หลบ?”
ปัง.....ปัง.......!!
เธอถูกวงแขนแกร่ง กระชากอย่างแรงเข้าสู้ออมกอด ล้มลงกลิ้งออกจากทางเดิน ก่อนดวงตาจะเพิกโพลงด้วยความใ หลังสบเข้ากับเ้าของดวงน้ำตาลเ้าของวงแขนที่กอดตนนั้น
“เกิดอะไรขึ้น.........ทำไม ! ?”
“พวกมันรู้ตัว”
“หา ...ไมเคิล รู้ รู้ได้ยังไง”
“เอาไว้ก่อนตอนนี้ต้องหนี มันไม่ปล่อยเธอแน่ เร็ว ! วิ่ง” ไม่ต้องมีคำอธิบาย ไม่ต้องมีการขยายความสิ่งใด เมื่อลุกขึ้นยืนได้ นิศากรโน้มตัวลง สองมือของเธอคว้าหอบเอากระโปรงชุดเ้าสาวไว้...แล้ววิ่ง !! วิ่งสุดชีวิต เท่าที่จะเร็วได้
“ตามไป จับมาให้ได้ จับเป็ไม่ได้ ก็เอาซากกลับมา” เสียงเ้าบ่าวประกาศกร้าว กระชากเอาปืนจากคนคุ้มกัน วิ่งตามเ้าสาวออกไปทันที ั์ตาสีเทาฉายแววเ็ปเคียดแค้น คนเดียว...คนเดียวที่เขารัก แม้จะรู้ว่าหญิงสาวเข้าหาเขาเพื่อบางสิ่ง แต่เขาก็ยังยอมที่จะเอาตัวเองเข้าไปพัวพันเกี่ยวข้องกับเธอ เขาคิดเพียงว่าหากหญิงสาวหวังเงินทองหรือทรัพย์สมบัติมหาศาลของเขา เขาก็พร้อมที่จะมอบให้ ปรนเปรอเธอในทุกสิ่งที่หญิงสาว้าขอเพียงเธออยู่ข้างกาย แต่ไม่ใช่ !! ความเ็ปนี้เขาไม่อาจทนได้ มันแสดงชัดในการกระทำว่าเธอ ไม่เคยมีเขาอยู่แม้แต่เสี้ยวเดียวในหัวใจของหญิงสาว..... เกินไป มากเกินไป เขาไม่มีทางให้อภัย!!!!
ท่ามกลางความวุ่นวาย เสียงกรีดร้องของแขกภายในงาน ชุลมุนวุ่นวายวิ่งหนีตายเอาตัวรอด ที่เกิดจากการปะทะกัน ระหว่างสองกลุ่ม จากงานแต่งงาน กลับกลายคล้ายเป็การจลาจล เสียงปืนปะทะระหว่างสองกลุ่มยังคงดังต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงง่ายๆ
หากแต่ลึกเข้าไปในป่า ปรากฏภาพเ้าสาวของงานวิ่งหนีตายสุดชีวิตกระโปรงผ้าชีฟอง ฉีกขาดหลุดรุ่ย เื้ัไม่ห่างมากนักมีลูกสมุนนับสิบ และเ้าบ่าววิ่งตามมาอย่างไม่ลดละ
“โอ๊ย... กระโปรงบ้าทำไมยาวอย่างนี้นะ อะไรเนี๊ยะ”
“จะแค้นอะไรนักหนา ตัวเองก็มีผู้หญิงตั้งเยอะแยะ..............โธ่โว้ย” เธอสบถออกมาอย่างสุดทน
“จับไว้ จะเป็รึตาย ก็ห้ามให้รอด” เสียงสั่งคำรามไล่หลัง
“นี่ จะบ่นทำไม ก็หลอกเขาจริงๆ ไม่ใช่หรือไง รีบหนีก่อนเร็ว”
“ฮึ! ก็แผนใครหละ แต่ความซวยดันอยู่ที่ชั้น............?????”
“โอ๊ย......เจ็บนะทำอะไร”
มือหนาแข็งแรงของชายหนุ่มเ้าของดวงตาสีน้ำตาล เอื้อมกระชากผ้าคลุมผมเ้าสาวมาจากนิศากรอย่างเร็ว
“นิล วิ่งแยกกันข้างหน้า แล้วหาทางไปที่จุดนัด เราจะล่อพวกมันไปอีกทาง”
“โธ่โว้ย หนีตายจากลูกะุ ก็แทบเอาชีวิตไม่รอดอยู่แล้ว ชั้นจะมาตายเพราะ ไอ้ชุดเ้าสาว สุดหรูรุ่มล่ามนี้แหละ” นิศากร พยักหน้า วิ่งจ้ำอ้าว ไปอีกทาง ยังไม่วายสบถด่าอย่างฉุนเฉียว
นิศากรไม่สามารถ วิ่งอ้อมไปทางใดได้ เพราะไม่ว่าจะ ไปทางซ้ายหรือขวา จะถูกยิงสกัดไว้ตลอดทางเหมือนพยามบังคับให้เธอวิ่งไปในทิศทางข้างหน้าเท่านั้น
“อะ.......นะหน้าผา โอ๊ยชีวิตชั้น บ้าเอ้ยใครเป็คนคิด โลเคชั่นแต่งวะ”
“ฮึ หนีไปไหนไม่รอดหรอกนิศา แสบเหลือเกินนะที่รัก กล้าเอาความรักความไว้ใจชั้น มาหักหลังชั้น”
นิศากร ก้าวถอยหลัง เหงื่อกาฬผุดขึ้นเปียกชื้น ไม่ใช่เพราะจากการวิ่ง แต่ตระหนักได้ถึงแรงแค้น แสนรักในใจของเขา รอยยิ้มหล่อเหลาแต่คนมองกลับรู้สึกหนาวจนถึงกระดูก
‘บ้าเอ้ย ล่อบ้าล่อบอ อะไรกัน ล่อแต่ลูกกระจ๊อกไป ไอ้ตัวใหญ่ดันอยู่นี่ซะงั้น …..’
“เอาตัวมา” สิ้นคำสั่ง คนของไมเคิล เหยา กรูกันเข้าไปจับนิศากร
ปัง! ปัง! นิศากรลั่นไกะุปืนเจาะทะลุหน้าอก สมุนของไมเคิล เหยา ล้มลงสิ้นใจทันที พวกที่เหลือหยุดชะงัก นิศากรกำลังจะลั่นไกปลิดชีพพวกที่เหลือ
แกรก แกรก!
“ะุหมด? โอ้ย! ชีวิต ซวยสุดในสามโลก เอาไง ?” เธอตัดสินใจได้ในทันที ที่สบตาั์ตาสีเทา ของชายหนุ่ม
“เอาวะโดดผาตาย คงดีกว่าโดนทรามานจนตายละน่า”
ทันทีที่นิศากร หันหลัง กำลังะโลงสู่หน้าผา ชายหนุ่มเ้าของดวงตาสีน้ำตาลวิ่งมาด้วยสีหน้าตกตะลึง
“นิล.....ไม่อย่า?” ชายหนุ่มพยามวิ่งเข้ามาหาเพื่อคว้าตัวหญิงสาวไว้
นิศากร เหลือบมองเห็น คนของไมเคิล เหยา เล็งปืนมาที่ ชายหนุ่ม
เธอกรีดร้อง อย่างใสุดขีด
“ไม่ อย่า..................เจ็ท !!!”
ปัง!!!!
“กรี๊ดดดดดดดดดดดด.........” หญิงสาวกรี๊ดร้องสุดเสียง ก่อนร่างจะล่วงลงจากหน้าผา จากนั้นสติพลับดับวูบ
2K
