คู่รักสลับร้าย (นิยายแปลจีน) by ตำหนักไร้ต์รัก

ตอนที่ 20 ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร (2)

        เมื่อได้ยินแบบนั้น เรียวคิ้วของลู่จ้านก็ขมวดแน่น สองคนที่อยู่ข้างตัวดีแต่ทำให้เขาสับสน น้องสี่ยังดีซะกว่า

        ทั้งสามเบนสายตากลับมาดูภาพจากกล้องวงจรปิดต่อไป จากนั้นจอภาพกลับแสดงใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่ง สีหน้าของเธอไม่บ่งบอกความรู้สึก เว้นแต่ดวงตาเยือกเย็นคู่นั้นกำลังมองมาทางกล้อง ราวกับกำลังสบตาพวกเขาอยู่ก็ไม่ปาน

        วินาทีถัดมามีดพกในมือของเธอก็ตวัด ก่อนจอภาพจะดับลง มองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น

        “ยายตัวดีนี่ คนเขาอุตส่าห์ช่วยทำงานแท้ๆ ยังจะกล้าพังของของพวกเราอีก!” ลู่จ้านลุกขึ้นยืนอย่างฉุนเฉียว คิดจะไปคิดบัญชีกับเผยเย่ว์ชิง

        เว่ยเหยียนถิงตกใจจนต้องรีบดึงเขาไว้ก่อน ทว่ากลับถูกลู่จ้านสลัดมือทิ้ง

        “เจ้าสาม นั่งลง” ฟู่เหิงอี้ออกปากเรียก น้ำเสียงไม่ได้ดัง แต่กลับได้ผลมากกว่าแรงฉุดของเว่ยเหยียนถิงทั้งคนเสียอีก

        ลู่จ้านขมวดคิ้วพลางเกาศีรษะ แต่ก็กลับไปนั่งอย่างว่าง่าย

        สายไฟกล้องวงจรปิดถูกตัดทิ้ง ปากกาที่ฟู่เหิงอี้กำลังควงอยู่ก็หยุดหมุน ตกลงไปบนโต๊ะ

        “ทำไมจู่ๆ พวกเราก็ไปเกี่ยวข้องกับตระกูลเผยล่ะ ตอนที่ผมไม่อยู่เกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้น”

        ลู่จ้านถามขึ้น เขาเพิ่งกลับจากการไปทำงานนอกพื้นที่จึงไม่รู้อะไร พอกลับมารายงานสถานการณ์กับฟู่เหิงอี้แล้ว ก็นั่งดูกล้องวงจรปิดกับพวกเขาอย่างงงๆ

        “ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร...” ฟู่เหิงอี้ตอบเสียงเรียบ แลดูเกียจคร้านทว่ายังคงความสง่างาม

        พอเว่ยเหยียนถิงได้ยินก็อยากจะกลอกตานัก ทั้งที่ขายตัวเองให้กับผู้หญิงที่มีคู่หมั้นในกล้องวงจรปิดไปแล้ว ยังจะบอกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อีก หลอกใครล่ะนั่น

        “เอ้อร์เหยียน ไปสืบประวัติอวี๋หมิงฉือมา แล้วก็สร้างตัวตนปลอมของเสาอี๋มาด้วยเลย” ฟู่เหิงอี้พูดขึ้นอีกครั้ง

        “ครับ” เว่ยเหยียนถิงรับคำสั่งอย่างจนใจก่อนจะลุกเดินจากไป ฟู่เหิงอี้มองลู่จ้านอีกครั้งเป็นเชิงสั่งให้เขาไปทำงานได้

        เผยเย่ว์ชิงตัดสายไฟกล้องวงจรปิดแล้วกลับมายืนข้างป้าอู๋ ก่อนจะออกคำสั่งอย่างละเอียด ป้าอู๋ไม่กล้าปฏิเสธ เธอจนตรอกแล้ว ได้แต่พยักหน้าทำตาม

        ท้องฟ้าเริ่มมืด แสงไฟเริ่มสว่าง

        เผยเย่ว์ชิงกลับโรงพยาบาลแล้วก็เห็นอาหารส่งควันกรุ่นถูกห่อไว้เป็นอย่างดี พร้อมกับกระเช้าดอกไม้ผลไม้และกระดาษโน้ตรูปหัวใจอยู่ที่หัวเตียง ก่อนจะกวาดตามองแล้วยิ้มหยัน

        ไม่พบหน้าอวี๋หมิงฉือจังๆ เผยเย่ว์ชิงก็รู้สึกสบายใจ หลังจากจัดการกับอาหารและกระเช้าผลไม้เรียบร้อยแล้ว เผยเย่ว์ชิงก็กลับไปหยิบอุปกรณ์วาดภาพในลิ้นชักห้องผู้ป่วย ก่อนจะจับพู่กันวาดภาพลงบนกระดาษสีขาวต่อ

        เธอเรียนมหาวิทยาลัย สาขาวิชาออกแบบอัญมณี ทั้งปีหนึ่งและปีสองได้รับอิทธิพลจากเผยหลานชูและอวี๋หมิงฉือทำให้ผลการเรียนของเธอรั้งท้ายมาตลอด

        ตอนนี้วันเปิดภาคเรียนเริ่มใกล้เข้ามา เธอต้องส่งผลงานการออกแบบเครื่องประดับสิบชิ้นด้วยกัน และต้องเร่งมือทำงานนี้ให้เสร็จ การกลับไปอีกครั้งไม่ง่ายเลย เธอต้องทำให้ทุกคนได้รู้ว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเผยไม่ใช่คนไร้น้ำยา!

        ขณะที่เผยเย่ว์ชิงกำลังก้มหน้าวาดภาพ นอกประตูก็ปรากฏร่างคนคนหนึ่งซึ่งกำลังจับจ้องกระดาษวาดภาพในมือของเธออย่างเงียบเชียบ...