หม่าหยางประทับใจสุดๆตั้งแต่ได้ยินว่าเปาซวี่มีไอดีเลเวลตันหกไอดี
เขาเคยเล่นเกมFantasy World มาก่อนแต่จนถึงปัจจุบันก็ยังเป็นแค่มือใหม่
เปาซวี่เป็นคนมีความสามารถจริงๆ!
เป็นเกมเมอร์ฝีมือเทพ!
หม่าหยางดูเงินเดือนอีกครั้ง
“เราจ้างคนเทพๆแบบนี้แค่สามพันต่อเดือนเองเหรอ ได้เงินน้อยกว่าผมอีก! น้อยไปรึเปล่าเนี่ย ถ้าโดนดึงตัวไปจะทำไง” หม่าหยางเป็นกังวล
เผยเชียนกระแอมกระไอ“ไม่ต้องห่วง ฉันพูดจนเขาเชื่อฉันสุดๆ แล้ว”
เขากำลังนึกว่าตนจะสามารถผลาญเงินด้เพิ่มอีกเท่าไหร่ตอนขึ้นเงินเดือนพนักงานทั้งบริษัท
ใช่คงจะเยี่ยมยอดไปเลย
แม้เงินเดือนพนักงานสามถึงห้าพันหยวนต่อคนจะไม่ได้ดูเยอะมากแต่พอนำมารวมกันก็ถือเป็นยอดต่อเดือนที่ค่อนข้างสูง
ทำให้หลายๆบริษัทขี้เหนียวถึงขนาดต่อรองเงินเดือนเป็นหลักร้อยหยวน และปรับเงินเดือนพนักงานเพิ่มทีละแค่หนึ่งถึงสองร้อยหยวน
พอได้ยินที่เผยเชียนอธิบายหม่าหยางก็รู้สึกมั่นใจในตัวอีกฝ่ายมากขึ้น!
นอกจากจะจัดการเรื่องยากๆอย่างการเปิดบริษัทและจ้างพนักงานได้แล้วเขายังทำเรื่องทั้งหมดนี้ได้ดีเยี่ยมอีกด้วย!
เผยเชียนสามารถขุดเพชรในตมขึ้นมาได้แถมยังต่อรองจ้างได้ในราคาสมเหตุสมผล!
ถ้านี่คือการสอบเผยเชียนคงได้ร้อยคะแนนเต็ม!
“แล้วเราเริ่มงานกันเมื่อไหร่ดี”หม่าหยางรอแทบไม่ไหว
เผยเชียนมองวันที่
“จะเสียเวลาคิดหาฤกษ์ดีๆทำไม เริ่มงานวันพรุ่งนี้กันเลย!”
...
หวงซื่อปั๋วรู้สึกว่าตัวเองกำลังฝันไปตั้งแต่ได้รับจ้างเข้าทำงาน
เขาไม่สามารถทำใจให้เชื่อได้ตอนที่เผยเชียนบอกว่าตนเองผ่านการสัมภาษณ์ในใจนึกกลัวว่าหรือจะเจอบริษัทต้มตุ๋นเข้าแล้ว
แต่พอคิดถึงตอนที่เจอหัวหน้าที่ล็อบบี้หวงซื่อปั๋วก็มั่นใจว่าตนต้องโดนหัวหน้าหลิวรังแกแน่ถ้ากลับไป
เขาจึงตัดสินใจยื่นใบลาออก
ไม่ได้มีการคัดค้านอะไรกับการลาออกของเขาเพราะอย่างไร หวงซื่อปั๋วก็เป็นพนักงานระดับล่างที่รับผิดชอบงานยิบย่อยคนแบบเขาหาเด็กจบใหม่มาแทนได้ทุกปีหัวหน้าหลิวไม่ได้กังวลว่าจะหาเด็กใหม่มาให้โขกสับไม่ได้
เอาเข้าจริงหัวหน้าหลิวไม่ได้ถามหวงซื่อปั๋วเลยด้วยซ้ำว่าลาออกไปไหน
ถึงหัวหน้าหลิวจะรู้ว่าหวงซื่อปั๋วไปสัมภาษณ์งานบริษัทเถิงต๋าแต่ก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะผ่านสัมภาษณ์
เพราะถ้าขนาดตนเองยังไม่ผ่านการสัมภาษณ์แล้วคนไม่เอาถ่านอย่างหวงซื่อปั๋วจะผ่านได้อย่างไร
ความคิดนั้นไม่เคยผ่านเข้ามาในหัวของหัวหน้าหลิวเลย
พอลาออกเสร็จเรียบร้อยหวงซื่อปั๋วก็เป็นพนักงานของบริษัทเถิงต๋าอย่างเป็นทางการ
แต่เขาก็เริ่มนึกสงสัยในชีวิตขึ้นมาหลังจากไปทำงานวันแรก
ตั้งแต่เริ่มงานตอนเก้าโมงเช้าและเลิกงานตอนห้าโมงเย็น...
เขาได้ทำอะไรบ้างตลอดทั้งวันนี้
ไม่ได้ทำอะไรเลย!
หลังจากทักทายกันเล็กน้อยเผยเชียนก็ให้หวงซื่อปั๋วไปทำงานง่ายๆ
ซึ่งก็คือเล่นเกม!
เล่นเกมแบบไหนได้บ้างคำตอบคือได้หมด!
จะเล่นอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น!
หวงซื่อปั๋วไม่เคยเจอบริษัทแบบนี้มาก่อน
ที่บริษัทเก่าของเขาการเล่นเกมถือเป็นเรื่องต้องห้าม!
ห้ามเล่นเกมในเวลางาน!
เหตุผลก็ง่ายๆนั่นคือบริษัทเกมไม่ใช่ที่สำหรับเล่นเกม แต่เป็นที่สำหรับสร้างเกม
การเล่นเกมจะทำให้ประสิทธิภาพการทำงานลดลงนี่คือเหตุผลที่บริษัทเกมหลายบริษัทห้ามพนักงานเล่นเกม เอาเข้าจริงบางบริษัทถึงกับห้ามพนักงานเล่นเกมของบริษัทตัวเองด้วยซ้ำ
แปลกใช่ไหมล่ะ
ถ้าไม่ได้เล่นเกมของตัวเองดูแล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าต้องปรับตรงไหน
แต่เรื่องแปลกๆเหล่านี้กลับเป็นเรื่องธรรมดาของทุกที่
จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหวงซื่อปั๋วถึงรู้สึกกังวลตอนเริ่มงานกับบริษัทเถิงต๋า
นั่นเพราะมีใครไหมที่เคยเห็นพนักงานบริษัทเกมเลิกงานตอนห้าโมงเย็น
คนที่นั่งถัดจากเขาคือรุ่นพี่ชื่อเปาซวี่
ถึงจะไม่รู้ว่าเปาซวี่จริงๆแล้วอายุเท่าไหร่ แต่ดูจากเส้นผมบนหัวที่เหลืออยู่หวงซื่อปั๋วก็เดาว่าอีกฝ่ายน่าจะแก่กว่า
แน่นอนว่าถึงโต๊ะทำงานเขาจะอยู่ข้างเปาซวี่แต่ทั้งสองก็เว้นระยะห่างจากกันประมาณสามถึงสี่เมตร
ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะบริษัทนั้นกว้างใหญ่เสียเหลือเกิน
ความกังวลในตอนแรกของหวงซื่อปั๋วกลายเป็นความละอายใจเมื่อได้เห็นไฟในการทำงานของเปาซวี่
ช่างเป็นพนักงานที่มีความรับผิดชอบสุดๆ!
หัวหน้าสั่งให้เล่นเกมเขาก็อุทิศชีวิตเล่นเกมเต็มที่!
ก่อนหน้านี้หวงซื่อปั๋วเหลือบไปเห็นไอดีเกมFantasy World ของเปาซวี่โดยบังเอิญ
ไอดีของเขาเต็มไปด้วยตัวละครเลเวลตันแถมยังมีอุปกรณ์สุดเทพใส่ทุกตัวอีกด้วย!
ไม่ใช่แค่นั้นดูเหมือนว่าเปาซวี่จะไม่ได้มีแค่ไอดีเดียว
หวงซื่อปั๋วรู้สึกต่ำต้อยขึ้นมาทันที
เขารู้สึกว่าตนเองไม่ได้มีทัศนคติที่ถูกต้องต่อการทำงาน
ทั้งๆที่เจ้านายสั่งให้เล่นเกม แต่เขากลับไม่สามารถทุ่มเททำตามคำสั่งได้เต็มที่
เป็นแบบนั้นได้อย่างไร
รุ่นพี่โต๊ะข้างๆเพิ่งจะแสดงตัวอย่างให้เห็นว่าตนเองควรต้องทำตัวแบบไหน
ดังนั้นเขาจึงต้องเริ่มทุ่มพลังทั้งหมดไปกับการเล่นเกม
อีกอย่างเขาก็มีทั้งคอมพิวเตอร์สเป็กสูงหน้าจอคู่ พ่วงด้วยแป้นพิมพ์กลไกและเมาส์สำหรับเล่นเกม...แบบนี้ประสบการณ์การเล่นเกมคงจะตื่นตาเร้าใจน่าดู
ไม่ว่าจะเป็นเกมไหนก็สามารถปรับคุณภาพกราฟฟิกได้เต็มพิกัด
มีเพียงคำเดียวที่สามารถอธิบายความรู้สึกนี้ได้นั่นก็คือยอดเยี่ยม!
พอห้าโมงเย็นหวงซื่อปั๋วก็ยังไม่รู้ตัวว่าถึงเวลาเลิกงานแล้วเพราะท้องฟ้าด้านนอกยังสว่างอยู่
ต้องรอให้เผยเชียนตะโกนบอกทุกคนให้เลิกงานพวกเขาถึงจะทยอยกลับบ้านกัน
ที่ผ่านมาหวงซื่อปั๋วต้องอยู่ทำงานล่วงเวลาถึงเที่ยงคืนเขายังไม่ชินกับการที่ร่างกายต้องปะทะแสงแดดร้อนแรงหลังจากเปลี่ยนมาเลิกงานตอนห้าโมงเย็น
เหมือนกับว่ามีอะไรขาดหายไป!
ตอนหลังเขาก็พบว่ามีคนหนึ่งในบริษัทที่ได้สิทธิพิเศษให้อยู่ออฟฟิศต่อหลังจากห้าโมงเย็น
คนนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเปาซวี่
ทำให้หวงซื่อปั๋วยิ่งรู้สึกชื่นชมเปาซวี่มากขึ้นและตั้งมั่นอยากเป็นให้ได้แบบเขา
ต้องเป็นพนักงานที่ยอดเยี่ยมจริงๆบอสเผยถึงให้ความสำคัญและให้สิทธิ์ทำงานล่วงเวลา!
หวงซื่อปั๋วตั้งใจจะเรียนรู้จากเปาซวี่เพื่อที่บอสเผยจะได้ให้ความสำคัญกับตนบ้าง!
สองวันแรกที่มาทำงานหวงซื่อปั๋วรู้สึกสับสนเล็กน้อย
แต่ไม่นานเขาก็พบแรงบันดาลใจในการพัฒนาตนเองไปข้างหน้า
เขาใช้เวลาแค่สองวันก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับบริษัทใหม่ได้และตั้งความหวังกับอนาคตต่อไป
ไม่รู้เพราะอะไรเขารู้สึกว่าที่ผ่านมาตนเป็นคนไม่เอาถ่าน ไม่มีไฟทำอะไรสักอย่าง
แต่ขณะที่กำลังมองต้นไม้ตรงหน้าต่างและทิวทัศน์ด้านนอกเขาก็รู้สึกว่าตนเองสามารถสู้ต่อไปได้อีกห้าร้อยปี!
...
“ทุกคนหยุดทำงานก่อนผมมีอะไรจะประกาศ”
เผยเชียนเดินมาโซนทำงานพร้อมประกาศอย่างร่าเริง
ทุกคนหันมองเขาพร้อมกัน
เขากระแอมกระไอให้คอโล่งแล้วพูดต่อ“หลังจากปรับตัวกันไปบ้าง ผมว่าทุกคนอยู่ในโหมดพร้อมทำงานแล้วซึ่งก็ถือเป็นเรื่องดี”
“ต่อไปเราจะเข้าสู่ช่วงพัฒนาเกมอย่างเป็นทางการซึ่งจะต้องเครียดกันหนักแน่ๆผมหวังว่าทุกคนจะร่วมมือกันอย่างขยันขันแข็งเพื่อสร้างเกมดีๆ!”
“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไปเราจะเริ่มทำงานกันอย่างเป็นทางการ!”
ทันทีที่เผยเชียนพูดจบประโยคซินไห่ลู่ก็ปรบมือนำ
คนอื่นๆอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะปรบมือตาม
หวงซื่อปั๋วปรบมืออย่างกระตือรือร้นที่สุด
เขารอเวลานี้มานานแล้ว! ในที่สุดมันก็มาถึง!
พวกเขากำลังจะเข้าสู่ช่วงพัฒนาเกมที่หนักหน่วงที่สุด!
มาเลย996[1]! มาซัดกันสักตั้ง!
หวงซื่อปั๋วเกลียด996 มาก โดยเฉพาะที่พบเจอมาจากบริษัทก่อน
เขารู้สึกว่ามันเป็นวัฒนธรรมสุดเลวร้ายที่กดดันพนักงานมาก
แต่ที่บริษัทนี้มีทั้งสภาพแวดล้อมการทำงานที่ยอดเยี่ยมเงินเดือนงาม แถมยังมีเจ้านายที่เล็งเห็นถึงความสามารถและความขยันของพนักงาน...
นั่นทำให้เขาผุดคิดขึ้นมาทันทีว่า996 เป็นเรื่องที่รับได้!
996 หรือ เข้ามาเลย!
ฉันทนได้!
เผยเชียนชูมือกำหมัดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังเสียงปรบมือเงียบลง
ทุกคนมองเขาอย่างคาดหวังรอฟังคำสั่งต่อไป
“เอาละเพื่อเป็นการฉลองที่เราจะเริ่มงานวันพรุ่งนี้ วันนี้พอแล้ว ทุกคนกลับบ้านได้!”
เผยเชียนเดินนำกลับออกไปก่อน!
เขาเดินไปได้สองก้าวก็หันกลับมาเหมือนว่าจะลืมพูดอะไรไป
“วันนี้วันศุกร์พวกเราเลิกงานกันเร็ว สองวันถัดไปเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์เสร็จแล้วก็วันจันทร์...เอ๊ะ วันจันทร์วันคนโสดนี่!เราต้องหยุดฉลองสักหน่อย!”
“หยุดสามวันนี้ใครอยากทำอะไรก็ไป ใครมีคู่ก็ไปใช้เวลาด้วยกัน ใครยังไม่มีก็ไปหาอยากทำอะไรก็ทำเลย!”
“อย่าให้ผมเห็นว่ามีใครมาทำงานนะ! ใครกล้าทำงานล่วงเวลาจะโดนตัดเงินเดือน! ไปๆ! กลับบ้านได้แล้ว!”
หวงซื่อปั๋ว“???”
เขามองนาฬิกา
ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายสามเอง
[1]ในกลุ่มบริษัทเทคโนโลยีของประเทศจีน มีวัฒนธรรมการทำงานที่หนักหนาสาหัส เรียกว่าการทำงานแบบ 996 ซึ่งมีที่มาจากการทำงานตั้งแต่9 โมงเช้า จนถึง3 ทุ่ม ระยะเวลา6 วันต่อสัปดาห์
196K
![พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673880780_61221625.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
