บทที่ 14
1ปีต่อมา
ณ ประเทศฝรั่งเศส
"ฟิลลิปฉันท้องลูกของคุณ คุณต้องรับผิดชอบฉันคุณจะทิ้งฉันแบบนี้ไม่ได้นะคะ"
หญิงสาวร่างอรชรกอดแขนชายหนุ่มเรียกร้องให้ชายหนุ่มรับผิดชอบลูกในท้องของเธออย่างน่าสงสารหมดคราบดีไซน์เนอร์สาวมั่นตลอด1ปีที่เธอก้าวเข้ามาในวงการแห่งนี้อย่างเต็มตัวเมื่อ่ต้นปีและได้มีชายหนุ่มเศรษฐีเมืองผู้ดีมาขอจีบเธออย่างฟิลลิป
"ผมไม่พร้อมที่จะเป็พ่อคนนะฟ้าผมว่าคุณไปเอาเด็กออกเถอะ"ชายหนุ่มตาฟ้าเอ่ยตัดเยื่อใยกับหญิงสาว
"แล้วอีกอย่างครอบครัวผมหาคนที่เพรียบพร้อมไว้ให้ผมแล้ว เราจบกันแค่นี้นะฟ้าผมไม่อยากทะเลาะกับแม่ผมไปมากกว่านี้แล้ว"ชายหนุ่มบอกเหตุผลที่้าเลิกกับหญิงสาว
"แล้วลูกของเราหละคะคุณจะทอดทิ้งเขาจริงๆหรอคะ"
"ใช่!!ผมไม่้าเด็กคนนี้คุณจะทำยังไงกับเด็กก็เื่ของคุณนะฟ้าผมไปหละ"ชายหนุ่มเดินขึ้นรถไปและไม่หันกลับมามองหญิงสาวชาวไทยอีก
หญิงสาวที่ชื่อว่าฟ้าเธอนั่งร้องไห้อยู่กลางสวนสาธารณะอย่างน่าสงสารก่อนที่เธอจะตัดสินใจกลับที่พักของตัวเอง
เช้าวันต่อมาเธอดูข่าวก็ได้เห็นชายคนที่เธอรักกำลังยืนยิ้มอยู่ข้างกายแม่สาวนางแบบอกตู้มที่ครั้งหนึ่งเคยมาใส่ชุดของเธอเดินแบบบนรันเวย์แฟชั่นระดับโลกนี่สินะผู้ชาย เมื่อเธอมองชายหนุ่มในจอทีวีก็ทำให้หญิงสาวนึกถึงคนรักเก่าของเธอสมัยเรียนมัธยมขึ้นมาที่เธอบอกเลิกกับชายหนุ่มอย่างไร้เยื่อใยเช่นกัน
เธอได้แต่นั่งคิดว่าเวรกรรมคงตามทันเธอแล้วหญิงสาวนั่งเศร้าได้ไม่นานก็ต้องตะลึงกับภาพในจอที่เปลี่ยนไป ชายหนุ่มอดีตคนรักเก่าสมัยมัธยมที่เธอพึ่งนึกถึงกำลังยืนอย่างสง่างามท่ามกลางแสงแฟลชมากมายในฐานะรองประธานบริษัทส่งออกรถและอะไหล่ั์ใหญ่ของประเทศไทยกำลังยืนให้สัมภาษณ์กับสื่อต่างประเทศ
"นายจะยังรอฉันอยู่ไหมนะไอศูรย์"
หญิงสาวพึมพำคนเดียวก่อนจะตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าเพื่อกลับประเทศไทยเพื่อไปรออดีตคนรักเก่าของเธอที่ไม่ว่าเมื่อไหร่เขาก็ไม่เคยปฏิเสธคำขอของเธอได้
"คนนี้แหละพ่อของลูกฉัน ไอศรูย์ แสงเกียรติ ฉันคนนี้กำลังจะกลับไปหานายแล้ว"
หญิงสาวลำพองใจในความสวยของตัวเองที่คิดว่าคนรักเก่าอย่างั์จะไม่มีวันลืมคนอย่างเธอ แต่เธอคงลืมนึกไปว่าเธอได้จากคนรักเก่ามาต่างประเทศถึง4 ปีแล้ว
(ประเทศไทย สนามบินสุวรรณภูมิ)
เมื่อเครื่องบินแลนด์ดิ้งลงรันเวย์ของประเทศไทย ฟ้าหญิงสาวที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงริบก็เดินลากกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นรถแท็กซี่เพื่อกลับไปยังบ้านที่เธอไม่เคยคิดที่จะกลับไป
"คุณหนูฟ้ากลับมาแล้วหรือคะ คนดีของป้า ป้าคิดถึงคุณฟ้ามากเลยนะคะ"
"อย่าเว่อร์คะป้าแล้วนี่พ่อไปไหนอีกแล้วคะเนี่ย"หญิงสาวที่กลับมาถึงก็ดันกระเป๋าลากของตัวเองให้หญิงชราที่มารอรับแล้วถามถึงพ่อของตนทันที
"คุณท่านไปสัมนาการแพทย์ที่ต่างจังหวัดคะคุณหนู ส่วนคุณหญิงไปเที่ยวยุโรปกับเพื่อนๆของท่านคะ"
"งั้นหรอ แล้ว4ปีที่ฉันไม่อยู่ พ่อยังพาอีหนูมาที่บ้านอีกไหม"
"ไม่เลยคะ ั้แ่ที่คุณหนูไปเรียนที่ต่างประเทศคุณท่านก็ตั้งใจทำงานตลอดเลยคะ มีแต่คุณหญิงที่ยังคงเที่ยวหนักเหมือนเดิม"
"อืม งั้นฉันขอไปพักหน่อยแล้วกัน ถ้าคุณพ่อกลับมาก็ขึ้นไปเรียกฉันด้วยล่ะ"
"คะคุณหนู"
เมื่อฟ้าเดินขึ้นห้องไปแล้ว หญิงชราก็รีบโทรหาคุณท่านของเธอทันที เธอดีใจมากที่ในที่สุดคุณหนูของเธอก็ยอมกลับมาแล้ว
(ห้องของฟ้า)
หญิงสาวเมื่อขึ้นมาถึงห้องก็ปล่อยตัวนอนลงกับเตียงนุ่มอย่างเหนื่อยอ่อน แต่เธอก็นึกขึ้นได้ว่าต้องหาที่อยู่ของั์เสียก่อนเพราะเธอจะได้ตามไปอ้อนถูก ั์ที่ตอนนี้กลายเป็นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงแค่เพียงเสิร์ชชื่อ ประวัติต่างๆของชายหนุ่มก็เด้งขึ้นมาทันที หญิงสาวอ่านประวัติเ่าั้อย่างเคลิ้มฝัน แต่ก็ต้องมาสะดุดกับสถานะที่บอกว่าชายหนุ่มนั้นมีคู่หมั้นแล้ว แต่หญิงสาวกลับไม่สนใจยังคงนั่งอ่านและเพ้อฝันไปตามเื่ตามราวของตน
(วันต่อมา)
เช้านี้หญิงสาวนั้นตื่่นแต่เช้าเพื่อลงมาทานข้าวเช้ากับพ่อของตนและเพื่อจะได้เตรียมตัวไปง้อขอคืนดีกับคนรัก
"แต่งตัวซะสวยจะไปไหนแต่เช้าหืมฟ้าลูกสาวของพ่อ"
"ฟ้าจะไปหาั์คะพ่อ"หญิงสาวตอบพ่อของตนออกไปตามความจริง
"ั์ที่เป็แฟนลูกแต่ลูกทิ้งเขาไปน่ะหรอ"
"ใช่คะพ่อ"
"อย่าไปดีกว่านะฟ้า พ่อได้ข่าวว่าเขามีคู่หมั้นแล้ว เรากลับมาอยู่ในส่วนของเราเถอะนะฟ้าอย่าได้ไปยุ่งกับเขาเลย"คนเป็พ่อก็ได้เอ่ยเตือนลูกสาวอย่างเป็ห่วงเพราะเขานั้นรู้ดีว่าคู่หมั้นของแฟนเก่าลูกสาวนั้นเป็ถึงลูกของเ้าของโรงพยาบาลที่เขาเป็แพทย์ประจำอยู่ จึงอยากให้ลูกสาวเลิกหวังแต่ความหวังดีของคนเป็พ่อกลับถูกเมินไป
"หนูไม่เชื่อหรอกคะว่าั์เขาจะกล้าไปคบกับผู้ชาย ถึงให้มันเป็เื่จริงหนูก็จะทำให้ยักษกลับมาชอบหนูเอง เพราะเด็กในท้องของหนู้าพ่อ คุณพ่อคงเข้าใจนะคะ"
"ฟ้า อย่าทำแบบนี้ ฟ้า!!"
คนเป็พ่อก็ได้แต่เรียกลูกสาวแต่กลับรั้งเธอเอาไว้ไม่ได้ เขาก็ได้แต่หวังว่าลูกสาวของเขาจะคิดได้ในซักวันก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป
>>>>>>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
เพิ่มเนื้อให้นิดนึงเนอะ