1 เดือนต่อมา...
หลังจากที่ผ่านพ้นค่ำคืนอันแสนยาวนานมาได้...ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของฟ้าใสก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็หลังมือ หญิงสาวใช้หนี้ที่เหลือจนหมด พร้อมกับจ่ายค่าเทอมและค่าหอ แถมยังมีเงินเก็บล้นมือพร้อมกระเป่าหรูใบล่าสุดที่ถืออวดสายตาคนอื่นรอบมหาลัย...
“ั้แ่ได้กระเป๋าใหม่มานี้ ถือใหญ่เลยนะ”
เสียงของเพื่อนสาวเอ่ยแซวที่ได้เห็นฟ้าใสถือสะพายกระเป๋าหรูราคาแพงด้วยความมาดมั่น หลังจากที่ได้แนะนำให้รู้จักกับเสี่ยเฒ่าคนนั้น ความตรึงเครียดของเพื่อนสาวก็เลือนหายไปข้ามวัน
“ก็นี่มันกระเป๋า จะไม่ให้ฉันถือแล้วจะให้ฉันสวมใส่หัวหรือไง”
“จ้าาาา” ฟ้าใสยิ้มให้เชอรี่ ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปเรียนด้วยกัน
หลังจากคืนนั้น...ฟ้าใสก็ไม่ได้เจอเสี่ยชัยอีกเลย ผ่านมาหนึ่งเดือนที่เธอใช้เงินที่ได้มาอย่างสำราญใจ แต่ร่องด้านล่างกลับรู้สึกโหยหาอะไรบางอย่าง ั้แ่ที่ตื่นขึ้นมาใน่สายในโรมแรม เธอก็ไม่เห็นเสี่ยชัยแล้ว มีเพียงซองเงินและกระเป๋าราคาแพงที่วางข้างๆเตียงเท่านั้น...
ณ ห้องเรียน
เสียงบรรยายของอาจารย์ต่างไม่เข้าหัวของหญิงสาวผู้มาดมั่น หลังจากที่มีเงินซื้อของใช้ราคาแพงต่างๆมากมาย ร่างกายของฟ้าใสก็ประดับประดาไปด้วยของแวววาวระยิบระยับ โดยเฉพาะกระเป๋าหนังสัตว์ใบใหม่ที่เพื่อนๆทุกคนต่างจ้องมอง...
“ยัยฟ้า”
“….”
“ยัยฟ้า”
“ฮะ….อะไรนะ”
“ฉันเรียกแกตั้งนาน มัวนั่งเหม่ออะไร”
“เปล่าหนิ”
ฟ้าใสตอบเพื่อน ก่อนที่หญิงสาวจะรีบตั้งสติ ในหัวของเธอตอนนี้มีแต่เื่ราวของชายเฒ่าเมื่อเดือนก่อนตลอดเวลา แม้ตอนแรกจะดีใจที่ได้เงินมามากมายขนาดนี้ แต่พอเวลาผ่านไป แรงกระแทกแสนดุเดือดที่ทำให้เธอเสร็จสมไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็หวนทำให้นึกถึง
ทั้งๆที่จะไม่คิดอะไรแล้วแท้ๆ...แต่เมื่อนึกย้อนกลับไปตอนที่อยู่โรงแรม ร่องสวาทของหญิงสาวก็คันกระสันต์ขึ้นมาทันใด เป็เวลากว่าหนึ่งเดือนแล้ว...ที่รูตรงง่ามไม่ถูกเติมเต็ม...ใบหน้าหื่นกระหายของเสี่ยชัย...ยังคงวนเวียนในหัวของฟ้าใสแม้กระทั่งตอนนอนหลับ
“ยัยฟ้า แกจะนั่งเหม่ออีกนานมั้ย เลิกเรียนแล้ว”
“….อ๋อ ลุกแล้ว”
“รีบๆเลย ฉันหิวข้าวจะแย่อยู่แล้ว”
ฟ้าใสรีบสะพายกระเป๋าราคาแพง ก่อนจะเดินส่ายสะโพกออกจากห้องเรียนพร้อมกับตั้งสติให้ลืมเลือนเื่ราวในอดีตที่แสนสุข...
ณ โรงอาหาร
สายตาของหนุ่มๆยังคงจ้องมาที่สองสาวอยู่เรื่อยๆ ยิ่งลักษณะการแต่งตัวของฟ้าใสเพิ่มความรัดรูปเข้าไปอีก มันยิ่งทำให้หนุ่มๆในมหาลัยมองตาเป็มัน แต่หยิงสาวผมยาวสีดำขลับก็ไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น เพราะในใจของเธอ มันมีแต่เื่ของใครคนหนึ่งเพียงคนเดียว...
“เออ แก…คืนนี้แกว่างมั้ย” เชอรี่ถามเพื่อนเสียงแหลม
“มีอะไรหรอ”
“ฉันว่าจะชวนแกไปเที่ยวสักหน่อย”
“ที่ไหน”
“เออน่า แกไม่ต้องรู้หรอก ฉันอยากเต้น ฉันอยากเมา แกเข้าใจมั้ย”
“อือ” ฟ้าใสหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเขี่ยอาหารในจานไปมา...
“แล้วแกไม่ได้เจอเสี่ยชัยนั่นอีกเลยหรอ”
“….ทำไม…..แกถึงถามอย่างนั้น” ฟ้าใสมองหน้าเพื่อนด้วยความไม่เข้าใจ
“ฉันก็ถามไปอย่างนั้นแหละ แกนี่สวยเนอะ รับงานทานข้าวมาแค่ครั้งเดียว ได้ทั้งกระเป๋า ได้ทั้งเงิน เพื่อนฉันนี่มันสวยจริงๆ”
“ยัยบ้า”
หญิงสาวหัวเราะกลบเกลือน...เพราะเพื่อนสาวผมทองคนด้านหน้าอาจไม่รู้...ว่ากว่าที่เพื่อนสนิทของเธอจะได้ของราคาแพงเหล่านี้มา มันต้องแลกมากับความเสียวสุขขนาดไหน!
“เสี่ยของฉันนะยัยฟ้า เมื่อคืนไม่ถึง 5 นาทีก็ร้องโอยซะแล้ว ฉันกลั้นขำแทบแย่ ฮ่าๆๆ”
“แกจะพูดเสียงดังไปแล้วนะ”
“ไม่มีใครมาได้ยินหรอก แล้วเสี่ยชัยล่ะเป็ไงบ้าง มะเขือเผาหรือเปล่า”
“ฉัน…..ฉันจะไปรู้หรอ.....ฉันรับแค่งานทานข้าวนะ”
“เออ นั่นสิ ฉันลืมไป แต่ถึงยังไงพวกแก่ๆพวกนั้นก็ไม่ได้เื่กันทุกคนนั่นแหละ จับนิดจับหน่อยก็เสร็จแล้ว พวกเราไม่ต้องออกแรงอะไรด้วยซ้ำ”
“อืม….ก็….ก็จริงของแก”
“ฮ่าๆๆ”
เสียงหัวเราะของเชอรี่ดังแจ้วโรงอาหาร จากนั้นไม่นานทั้งสองก็พากันนั่งรถออกไปยังห้างสรรพสินค้า ก่อนจะพากันเลือกซื้อเสื้อผ้าชิ้นใหม่เพื่อใส่ไปยังผับที่จะไปดีดเต้นในคืนนี้ แม้ว่าฟ้าใสจะไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่นัก...แต่ด้วยความที่เพื่อนสาวผมทองคะยั้นคะยอ เธอเองก็ี้เีเถียงเช่นกัน
ตกดึก...
ยามค่ำคืนของถนนในกรุงเทพเต็มไปด้วยสีสัน โดยเฉพาะสถานที่ที่เต็มไปด้วยเสียงเพลง หลังจากที่สองสาวก้าวเท้าเข้ามาในร้านเหล้าหรูแห่งหนึ่ง สายตามากมายก็จับจ้องมาทันที สาวผมทองนั้นได้ใส่ชุดเดรสสั้นสีชมพูรัดรูปแน่นหน้าอก ส่วนฟ้าใสนั้นได้สวมใส่ชุดส่ายเดี่ยวรัดเอวขอดสั้นเช่นกัน หญิงสาวทั้งสองเดินผ่านฝูงชนที่เต้นอยู่ด้านในเข้าไปยังโต๊ะที่จองไว้ แต่กว่าจะผ่านเข้ามาได้ เนินอกของเธอก็ถูกจับจ้องลวนลามผ่านสายตามากมาย
“ที่นี่คนไม่เยอะไปหรอ”
ฟ้าใสถามขึ้นหลังจากที่นั่งลงบนเก้าอี้
“ไม่เยอะหรอก ปกติวันศุกร์ก็แบบนี้แหละ”
“อืม”
“เดี๋ยวฉันไปสั่งเหล้าก่อนนะ แกจะเอาอะไร”
“อะไรก็ได้ แล้วแต่แกเถอะ”
เชอรี่รีบดีดเต้นเข้าไปยังเคาว์เตอร์เครื่องดื่ม ก่อนจะทิ้งให้ฟ้าใสนั่งอยู่บนโต๊ะพร้อมสายตาจากผู้ชายมากมาย
เวลาผ่านไป...
หลังจากที่ได้เครื่องดื่มและของมึนเมามากมาย เสียงเพลงในร้านก็ทำให้ฟ้าใสโยกไหล่ไปตามจังหวะ เธอกะจะมาที่นี้เพื่อให้คืนนี้ได้ลืมเื่ของเสี่ยชัยไปก็เท่านั้น แต่พอได้แอลกอฮอล์และได้ฟังเสียงดนตรี มันจึงทำให้ร่างระหงลุกขึ้นโยกย้ายอย่างสนุกสนาน...
“กรี๊ดดด ยัยฟ้า เอาอีก ร่อนอีกกกกก”
เสียงแหลมจากสาวผมทองะโบอกเพื่อน หลังจากที่เห็นฟ้าใสยกแก้วร่อนเอวไปมากับเก้าอี้ เท่านั้นไม่พอ เชอรี่ยังรินเหล้าใส่แก้วเพิ่มความแรงของเพื่อนสนิทออกท่ามากกว่าเดิม
“กรี๊ดดด อย่างนั้นแหละ!!!”
“ยัยเชอรี่ ทำไมเหล้าของแกมันขมจัง!!!”
“เหล้าแกจะให้มันหวานหรือไง!”
สองสาวะโบอกกันสู้กับเสียงเพลง ก่อนจะพากันโยกย้ายส่ายสะโพกด้วยความสนุกสนาน ท่าเต้นอันแสนยั่วยวนของเพื่อนสาวทั้งสอง ทำเอาสายตาของพวกหนุ่มๆในผับจ้องมองกันตาเป็มัน ฟ้าใสกระดกเหล้าเข้าปากอย่างลืมตัว จากนั้นจึงปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเสียงเพลง...
“ขอโทษนะครับ ขอชนแก้วได้มั้ยครับ”
“อ่อ…..ค่ะ”
…
“ยัยฟ้า หล่อขนาดนั้นแกปล่อยไปได้ไง”
“เฉยๆอ่ะ ฉันแค่มาสนุก”
ฟ้าใสตอบเพื่อน หลังจากที่ชนแก้วกับหนุ่มร่างสูงและเมินเฉยๆไปโดยปริยาย
“ที่ฉันพาแกมาที่นี่ก็เพื่อมาหาหนุ่มๆกลับห้องนะ”
“แต่ฉันมาแค่สนุก”
“ยัยบ้าเอ้ยยย” เชอรี่ร้องใส่เพื่อน ก่อนทั้งสองจะโยกย้ายกันต่อ...
“เอ๊ะ??? ยัยฟ้า...นั่น....”
“อะไร”
“นั่นใช่ยัยมะนาวหรือเปล่า”
เมื่อฟ้าใสหันไปมองที่โต๊ะชั้นสอง เธอก็เห็นยัยเพื่อนร่วมชั้นในชุดส่ายเดี่ยวโชว์เต้ากำลังนั่งบนตักของชายคนหนึ่ง แต่เมื่อหญิงสาวสังเกตดีๆ ใบหน้าเ้าเล่ห์นั้นกลับทำให้เธอจำได้ขึ้นใจ!
“สงสัยนางมากับเสี่ย อย่าไปสนใจเลย”
เชอรี่บอกกับเพื่อน แต่ใครจะรู้...ว่าเสี่ยเฒ่าที่ยัยมะนาวได้นั่งบนตักพร้อมกับออดอ้อนอยู่ชั้นสองนั้นคือเสี่ยชัย เสี่ยคนเก่าที่เคยกระแทกเธอข้ามวันข้ามคืนคาโรงแรม!
“ทำไมฉันต้องไปสนใจนางด้วย”
“ดีมากเพื่อนสาว เอ้าดื่มมมมม”
ฟ้าใสยกแก้วเหล้าเข้าปาก ก่อนจะหันไปชำเลืองมองที่ชั้นบนอีกครั้ง เธอจำได้ขึ้นใจว่าชายเฒ่าคนนั้นคือเสี่ยชัย แต่เพื่อนสาวผมทองคงจำไม่ได้หรือไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสี่ยคนนั้นเคยกระแทกเพื่อนของเธอมาก่อน
“เดี๋ยว ยัยฟ้า แกจะไปไหน...”
“ฉันเปลี่ยนใจแล้ว...”
“อะไรของแก”
“คืนนี้ฉันคิดว่าจะหาผู้ชายกลับไปส่งที่ห้องสักคนน่ะ”
“กรี๊ดดดดดดด”
ฟ้าใสลากแขนเพื่อนสนิทออกไปเต้นกลางร้าน ก่อนจะออกลีลานวยนาดเบียดเสียดไปกับร่างของหนุ่มๆที่เบียดแน่นจนแทบจะเป็เนื้อเดียวกัน...ไหนๆเสี่ยชัยก็ได้เด็กใหม่ไปแล้ว...เธอเองก็จะหาหนุ่มใหม่ในคืนนี้เหมือนกัน...แต่ทำไมเด็กใหม่คนนั้น....ต้องเป็ยัยมะนาวด้วย!
ยิ่งคิด....ฟ้าใสก็ยิ่งเต้นยั่วคนตรงหน้ามากกว่าเดิม...จนท้ายที่สุด...ร่างของเธอก็มาโผล่ที่คอนโดของฝ่ายชายจนได้
ม๊วฟฟฟ...จ๊วบบบ
เสียงเปียกแฉะดังขึ้นเบาๆั้แ่หน้าประตูมาจนถึงเตียงนอน ร่างระหงในชุดส่ายเดี่ยวโดนชายหนุ่มหน้ามนผลักลงบนเตียง ก่อนจะกระโจนเข้าไปทับร่าง ใบหน้าซุกซ่อนไปตามลำคอ แขนเรียวโอบกอดชายหนุ่มด้วยความโหยหา...นานนับเดือนแล้วที่ร่างกายไม่ได้ร้อนรุ่มขนาดนี้...ั้แ่ที่เห็นหน้าเสี่ยชัยในผับแห่งนั้น...ร่องสวาทก็คันกระสันต์จนอยากจะโดนกระแทกเต็มทน!
“อื้มมม กระแทก...กระแทกเข้ามาเลยค่ะ อื้อออ”
“เอาเลยหรอครับ คุณนี่ใจร้อนจริงๆ”
“อ๊าาาา”
เสื้อผ้าของฟ้าใสถูกถอดออกอย่างลวกๆ ก่อนที่ร่างของเธอจะเปลือยเปล่าบนเตียงนอน เมื่อเรียวขาทั้งสองถูกแหกออกว้าง ลำเอ็นของไอ้หนุ่มหน้าขาวก็ถูกถุงยางสวมใส่ จากนั้นจึงยัดตะบันเข้าไปในรูอันเปียกชื้น
“ซีดดดด แฉะขนาดนี้เลยหรอครับ”
“อ๊า อื้ออออ เข้า...เข้ามาให้ลึกกว่านี้ได้มั้ยคะ”
“ซีดดด นี่ลึกสุดๆแล้วครับ”
“….อ๊ะ……….ค่ะ”
ลำเอ็นที่เสียบแช่อยู่ในรู...มันไม่สามารถทะลวกไปด้านในจนถึงจุดที่ฟ้าใส้าได้ ต่อมความร่านที่คันอยู่ด้านใน ลำเอ็นของไอ้หนุ่มคนนี้มันเกาไม่ถึงเลย!
“ผมจะกระแทกแล้วนะครับ”
“อื้ออออ”
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
“ซีดดดด ตอดรัดแรงมากเลยครับ”
“อืออออ”
“เสียว ซีดดด เสียวเหมือนผมหรือเปล่าครับ”
“……ค่ะ…..แต่ช่วย.....กระแทกให้แรงกว่านี้ได้มั้ยคะ”
“ซีดดด ได้ครับ”
เสียงแรงกระแทกดังขึ้นมากกว่าเดิม แต่ใบหน้าของคนที่อยู่้าดูเหมือนจะออกแรงมากเกินไป ไม่นานหลังจากที่ออกแรงเกินกว่าเหตุ รูสวาทที่คันกระสันต์ก็ตอดรัดจนทำให้ไอ้แท่งเนื้อของเขาพ่นน้ำออกมาเต็มถุงยาง...
“ซีดดด ผมจะเสร็จแล้วว”
“เอ๋….เดี๋ยวสิ......อื้ออออ”
“ไม่ไหวแล้ววว”
ชายหนุ่มล้มทับร่างของฟ้าใสพร้อมกับหอบหายใจด้วยความเหน็ดเหนื่อย แต่หญิงสาวที่นอนอ้าขาอยู่้ากลับไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด แม้แต่ความเสียวก็ไม่เคยัั แรงกระแทกเมื่อสักครู่....มันไม่ทันให้ความรู้สึกอะไรเลยทั้งนั้น!
“ซีดด ขอโทษนะครับ เดี๋ยวผมขอพักอีกหน่อย จะมาต่อให้ครับ”
“….ค่ะ”
ร่างสูงของชายหนุ่มวัยคราวเดียวกันพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นเพื่อเข้าห้องน้ำ หลังจากพักร่างได้ไม่นานเขาก็กลับมากระหน่ำรูสวาทที่หิวโหยของฟ้าใสอีกครั้ง...แต่ว่าครั้งนี้นั้น มันกลับแย่ยิ่งกว่าเดิม ความรู้สึกที่ได้รับมันเทียบไม่ติดกับชายเฒ่าเมื่อเดือนที่แล้วได้แม้แต่นิดเดียว
“ซีดดดด ผม...ผมจะแตกอีกแล้วครับ”
“ดะ..เดี๋ยวค่ะ”
“อะไรหรอครับ ซีดดด”
“เดี๋ยวฉัน...จะขย่มให้เอง”
“ถ้าได้อย่างนั้นก็ดีเลยครับ”
ร่างเปลือยเปล่าอันแสนอวบอิ่มก้าวขาเรียวขึ้นไปนาบบนตัว ก่อนที่เธอจะจับลำเอ็นจ่อเข้าไปในรูอีกครั้ง จากนั้นก็เริ่มร่อนเอวอันร้อนแรงจนเสียงครางของความเป็ชายร้องออกมาอย่างเสียงหลง!
“อ๊าาาา”
“ซีดดด คุณครับ แรงไป แรงไปแล้วววว”
“อ๊างงงง ทำให้มันแข็งสิ....ทำไมมันเหมือนจะนิ่มขึ้นเรื่อยๆเล้ยยย”
“โอ๊ยยย ก็คุณขย่มแรงขนาดนั้น ซีดดดด”
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
“ผม…..ผมจะแตกแล้วววววววว”
“อย่าพึ่งสิ ว้ายยยย”
“ซีดดดดด”
ร่างของฟ้าใสหงายหลัง ก่อนที่ชายหนุ่มจะงัดลำเอ็นของตัวเองออกมา ไม่นานที่เป็อิสระจากโพรงอันหิวโหย ลำเนื้อตัวน้อยก็หดเล็กทันที
“วันนี้พอแค่นี้แล้วกันนะครับ”
“ห๊ะ?”
“ผมขอเบอร์พี่ไว้ได้มั้ย ไว้เดี๋ยวเจอกันใหม่ คราวหน้าผมจะจัดให้หนักกว่านี้แน่”
เมื่อฟ้าใสได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวก็กรีดร้องออกมาด้วยความโมโห
“แกจะบ้าหรอฮะ!”
“โอ๊ย พี่ครับ เดี๋ยวสิ ผมทำอะไรผิด”
ร่างระหงหยิบเสื้อผ้ามาใส่ด้วยอารมณ์ที่ร้อนรุ่ม ก่อนจะทิ้งให้ชายหนุ่มเ้าของห้องนั่งหน้าเหวออยู่ด้านใน ทั้งๆที่ตั้งใจจะมาปลดปล่อยอารมณ์อันอัดอั้นให้หายยาก แต่ตอนนี้ฟ้าใสกลับมีความรู้สึกที่้ามากกว่าเดิม!
ตูด….ตูด....ตูด....
“ทำไมแกไม่รับสายฉันนะยัยเชอรี่”
เสียงเล็กบ่นอยู่ด้านล่างของคอนโด ร่องสวาทตอนนี้เปียกแฉะอยากจะกลับห้องเต็มที ถ้าถึงห้องเมื่อไหร่ นิ้วของเธอคงทำให้เสร็จสมได้ดียิ่งกว่าไอ้หนุ่มเมื่อสักครู่หลายเท่า!
“อ๊า ฮะโหล่ ว่าไง...ยัยฟ้า อ๊าาา”
“ยัยเชอรี่....แก....แกอยู่ไหน”
“อื้อออ ฉัน...ฉันก็อยู่ที่ห้องผู้ชายน่ะสิ อ๊างงง”
“แล้วนี่แก....อย่าบอกนะว่า”
“ค่อยคุยกันนะยัยฟ้า....ตอนนี้ฉัน....อ๊างงงง ไม่ไหวแล้วววว”
ตูด ตูด ตูด
“ด…เดี๋ยวสิ.....ยัยเชอรี่...ยัยเชอรี่”
ฟ้าใสหงุดหงิดมากกว่าเดิม ยิ่งได้ยินเสียงร้องครวญครางที่สุขสมจากเพื่อนสนิทและไอ้หนุ่มบาร์เทนเดอร์ที่เชอรี่จิกมาได้ มันก็ยิ่งทำให้ฟ้าใสเบียดขาของตัวเองไปมา โชคดีที่ระหว่างยืนรอนั้นมีแท็กซี่คันหนึ่งผ่านมาพอดี หญิงสาวจึงได้รีบโบกรถกลับหอไปในที่สุด...
ณ หอพัก...
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“อื้อออออ”
นิ้วเรียวบดขยี้ไปที่เม็ดเสียวของตัวเอง ส่วนมืออีกข้างก็บีบเค้นไปที่จุกนมสีชมพูที่แข็งระเรื่อ ร่องสวาทเปียกชื้นจนเลอะออกมาเต็มง่าม หลังจากที่เข้ามายังห้อง ฟ้าใสก็รีบถดอชุดและละเลงเพลงรักให้ตัวเองทันที แต่ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบชั่วโมงแล้ว.. ความสุขสมที่เธอ้า...มันหายากกว่าที่คิด
“อ๊าาาา เสร็จ เสร็จสักที ฉันอยากเสร็จจจจจ”
เสียงเล็กโอดครวญ...ใบหน้าหวานสวยแดงระเรื่อ ไรผมเปียกชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อ ไม่ว่าฟ้าใสจะทำหนทางไหน ความรู้สึกที่ได้รับมันก็ไม่เหมือนที่เคยโดนเสี่ยชัยจัดหนัก ความรู้สึกที่โดนกระแทกจนสมองขาวโพลนแบบนั้น ฟ้าใสอยากจะััมันอีกครั้งเหลือนทน!
“อื้ออออ ทำไม....ทำไมต้องเป็ยัยมะนาวด้วย”
เมื่อนึกไปถึงตอนที่อยู่ในผับ ฟ้าใสก็ยิ่งรู้สึกร้อนรุ่มที่เห็นเสี่ยชัยใช้มือลูบไล่ไปตามผิวกายของยัยศัตรูคู่แค้น ทั้งๆที่ยัยคนนั้นไม่มีอะไรดีสู้เธอได้ด้วยซ้ำ ยิ่งคิดมันก็ยิ่งทำให้ความรู้สึกโหยหาเสี่ยชัยมีมากขึ้นกว่าเดิม
“ไม่ไหว.....ฉันทนไม่ไหวแล้ววววว”
ฟ้าใสดีดตัวขึ้นจากเตียง ก่อนจะรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาเบอร์แปลกที่เคยโทรเข้ามาเมื่อเดือนก่อน จากนั้นจึงรีบยกหูทันทีในครั้งนี้...หญิงสาวไม่้าเงิน...ไม่้ากระเป๋า หรือเครื่องประดับอะไรทั้งนั้นสิ่งเดียวที่เธอ้ามีเพียงแรงกระแทกและลำเอ็นแท่งโตของไอ้เฒ่าหัวงูเท่านั้น!
“ส…สวัสดีคะเสี่ย.......นี่......ฟ้าใสเองนะคะ”
696
