ตอนที่ 187
สกิลพิเศษทำอาหาร Lv.100 Maxสกิลในหมวดทำอาหาร - ชำแหละ
“ทะ ทะ ทำไมถึงมีสกิลชำแหละขึ้นมาล่ะนี่มันเกิดอะไรขึ้นแถมยังอยู่ในหมวดหมู่สกิลทำอาหารอีกแล้วก็ไม่เห็นจะมีเลเวลสกิลบอกเลย” สตีฟไม่เข้าใจมันเกิดอะไรขึ้นกับสกิลของเขาทำไมถึงมีสกิลชำแหละเพิ่มขึ้นมาได้เขาลองดูที่สกิลอื่นๆไม่ว่าจะทำความสะอาด เย็บปักถักร้อยก็ไม่เห็นจะมีสกิลชำแหละเพิ่มขึ้นมา
สกิลอื่นก็ไม่เห็นจะมีสกิลเพิ่มขึ้นมาไม่ว่าจะสกิลทำความสะอาด หรือสกิลเย็บปักถักร้อย สตีฟลองดูสกิลอื่นๆของเขาระหว่างที่เขากำลังหาคำตอบของสกิลเขาอยู่นั้นเองก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นที่ผนัง
ตู้ม !! สตีฟและเผ่าเงือกทั้งหลายที่เติมน้ำในบ่อเสร็จและลงไปแช่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้หันไปมองที่ต้นเสียง
“แย่แล้วพวกมันเจาะเข้ามาได้แล้ว !!!” เสียงเหล่าชาวเงือกอุทานออกมา
“อู้วมาแล้วเหรอนึกว่าจะใช้เวลานานกว่านี้เสียอีก” สตีฟพูดเบาๆหลังจากเห็นน้ำกำลังไหลทะลักเข้ามาจากด้านนอก
เปรี๊ยะ !! เปรี๊ยะ !! ผนังเริ่มแตกออกเรื่อยๆเพราะน้ำที่ไหลเข้ามานั้นมหาศาลมากยิ่งผนังยิ่งแตกออกมากเท่าไหร่รูที่น้ำไหลเข้ามาก็เริ่มกว้างขึ้นเท่านั้นแต่ทว่าไม่เพียงเท่านั้นยังมีเสียงตูมจากด้านอื่นและน้ำก็เริ่มไหลเข้ามาจากทางอื่นด้วย
ตู้ม !! ซ่า !! เสียงดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้สตีฟและเผ่าเงือกหันไปมองอีกก่อนจะเห็นว่าพวกเผ่าอื่นๆที่อยู่ด้านนอกไม่ได้เจาะผนังเพียงด้านเดียวดูเหมือนมันจะแยกย้ายกันไปเจาะหลายด้านเพื่อให้ผนังร้าวและแตกออกหลายจุดน้ำจะได้ท่วมในนี้ไวๆ
“พวกเราจบสิ้นแล้วท่านราชากับท่านราชีนีก็ไม่อยู่ ท่านจัสมินก็บาดเจ็บแถมดูเหมือนเผ่าอื่นๆจะไปเข้ากับเผ่าปลาดุกอีกด้วยเผ่าเงือกเราจบสิ้นแล้ว !!!” เสียงเผ่าเงือกคนหนึ่งพูดออกมาอย่างหมดหวัง
“พะ พะ พวกเจ้าอย่าพึ่งสิ้นหวังไประ ระ เรายังมีท่านผู้นั้นที่เป็นเผ่ามนุษย์อยู่” จัสมินพูดปลอบประโลมพวกเงือกที่เริ่มสิ้นหวังแต่ฟังจากน้ำเสียงของเธอ เธอก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าชายตรงหน้าที่พึ่งจัดการกับราชาชาร์คและเหล่าทหารที่พามาด้วยนั้นจะสามารถต้านทัพจากสิบกว่าเผ่าที่กำลังจะกลับเข้ามาในเมืองบาดาลได้หรือไม่นี่ยังไม่รวมราชาซูสและองค์ชายมิคาเอลจากเผ่าปลาดุกที่เป็นเผ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองบาดาลแห่งนี้อีก
ตู้ม !! เสียงผนังหลายแห่งเริ่มแตกออกเป็นรูใหญ่ทำให้น้ำทะลักเข้ามาอย่างรวดเร็วเพียงไม่กี่วินาทีน้ำก็ขึ้นมาจนถึงเอวของสตีฟ
“พวกมันรออะไรอยู่ทำไมถึงยังไม่เข้ามาหว่าอย่าบอกนะว่าจะรอจนน้ำท่วมมิดหัวเลย” สตีฟพูดเขานั้นรอให้พวกเผ่าอื่นๆด้านนอกเข้ามาอย่างใจเย็น
และก็เป็นอย่างที่สตีฟคิดพอเมื่อน้ำเริ่มท่วมมิดหัวพวกเผ่าอื่นๆที่ถูกราชาเงือกขับไล่ออกไปด้วยสกิลของเขาก็ว่ายกลับเข้ามา
“ยอมแพ้เสียเถอะราชาเงือกตอนนี้เผ่าอื่นๆยอมเข้าพวกกับข้าหมดแล....” ซูสว่ายเข้ามาพลางเตรียมพูดบอกให้ราชาเงือกยอมแพ้แต่ทว่าเมื่อมันมองเข้ามาก็ไม่เห็นเงาของราชาเงือกและราชีนีเงือกเลยสักนิด
“พวกแกเอาราชาเงือกไปซ่อนไว้ที่ไหนบอกข้ามานะ !!!” ซูสตะโกนถามพวกเผ่าเงือกด้วยความโกรธเกรี้ยว
“พวกข้า.....”
“เฮ่ๆนี่ไม่เห็นหัวตรูเลยเรอะ !!” สตีฟพูดขัดจังหวะขึ้นมากลางปล้อง
“แกเป็นใคร !!” ซูสพึ่งจะสังเกตเห็นสตีฟเพราะสตีฟนั้นตัวเล็กมากถ้าเทียบกับพวกตนที่ขนาดใหญ่หลายเมตร
“ท่านพ่อพวกเผ่าจรเข้ไปไหนหรือว่ามันทรยศพวกเรา” มิคาเอลกวาดสายตามองซ้ายมองขวาหาพวกเผ่าจรเข้ที่เข้ามาก่อน
“อาจจะเป็นไปได้” ซูสเองก็ไม่เห็นพวกเผ่าจรเข้เหมือนกันตอนนั้นเองราชาเผ่าฉลามก็ได้กลิ่นอะไรบางอย่าง
“ข้าได้กลิ่นเลือดของราชาชาร์คมันติดอยู่ที่มือของเจ้านั่น ไม่สิไม่ใช่แค่ราชาชาร์คยังมีเลือดของเผ่าจรเข้อีกจำนวนมากติดอยู่ที่มือเจ้านั่น !!” ราชาฉลามมองไปที่สตีฟพลางบอกซูสและมิคาเอล
“แกเป็นคนฆ่าพวกมันแกเป็นตัวอะไร ???” ซูสหรี่ตามองสตีฟ
“เป็นมนุษย์ดิถามแปลก” สตีฟพูด
“ดูเหมือนเจ้าเองก็ไม่ธรรมดาแต่ข้าก็ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่เพราะเจ้าชาร์คนั้นเป็นราชาเพียงตัวเดียวในเมืองบาดาลแห่งนี้ที่ยังไม่วิวัฒนาการ !!” ซูสพูดทำให้สตีฟที่ได้ยินคำพูดของมันอดขมวดคิ้วไม่ได้
อะไรคือยังไม่ผ่านการวิวัฒนาการหรือว่ามันจะเกี่ยวกับพวกเลเวลห้าร้อยที่ระบบไม่สามารถตรวจสอบได้ทั้งชื่อและรายละเอียด สตีฟคิด
“ดูเหมือนเจ้าตัวเล็กนั่นจะไม่ธรรมดานะท่านพ่อใช้เวลาเพียงแค่ไม่นานก็จัดการพวกเผ่าจรเข้ได้หมด” มิคาเอลกระซิบบอกซูส
ซูสเองก็ไม่ประมาทเช่นกันมันรู้สึกได้เลยว่าชายตัวเล็กที่ไม่รู้ว่าเป็นเผ่าอะไรตรงหน้านั้นอันตราย
ส่วนสตีฟนั้นตอนนี้กำลังกวาดสายตามองดูสัตว์กลายพันธ์ตรงหน้าทั้งหลายอยู่
“หึหึ เห็นแล้วตรูเห็นอีกแล้วฉลามนี่กินได้หลายส่วนจริงๆไม่ใช่แค่กินได้เฉพาะครีบ เอาล่ะฉลามพวกนี้เอาไปต้มทำซุปบำรุงกำลังให้ซาร่าหลังคลอดดีกว่า อ๊ะม้าน้ำพวกนั้นด้วยรู้สึกที่จีนจะใช้ทำอาหารเกี่ยวกับพวกยาอายุวัฒนะสินะ” สตีฟมองเห็นสัตว์กลายพันธ์ตรงหน้าออกเป็นภาพคล้ายตัวต่ออีกครั้งเขารู้เลยว่าต้องใช้มีดในมือตัดตรงส่วนไหนถึงจะได้ออกมาเป็นชิ้นๆ ไม่ว่าจะกระดูก เครื่องในเขาเห็นและรู้ทั้งหมดว่าทำยังไงพวกมันถึงจะไม่เสียหาย
“เอาล่ะนะ” สตีฟกระชับมีดในมือก่อนจะเดินเข้าไปหากองทัพเผ่าต่างๆตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว
“ฮ่ะๆไอ้นี่ถ้าจะบ้าว่ะพวกเข้ามาคนเดียวพวกเรามีกันเกือบพัน” ทหารฉลามตัวหนึ่งหัวเราะออกมาหลังจากเห็นสตีฟเดินเข้ามา
“งั้นข้าจะจัดการเองข้าอยากกินเนื้อนางเงือกมานานแล้วกินเจ้านี่เป็นอาหารว่างก่อนก็ไม่เลว” ฉลามอีกตัวพูดก่อนจะว่ายน้ำเข้าหาสตีฟทันที
วู่ม !! มันว่ายน้ำพุ่งตรงเข้าหาสตีฟโดนที่ราชาเผ่าฉลามยังไม่ทันจะห้ามมันตรงไปถึงหน้าสตีฟแล้ว
มันอ้าปากให้เห็นฟันหลายพันซี่ในปาก ฟันแต่ละซี่นั้นคมกริบเหมือนกับมีดโกนมันเตรียมกินสตีฟทันทีแต่ทันใดนั้นเองจู่ๆร่างของสตีฟที่กำลังจะโดนกินก็หายไปชั่วพริบตาก่อนจะปรากฎขึ้นที่เดิม
พรึ่บ !! สตีฟใช้ความเร็วสูงสุดของตัวเองเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็ว
กึก !! เจ้าฉลามนั่นหยุดกึกทันทีในท่าอ้าปากเตรียมเขมือบและภาพต่อมาก็ต้องทำให้ทุกคนอึ้งจนพูดไม่ออกเพราะภาพที่ทุกคนเห็นคือภาพของร่างของฉลามตัวนั้นค่อยๆแยกออกเป็นร้อยชิ้น
ฉัวะ !! เสียงมีดตัดผ่านเนื้อดังขึ้นมาก่อนชิ้นส่วนต่างๆของฉลามจะแยกออก
“โอ้วนี่เราใช้มีดได้เร็วกว่าเสียงอีกเหรอเนี่ย อ๊ะนั่นส่วนเนื้อท้อง นี่ก็เนื้อหลัง อ๊ะตรงนี้เนื้อกระพุ้งแก้มแล้วนี่ก็ตับฉลามอืมจะอร่อยมั้ยหว่าไม่เคยกินตับฉลามด้วยสิ” สตีฟพูดออกมาพลางหยิบเนื้อฉลามชิ้นส่วนต่างๆเข้ากระเป๋ามิติอย่างไม่รีบร้อน
ส่วนเลือดของฉลามตัวที่สตีฟพึ่งจัดการมันก็ลอยไปตามกระแสน้ำก่อนจะไหลเข้าไปในจมูกของเหล่าฉลามทั้งหลายและทันทีที่เลือดเข้าไปในโสตประสาทของพวกมันสายตาของพวกมันก็แดงกร่ำทันทีแน่นอนรวมถึงราชาฉลามด้วย
กรรร !!! เสียงเหล่าฉลามทั้งหลายคำรามอยู่ในลำคอก่อนเจ้าตัวราชาจะออกคำสั่งทันที
“ฆ่ามัน !!!”
วู่ม !! ฉลามทั้งหมดเกือบห้าสิบตัวที่มางานแต่งวันนี้มุ่งหน้าเข้าโจมตีสตีฟทันทีพวกมันคลั่งไปแล้วหลังจากได้กลิ่นเลือดของเผ่าพันธ์ตัวเองมันไม่สนใจแล้วว่าสตีฟฆ่าพวกมันตัวหนึ่งได้อย่างไรแต่ตอนนี้พวกมันรู้เพียงอย่างเดียวว่าต้องจัดการสตีฟให้ได้
“เข้ามาเลยพวก ไม่ว่าจะซุปหูฉลาม หรือจะเอาเนื้อพวกเอ็งไปหมัก ตรูก็จะทำให้หมดฮ่าๆๆๆ” สตีฟหัวเราะออกมาก่อนจะพุ่งใส่พวกมันทันที
(หาข้อมูลเกี่ยวกับอาหารจากฉลามมามีหลายประเทศมากเลยที่กินมัน ไทยก็กินนะส่วนใหญ่เอาเนื้อมันไปผัดเผ็ดใส่เครื่องแกงเพื่อดับกลิ่นคาว ส่วนต่างประเทศนั้นจะเอาเนื้อมันไปหมักจนเน่าแล้วเอามาทำกิน ซึ่งเขาเอาไปฝังในทรายประมาณ 6-12 สัปดาห์จนเน่าแล้วเอาขึ้นมาผึ่งลมไว้อีก2-3เดือนจนเนื้อกลายเป็นสีน้ำตาลแข็งๆ พร้อมนำมาทำอาหารผมดูมาจากรายการอย่างนี้ก็มีด้วยซึ่งเนื้อฉลามเน่านั้นเขาทำกินที่ประเทศไอแลนด์)
ฉัวะ !! ฉัวะ !! ฉัวะ !! สตีฟพุ่งเข้าไปจัดการฉลามตัวแล้วตัวเล่าโดยไม่หยุดมือ
“พะ พะ พวกข้าจะไปช่วยเผ่าฉลามจัดการกับศัตรู !!” ราชาเผ่าอื่นๆพูดขึ้นอย่างตกใจหลังจากเห็นว่าพวกของเผ่าฉลามถูกจัดการได้อย่างง่ายดาย
“เผ่าม้าน้ำทั้งหมดตามข้ามา !!” ราชาเผ่าม้าน้ำตะโกนบอกลูกน้องของตน
“เผ่าแมงกระพรุนตามข้ามา !!”
“เผ่าปลาหมึกตามข้ามา !!”
ทุกเผ่าเข้าร่วมการต่อสู้ทันทียกเว้นแต่เผ่าปลาดุกเพราะถ้าพวกเผ่าปลาดุกเข้าไปร่วมสู้ด้วยนั้นทุกเผ่าจะโดนลูกหลงไปด้วยจากการโจมดีด้วยสายฟ้าของพวกปลาดุก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ฉัวะ !! สตีฟจัดการใช้มีดชำแหละสัตว์กลายพันธ์ตัวสุดท้ายก่อนจะปล่อยมีดออกจากมือ
ฉึก !! มีดลอยลงมาปักลงที่พื้นสภาพของใบมีดนั้นหักจนเหลือเพียงแค่ครึ่งเดียว
“ฟู่ว !! ให้ตายเถอะจัดการแค่ไม่กี่ร้อยตัวหมดมีดไปสิบโหล แถมยังจัดการพวกราชาไม่ได้สักตัวมีดหักเพราะพวกมันไปเยอะเลย หนังพวกเอ็งจะเหนียวไปละนะนี่ถ้ายังใช้มีดเปลืองอยู่แบบนี้อนาคตคงต้องซื้อบริษัทผลิตมีดละมั้ง” สตีฟอดบ่นไม่ได้
“กะ กะ แกเป็นตัวอะไรกันแน่” ราชาม้าน้ำมองสตีฟด้วยความหวดกลัวเพียงแค่เวลาไม่นานทหารของหลายๆเผ่าเกือบพันตัวก็โดนจัดการจนหมด
“ก็บอกว่าเป็นมนุษย์ไงทำไมถึงไม่จำกันนะ” สตีฟจำได้ว่าเคยพูดไปแล้วว่าเขาเป็นมนุษย์ทว่าตอนนั้นเองจู่ๆก็มีบางอย่างพุ่งใส่สตีฟด้วยความที่สตีฟจากทางด้านหลังโดยที่เขาไม่ทันระวังตัวทำให้โดนเข้าไปเต็มๆ
เปรี้ยง !! เป็นสายฟ้าลูกใหญ่ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าห้าเมตรจากซูสนั่นเองที่ถูกยิงใส่สตีฟไม่เพียงเท่านั้นเหล่าราชาจากเผ่าอื่นๆที่ยังรอดก็โดนลูกหลงไปด้วย
อ๊าก !! เสียงสตีฟร้องออกมาพลางล้มลงไปส่วนราชาตัวอื่นๆนั้นตายคาที่โดยไม่มีเสียงร้องสักแอะพวกมันถูกสายฟ้าช็อตจนร่างไหม้เกรียมในทันที
ส่วนทางสตีฟถึงแม้ร่างกายเขาจะไม่เป็นอะไรมากเพราะเขามีค่าพลังกายที่เยอะแต่เสื้อผ้าที่เขาใส่อยู่นั้นถูกเผาด้วยความร้อนจากสายฟ้าไปทันทีเช่นกันแต่ดีที่เสื้อผ้าเขานั้นติดตั้งออร์บซ่อมแซมเอาไว้อยู่แต่มันก็ต้องใช้เวลาหลายนาทีกว่าจะซ่อมแซมตัวเองเสร็จ
ตะ ตะ ตัวชาไปหมดเลยกี่โวลต์วะเนี่ยแต่ไอ้เวรเอ้ยตรูเปลือยให้คนอื่นดูอีกแล้วอย่าให้ลุกขึ้นได้นะพ่อเล่นเอ็งเละแน่ไอ้ปลาดุก สตีฟคิดในใจพลางโกรธเคืองเจ้าปลาดุกที่ยิงบอลสายฟ้ามาเป็นอย่างมากถึงแม้สายฟ้าเมื่อครู่จะทำให้สตีฟบาดเจ็บไม่ได้แต่ดูเหมือนมันจะเข้าไปป่วนระบบประสาทในร่างกายของสตีฟทำให้ร่างเขาชาไปหมดจนล้มลงไปกองกับพื้น
ตอนนั้นเองหมวกดำน้ำที่สตีฟใส่อยู่จู่ๆก็หยุดทำงานขึ้นมาซะงั้นทำให้ภาพที่เคยเห็นเสมือนตอนกลางวันกลายเป็นมืดไปหมด
เฮ้ยเกิดอะไรขึ้น !! สตีฟตกใจก่อนจะมีเสียงระบบดังเข้ามาในหัว
ระบบการมองเห็นของ Swimming Gear Drive ขัดข้อง !! เสียงจากระบบที่นานๆจะดังในหัวทีดังขึ้นมาทำให้สตีฟตกใจเป็นอย่างมาก
“ซวยล่ะสิ !!” สตีฟร้องอุทานออกมาพลางคิดว่าซวยแล้วเพราะว่าถ้ามองไม่เห็นอะไรแบบนี้เขาจะสู้ได้ยังไงล่ะเฟ้ย
จบ...