ตอนที่ 60 ห้องเกมส่วนตัว
กายลุกจากที่นอนแต่งตัวด้วยเสื้อยืดและกางเกงขายาวสีเทาสวมทับด้วยเชิ้ตหนังสีน้ำตาล ก่อนจะหยิบผ้าพันคอสีน้ำตาลพร้อมกับสวมหน้ากากกันฝุ่นกายสำรวจตนเอง ด้วยเสื้อผ้าสีเทาน้ำตาลแบบนี้จะทำให้มันไม่ต้องกลัวว่ามีฝุ่นควันมาจับแล้วจะดูสกปรก
เมื่อพร้อมแล้วชายหนุ่มจึงเปิดประตูออกนอกบ้านไปอย่างรวดเร็ววันนี้กายต้องไปซื้ออาหารเก็บไว้ในตู้เย็นของตนเองตามที่วางแผนไว้
สภาพอากาศภายนอกนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นควันจำนวนมากเหมือนเช่นเคยและคาดการว่าจะยาวไปอีกสองสามสัปดาห์ตามคำบอกเล่าของพยากรณ์อาการ
สถานที่กายกำลังจะไปมันเป็นห้างขายส่งอาหารขนาดใหญ่เหตุผลที่กายต้องไปที่นี่เพราะสามารถซื้ออาหารราคาถูกลงประมาณ 10 % จากข้างนอก
ห้างขายส่งอาหารอยู่ห่างออกไปพอสมควรมันจึงเลือกจะนั่งรถบัสราคา 30 บิทไป กายโอนเงินอย่างง่าย ๆก่อนจะเดินไปนั่งที่ของตัวเอง แม้สภาพรถบัสภายนอกจะดูเก่าแต่ด้านในดูแลรักษาเป็นอย่างดี โดยเฉพาะเครื่องปรับอากาศที่สำคัญมาก
ทำให้ในนี้มีฝุ่นควันไม่มากเหมือนกับด้านนอกสามารถถอดหน้ากากหายใจได้ตามปกติ
มันนั่งตามที่นั่งที่ตนเองได้รับซึ่งนั้นทำให้หมดปัญหาในการแย่งที่นั่งกัน แน่นอนว่ารถบัสในทุก ๆ เขตก็เป็นเช่นนี้กันหมดไม่มีทางที่จะให้ผู้โดยสารมายืนเพราะทางผู้ให้บริการรถบัสสาธารณะถือว่าผู้โดยสารจ่ายเงินเท่ากัน ดังนั้นก็ควรจะได้รับการปฏิบัติที่ดีเหมือนๆ กัน
สมัยเรียนกายเคยได้ยินว่ามีหลายประเทศที่มักจะเรียกตนเองว่า“ประเทศกำลังพัฒนา” ต่างก็ประสบปัญหาการเรื่องความแออัดของระบบขนส่งสาธารณะที่ต้องยืนเบียดอัดกันบนรถขนบัส มันนึกภาพไม่ออกว่าต้องยืนนานนับชั่วโมงจะรู้สึกยังไงอาจจะเหมือนกับตอนที่ตนทำงานในโรงงานแยกชิ้นส่วนโลหะที่ทั้งเมื่อยทั้งเหนื่อยจากการยืนหลายชั่วโมงและอากาศที่ร้อน
คงจะความรู้สึกแบบนั้นละมั้ง
กายได้แต่จินตนาการถึงความทนทานของคนในประเทศเหล่านั้นมันก็รู้สึกนับถือจริง ๆ
หลังจากนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างสบายใจใช้เวลาไม่นาน ชายหนุ่มก็มาถึงสถานที่ห้างขายอาหารขนาดใหญ่ด้านหน้าทางเข้ามีตัวอักษรสามมิติฉายหลากสีสันฉายอยู่
“ห้างC-OPYเขต 7”
ตามกำแพงห้างและตึกรอบด้านยังมีคำโฆษณาอยู่จำนวนมากสีสันฉูดฉาดไม่ต่างกันสถานที่เหล่านี้เต็มไปด้วยร้านค้าชื่อดัง อุตสาหกรรมอาหาร เสื้อผ้าสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ รวมทุกอย่างไว้ที่สถานที่นี้ทั้งหมด
ใจกลางของเขต7 ย่านการค้าและร้านอาหาร มันอยู่ติดกับยานสถานบันเทิงของที่ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข8 ตั้งอยู่
มันลงจากรถบัสเดินเบียดเสียดผู้คนเข้าไปทางประตูของห้าง C-OPYด้วยความตื่นเต้น ต้องบอกว่านี่เป็นครั้งแรกที่กายมายังสถานที่แบบนี้หลังมองการแต่งกายด้วยเสื้อผ้าดี ๆ และหลากสีสันของคนรอบข้างกายก็รู้สึกแตกต่างเล็กน้อย จริงอยู่ที่นี่เป็นย่านใจกลางเขต 7 อีกแห่ง
ทำให้มีทั้งคนที่มีฐานะและชนชั้นแรงงานเข้ามาจับจ่ายซื้อของกันแต่ส่วนใหญ่ทุกคนจะใส่เสื้อผ้าที่ดูดีสุดของตัวเองมากัน
แม้กายจะรู้สึกแตกต่างไปบ้างแต่มันไม่สนใจ เพราะอย่างไรกายคิดว่าตนเองชอบชุดแบบนี้และที่สำคัญมันก็ไม่ได้ดูแย่อะไรมาก แค่อาจจะเชยนิดหน่อย
กายเรียกความมั่นใจคืนมาเดินตรงไปยังโซนอาหารแช่แข็ง
โชคยังดีที่ภายในห้างแห่งนี้มีป้ายบอกทางและแบ่งแยกโซนสินค้าอย่างชัดเจนไม่อย่างนั้นกายอาจจะหลงทางได้
มาถึงเบื้องหน้าเต็มไปด้วยชั้นวางของสีขาวสลับกับแสงไฟและอุณหภูมิความเย็นที่แผ่ออกมาจากตู้แช่อาหารทำให้ที่นี่ราวกับดินแดนมหัศจรรย์ในความคิดของมันไม่มีผิดมนุษย์เราหลงใหลในรสชาติของอาหารมานับตั้งแต่กำเนิดเผ่าพันธุ์มันส่งต่อมาจนถึงผู้คนปัจจุบัน และกายก็ไม่เคยปฏิเสธสุนทรียภาพทางด้านรสชาติอาหาร
มันตรงเข้าไปอ่านฉลากและราคาอย่างละเอียดพลางกลืนน้ำลายไปหลายอึก
อาหารแช่แข็งที่อยู่ไกลทางเข้าสุดจะเป็นอาหารที่ทำจากเนื้อเกรดC1 ไปเรื่อย ๆ จนถึงเนื้อ B3ซึ่งเป็นเนื้อคุณภาพดีสุดที่หาได้ที่นี่
แน่นอนกายไม่ได้ไปเลือกอาหารแช่แข็งแถวในสุดมันเพียงหยุดยืนอยู่ช่วงกลางของชั้นวางเท่านั้น
“ข้าวผัดกะเพราเนื้อสังเคราะห์เกรด C3 มีพืชเพาะเลี้ยงจำพวก ข้าว ใบกะเพราพริกและเครื่องปรุง....เป็นส่วนประกอบ ราคา 1,080 บิท”
“ข้าวหมูตุ๋นเนื้อสังเคราะห์ เกรด C3 มีพืชเพาะเลี้ยงจำพวกเห็ด ผักใบเขียวและเครื่องปรุง...เป็นส่วนประกอบราคา 1,200 บิท”
“บะหมี่หมูแดงเนื้อสังเคราะห์ เกรด C3 มีพืชเพาะเลี้ยงจำพวกข้าว อื่น ๆ และเครื่องปรุง....เป็นส่วนประกอบ ราคา900 บิท”
“แกงมัสมั่น....เนื้อไก่สังเคราะห์เกรด C3.........ราคา 1,250 บิท”
กายอ่านชื่ออาหารไปเรื่อยๆ พร้อมรายละเอียดราคาอาหารแช่แข็งเหล่านี้สองกล่องอาจจะมีค่าเทียบเท่ากับเงินที่ได้จากการทำงานทั้งวันรวมโอทีในโรงงานแยกชิ้นส่วนโลหะ
กายถึงกลับคิดหนักแม้จะทำใจมาบ้างแล้วก็ตามหลังจากสองจิตสองใจอยู่สักพักมันก็กดซื้ออาหารหลายอย่างมาอย่างละ 3 กล่องโดยเฉพาะบะหมี่หมูแดงที่ราคาถูกกว่าอาหารชนิดอื่น ๆ มันจึงซื้อมา 6 กล่อง
“สองหมื่นหนึ่งพันสองร้อยบิท...เห้อเงินนั้นหายาก แต่ใช้นั้นง่าย” กายเหมือนจะได้คติประจำใจเพิ่มแต่ในเมื่อเลือกแล้วก็ต้องทำใจ
มันไม่ได้เลือกจะขนกลับไปเองแต่ให้ทางห้างไปส่งที่บ้านโดยตรงซึ่งชายหนุ่มก็พึ่งรู้ว่าที่นี่มีบริการนี้อยู่ด้วย
“ครั้งหน้าคงไม่ต้องมาซื้อถึงที่แต่สั่งไปส่งที่บ้านเลยก็แล้วกัน”
กายส่ายหัวพลางยิ้มแน่นอนว่ามันก็ไม่ได้คิดมาก เพราะถือว่าเป็นการออกมาเปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ ก็แล้ว
หลังออกจากโซนอาหารแช่แข็งเดินผ่านโซนอาหารสดที่มีผู้คนซื้ออยู่ประปรายก็ตรงมาถึงศูนย์อาหาร กายจัดการกินชุดอาหารเช้าในราคา 760 บิท เป็นอาหารเช้าก่อนที่จะรีบตรงไปที่ ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8
ร้านเกมเสมือนจริงยังคงปิดอยู่แต่เจ้ซาเรียนั้นตื่นมานั่งประจำที่เคาน์เตอร์มองดูหุ่นยนต์ทำความสะอาดทำงานของมันอยู่
กายกำลังจะเคราะห์เรียกเพื่อขอเข้าไปแต่ดุเหมือนประตูไม่ได้ล็อก
“เข้ามาเลย”ซาเรียพูดอย่างเบื่อหน่ายพลางโบกมือให้ชายหนุ่ม
“หุ่นยนต์ทำความสะอาดใหม่”กายเดินไปดูด้วยความสน
เจ้ซาเรียลงทุนซื้อมันมาเลยสุดยอดมาก แต่การออกแบบพวกนี้มันเหมือนถังขยะเดินได้เลย มันจับคางพลางคิดในใจ
ซาเรียไม่ได้สนใจดวงตาลุกวาวของกายเธอยังคงนั่งคิดอะไรอยู่บางอย่างอยู่เหมือนเช่นเคย
“วันนี้ผมจะลงเล่น3 เกมติดกัน แล้วก็รอเข้าโลกราชันทีเดียวเลย”
กายบอกแผนการของตนกับซาเรียวันนี้มันคิดจะหาเงินทดแทนส่วนที่หายไปจากทั้งค่าเช่าบ้าน ค่าอาหารและเมื่อวานที่ตนเองไม่ได้เข้าไปเล่น
“ตามสบายเงินทุนใช้ของเดิมได้เลย”
ซาเรียพยักหน้าอนุญาต
กายเปิดประตูเข้าไปในห้องก็ต้องตะลึงหยุดยืนอึ้งไปในทันทีก็ปรากฏว่าด้านในถูกจัดแต่งใหม่ทั้งหมด มันดูดีกว่าของเก่าเป็นอย่างมากแสงไฟไม่มาก ผนังทาสีโทนเย็นมืด มีเครื่องปรับอากาศแยกส่วนตัว และเครื่องแคปซูลเกมอยู่กลางห้องถัดไปด้านข้างมีจอภาพสามสีตัวพร้อมคอมพิวเตอร์รุ่นใหม่วางเชื่อมต่ออยู่
มาผิดที่หรือเปล่า...มันเดินถอยออกมามองดูประตูอีกครั้ง
“ต่อไปใช้ห้องนี้ในการเล่นเกมราชันสงครามออนไลน์คนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องจะไม่ได้เข้าไป” เสียงของซาเรียดังมาจากเคาน์เตอร์เก็บเงิน
ห้องส่วนตัวของจริง!
กายดีใจอย่างมากแม้จะไม่ใช้ห้องของมันจริง ๆ ก็ตาม แต่แล้วอย่างไรเพราะยังไงมันก็จะได้เล่นในห้องนี้
กายยิ้มออกมาเดินเข้าไปนอนลงบนแคปซูลที่ซาเรียเตรียมไว้ให้แล้ว
“สามเกมในแดนสงคราม”
...
โรงพยาบาลประจำสถาบันศาสตร์นักรบ
ภายในห้องพยาบาลเสียงลมหายใจของผู้บาดเจ็บจากเหตุการณ์โจมตีของเหล่าผู้เล่นดังแผ่วเบาสลับไปมาอย่างต่อเนื่องหลายคนยังอยู่ในสภาพที่ไม่สู้ดีนัก จึงกินยาและพักผ่อนกันแต่หัวค่ำ
เตียงในสุดติดริมหน้าต่างชายหนุ่มที่นอนหลับไปพร้อมกับหนุนหนังสือบันทึกช่างโลหะพลันลืมตาขึ้นมา
“ยังคงเหมือนเช่นเคย”กายพึมพำด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบากลัวจะไปรบกวนคนอื่นในห้อง
“หืม? ไม่เจ็บแล้ว”กายลองขยับตัวเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ เมื่อตอนกลางวันมันยังเจ็บหน้าอกอยู่เลยแต่ตอนนี้ความเจ็บจากการขยับตัวเพียงเล็กน้อยหายไปแล้ว
ผลของยาทะเลสีครามสมกับราคา 2,000 เหรียญทอง
กายยิ้มออกมากอย่างพอใจก่อนจะเอื้อมมือไปหาเหยือกน้ำและแก้วที่ชั้นวางข้างเตียงพยาบาลรินน้ำที่เย็นตามอุณหภูมิห้องมาดื่มสองสามอึกก่อนจะหลับตาพักผ่อนลงตามปกติ
การที่จะให้เวลาในเกมผ่านไปอย่างรวดเร็วคงหนีไม่พ้นการนอนหลับ
เช้าวันต่อมายังคงเหมือนเช่นเคยมีอายังคงมาเยี่ยมกายในช่วงเช้า วันนี้เธอเอาอาหารรสชาติดีมาฝากเนื่องจากอาการของกายดีขึ้นมา มันจึงกินได้อย่างอร่อย โดยไม่กระทบกับบาดแผล
ซึ่งนอกจากอาหารแล้วหญิงสาวยังนำข่าวน่าสนใจมาด้วย
“ดูเหมือนว่าทางนครดาราฟ้าจะเริ่มทำบางอย่างที่ไม่เป็นทางการแล้วพวกเขาตรวจสอบพนักงานที่ถูกรับเข้ามาใหม่ในช่วง 3เดือนเพื่อหามนุษย์เพลิงที่แอบแฝงตัวเข้ามา ทางตระกูลเจ้าพนักงานอื่น ๆก็ตรวจสอบคนในความรับผิดชอบของตนเองแล้วเช่นเดียวกัน”
“ที่สำคัญสถาบันศาสตร์นักรบก็มีการตรวจสอบนักเรียนที่เข้ามาใหม่วันนี้ด้วย”
กายได้ยินก็ถึงกับคิดหนักความชิบหายเริ่มมาเยือนผู้เล่นแล้ว แต่ใบหน้าของมันไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมากายแสร้งถามมีอาต่อ
“แล้วพวกเขาใช้วิธีอะไรในการตรวจสอบ”
“เรื่องนั้นจากที่ข้าได้ยินคือสอบย้อนภูมิหลัง”
“สืบย้อนภูมิหลัง?”
กายมองอย่างไม่เข้าใจแต่พอผ่านไปสองวินาทีมันนึกออกในทันที ที่มาที่ไปของผู้เล่น
มีอาไม่ทันได้สังเกตสีหน้าของกายเธอเพียงเล่าต่อ
“จากเจ้าหน้าที่บอกมนุษย์ประหลาดหรือที่เรียกว่ามนุษย์เพลิง พวกนี้อยู่ ๆ ก็โผล่มา ไม่มีทั้งครอบครัวพ่อแม่หรือญาติ พวกนี้ไม่มีภูมิหลังหรืออะไรเลย แม้แต่บ้านก็ไม่มีดังนั้นถ้าใช้กำลังคนและเวลาก็สามารถทำได้แต่แน่นอนว่าทางนครดาราฟ้ามีอุปกรณ์บางอย่างที่กรองผู้คนได้คร่าว ๆ อยู่แต่ข้าไม่รู้ว่าคืออะไร”
กายรู้สึกสนใจอุปกรณ์ที่ว่าแต่มันก็คงไม่สามารถไปถามใครได้ ยกเว้นอาจจะเห็นด้วย
“จริงสิวันนี้ลิลี่ไม่มาเหรอ”
“เธอติดธุระทางบ้าน”
หลังจากมีอากลับไปกายก็ศึกษาพิมพ์เขียวของค้อนสั่นสะเทือนต่อรวมทั้งมันยังเปิดไปดูพิมพ์เขียวชุดเกราะเกล็ดทมิฬอีกด้วยเพราะหลังจากกลับไปมันคิดจะซ่อมเกราะเกล็ดทมิฬที่เก็บอยู่ในกล่องใต้เตียง