[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

[  สกิลหมัดกระแทก  ทำการโจมตีเป้าหมายด้วยการชกหมัดติดต่อกัน 3 ครั้งใน 1 วินาที คูลดาวน์ 3 วินาที ]

ยอร์ชมองคำอธิบายของสกิลหมัดกระแทก เขาเลือกที่จะซื้อสกิลนี้แทนสกิลต่างๆเป็นเพราะว่ามันสร้างพลังโจมตีได้สูงที่สุดแล้ว

ในการเปิดใช้งานสกิล 1 ครั้ง เขาสามารถชกหมัดได้มากถึง 3 ครั้ง การที่เขามีสกิลลดคูลดาวน์ทำให้ระยะคูลดาวน์ลดเหลือ 3 วินาทีอย่างที่เขาเห็นในหน้าต่างอธิบายรายละเอียดสกิล

[  ทักษะดาบดาวตก  เพิ่มพลังให้กับดาบในการโจมตีเป้าหมายด้วยท่า ฟันแนวตรง ฟันแนวเฉียง ฟันแนวนอน ]

ทักษะไม่มีคูลดาวน์มันใช้ความเข้าใจของผู้ใช้และมานารวมไปถึงพละกำลัง ต่างจากสกิลที่ใช้เพียงมานาเท่านั้น

การที่ยอร์ชเลือกทักษะดาบดาวตกเป็นเพราะว่าไม่มีทักษะใดดีไปกว่านี้แล้ว ทักษะระดับ F ส่วนใหญ่จะมีรูปแบบการโจมตีไม่เกิน 2 รูปแบบ แต่การโจมตีของทักษะดาบดาวตกมี 3 รูปแบบ ถึงแม้การโจมตีจะไม่ต่างจากการฟาดฟันธรรมดาทั่วไปก็ตาม

ปึงปึงปึง!

แขนขวาชกไปด้านหน้าสร้างแรงอัดกระแทกผนังจนทำให้รูปที่ห้อยอยู่ส่ายไปมาเล็กน้อย  การทดสอบเมื่อครู่ทำให้ยอร์ชต้องเตรียมตัวเพิ่มขึ้นเพราะสกิลที่ติดตั้งเข้าไปใหม่ต้องการมานาในการเรียกใช้

ต่างจากสกิลอาชีพที่ไม่ต้องการมานาแต่อย่างใด ขอเพียงแค่คูลดาวน์หมดลงเขาสามารถใช้งานได้ทันที

ดาบพลังงานถือเอาไว้ในมือขวา มันเป็นดาบเลเวล 10 สามารถใช้งานได้โดยไม่ต้องรอให้เลเวลเลื่อนไปถึง ความคมของดาบในตอนที่ยังไม่ใช้พลังงานนับว่าคมไม่น้อย ยิ่งเขาเปิดโหมดพลังงานใบดาบจะเรืองแสงสีฟ้าปลดปล่อยคลื่นความร้อนไปยังวัตถุที่ตัดผ่า ทำให้การโจมตีของมันรุนแรงยิ่งขึ้น

ยอร์ชไม่ได้ใช้พลังงานจากดาบ เขาเพียงต้องการทดสอบทักษะดาบดาวตกเพียงเท่านั้น

เมื่อยกดาบขึ้นเหนือหัวแล้วฟันตรงลงมาในแนวตั้งฉาก ดาบในมือของเขาเคลื่อนที่จากบนลงล่างในช่วงเสี้ยวพริบตาเท่านั้น นับเป็นการฟันที่รวดเร็วมาก พลังทำลายที่เกิดขึ้นจากการฟันเมื่อครู่มากไม่ต่างกัน

ยอร์ชจึงลองฟันในแนวขวางพบว่าพลังทำลายจากการฟาดฟันด้วยทักษะดาบดาวตกเพิ่มสูงจนน่าตกใจ การฟาดฟันในแนวเฉียงเริ่มตั้งแต่หัวไหล่ลงมาที่เอวอีกข้างสร้างพลังโจมตีที่หนักหน่วง  ยอร์ชลองโจมตีอีกฝั่งจนเกิดเป็นรูปกากบาทขนาดใหญ่ทิ้งเอาไว้บนอากาศ

หลังจากทดลองจนพอใจเขาจึงมองดูมานาภายในร่าง พบว่าการใช้ทักษะดาบดาวตกฟันดาบไปเพียง 4 ครั้ง เขาสูญเสียมานาไปราว 20 % 

จากการทดสอบที่จบลงเขาจำเป็นต้องอัพค่าสถานะ INT หากต้องการโจมตีได้มากยิ่งกว่านี้

อย่างไรก็ตามเขาอยากรู้ว่าถ้าหากไร้ซึ่งมานาผลของการใช้ทักษะดาบดาวตกจะเป็นเช่นไร ยอร์ชจึงใช้สกิลหมัดกระแทกและดาบดาวตกไปเรื่อยๆจนสุดท้ายไอรีนได้แจ้งเตือนบอกให้เขาทราบเกี่ยวกับมานาที่หมดตัว

ไม่มีอาการวิงเวียนศีรษะ มานาที่เหือดแห้งไม่ได้มีผลเสียต่อร่างกาย แต่สิ่งที่เขาพบจากมานาที่หมดลงไปคือการใช้สกิลไม่ได้ 

ทักษะดาบดาวตกแม้จะยังใช้งานได้ พลังทำลายกลับลดลงไป การฟาดฟันของเขาที่ไร้ซึ่งมานาเข้าเสริมกลายเป็นท่าฟันธรรมดาทั่วไป ถึงจะเฉียบคมแต่ก็ไร้พลังทำลาย

“ ไม่แปลกใจเลยที่ระดับ A ยังคงเป็นระดับ A ต่อหน้าระดับต่ำกว่า ”

ต่อให้มานาจะหมดลงไปแล้ว ทักษะคือสิ่งที่บ่งบอกถึงความเชี่ยวชาญในการใช้อาวุธแต่ละประเภท  แม้จะไร้มานาตราบใดที่ในมือยังมีอาวุธอยู่สามารถใช้พลังโจมตีพื้นฐานของเลเวลจัดการกับศัตรูได้  ต่อให้พลังโจมตีจะไม่ได้มากมาย มันกลับมากพอจะสังหารระดับ B และต่ำกว่านี้

หลังจากรอให้มานาฟื้นฟูกลับมาเต็มที่ ยอร์ชจึงเข้านอนพรุ่งนี้จะต้องเดินทางออกล่ากับกิลด์สิบศาสตรา

[  แจ้งเตือน ผู้ติดตามครบ  1,000   ]

[  ท่านได้รับกล่องสมบัติสีทอง ]

[  เปิดฟังก์ชันเชิญคนดู ]

เสียงแจ้งเตือนปลุกในตอนเช้า ยอร์ชจึงตื่นขึ้นมาดูว่าใครทำอะไร สิ่งแรกที่เห็นคือข้อความขนาดใหญ่จากทางระบบ ผู้ติดตามครบ  1,000  คนแล้ว

ถึงแม้เขาจะออกมาจากพื้นที่อเวคเคนโซนหลายวันแล้วก็ตาม คลิปการเอาตัวรอดของเขายังคงอยู่ในเครือข่าย ใครก็ตามสามารถดูพวกมันได้ จึงมีการแชร์และการกดถูกใจตลอดเวลา

“ ต่อไป 5,000 เหรอ เยอะไปไหมเนี่ย ”

ยอร์ชมองดูกล่องของขวัญสีทอง เขาจึงเปิดกล่องออกก่อนจะได้ยินเสียงแจ้งเตือนมากมาย

สิ่งที่เขาได้น่าตกใจไม่น้อยเพราะกล่องสุ่มสีทองมอบของรางวัญชิ้นใหญ่จากการสุ่มของในร้านค้า

“ ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม ”

ยานรบ 2 ที่นั่งคือสิ่งที่ลอยอยู่ในหน้าต่างระบบรอให้เขานำออกมา พื้นที่ว่างภายในบ้านไม่พอยอร์ชจึงทำเพียงแค่อ่านคำอธิบายของยานเพียงเท่านั้น

ยานที่ได้รับใช้วัสดุที่ไม่สูงมากนัก ถึงอย่างนั้นมันสามารถจัดการมอนสเตอร์ระดับ E ได้ทั้งหมด

บนยานมีปืนใหญ่อยู่ 1 กระบอกและมีหัวรบอยู่ทั้งหมด 2 ลูก แม้จะดูน้อยมันกลับเพียงพอที่จะทำลายพื้นที่เล็กๆ

“ น่าจะมาให้เร็วกว่านี้ นกน้ำแข็งตัวนั้นคงไม่รอด ”

ยอร์ชนึกย้อนไปถึงการวิ่งหนีในพื้นที่อเวคเคนโซน หากเขาเผชิญหน้ากับนกน้ำแข็งคงฆ่ามันได้ด้วยยานลำนี้

เมื่อเปิดดูฟังก์ชันใหม่จากระบบ ความสงสัยได้ปรากฎบนใบหน้าของยอร์ชทันที เขาไม่เห็นประโยชน์ของมันเลย เนื่องจากว่าฟังก์ชชันนี้ทำให้เขาสามารถดึงคนดูขึ้นมาพูดคุยกับตัวเองได้ในระบบไลฟ์สตรีม

“ เดี๋ยวคงมีประโยชน์เองแหละ ”

ยอร์ชรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า อย่างไรวันนี้ก็ตื่นเช้าแล้วเขาจึงจะแวะไปดูแม่สักเล็กน้อย หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดฝึกซ้อมของทางโรงเรียนเสร็จแล้วเขาจึงมุ่งหน้าไปขึ้นรถโดยสาร ก่อนจะลงที่ตลาดใกล้ๆกับโรงพยาบาลเพื่อหาอะไรกิน

ทันใดนั้นยอร์ชจึงเปิดใช้งานสกิลไลฟ์สตรีมเพราะไม่ได้ใช้นานแล้วกลัวว่าผู้คนจะลืมเขา

“ สวัสดีตอนเช้าครับ ผมยอร์ช ไม่เจอกันนานเลยนะครับ ตอนนี้ผมแวะตลาดก่อนจะไปโรงเรียนเพื่อนเดินทางไปล่ากับกิลด์สิบศาสตรา มีใครอยากได้อะไรไหมครับผมจะซื้อไปฝาก ”

ยอร์ชยิ้มให้กล้องแล้วควบคุมมันให้เดินตาม กล้องแต่ละตัวที่ลอยออกห่างไปนั้นได้เข้าไปถ่ายร้านต่างๆด้วยมุมที่ราวกับว่ามีช่างภาพมืออาชีพกำลังเดินเที่ยวสตรีทฟู้ด  อาหารธรรมดาที่วางขายถูกแต่งแต้มด้วยมุมกล้องทำให้มันน่ากินมากยิ่งขึ้น จนเขาเองต้องแวะเข้าไปซื้อติดมือมาหลายกล่อง

“ ปกติผมไม่กินน้ำเต้าหู้เพราะตื่นไม่ทัน วันนี้ผมจะกินมันให้พุงกางเลยครับทุกคน ”

น้ำเต้าหู้สีขาวนวลเทลงไปในถุงแล้วมัดปาก ขนมปังทอดราดนมข้นหวานเทใส่เข้าไปในถุง หลังจากยื่นเงินให้พ่อค้ายอร์ชรีบใช้หลอดปักถุงดูด เขาไม่จำเป็นต้องอธิบายรสชาติของมันเพราะดวงตาของเขาตอบทุกอย่างแล้ว 

สิ่งที่กินละมุนลิ้นเป็นอย่างมาก กลิ่นของเตาถ่านเพิ่มรสชาติของน้ำเต้าหู้ขึ้นไปอีก

ถึงแม้จะไม่มีใครคุยกับเขาก็ตามที ยอร์ชยังคงพูดกับกล้องต่อไปเพื่อให้เกิดความคุ้นชิน

ขณะที่กำลังจะเดินออกจากร้านขายน้ำเต้าหู้ ยอร์ชได้ยินเสียงแจ้งเตือนที่ทำให้เขาหยุดเคลื่อนไหว สิ่งที่เข้ามาดูแปลกใหม่ มันไม่ใช่คนแต่เป็นมนุษย์ต่างดาวที่เขาเองก็ไม่รู้จัก

[  เผ่าพันธุ์พิกกะลูนเข้าชมไลฟ์สตรีมของท่าน ]

“ สวัสดีครับ ตอนนี้โลกของผมเป็นช่วงเช้าแล้ว มากินน้ำเต้าหู้ด้วยกันครับ ”

ยอร์ชชวนตามมารยาทจากนั้นจึงเดินต่อ อีก 500 เมตรเขาจะถึงโรงพยาบาลแล้ว ขณะที่กำลังเดินไปเรื่อยๆแล้วให้กล้องลอยตามไป เผ่าพันธุ์ใหม่ที่ยังไม่รู้ใจคอและนิสัยกลับส่งข้อความมา

[  เจ้ากินอะไรอยู่เหรอพิกกะ ]

“ อ๋อ สิ่งนี้เหรอ มันเรียกว่าน้ำเต้าหู้ ”

ยอร์ชชูถุงน้ำเต้าหู้ให้มนุษย์ต่างดาวดู คนที่อยู่รอบๆไม่ได้แปลกใจเพราะทุกวันนี้มีคนสร้างคอนเทนต์มากมาย บางครั้งจู่ๆก็มีคนร้องตะโกนกลางตลาด การเดินคุยกับกล้องของยอร์ชจึงเป็นเรื่องปกติทั่วไป

[  รสชาติมันเป็นยังไงเหรอพิกกะ ]

“ รสชาติเหมือนนมถั่วเหลือง มันๆ เค็มๆ หวานๆ ส่วนสิ่งนี้คือขนมปังทอดราดน้ำตาล มันจะออกหวานๆมันๆ ”

[  อะไรคือนมถั่วเหลือง ใช่เมล็ดโอซิล่าแอนไหม ]

คิ้วทั้งสองของยอร์ชเลิกขึ้นสูง มนุษย์ต่างดาวไม่รู้จักนมถั่วเหลือง เขาก็ไม่รู้จักโอซิล่าแอน  วัตถุดิบบนโลกและโลกที่มนุษย์ต่างดาวอยู่ไม่เหมือนกัน เขาจึงพยายามคิดหาวิธีที่จะสื่อสารกับมันก่อนจะฉีกยิ้มเมื่อนึกบางอย่างได้

“ คุณอยากลองกินมันไหม ”.