ตอนที่ 5.1
เ้าของรอยสัก
“จะให้ผมเอายังไงกับพวกเขาดีครับ”
“อาการหนักมั้ยคะ”
“จากที่เห็นผมคิดว่าน่าจะเป็ยานอนหลับปริมาณน้อย อีกสักพักก็คงจะตื่นเองได้ครับ”
“งั้นปล่อยไว้ตรงนี้ค่ะ เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง ฝากคุณหมอช่วยดูรายนั้นดีกว่าค่ะ” เพียงฝันหมายถึงศรัณย์ที่กำลังถูกพาไปยังห้องฉุกเฉิน ส่วนบรรดาบอดี้การ์ดที่นอนกองเรียงกันอยู่หน้าห้องคงเป็หน้าที่ของเธอที่ต้องจัดการ
“ครับ ถ้างั้นผมขอตัว”
เพราะคนที่ถูกทำร้ายเป็ถึงหุ้นส่วนคนสำคัญของโรงพยาบาล เหล่าแพทย์และทีมต่างรู้สึกผิดที่ปล่อยให้คนร้ายบุกมาทำร้ายคนไข้ได้ พวกเขาจึงรีบทำการรักษาให้อย่างดีที่สุด
เมื่อทีมแพทย์กลับไปแล้ว เพียงฝันจึงค่อย ๆ ลากชายร่างโตทั้ง 5 คนเข้าไปในห้องทีละคน มันคงไม่ดีหากจะปล่อยให้พวกเขานอนประจานความผิดพลาดของตัวเองอยู่หน้าห้องเ้านาย มีอย่างที่ไหนเป็ถึงบอดี้การ์ดมือหนึ่งแต่กลับถูกวางยานอนหลับง่าย ๆ
“นอนมันตรงนี้ล่ะ ตื่นมาจะได้สำนึกผิด”
หญิงสาวลากหนุ่มทั้ง 5 มากองไว้ใกล้ ๆ กับศพของคนร้าย ตั้งใจแกล้งให้พวกเขาตื่นมาใเสียหน่อย โทษฐานที่ปล่อยให้เธอสู้กับมันอยู่คนเดียว เธอยืดเส้นยืดสายคลายความเมื่อยจากการใช้แรงมหาศาลในค่ำคืนนี้ ก่อนจะลากตัวเองไปเฝ้าหน้าห้องฉุกเฉินต่อ
เปล่า...เธอไม่ได้เป็ห่วงเขาหรอกนะ แต่เด็กในท้องมันอยากมาเฝ้าพ่อมัน
ผ่านไปหลายชั่วโมงนับจากที่ศรัณย์ถูกพาเข้ารักษาตัว พระอาทิตย์ของวันใหม่ขึ้นมารับอรุณแล้ว แต่ยังไม่มีแพทย์คนใดออกมาจากห้อง เพียงฝันจึงนั่งรออยู่ต่อไป ส่วนเหล่าบอดี้การ์ดหลับอยู่ก็เหมือนจะมีบางคนเริ่มรู้สึกตัวขึ้นบ้าง
“...ฮืม...น้ำอะไรว่ะ”
สารัชฮึมฮัมบ่นขณะนอนหลับ ชายหนุ่มพยายามปัดหยดน้ำที่ไหลงลงมาบนหน้า แต่ปัดเท่าไหร่มันก็ยังหยดลงมาอีกอยู่ดี เขาจึงลืมตาขึ้นมาดูอย่างหงุดหงิดและทันทีที่เห็นว่าคืออะไร ดวงตาของชายหนุ่มก็เบิกโพลง
“อุ๊บ!...โอกกกก” คนแรกที่ตื่นรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปอ้วก กลิ่นเหม็นคาวและภาพฟองน้ำลายฟูฟ่อนยังติดอยู่ที่ตา พาให้อ้วกหนักกว่าเดิม
โอกกกกก
“ใครเล่นเ -ี้ยอะไรว่ะเนี่ย”
เมื่ออาการอาเจียนทุเลาลงแล้ว สารัชจึงเดินออกมาดูที่นอนเก่าของตนและพบว่าไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่นอนกับศพที่ไหนไม่รู้ แต่บรรดาเพื่อนรวมงานก็กำลังนอนกับร่างผู้ชายไร้ิญญา ไอ้เด่นกับไอ้ดิถย์ทั้งกอดทั้งก่ายมันไว้ราวกับเป็หมอนข้าง ส่วนเฮียธรณ์กับเฮียคณินยังดีหน่อยที่นอนถัดไปจากดิถย์ จึงไม่ได้นอนกอดศพ
สาเหตุที่รู้ว่าชายปริศนาคนนั้นเป็ศพไปแล้วก็เพราะมันตัวดำเขียวคล้ำ น้ำลายฟูมปากและเหม็นเน่า น้ำที่หยดใส่หน้าเขาเมื่อกี้คงเป็น้ำลายของมัน
จึก ๆ
สารัชเข้าไปสะกิดเด่นภูมิเป็คนแรก เพราะเห็นว่าอีกนิดมันคงจะจูบศพ
“มีอะไร คนจะนอน!”
จึก ๆ
“โว้ย! อะไรกับกูนักครับ!” เด่นภูมิโวยวาย พลางขยี้ตาตื่นและสิ่งที่เห็นก็ทำให้เขาใจนถีบมันกระเด็น “เฮ้ยยยยย!!”
ผลัก!!!
“โอ้ยยย มึงถีบกูทำไมเนี่ย!” ดิถย์โวย เพราะมันถีบมาโดนเขาด้วย
“พวกมึงนอนกันเงียบ ๆ ดิ กูรำคาญ” ธรณ์ว่าบ้าง
“ฮะ...เฮีย ตื่นก่อน ตื่นเร็ว” เด่นภูมิลุกเข้าไปปลุกเฮียธรณ์กับเฮียคณิน ด้วยเสียงที่ดังแทบจะะโของเด่นภูมิ ชายทั้ง สามที่นอนอยู่กับศพจึงลืมตาตื่นขึ้น คณินขยี้ตาพลางทบทวนถึงความฝัน แอบหงุดหงิดที่ถูกดึงให้ตื่นจากนางในฝัน นาน ๆ จะได้นอนเต็มอิ่มสักที ดันถูกปลุกเสียได้
ว่าแต่...นอนอย่างนั้นหรือ? จำได้ว่าล่าสุดกำลังเฝ้านายอยู่หน้าห้องไม่ใช่เหรอ แล้วพวกเขานอนเมื่อไหร่กัน!!
“เวรแล้ว พวกมึงนอนกันหมดแล้วใครเฝ้านาย!!!”
“นายใหญ่!!” ธรณ์ก็เหมือนจะรู้สึกตัวมาบ้าง สะดุ้งตื่นทันที
“ก่อนจะถามหานาย เฮียดูนั่นก่อนเถอะ” สารัชที่ตื่นมาคนแรกชี้ไปยังศพที่ดิตถ์กำลังกอดอยู่ สมน้ำหน้ามัน! นอนขี้เซาดีนัก คงไม่รู้ตัวว่ากอดอะไรอยู่
คณินและธรณ์มีสีหน้าจริงจังมากกว่าเดิม ธรณ์เข้าไปดึงร่างดำเขียวออกมาจากน้อง แล้วสำรวจดูจากสีของศพและน้ำลายของมัน “น่าจะตายไม่นาน”
“เอาหมอนข้างมา...” ดิตถ์เอื้อมแขนความหาหมอนข้าง คณินเลยยื่นเท้าตนเองไปให้มันกอดก่อนจะออกแรงถีบจนอีกฝ่ายสะดุ้งตื่น
ผลัก!
“โอ้ยยย”
“มึงจะนอนอะไรนักหนา แหกตามาดูบ้างว่าเกิดเื่อะไรขึ้น”
“เจ็บนะเฮีย ทำไมไม่ปลุกกันดี ๆ” คนขี้เซายังไม่วายบ่นน้อยใจ ก่อนจะมองดูเหตุการณ์โดยรอบตามที่พี่สั่ง และเมื่อเห็นว่าหมอนข้างที่กอดอยู่คืออะไรก็วิ่งเข้าห้องน้ำทันที
โอกกกกกก
ศพ เขากอดกับศพเหรอ ขนลุกไปทั้งตัวแล้ว!!
“แล้วนายใหญ่กับนายหญิงล่ะครับ” เด่นภูมิถามขึ้น ยังรู้สึกขนลุกไม่หายกับภาพที่เห็น
“รีบแยกกันไปหา ส่วนดิถต์มึงอยู่เฝ้าศพไว้อย่าให้ใครเห็น” คณินสั่งการ ตอนนี้เขายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทางที่ดีที่สุดคือตามหาศรัณย์กับเพลงขวัญให้ได้ก่อน ในใจขอว่าอย่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาเลย
“เฮีย...ขอผมออกไปช่วยตามหาด้วยได้มั้ย” ดิถต์ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เมื่อถูกสั่งให้อยู่กับร่างไร้ิญญา
“มึงอยากนอนกอดมันนักไม่ใช่เหรอ อยู่เฝ้าไว้น่ะดีแล้ว” ธรณ์ว่า ก่อนจะพยักหน้าสั่งให้ทุกคนเริ่มออกไปหาสองสามีภรรยา ไม่สนใจอีกคนที่ร้องคร่ำครวญอยู่ในห้อง
............................................................
เหล่าบอดี้การ์ดของคุณพระเอกเค้าไม่เน้นเก่ง เค้าเน้นฮาเป็ส่วนใหญ่ อย่าไปซีเรียสนะคะ