ปราบพิภพสยบสวรรค์

    ปราบพิภพสยบสวรรค์ ตอนที่ 64 : ออกจากโลก

    หลังจากที่ใช้เวลากับครอบครัวและสาวงามทั้งห้าแล้ว ชายหนุ่มมาถึงยังหลุมยักษ์ เขาสูดหายใจเข้าลึกก่อนที่จะทะยานร่างลงไปอย่างรวดเร็ว

     

    “ วู๊มม “ ห้วงมิติรายรอบกายาของเขาพลันไหวกระเพื่อม

     

    “ หือ “ ชายหนุ่มพลันคิ้วขมวด

     

    “ สมุนไพรเทวะมันเกิดสิ่งใดขึ้น “ ชายหนุ่มร้องลั่น

     

    “ ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ มันระเบิดเสียงหัวเราลั่น

     

    “ อัลตรอน “ ชายหนุ่มร้องออก

     

    “ แครก ครืด คราดด “ เสียงของอัลตรอนที่ดังออกมาคล้ายกับถูกคลื่นพลังบางอย่างแทรกแซง

     

    “ อ้ากก “ ชายหนุ่มกรีดร้องลั่นเมื่อร่างของเขาถูกบีบรัดอย่างรุนแรง

     

    “ กร้อบ “ กระดูกหลายแห่งพลันแตกหัก

     

    “ อือ “ ชายหนุ่มกัดกรามแน่นเมื่อต้องแบกรับความเจ็บปวดที่มากล้น

     

    ร่างของเขาดำดิ่งลงไปในความมืดมิดที่ไม่อาจรู้ได้ว่าลึกเพียงใด ทั้งยังไม่สามารถรู้ได้ว่าจะสิ้นสุดลงที่ใด

     

    “ อดทนไว้อีกไม่นานก็จบแล้ว “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ อือ “ ชายหนุ่มกัดกรามแน่นแล้วพยักหน้าช้าๆ

     

    เขาวาดมือนำเอาพลังต้นกำเนิดแห่งโลกาออกมาแล้วกลืนลงไปสิบขวด เพราะเขารู้สึกว่านี่เป็นการฝึกฝนชั้นเลิศ เพราะเขาต้องแบกรับพลังที่บ้าคลั่งของอะไรสักที่บีบรัดทั่วร่างของเขา

     

    ยิ่งเข้าใกล้ทางออกมากเท่าใดแรงบีบรัดก็ยิ่งมากมันมากเสียจนชายหนุ่มร้องตะโกนออกมาอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส

     

    บาดแผลนั้นปรากฏเต็มทั่วกายา เลือดสดๆแดงฉานหลั่งไหลออกทั่วร่างจนแดงฉาน

     

    “ กร็อบ แกร็บ “ เสียงกกระดูกแตกหักทั่วร่าง

     

    “ อั้ก “ เลือดสดพ่นพรวดออกทั้งเจ็ดทวาร

     

    “ วู๊มม “ ท่ามกลางความเจ็บปวดปลาหยินหยางทั้งสองยิ่งหมุนวนอย่างรวดเร็ว

     

    มันควบแน่นพลังต้นกำเนิดแห่งโลกาสร้างดาราหยินหยางดวงที่สี่อย่างเร็วไว

     

    “ อือ “ ชายหนุ่มกัดกรามแน่นพร้อมกับร้องคำรามลั่นในลำคอ

     

    “ ไอ้หนูพ้นแล้ว “ สมุนไพรเทวะร้องลั่น

     

    “ วู๊มม “ ร่างของเขาหลุดออกจากหลุมดำ

     

    “ ตูมม “ ร่างของเขาร่วงหล่นกระแทกลงยังพื้นอย่างรุนแรง

     

    “ ตูมม “ ปราณพลังที่มากมายบ้าคลั่งระเบิดออกในทันใด

     

    “ ครืนน “ ฝุ่นควันฟุ้งกำจายทั่วอาณาตามแรงระเบิด

     

    “ หนีเร็ว “ สมุนไพรเทวะร้องออก

     

    ชายหนุ่มหยัดกายลุกยืนแล้วเร่งทะยานร่างออกจากหลุมลึกอย่างโซเซ

     

    ผู้คนมากมายต่างทะยานร่างเข้ามายังหลุมระเบิดแล้วกวาดตามองทั่ว

     

    “ ไปแล้ว “ ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ย

     

    “ เร็วจริงๆ “ เขาพึมพำ

     

    ผู้คนมากมายต่างมองยังรอยเลือดที่หยดเป็นทางลากยาวไปไกล

     

    “ มีผู้ใดอยากตามรึไม่ “

     

    หลายคนต่างนิ่งเงียบ

     

    “ เช่นนั้นแล้วก็ไปกัน “

     

    ผู้คนมากมายเร่งทะยานร่างจากไปอย่างรวดเร็ว

     

    ปราบมานั่งฟื้นฟูร่างกายของตนที่ใต้ต้นไม้ใหญ่

     

    เขาเปิดเปลือกตาขึ้นแล้วกวาดมองทั่วอาณา เขาพบว่ามันเป็นโลกใบหนึ่งที่เก่าแก่ยิ่ง ผู้คนมากมายแต่งกายด้วยชุดจีนโบราณแต่ก็ยังมีชุดปัจจุบันปะปนอยู่ด้วย

     

    “ ขอแสดงความยินดีเวลานี้เจ้าออกนอกโลกมายังโลกอื่นแล้ว “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ ข้ายังไม่ล่ำลาผู้ใดเลย “ ชายหนุ่มเอ่ย

     

    “ ข้ายังไม่ได้ทำใจเลย “ เขาร้องลั่น

     

    “ ทำใจเถิดไอ้หนู เจ้าหล่นลงไปในหลุมดำแล้วดูดเจ้ามาโผล่ที่นี่ “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มถอนหายใจออกอย่างแรง

     

    “ อัลตรอน “ ชายหนุ่มเรียก

     

    “ มันคงจะเสียเมื่อถูกสนามแม่เหล็กของหลุมดำเล่นงานเป็นแน่ “ ชายหนุ่มพึมพำ

     

    “ อย่าไปเสียดายเลยของพวกนี้ เมื่อเจ้ามีพลังที่กล้าแกร่งพอ เจ้าก็จะสามารถตรวจสอบทุกอย่างได้ด้วยตัวเจ้า “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ

     

    เขาหลับตาลงแล้วสูดหายใจเข้าลึก ก่อนที่พ่นออกมาอย่างแรง

     

    ชายหนุ่มมองสำรวจยังฐานพลังของแต่ละคน

     

    “ พวกเขาส่วนมากเป็นจอมยุทธขั้นเบิกนภา มีอยู่สามส่วนที่เป็นขั้นเบิกสวรรค์ แลหนึ่งส่วนที่เป็นเบิกจักรวาล “ ชายหนุ่มพึมพำ

     

    “ มิน่าเชื่อว่าฐานพลังของที่นี่กับโลกจะเท่าเทียมกัน “ ชายหนุ่มเอ่ย

     

    “ มิเชิง “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ พวกเขาอยู่มานานเผาผลาญพลังงานไปมากพลังงานจึงค่อยลดน้อยถอยลง ส่วนโลกของเจ้านั้นเพิ่งฟื้นตื่นยังไม่เข้าที่แต่หากเข้าที่เมื่อใดที่นี่นั้นมิได้ครึ่งของโลกของเจ้าแน่ “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ ไปส่งข้า “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้า

     

    เขาทะยานร่างออกจากโลกอย่างรวดเร็ว

     

    “ อา “ ชายหนุ่มร้องออกมา

     

    สองตาของเขากวาดมองทั่วห้วงอวกาศมันทั้งกว้างใหญ่ทั้งหนาวเหน็บ ทั้งไร้สรรพสิ่งใด เขามองยังจักรวาลมากมายนับแสนล้านจักรวาล เขามองยังเนบิวล่าที่หลงเหลือจากการระเบิด

     

    “ มันช่างงดงามยิ่ง “ เขาพึมพำ

     

    “ ห้วงจักรวาลนี่กว้างใหญ่ยิ่งนัก มันเต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ของสรรพสิ่ง “ เขาเอ่ย

     

    “ ชื่นชมพอรึยัง “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ อืม “ ปราบพยักหน้า

     

    “ ไปทางนั้น “ มันเอ่ย

     

    “ วิ้ง “ พลันปรากฏแสงสีทองพุ่งตรงไปยังทิศทางของจักรวาลของมัน

     

    “ ไป “ ชายหนุ่มเอ่ยแล้วทะยานร่างออกไปอย่างรวดเร็ว

     

    โลก

     

    “ นี่ก็นานหลายปีแล้วทำไมปราบยังไม่มา “ ดร.ชโรธรเอ่ย

     

    “ นั่นสิ พี่ปราบไปอยู่ที่ไหน “ แนนนี่เอ่ย

     

    “ รึว่า “ พีมเอ่ย

     

    “ ไม่หรอกพ่อเชื่อว่าคนอย่างปราบนั้นไม่ตายง่ายๆ หากเขาตายง่ายคงตายไปนานแล้ว “ สมชายเอ่ย

     

    “ ข้อมูลที่ได้ก่อนติดต่อไม่ได้ก็บอกอยู่แล้วว่าอาจทะลุไปอีกมิติหนึ่ง “ สมชายเอ่ย

     

    “ อืม “ พีมพยักหน้า

     

    ปราบทะยานร่างมาอย่างยาวนานโดยมิได้แวะพักที่โลกใดเลย เพราะสมุนไพรเทวะนั้นเร่งเร้าอยู่ตลอดเวลา แต่มันก็อยู่ภายใต้ข้อตกลงที่ว่ามันจะส่งพลังต้นกำเนิดของมันให้ชายหนุ่มได้ฝึกฝนอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้เขาได้เติบโต

     

    ผ่านไปอีกสิบปี

     

    ปราบกลายเป็นหนุ่มใหญ่ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์แพรวพราวสำหรับหญิงสาว ทั้งเวลานี้เขาก็กลายเป็นจอมยุทธขั้นเบิกจักรวาลขั้นสาม ทำให้การเดินทางของเขานั้นเร็วขึ้นอีกหลายเท่ารวมกับท่าร่างที่สมุนไพรเทวะสอนอีก

     

    “ ปีกเทวะของเจ้านี่ช่างยอดเยี่ยม “ ชายหนุ่มเอ่ย

     

    “ ทั้งพลังห้วงมิติอีกช่วยให้การเดินทางไปได้รวดเร็วยิ่งนัก “ ชายหนุ่มเอ่ย

     

    “ นั่นมันแน่อยู่แล้ว นี่เป็นสิ่งสืบทอดของข้าเลย ข้าได้รับมันมาเมื่อต้องถูกส่งมาที่โลกของเจ้า “ มันเอ่ย

     

    “ แล้วเจ้ามาที่โลกของข้าเพื่อสิ่งใด “ ชายหนุ่มเอ่ยถาม

     

    “ หลายเรื่องนัก แต่ทำไม่สำเร็จสักเรื่อง เกิดเรื่องราวมากมายบนโลกของเจ้า ข้าจึงทำได้เพียงเก็บซ่อนตนเอง “ มันเอ่ย

     

    “ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ

     

    ปราบลองคำนวณความเร็วของเขาในเวลานี้แล้วน่าจะมีความเร็วไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนกม.ต่อชม. เมื่อผสานเข้ากับห้วงมิติทำให้เขาสามารถเดินทางได้เร็วชนิดที่ว่าแสงยังไล่หลัง

     

    “ ไอ้หนู ข้ามไปอีกสองจักรวาลก็ถึงแล้ว แล้วก็จะได้เวลาจากกันแล้ว “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ รู้สึกใจหาย “ ชายหนุ่มเอ่ย

     

    “ อะไรกันใยอ่อนไหวเช่นนี้ “ สมุนไพรเทวะเอ่ย

     

    “ ข้าเป็นเพียงมนุษย์ที่มีรักโลภโกรธหลง ย่อมต้องมีความรู้สึกเช่นนี้ “ ชายหนุ่มเอ่ย

     

    “ นั่นก็จริง “ มันเอ่ย

     

    “ เมื่อเจ้าส่งข้าแล้วเสร็จ เจ้าก็ไปยังโลกเสรีที่มีผู้คนจากหลายจักรวาลอยู่อาศัย ที่นั่นเจ้าอาจพบเจอพวกที่อพยพมาจากโลกของเจ้า “ มันเอ่ย

     

    “ อีกไกลเพียงใด “ ปราบเอ่ย

     

    “ เจ้าต้องข้ามไปอีกหกจักรวาล “ มันเอ่ย

     

    “ อืม “ ปราบพยักหน้า