ณ ที่ประชุมแห่งหนึ่งที่รวบรวมสุดยอดมันสมองทั้งหลายและสุดยอดนักสู้มากมาย ในเวลานี้เป็นเวลาที่ทุกคนต่างเคร่งเครียดกันมาก เพราะพวกเขาที่มาประชุมวันนี้แทบจะเรียกว่าเป็นภารกิจสำคัญที่ต้องทำให้สำเร็จนั่นก็คือภารกิจสังหารอเล็กซานดร้าและเอเลน่า ในตอนแรกพวกเขาทั้งหมดในที่นี้แทบจะดูถูกภารกิจที่ได้รับมาเพราะมันเป็นการเอาชีวิตเด็กเจ็ดขวบปีถึงเป็นปีศาจระดับสูงอย่างไรก็ยังใช้เวทมนตร์ไม่ได้ทำให้ทุกคนถึงได้ไม่แยแสต่อภารกิจนี้
ทว่าตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นการส่งคนไปสังหารอเล็กซานดร้าและเอเลน่ามันไม่สำเร็จเลยแม้แต่ครั้งเดียวลากมือสังหารที่ฝึกฝนกันเลือดตาแทบกระเด็นไปกว่าห้าร้อยกว่ารายในเวลาสิบห้าวันที่ล่าสังหารอเล็กซานดร้าและเอเลน่าแต่มันก็ไม่สำเร็จและที่น่ากลัวกว่านั้นไม่ได้รับข้อความตอบกลับจากมือสังหารที่ส่งไปทำภารกิจสักราย ราวกับว่าพวกเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะขัดขืนจึงทำให้ถูกสังหารตายไปก่อนที่จะส่งข้อความกลับมา
ทันใดนั้นเองชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งสุดชีวิตก่อนที่จะผลักประตูเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกอย่างรุนแรง
“มีเรื่องรายงานครับ”
ผู้ดูแลความสงบของสถานที่ประชุมจ้องเขม่นไปที่ชายหนุ่มก่อนกล่าว
“ใครบอกให้เจ้าเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต ถ้าเรื่องรายงานมันไม่สำคัญเตรียมตัวเอาไว้ได้เลย”
ร่างของชายหนุ่มสั่นสะท้านหายใจเข้าออกช้าๆปรับสภาพร่างกายก่อนแล้วกล่าว
“ในระหว่างที่ข้าได้ทำภารกิจสะกดรอยอยู่นั้น เป้าหมายในภารกิจคือปีศาจเด็กสองคนแต่พอพวกนางออกมาจากสภาสูงก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยทันที”
ชายวัยกลางคนเผ่ามนุษย์ผู้สวมหน้ากากสีขาวมีปีกนกประดับไว้ข้างซ้ายของดวงตาผู้ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะที่มีท่าทีอันน่ายำเกรงได้แต่ตกตะลึงก่อนจะกล่าว
“หาย? เป็นไปได้อย่างไร พวกมันมาถึงพื้นที่ถิ่นฐานของตนเองขนาดนี้กลับคลาดสายตาไปได้ ส่งคนออกไปตรวจสอบพื้นที่เอาไว้รัชทายาทสืบทอดของเจ้าโนอาห์ต้องเหลือเพียงแค่ร่างไร้วิญญาณกลับไปเท่านั้น ข้าจะเปิดใช้สิ่งนั้นจงใช้ทุกอย่างไปตามแกะรอยปีศาจเด็กสองคนนั่นมาซะ”
“รับทราบครับนายท่าน”
ข่าวการหาตัวไปของอเล็กซานดร้าและเอเลน่าที่เป็นเป้าหมายภารกิจสร้างความแตกตื่นในที่ประชุมจนไม่มีใครสงบใจได้อีก
.........
ภายในเมืองร่างของเด็กสาวสองคนเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็วทุกครั้งที่ผ่านจุดไหนไปจะมีแสงสีฟ้ากระพริบเกิดขึ้นไม่กี่วินาทีแล้วดับลงไป นั่นคืออเล็กซานดร้าและเอเลน่าที่กำลังแกะรอยคนสั่งการเรื่องทั้งหมดที่พยายามสังหารอเล็กซานดร้าและเอเลน่าตลอดหลายวันที่ผ่านมา จนกระทั่งอเล็กซานดร้าหยุดฝีเท้าลงมองไปยังหอคอยแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างไปเพียงร้อยเมตรจากจุดที่นางยืนอยู่
“เอเลน่าตรวจสอบหอคอยนั่นให้ข้าทีมีแค่ที่นั่นที่พวกเรายังไม่ตรวจสอบ บางทีเจ้าตัวสั่งการมันอาจอยู่ที่นั่น ข้าจะใช้เวลานี้วางกับดักและตัวช่วยเสียหน่อยเพื่อเป็นหลักประกันอีกอย่าง”
“เข้าใจแล้ว”
อเล็กซานดร้าไม่กล้าประมาทผู้ที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้เพราะทางด้านนางและเอเลน่ายังไม่แม้แต่จะเรียนรู้พวกมันแล้วจะเอาอะไรมาปกป้องชีวิตตนเองได้ นางจึงเลือกที่จะใช้ทุกสิ่งที่มีออกมาหากพลาดคือจบชีวิต ในตอนแรกนางเองก็ไม่คิดว่าตนเองจะเอาตัวเดินเข้ามาที่บ้านของพวกมันตรงๆแบบนี้
การเจรจาทางการทูตอะไรกัน?แน่นอนว่าเรื่องนั้นมันคือเรื่องรองลงไป ความจริงแล้วมันคือแผนล่อให้คนระดับสูงของเผ่าปีศาจมาตายที่นี่แล้วทางฝ่ายปีศาจเอาเรื่องอะไรไม่ได้เลยมากกว่า และอีกความหมายคือพวกมันต้องการล่อลวงคนในราชวงศ์ปีศาจมาที่นี่ปรากฏว่ามันสำเร็จและจับได้ปลาตัวใหญ่ที่เป็นดั่งความหวังของเผ่ามาตั้งสองคนเต็มๆ
“ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว อย่าทำให้ข้าผิดหวังก็แล้วกัน”
อเล็กซานดร้ามองไปยังมือขวาของนางที่กำลังถือลูกบาศก์สีดำอยู่ สิ่งนี้มันคือตัวสร้างอาณาเขตเวทมนตร์ที่อเล็กซานดร้าประดิษฐ์ขึ้นมาจากการใช้พลังเวทย์ที่นางได้เก็บรวบรวมมาจากผู้เชี่ยวชาญและเหล่าขุนนางที่มีความสามารถสูงนำมาสร้างเป็นสิ่งประดิษฐ์ขั้นสุดยอดขึ้นมา
มันมีความสามารถที่สนับสนุนพลังความสามารถของคนที่มาจากเผ่าปีศาจให้ยกระดับขึ้นอย่างมหาศาลถึง 3 เท่า แต่มันก็มีจุดอ่อนที่ร้ายแรงที่ว่าคือเวลาที่ใช้มันได้เพียงแค่สิบนาทีเท่านั้นและไม่สามารถใช้ติดต่อกันได้เพราะร่างกายของผู้ที่ได้รับการเพิ่มพลังจะเกิดการเหนื่อยล้าฉับพลันหลังสิ้นสุดการเพิ่มความสามารถ
“พบแล้วซานดร้าเป็นที่หอคอยนั่นจริงๆ มันอยู่กันที่นั่นชั้นที่สิบที่เป็นห้องประชุมใหญ่ มันในตอนนี้กับคนของมันกำลังทำการพูดคุยกันในเรื่องของพวกเราอยู่”
“ดีเช่นนั้นก็ไปกันไปเด็ดหัวมันกันเถอะ”
เปิดใช้งานกุญแจแห่งปีศาจ รหัสเวทมนตร์ที่ 123
ตัวอักษรและตัวเลขสีดำปรากฏตรงหน้าของอเล็กซานดร้า กุญแจแห่งปีศาจ รหัสเวทมนตร์ที่ 123 นี้สามารถเพิ่มความสามารถของปีศาจทุกคนได้ภายใต้อาณาเขตของการเปิดใช้งานสูงถึงสิบกิโลเมตร
‘เริ่มใช้การกุญแจแห่งปีศาจ รหัสเวทมนตร์ที่ 123 นับถอยหลัง 09.59 นาที’
ยังดีที่หอคอยอยู่ไม่ไกลมากเกินไปทำให้การเดินทางของอเล็กซานดร้าและเอเลน่ามาถึงหน้าหอคอยอย่างรวดเร็ว
....
“ท่านครับพบแล้วหน้าหอคอยของพวกเราครับ”
“หึ คิดจะเข้าถ้ำเสือ ฝันไปเถอะ ข้าจะเป็นคนกลบฝังความชั่วร้ายอย่างพวกเจ้าไว้ที่นี่เอง”
ชายวัยกลางคนเผ่ามนุษย์ผู้สวมหน้ากากสีขาวมีปีกนกประดับไว้ข้างซ้ายของดวงตาเขาหยิบเพชรสีขาวที่มีอักขระประหลาดเม็ดหนึ่งขึ้นมาจากนั้นใช้พลังแห่งลมเฉือนนิ้วมือของตนเองทำให้เลือดไหลออกมาหนึ่งหยดร่วงหล่นลงไปยังเพชรเม็ดนั้นบาดแผลของเขาได้สมานกันทันทีที่เลือดไหลออกอย่างรวดเร็วจนไม่อาจรับรู้ได้ด้วยตาเปล่า
“ปิดกั้นอาณาเขต สังเวยโลหิตสังหารปีศาจ”
อาณาเขตวงเวทย์สีแดงก่อตัวขึ้นมาจากชายวัยกลางคนเผ่ามนุษย์ที่สามหน้ากากสีขาวแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วจนปกคลุมไปทั้งเมืองแห่งสันติโดยที่คนที่ไม่มีความสามารถในการตรวจจับไม่อาจรับรู้เรื่องที่เกิดขึ้นได้
ปัง
ทันทีที่วงเวทย์สีแดงครอบคลุมไปทั่วเมืองแรงกดดันปริศนาก็กดทับคนที่มีสายเลือดของปีศาจทั้งหมด ในขณะนั้นเองอเล็กซานดร้าและเอเลน่าที่ซ่อนตัวอยู่นั้นก็ถูกผลักออกมาจากความว่างเปล่ามือสีแดงเลือดมากมายก็ผุดขึ้นมาจากพื้นดินพุ่งเข้าหาพวกนาง
ตูม
พื้นที่โดยรอบที่เป็นตึกรามบ้านช่องบริเวณกว้างถูกลากไปพร้อมความเสียหายที่มือสีแดงเลือดโจมตีไปทำให้ลากคนบริสุทธิ์มากมายไปกับการโจมตีนี้ด้วยแต่ว่าก็ไม่อาจทำอะไรอเล็กซานดร้าและเอเลน่าได้เลยเพราะกับดักซ้อนกับดักที่อเล็กซานดร้าวางเอาไว้ปกป้องชีวิตตั้งแต่แรกถึงจะว่าไปแบบนั้นพวกมันก็เกือบจะเอามือสีแดงเลือดเหล่านี้ไม่อยู่แล้ว บางทีอาจยื้อได้เพียงแค่ห้านาทีก็หมดสภาพหลังจากนั้นพวกนางคงต้องรับการโจมตีไปแบบตรงๆ
ไม่ต้องจินตนาการก็รู้เลยว่าหากรับการโจมตีไปตรงๆสภาพของพวกนางยังจะหอบกลับไปถึงดินแดนแห่งความมืดหรือไม่ แค่สภาพศพคงเป็นสภาพที่ดูไม่ได้ทีเดียว เพราะพลังพวกนี้มันคือเวทมนตร์ ถ้ามันคือเวทมนตร์ก็ต้องใช้เวทมนตร์รับการโจมตีแต่นี่พวกนางอายุยังไม่ถึงกำหนดที่จะสามารถร่ำเรียนมันได้
เหตุผลที่มันเรียนเวทมนตร์ก่อนอายุสิบขวบปีไม่ได้ก็เพราะโลกจะไม่ให้การยอมรับสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนโลกไม่ถึงสิบขวบปีนี่เป็นกฎเด็ดขาดของกฎบัญญัติสวรรค์ที่ตั้งขึ้นมา เพราะว่ากฎบัญญัติสวรรค์ใครฝ่าฝืนมีโทษตายสถานเดียวไม่มีข้อยกเว้นใดๆทั้งสิ้นและมันก็ไม่มีความรู้สึกนึกคิดไม่มีอารมณ์ใดๆ
สิ่งเหล่านี้มันมากเกินกว่าที่เอเลน่าที่ดูเป็นคนสุขุมเยือกเย็นยังต้องตื่นตระหนกเพราะพลังแบบนี้ถ้าไม่มีกับดักซ้อนกับดักของอเล็กซานดร้าบางทีใช้เวลาไม่กี่วินาทีพวกนางคงกลายเป็นเนื้อบดแทนพวกมัน
“แย่แล้ว! อาณาเขตปิดกั้นตนเองอย่างรวดเร็ว ซานดร้าระวัง”
แน่นอนว่าตอนนี้ถ้าอเล็กซานดร้าและเอเลน่าไม่ทำอะไรเลยพวกมันก็จะค่อยๆบีบพวกนางเอาไว้ในกำมืออย่างช้าๆสุดท้ายพวกนางก็จะไร้ทางหนีไม่ตกตายก็กลายเป็นเชลย แต่สิ่งพวกนี้อเล็กซานดร้านางเห็นมาเยอะจนเบื่อแล้วประสบการณ์ความเป็นตายที่ได้มาจากโลกก่อนทั้งตอนก่อนเป็นผู้กล้าที่บุกฝ่าดงภารกิจหนีตายกว่าสองปีที่อาจตายได้ทุกเมื่อนางก็เคยมาแล้ว
และตอนเป็นผู้กล้าที่ไม่ต้องกล่าวถึงว่าการต่อสู้กับเผ่าปีศาจทั้งเผ่าพันธุ์ที่มีเต็มไปหมดทุกหนแห่งมันจะมากมายมหาศาลขนาดไหน เวทมนตร์ตอนนั้นเองก็รุนแรงทั้งแรงกดดันมหาศาลมากกว่านี้หลายร้อยหลายพันเท่านางยังไม่เกรงกลัวแล้วทำไมแค่เวทย์ปาหี่แบบนี้จะทำให้นางวิตกไปได้
ยังนับไปถึงตอนที่นางต่อสู้แลกชีวิตกับจอมมารผู้โหดเหี้ยมทารุณที่สำแดงพลังออกมาแต่ละครั้งขนาดทวยเทพที่ว่าแน่ยังเอาไม่อยู่พลังระดับนั้นถ้ามองตามหลักของคนธรรมดาทั่วไปมันยิ่งใหญ่เสียจนแค่เห็นสักครั้งก็เป็นบุญตาของพวกเขาแล้ว
“ไม่ต้องห่วง ข้ารับมือได้ เจ้ารีบเปิดใช้งานเจ้าสิ่งนั้นเถอะไม่เช่นนั้นพวกมันจะมาจู่โจมพวกเรารอบทิศจนไม่มีทางฝ่าออกไปได้ มันจะทำให้พวกเราสองคนต้องหมดหนทางหนีอย่าลืมสิเอเลน่าตอนนี้เรากำลังเผชิญหน้ากับความเป็นตายเลยนะจะประมาทไม่ได้ใช้ทุกอย่างออกมาเถอะ”
อเล็กซานดร้าเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะโจมตีพวกนางได้อย่างเปิดเผยขนาดนี้โดยไม่สนกฎเกณฑ์อะไรเลย กล้าแม้แต่สร้างความขัดแย้งกันกลางเมืองโดยที่ไม่สนอะไรแบบนี้แน่นอนว่าคนที่อยู่เบื้องหลังจริงๆไม่ใช่ตัวตนที่ดูถูกได้เลย
“เข้าใจแล้ว เปิดใช้งานกุญแจแห่งปีศาจ รหัสเวทมนตร์ที่ 111”
เอเลน่ายืนนิ่งโดยมีอเล็กซานดร้าให้การคุ้มกันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีใครรู้ลูกบาศก์สีฟ้าปรากฏขึ้นบนมือของนางโดยที่อักษรที่มีรัศมีพลังโบราณค่อยๆวาดด้วยตนเองตรงหน้าของเอเลน่าอย่างรวดเร็วจนกระทั่งอักษรยาวเหยียดถึงสามบรรทัดจึงหยุดและเป็นจังหวะที่ลูกบาศก์เรืองแสงสีฟ้าออกมาร่างกายของอเล็กซานดร้าและเอเลน่าพลันหายไปอย่างไร้ร่องรอยทันที
“....เป็นไปได้อย่างไร หาย หายไปอีกแล้วนี่มันอะไรกันเด็กสาวเจ็ดขวบปีบ้าบออะไรกันถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้ ไม่ได้การแล้ว พวกเราต้องกำจัดมันทิ้ง วางกำลังให้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดทุ่มสุดตัว สัตว์ประหลาดยังไงก็คือสัตว์ประหลาด พวกมันคือความชั่วร้ายที่ต้องถูกกำจัด”
ชายวัยกลางคนเผ่ามนุษย์ที่สามหน้ากากสีขาวไม่อาจสงบใจได้อีกเขาลุกยืนขึ้นตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าอเล็กซานดร้าและเอเลน่าหายไปอีกแล้ว!
เหล่ายอดนักสู้ทั้งหมดต่างออกไปจากที่ประชุมเข้าประจำจุดของตนเองพวกเขายืนเรียงคนอัดแน่นกันเป็นแถวรูปแบบป้องกันต่างๆที่คิดได้และปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาเต็มที่ไม่คิดที่จะประมาท
ทางด้านเหล่ามันสมองทั้งหลายต่างกระสับกระส่ายใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวพวกเขาไม่กล้าคิดแล้วว่าตัวเองปลอดภัยขนาดตอนนี้เองพวกเขายังจับร่องรอยของอเล็กซานดร้าและเอเลน่าไม่ได้เลย
ตูม
เสียงระเบิดดังขึ้นสลับกับแสงสีดำตวัดผ่านลำคอของเหล่านักสู้ทั้งหลายพวกเขาไม่แม้แต่จะจับสัมผัสอะไรได้เลยสักอย่างเดียวกลับถูกสังหารไปแล้วถึงสิบกว่าชีวิตในพริบตาเดียว
“นี่พวกเราต่อสู้กับอะไรกัน พวกเราคือนักสู้ที่ใช้เวทมนตร์ได้เลยนะกลับไม่สามารถทำอะไรเด็กเจ็ดขวบปีที่ยังไม่เรียนแม้แต่เวทมนตร์”
“สัตว์ประหลาด พวกมันคือความชั่วร้ายจริงๆ หายนะมาถึงแล้ว”
“พวกเราต้องตายกันหมด บ้าไปแล้วที่ไปยั่วปีศาจแบบนี้ออกมา”
ยอดนักสู้ที่ยืนเรียงรายกันอยู่ได้แต่แสดงสีหน้าหวาดหวั่นถึงขีดสุดจะไปข้างหน้าก็จบชีวิตด้วยน้ำมือปีศาจเด็กจะถอยหลังก็ตายไม่ต่างกัน พวกเขาไม่มีทางเลือกอะไรเลยมีเพียงหนทางเดียวคือกัดฟันเข้าสู้กับอเล็กซานดร้าและเอเลน่าอย่างสุดกำลัง
“พวกเราไม่มีทางเลือกแล้วปลดปล่อยพลังออกมาเถอะ ล้อมกรอบปีศาจเด็กพวกนี้เอาไว้”
.............
ผู้กล้าหญิงสุดแกร่งกับการเริ่มต้นใหม่ในโลกใบใหม่
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
บทที่ 7 ติดอยู่ในแผนการของอีกฝ่าย
นิยายแนะนำ
ได้เป็นเนโครแมนเซอร์ทั้งทีแต่เป็นกาชาเนี้ยนะ
นิยาย แฟนตาซี 
373
2
373
2
คุณเคียงฟ้า
นิยาย Y (Yuri)
696
14
696
14
ร้ายนักก็รักซะ
นิยาย รัก
1K
28
1K
28
คลินิกเร่าร้อน ภาค 2
นิยาย อีโรติก
861
11
861
11
ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม
นิยาย Y (Yaoi)
1K
55
1K
55
ฤทธิ์กระบี่เทพมารราคะสยบปฐพี..!!
นิยาย อีโรติก
60K
96
60K
96
เล่ห์รัก ลวงใจ
นิยาย รัก
3K
17
3K
17
หวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่เป็นสตรีผู้โง่งม
นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
586
24
586
24
![หลิวอี้จอมกระบี่ [Another God !? : Swords]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1623320433_62111236.webp)
หลิวอี้จอมกระบี่ [Another God !? : Swords]
นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
32K
42
32K
42
บทตัวร้ายนี้ฉันขอยกให้พวกคุณแล้วกัน
นิยาย แฟนตาซี
333
2
333
2