Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

    ตอนที่เจ็ดสิบเจ็ด คนที่จิตใจเปิดกว้าง

    ตอนที่เจ็ดสิบเจ็ด คนที่จิตใจเปิดกว้าง

    นายพลชวาร์ซที่ไม่เคยเปลี่ยนสีหน้าถึงกับหน้าแดง

    “ข้าหาใช่คนเช่นนั้นยืนยันด้วยเกียรติของทหาร”

    ด้วยเหตุผลบางประการ

    นายพลชวาร์ซแม้จะไม่คิดว่าตนเองนับถือเกียรติของอัศวินแต่การลอบสังหารหรือการทำอะไรนอกเหนือไปจากสิ่งที่ขุนนางควรทำก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาชอบเช่นกัน

    การล่อหลอกศัตรูในสนามรบ

    กำจัดสายลับเป็นเรื่องธรรมดาแต่สิ่งที่ไม่ใช่เกี่ยวกับการรบ

    เขามองว่ามันเกินขอบเขต

    ในราชสำนักไม่ควรจะเป็นสิ่งที่นำแนวทางการรบไม่เลือกวิธีการมาใช้

    คัลโบกมือ

    “ขออภัยท่านชวาร์ซด้วยแต่การเดินทางมามาก ทำให้ข้ามีจิตใจที่เปิดกว้างเอาไว้ก่อนการไปสืบคดีให้กระจ่างแจ้งมันเท่ากับว่าต้องไปหาความลับที่มีคนไม่ต้องการให้เปิดเผยและเมื่อคนที่ไม่ต้องการให้เปิดเผยคือขุนนางชั้นสูง มันก็ยากที่จะไม่เกิดความขัดขึ้นมาได้”

    คัลหันไปทางคลอฟอร์ด

    “คลอฟอร์ดเจ้าไม่ได้มีสายลับหรือแหล่งข่าวของตนเองในราชสำนักใช่ไหม?ข้าไม่อยากเผลอฆ่าสายลับของเจ้าที่พยายามจะฆ่าข้าหากข้าทำการสืบสวน”

    คลอฟอร์ดถึงกับหน้าแดงด้วยความอับอาย

    “ข้าไม่ใช่วิธีการชั้นต่ำไร้เกียรติเช่นนั้น!!!”

    คัลตบบ่า

    “เจ้าควรจะมีไว้บ้างหากเจ้ามีสายลับหรือแหล่งข่าว ข้าคงทำงานง่ายกว่านี้”

    บรรยากาศเงียบและหนักอึ้งสักพัก

    คัลสังเกตซากศพ

    Instinct สัญชาตญาณบอกว่าเสียชีวิตมาไม่น่าถึงเดือนเพราะยังย่อยของต่างๆในร่างกายไม่หมด

    คัลรู้สึกเจ็บปวดจิตใจอย่างยิ่งที่ต้องเสียเงินทองของมีค่าไป

    แต่มันก็ดีกว่าการไปสืบสวนด้วยตนเอง

    “เฮ้อ ข้าไม่อยากฆ่าองครักษ์หรือสายลับของขุนนางคนอื่นๆจริงๆมันจะเป็นเรื่องใหญ่เปล่าๆ”

    คัลกล่าวอย่างลำบากใจ

    นายพลชวาร์ซตกใจ

    สำหรับเขาไม่มองเรื่องของการที่ว่าขุนนางคนอื่นจะมีสายลับ

    แต่คนที่รักษาความปลอดภัยภายในอย่างเขา

    หากรู้ว่ามีสายลับของขุนนางคนอื่นๆแล้วไม่จัดการถือว่าบกพร่องต่อหน้าที่

    “หากท่านคัลต้องการสืบสวนเรื่องนี้ข้าสามารถออกคำสั่งให้อำนาจของท่านได้ขอเพียงไม่ไปเกี่ยวถึงองครักษ์ส่วนตัวของราชินี ท่านคัลมีสิทธิสืบสวนเต็มที่”

    นายพลชวาร์ซตัดใจกล่าว

    คัลพยักหน้า ค่อนข้างมั่นใจว่ามากตัวการร้ายต้องเป็นองครักษ์ส่วนตัวของราชินีแน่นอนแม้ไม่ต้องใช้สัญชาตญาณหรือทักษะใดใดก็ตาม

    “ขอท่านนายพลตามตัวพวกสาวใช้และทุกคนมารวมที่ลานกว้างที จะพาราชินีมาด้วยก็ยิ่งดีเพราะข้ามีวิธีที่ดีกว่านั้น”

    เรามีศพคนตายเท่ากับว่าเราสามารถถามตอบกับคนตายได้ด้วยคาถาspeak with dead  พูดกับคนตาย

    ผมงงเหมือนกันว่าในโลกนี้ที่มีเทพเจ้าตัวเป็นๆกับโลกหลังความตายจริงๆ

    ทำไมคนเราถึงคิดว่าแค่ตายไปแล้วปัญหาจะจบขึ้นมาได้?

    การที่คนร้ายเพียงแค่วางกับดักฆ่าสาวใช้ด้วยมิมิคเท่านั้นแสดงว่าพวกนี้ไม่ใช่คนมีประสบการณ์อย่างจอมปีศาจที่มองว่าการฆ่าอย่างเดียวไม่พอ

    การฆ่าแล้วเอาวิญญาณไปขังไว้ที่ก้นบึ้งของนรกจะเป็นวิธีที่ได้ผลกว่าเพราะจะไม่สามารถเรียกวิญญาณไปพูดคุยได้

    คล้ายกับเรื่องBorn to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน ที่คุณอ่าน