ตอนที่สิบเจ็ด เส้นทางสู่ฉู่ที่แสนไกล
ผมเผ้าศีรษะนั้นไม่มีการเกล้าหวีปล่อยยาวสยายความหมายว่าสติไม่สามารถครองได้อย่างสมบูรณ์หลังจากที่เสียบิดามารดา
ไม้เท้าถือไว้เพื่อสื่อว่ามิอาจจะยืนหยัดได้อย่างมั่นคง
เสื้อละเว้นเสื้อละเอียดสวมใส่เสือปอกระสอบที่หยาบเพื่อสื่อว่าไม่สามารถดำรงชีวิตได้ตามปรกติ
และอดอาหารและน้ำสามวันเป็การไว้ทุกข์ให้บิดามารดา
วันที่สามไปแล้วถึงจะกินข้าวน้ำได้
ผมวางตารางการไว้ทุกข์ให้เริ่มั้แ่ออกจากเมืองเลยเพื่อจะได้ไม่ต้องนับเวลาเดินทางให้ยุ่งยากเวลาครบสามปี
และ่ที่ไว้ทุกข์นี้ก็เป็การฝึกตนไปในตัวแบบเดียวกับพวกจอมยุทธ
ที่ตามสไตล์ของจอมยุทธมีเคล็ดวิชาของการ
บำเพ็ญเพียรใบ้กลางทะเลทรายไม่ดื่มไม่กินหนึ่งร้อยวัน
ซึ่งผมคิดว่าไม่ดื่มไม่กินสามวันนั้นคือบททดสอบแบบeasy สำหรับผมเพื่อจะบำเพ็ญตบะแบบฮาร์ดคอในอนาคต
ในรถม้าที่มีบิดามารดาผมเดินนำหน้าขบวนสู่เส้นทางสู่ดินแดนศักดินาของตระกุลก๋อกงของผม
ทางเทคนิคแม้ผมจะไม่มีตำแหน่งในราชสำนักแต่ก็ยังมีศักดินาอยู่
แต่ตามหลักการของ
กฎหมายแผ่พระคุณ
ศักดินาจะลดลงเรื่อยๆในแต่ละรุ่นหากไม่มีการรับราชการสืบต่อ
บรรดาขุนนางก็เลยต้องพยายามเกาะตำแหน่งเอาไว้สุดชีวิตเพราะหากไม่มีตำแหน่งก็เป็แค่เศรษฐีคหบดีธรรมดาที่จะโดนนายอำเภอฟาดโบยบังคับแรงงานอย่างไรก็ได้
โชคดีที่ผมมีป้ายทองที่ออกมาโดยอดีตฮ่องเต้ที่มีฮองเฮาองค์ปัจจุบันเป็ผู้ร้องขอให้และมีฮ่องเต้องค์ปัจจุบันคือผู้กราบทูลเสนอรางวัลป้ายทองความดีความชอบเพื่อขัดขวางการเข้าสู่ราชสำนักของผม
แต่ความชอบก็คือความชอบ
ฮ่องเต้และฮองเฮาปัจจุบันไม่สามารถยึดคืนป้ายทองเกียรติคุณของผมได้เพราะจะเป็การเขียนด้วยมือลบด้วยเท้าของตนเอง
ว่าต่อให้พวกเขาหาเหตุอ้างยึดพื้นที่ศักดินาก็ยากที่จะหาสาเหตุยืดคืนป้ายทองเกียรติคุณของผม
แต่ผมไม่ได้หวังอะไรมาก
แค่หวังให้มันเปิดทางเ้าหน้าที่ท้องถิ่นให้ผมผ่านการเดินทางไปสู่แดนเสฉวนได้ไม่ต้องลำบากอะไรมากเท่านั้น
คนอื่นอาจจะมองว่าอันตราย ดินแดนป่าเถื่อนผมมองว่าไม่มีอะไรป่าเถื่อนกว่าราชสำนักอีกแล้ว
นั่นคือสาเหตุที่ทำให้พวกขุนนางแม้มีดินแดนศักดินาไม่มีใครคิดจะไปปกครองแถวแดนศักดินาของตนเองแต่พยายามจะเกาะติดอยู่กับศูนย์กลางอำนาจของราชสำนักจนถึงที่สุดนั่นเอง
ตามสายตาของคนทั่วไป
คงมองว่าผมโง่เขลาอย่างมากหากสมัครใจไปแดนศักดินาด้วยตนเองหรือไม่ก็คือคนที่ยอมแพ้ไปแล้วถอนตัวจากราชสำนัก
พวกเขาคิดถูก
ผมไม่คิดว่าการอยู่ในราชสำนักหรือนครหลวงมันจะได้อะไรขึ้นมา