บทที่ 147 จ้าวอวิ๋นฮ่าว , ที่จริงแล้วฉันเป็นยอดฝีมือที่ไม่มีใครสู้ได้!
บทที่ 147 จ้าวอวิ๋นฮ่าว , ที่จริงแล้วฉันเป็นยอดฝีมือที่ไม่มีใครสู้ได้!จ้าวอวิ๋นฮ่าวเหลือบมองเฉินอ้ายแวบนึง พอนึกถึงภาพที่เธอกระซิบกระซาบกับคนรับพนันเมื่อกี้ เขาก็เข้าใจทันที แกล้งทำเป็นห่วงใยถามว่า "นี่เธอเอาเงินทั้งหมดที่มีไปแทงพนัน หวังฉีเซียง ชนะห...