"ยังอ่อนไปนะ" ตูม! เขาพุ่งออกไปยกดาบฟันหน้าอกลูกน้องที่ไม่ทันตั้งตัวก่อนที่มันจะตายทันที เนมเฟมไม่รอช้าเก็บของก่อนจะสอบเท้าตีนเล็กๆ ของไก่หายไป เป็นเวลาเดียวกันที่หมอกหายไป ศพของลูกน้องก็สลายท่ามกลางความเจ็บแค้นของ 2 สหาย
(ไม่งงนะ)
***
ไม่นานเขาได้เข้ามาในนครท้องฟ้าอีกครั้ง ครานี้ไม่เหมือนครั้งอื่น เขาตรงไปที่หอคอยการประลอง ด้วยข้อมูลวันนี้คนที่ได้ท็อปอันดับตั้งแต่ 1-100 เป็นต้นไปจะได้รับคัมภีร์ทักษะสกิลคลาสอาชีพของตนเอง ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก เขาสามารถได้มันโดยไม่ถึงเลเวล 5 ได้นับเป็นอะไรที่น่ายินดีเกินคาด
แต่ถึงอย่างนั้นมันเป็นได้ยาก มีผู้เล่นเข้าประลองกว่า 1,000 คน และแต่ละครต่างมีเลเวล 10 ขึ้นไปทั้งนั้น ดีที่ตายแล้วไม่เสียอะไรเขาจึงเป็นอันสบายไป , หอคอยสีขาวชูเด่นสง่าน่าหลงใหลทำจากอิฐสีเงินให้ออร่าแห่งความยิ่งใหญ่ ภายในเหมือนกับโลกอีกใบ
เมื่อเขาเข้ามาเขาอยู่บนอากาศ รอบข้างมีผู้เล่นลอยได้มากมายกำลังหัวเราะพูดคุยกัน ด้านล่างปรากฏโคลอสเซียมจำนวนนับอนันต์และมีคนต่อสู้อยู่ที่นั้น , หนึ่งในระบบของการประลองมีอีกอย่างคือการพนัน ผู้พนันจะต้องเลือกฝ่ายที่ชนะเพื่อให้ได้เงิน ในขณะเดียวกันผู้แพ้จะเสียเงิน เอาจริงๆ ไม่ต้องบอกก็สามารถเดาได้ง่าย
เนมเฟมมองดูผู้เล่นแต่ละคนด้วยแววตาเยือกเย็น คนพวกนี้ต่อสู้ด้วยสัญชาติญาณล้วนๆ อาจพูดได้ว่าไม่มีกลยุทธการต่อสู้ที่ถูกต้อง ไม่มีเล่ห์ มันไม่ต่างจากนักรบมือสมัครเล่นในสายตาเนมเฟม ด้วยการฝึกฝนและตายซ้ำตายซ่อนกว่า 17 ครั้งทำให้เขารู้ว่าการต่อสู้ที่แท้จริงมันเป็นแบบใด
การต่อสู้ไม่ต้องดีเด่นที่พละกำลังก็ได้ มันขึ้นอยู่กับไหวพริบ สมอง ไอเทม สกิลทักษะ สิ่งแวดล้อม โชค และอื่นๆ หลากหลายชนิดที่ทำให้คนผู้นั้นชนะ กลยุทธการต่อสู้ด้วยเล่ห์ก็เป็นอะไรที่มักเกิดขึ้นบ่อยในหมู่ NPC มันเป็นไปได้ง่ายๆ เลยที่ NPC เลเวล 5 จะสามารถชนะผู้เล่นเลเวล 10....นับว่ามีบ่อย พวกชอบอวดเก่ง
เนมเฟมเดินมองดูแต่ละคู่ต่อสู้ เขาใช้เวลาในการมองดูจุดอ่อนอีกฝ่ายโดยไม่พึ่งสกิล นั้นทำให้เขาเริ่มแข็งแกร่งด้วยตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ เนมเฟมจัดการพนันเงินไปทุกคู่ที่เขาเดินผ่าน และมีโอกาสกว่า 85% ที่เขาสำเร็จ นั้นทำให้เขามีเงินเพิ่มขึ้นอีก 30 เหรียญทอง
เพียงแค่มอง พินิจ และวางเงิน 3 ขั้นตอนสามารถทำให้เขามีเงินมากมายได้ด้วยการดูผู้เล่นที่ไม่ได้ดีเด่นอะไร เนมเฟมละความสนใจเปิดหน้าต่างเมนูขึ้น ก่อนจะกดเข้าร่วมการต่อสู้ <โคลอสเซียมป่าเถื่อน> กฎของมันไม่มีอะไรเลย เพียงแค่ฆ่าให้เหลือ 100 คนเท่านั้นจาก 1,000 คน นับว่าเถื่อนจริงๆ ที่อัดคนไปขนาดนี้
เขาเหลือบมองเห็นโคลอสเซียมแห่งหนึ่งที่มีคนชุกชุมมาก พวกเขาต่างรอคอยอะไรบางอย่าง บนฟ้าเหนือที่แห่งนั้นปรากฏคำชักชวนให้ผู้เล่นมาประลองกับเขา เขามีชื่อว่า <แม็กม่า> ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นผู้เล่นที่เก่งเรื่อง PVP อย่างมาก อาจบอกได้ว่าทั้งสกิล ไอเทม ไหวพริบ เขาคือตัวตนที่น่ากลัวเลยทีเดียว
"เมื่อไหร่จะมีคนสู้กับแม็กม่านะเนี่ย ฉันรอจนเบื่อแล้ว" ชายคนหนึ่งกล่าว
"จะมีใครสู้เขารึไง? เขาเป็นตัวตนที่คล้ายสัญลักษณ์การ PVP มีคนโง่เท่านั้นแหละที่ไปสู้กับเขา"
"ฉันก็ว่าอย่างงั้นอะ ฉันเคยเห็นผู้เล่นติดท็อปอย่างปฐพีทลายสวรรค์ถูกเขาโค่นล้มแล้ว"
"เฮ้อ! อย่างนี้เราก็อดได้เงินฟรีสิ อยากพนันแล้วอะ"
ผู้เล่นหลายคนสนทนาอย่างออกรส เป็นเวลาเดียวกันที่เนมเฟมตรวจดูอีกฝ่าย ด้วยสกิลมองทะลุ แน่นอนเขาไม่อาจมองบนท้องฟ้าจนเห็นเขาได้ทั้งหมดหรอก ด้วยสกิลมองทะลุเขาสามารถมองเห็นความคิด ไอเทม สกิล ความแข็งแกร่ง ทุกอย่าง เมื่อรวมๆ แล้วอีกฝ่ายไม่ได้แกร่งเท่าเซอร์อัคซา แต่ในด้านสมองเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด
"น่าสนใจ" เนมเฟมรู้สึกอยากสู้กับอีกฝ่ายมาก แน่นอนเขาแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย หรือหากเขาโชคดีก็อาจชนะได้แม้จะน้อยนิดก็ตาม ชายหนุ่มสูดหายใจเดินไปยังจุดนั้นก่อนจะกด <เข้าร่วมการต่อสู้>
ฟูม!
แสงสีขาวที่ลงไปจุติหน้าแม็กม่าทำให้ผู้เล่นคนอื่นละความสนใจอื่นมุ่งมายังแม็กม่าและเนมเฟมทันที ชายหนุ่มลืมตาขึ้นอย่างเงียบสงบ เขามองอีกฝ่ายที่เปลื่อยท่อนบนเผยให้เห็นมัดกล้ามที่สมบูรณ์และกางเกงสีดำมีโซ่มัดแทนที่จะเป็นเข็มขัด อาวุธที่อีกฝ่ายถือคือขวานสีเงิน ผมสีดำ ใบหน้าเข้าขั้นหล่อเหลาจนให้ผู้หญิงใจละลาย
"สวรรค์ชั่งใจร้าย" ไอ้หมอนี้หล่อเกินไปแล้ว! ทำไมเขาไม่มีสภาพแบบนี้มาก เนมเฟมรู้สึกไม่พอใจ เขาชักดาบยาวออกมา ด้วยไอเทมเพียงทองแดงก็ทำให้คนอื่นต่างมองอย่างดูถูก แม็กม่านั้นมีไอเทมระดับเงินเกือบทั้งตัว ไม่เว้นต่างหูของเขาที่ได้จากการพนัน ของขวัญ สังหาร ล้วนแล้วน่ากลัวทั้งหมด
"นายคิดว่าฉันแข็งแกร่งไหม" แม็กม่าถามขณะที่ไม่ลืมตา
"ค่านิยมของความแข็งแกร่งในความหมายฉันต่างออกไป อยากฟังรึเปล่าละ?" แม็กม่าพยักหน้า
"นายดูอ่อนแอ อาจพูดได้ว่าคนอย่างนายในสายตาฉันมันไม่ต่างจากพวกมุมห้อง แต่ถ้าถามในค่านิยมคนอื่น เขาคงบอกนายว่าแข็งแกร่ง" ความหมายโดยนัยทำให้คนอื่นงงง่วย แต่แม็กม่าที่มีความฉลาดเป็นกรดเขารับรู้ความหมายเนมเฟมได้ทันที ก็พยักหน้าเข้าใจ
"แล้วฉันจะนำไปปรับใช้" ตูม!
ไม่มีการกล่าวตักเตือน การต่อสู้ไม่มีเวลาคุย แม็กม่าพุ่งเข้ามายกขวานฟันแนวนอน เนมเฟมไม่หลบเขามองอย่างเยือกเย็ย พริบตาที่ใบขวานจะฟันตัวเขา ก็พบว่ามันผ่านไปอย่างน่าตกใจ เนมเฟมห่างจากขวานไป 1 เมตรด้วยไอเทมรองเท้าขนนกแล้ว ในเวลานั้นเองเขาก็ฟันดาบออกไปทางช่องว่างของมัน
เปรี๊ยง!
มีดสั้นที่ไม่รู้มาจากไหนปรากฏมือแม็กม่ากันไว้ทันแต่แทนที่เนมเฟมจะเสียใจเขากลับฉีกยิ้ม
"สมรภูมิรบ เราไม่ควรมองมุมเดียว"
ฉึก! ผัวะ! อ๊าก~~!
มีดสั้นบินแทงเข้าหลังแม็กม่าด้วยความเจ็บปวด ทำให้เขาร้องออกมาด้วยความไม่ระวังตัวจึงโดนเนมเฟมต่อยคางจนปลิวไปด้านหลัง มีดสั้นนี้มีความสามารถพิเศษคือการขว้างออกไปมันจะวนเข้ามาที่มือเขา ในระหว่างเขาใช้ขนนกเขาก็โยนมีดสั้นรอดขาตนเองไปแล้ว นั้นทำให้มันปรากฏที่ด้านหลังแม็กม่าและโจมตีอีกฝ่ายอย่างฉับพลัน