item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 67 คุณพี่แฟน

ลุคมองอีลิกอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมอีลิกถึงเสนอความร่วมมือกับเขาหรือว่าคิดจะหักหลังในตอนท้ายหลังจากจัดการมอนสเตอร์ได้แล้วและแย่งชิงเอาดักแด้กำเนิดฟ้าไป

“เพราะอะไร?” ลุคเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา

“สำหรับฉันการฆ่ามอนสเตอร์แมงมุมปรสิตสำคัญกว่าส่วนดักแด้กำเนิดฟ้าอาจจะเป็นของที่สหพันธรัฐต้องการเก็บไว้เป็นความลับแต่มันเกี่ยวอะไรกับฉัน!ต่อให้ฉันเป็นลูกชายของผู้อำนวยการอีคอนของสำนักงานเหนือมนุษย์แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะต้องแย่งชิงดักแด้กำเนิดฟ้าจากนายเพื่อเอาใจสหพันธรัฐด้วยฉันก็คือฉัน พ่อฉันก็เป็นพ่อฉัน ยิ่งสหพันธรัฐยิ่งไม่เกี่ยว ฉันอยากจะทำอะไรก็ได้และตอนนี้ฉันอยากร่วมมือกับนายเพื่อฆ่าแมงมุมปรสิตกับช่วยนายจับดักแด้กำเนิดฟ้า”

อีลิกกล่าวด้วยใบหน้าชอบธรรมซึ่งไม่เข้ากับหน้าอวบอ้วนของเขาแม้แต่นิดเดียว

“เรื่องจริง” ลุคเค้นเสียงถาม

“คือมันก็ไม่ใช่ทั้งหมด” อีลิกเปลี่ยนท่าทีจนลุคและนิโคลยังแปลกใจ

“นายยังมีเหตุผลอื่นอีกมันคืออะไรเหรอ” นิโคลอดที่จะอยากรู้ไม่ได้

อีลิกเหลือบมองลุคด้วยสายตาแปลก ๆ จนลุคยังต้องขมวดคิ้ว

หลังจากคิดอย่างถี่ถ้วนในที่สุดอีลิกก็ถามลุค

“นายบอกว่านายมีน้องสาวใช่ไหม”

ลุคไม่เข้าใจว่าอีลิกจะถามทำไม แต่เขาก็ยังพยักหน้าตอบกลับ

“ขอดูรูปน้องสาวนายหน่อยได้ไหม”

“ทำไม!” ลุคเริ่มระแวงอีลิก อยู่ ๆ อยากจะมาขอดูรูปเจน

“ไม่ ๆ อย่าเข้าใจผิดคือผมกำลังหาคนหนึ่งอยู่ได้โปรดเถอะขอดูรูปน้องสาวคุณหน่อย” อีลิกกล่าวด้วยความมุ่งมั่นซะยิ่งกว่าตอนบอกเหตุผลอย่างชอบธรรมในการกำจัดมอนสเตอร์แมงมุมปรสิตซะอีก

“นี่...” ลุคไม่รู้จะทำยังไง เพราะไม่เคยเจอคนแปลก ๆ แบบอีลิกเขาหันไปขอความช่วยเหลือกับนิโคล

“ให้เขาดูก็ไม่เสียหายอะไร” นิโคลตอบแบบยิ้ม ๆ

ลุคมุมปากกระตุกไม่คิดว่านิโคลจะมองอย่างสนุกสนานแบบนี้สุดท้ายเพื่อการร่วมมือกันลุคก็เปิดรูปเจนที่บันทึกไว้ในบัญชีของเขาให้กับอีลิกได้ดูเป็นรูปเจนที่แต่งตัวด้วยชุดธรรมดาแต่แฝงความน่าและไร้เดียงสาไว้

อีลิกมองดูรูปก่อนจะนิ่งไปและคุกเข่าลงต่อหน้าลุคในทันที

“ในที่สุดสวรรค์ก็เมตตาฉัน คุณพี่แฟน...”

ปัง!

อีลิกกำลังกล่าวยังไม่ทันจบประโยคก็โดนเตะจนตัวลอยกระเด็นทะลุกำแพงบ้านออกไปด้านนอก

“พูดว่าอะไรนะ!” ลุคกล่าวด้วยท่าทางนักเลง เลือดขึ้นหน้าทันที อยู่ ๆมาดูรูปน้องของเขา พอเห็นก็เรียกเขาว่าคุณพี่แฟนชายคนนี้เป็นภัยสังคมเขาต้องกำจัดก่อนมันจะไปหาน้องสาว ลุควิ่งไปซ้ำอีลิก

นิโคลถือชามข้าวก่อนจะเดินไปที่กำแพงที่เป็นรูโหว่ก่อนจะมองดูลุคอัดอีลิก

“ข้าวมื้อนี้อร่อยดี”

...

หลังจากผ่านไปสักพักลุคและอีลิกก็กลับมาที่บ้านครึ่งหนึ่งที่เหลือไม่ถึงครึ่งก่อนที่จะโดนลุคเค้นข้อมูลว่ามันเรื่องอะไร ทำไมถึงมาเรียกเขาว่าคุณพี่แฟน

สำหรับพี่ชายอย่างเขาที่มีน้องสาวสุดน่ารัก คำว่าคุณพี่แฟนถือเป็นคำที่อ่อนไหวไม่ใช่จะมาเรียกก็เรียกกันได้ง่าย ๆ อยากจีบน้องฉันผ่านฉันไปก่อนเถอะ

ลุคใบหน้าขึงขังบีบเค้นความจริงจากตัวของอีลิกจนไขมันแทบสบายจากร่างว่าที่จริงมันคือเรื่องอะไรจนได้ความว่า อีลิกเคยพบเจนมาก่อนที่สำนักงานเหนือมนุษย์ และประทับใจต่อเจนมากซึ่งอีลิกเน้นย้ำหลายครั้งในความประทับใจของเขาต่อเจนจนเขาเห็นแต่หน้าเธอและตามหามาตั้งแต่นั้นว่าสาวน้อยคนนั้นเป็นใคร

แต่เพราะสำนักงานเหนือมนุษย์ไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลของเหนือมนุษย์โดยไม่เหตุจำเป็นทำให้อีลิกไม่อาจจะหาได้อีก แต่ด้วยความไม่ยอมแพ้จึงได้ใช้วิธีการที่ธรรมดาที่สุดถามมันทีละคนจากพักงานและได้รู้ว่าสาวน้อยคนนั้นมากับพี่ชายที่มาลงทะเบียนเหนือมนุษย์

อีลิกไม่ได้โง่เขาออกจะฉลาดมากด้วยจึงปะติดปะต่อเรื่องราวได้จนขาดชิ้นส่วนที่จะต่อเข้ามาจนพบแค่ไม่กี่ชิ้นหนึ่งในนั้นคือการที่เขาเคยเห็นข้อมูลของลุคมาก่อนในตอนที่ไปเป็นผู้สังเกตการณ์การทดสอบสถานะฮันเตอร์ให้กับลุค

พอเขาได้รู้ว่าลุคมีน้องสาวก็คาดเดาได้มากกว่า 70-80เปอร์เซ็นต์ว่าลุคอาจจะเป็นพี่ชายของเจนและเมื่อได้เห็นรูปก็รู้ได้ทันทีว่าเขาพบแล้ว พี่ชายของสาวน้อยคนนั้น

“คุณพี่แฟน...ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายนะ แค่อยากทำความรู้จักเท่านั้น”อีลิกพยายามพูดแก้ตัว โดยไม่สนใจว่าตัวเองโดนลุคต่อยจนตาปูดบวมแม้แต่น้อย

แต่ลุคหางตากระตุกทุกครั้งที่โดนเรียกว่าคุณพี่แฟนแถมจากเรื่องที่อีลิกเล่ามาทำให้เขานึกไปถึงเรื่องราวในวันที่ไปลงทะเบียนผู้เหนือมนุษย์หลังจากลงทะเบียนแล้วกลับมาทำไมน้องเขาจึงตกใจจนหน้าซีดที่แท้ก็เป็นอีลิกคุกคามเธอ

“แกเองที่ทำให้น้องฉันตกใจในวันนั้น มารับความตายซะเถอะ”ลุคแตะอีลิกกระเด็นอีกรอบหนึ่งก่อนจะกระโจนเข้าใส่ราวกับหมาบ้าประเคนหมัดเท้าเข่าศอกชุดใหญ่ให้กับอีลิกไม่ยั้ง

นิโคลเพียงยิ้มมุมปากก่อนจะไปตักข้าวเพิ่มและมานั่งดูอีกครั้งวันนี้เธอรู้สึกว่าเจริญอาหารอยู่ไม่ใช่น้อย

ผ่านไปสักพักลุคก็เดินกลับเข้ามาในบ้านที่เหลือไม่ถึงครึ่งหลัง

“เหนื่อยเป็นบ้าเลยร่างกายเขาประหลาดต่อยเท่าไหร่ก็สร้างความเสียหายไม่ได้มากนัก” ลุคบ่นขณะที่เดินกลับเข้ามาข้างกองไฟ

“ไม่นายตั้งหากที่ประหลาด” นิโคลวางชามเข้าลงขณะที่กล่าว

“ยังไง?” ลุคหันมามองเธอทำหน้าไม่เข้าใจ

“นายพึ่งเป็นเลื่อนขั้นเป็นระดับ E นะ แต่นายแข็งแกร่งจนอัดระดับ Eสูงสุดได้ไม่คิดว่าตัวเองแปลกเหรอ หรือว่านายมียาเพิ่มระดับที่มีผลต่อระดับ E ด้วย”นิโคลมองลุคขึ้นลงสำรวจด้วยสายตาราวกับอยากจะมองให้เห็นความลับของเขา

“เธอคิดมากไปแล้ว เขาแค่ไม่ได้ตอบโต้แล้ว ฉันก็ไม่มียาแบบนั้น”ลุคตอบเพราะเขาก็ไม่รู้ว่าชายชราขาพิการมียายกระดับ E ไปแต่ถ้าคิดจากตอนที่เคยโดนถามในการซื้อครั้งแรกก็เดาว่าน่าจะมี

ที่จริงความแข็งแกร่งของลุคก็ค่อนข้างแปลกประหลาดเขาก็ไม่แน่ใจว่าแข็งแกร่งแค่ไหน เพราะเขาเป็นระดับ E ด้วยการใช้คลื่นพลังงานถึง 5เท่าของเหนือมนุษย์ทั่วไปที่ยกระดับตัวเอง

อีลิกเดินกลับมานั่งที่เดิม ลุคก็จ้องเขาเขม็งทันที

“ฉันไม่สนใจว่านายจะชอบน้องฉันไหม แต่นายไม่เหมาะกับเธอเจนยังคงเป็นแค่เด็กอายุ 15 ที่พึ่งจบมาปลายด้วยเท่านั้น”

“ทำไมผมจะไม่เหมาะ ที่จริงผมก็พึ่งอายุแค่ 16 เท่านั้น”อีลิกเถียงกลับทันทีเรื่องอายุของตัวเอง แต่พอคิดว่าอีกฝ่ายคือว่าที่คุณพี่แฟนก็ลดเสียงตัวเองลงเล็กน้อย

แต่ในตอนนี้ทั้งลุคและนิโคลหันมามองกันก่อนจะร้องตะโกนในใจว่า...เป็นไปไม่ได้

“นายควรจะซื่อสัตย์หน่อยนะ เป็นลูกผู้ชายซะเปล่า”นิโคลเปิดปากเป็นครั้งแรก

“ไม่ ๆ พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว ผมพึ่งอายุ 16 จริง ๆหรือว่าหมายถึงรูปลักษณ์ผมในตอนนี้มันอาจจะทำให้พวกคุณเข้าใจผิดว่าผมอายุ 20 แล้ว”

“ไม่ฉันคิดว่า 30” ลุคกล่าวเพิ่ม

“อืม” นิโคลพยักหน้ายืนยัน

ทั้งสองคนคิดว่าอีลิกอายุ 30 แล้วซึ่งก็ไม่แปลกเพราะตอนที่พบกันพวกเขาก็พบอีลิกในฐานะผู้สังเกตการณ์ที่ทำงานในสำนักงานเหนือมนุษย์พอรวมกับรูปร่างหน้าตาที่เหมือนผู้ใหญ่ก็เข้าใจแบบนั้นจริง ๆ

อีลิกไม่รู้จะอธิบายยังไง ก่อนจะตัดสินใจบอกความลับของตัวเองไป

“คือที่เห็นผมในร่างนี้เพราะมันเกี่ยวกับพรสวรรค์ของผม ร่างนี้คือร่างสะสมพลังงาน ถ้าผมใช้พลังพรสวรรค์ผมจะกลับสู้ร่างเดิมอายุ 16 ปีของผมผมหน้าตาดีมาก...” อีลิกพยายามอธิบายและประโยคสุดท้ายเสียงเบาบางมากเพราะเขาก็ไม่มั่นใจเนื่องจากไม่ได้กลับร่างเดิมตัวเองมานาน แต่จากรูปตอนเด็ก ๆและพ่อที่หล่อเขาก็คิดว่าตัวเองคงไม่ห่างไกลกันมากนัก

ลุคและนิโคลเริ่มสงสัยในคำพูดของอีลิก

อีลิกเห็นว่าทั้งสองไม่เชื่อก็ยืนขึ้นทำตัวราวกับเด็กที่ต้องการพิสูจน์ให้เห็นว่าตัวเองพูดจริงก่อนจะตัดสินใจอย่างลังเล

“ให้ผมแสดงให้ดูก็ได้”

“ไม่ต้อง” ลุคโบกมือห้าม

“คุณเชื่อผม” อีลิกกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“พลังของนายคงมีเงื่อนไขสินะดังนั้นมันไม่ควรจะมาใช้กับเรื่องไร้สาระแบบนี้” ลุคห้ามปราม เขารู้ว่าทุกพลังพรสวรรค์จะมีเงื่อนไขของตัวเอง

“ใช่พลังผมเป็นประเภทลึกลับที่ไม่จัดอยู่ใน 5 ประเภทพรสวรรค์ทั่วไปมันชื่อว่า ร่างสลับพลัง ผมจึงมีสองร่างที่ใช้สลับกันความสามารถของร่างนี้จะเป็นเหมือนการสะสมพลังไปด้วยถ้าเมื่อไหร่ที่ใช้พลังพรสวรรค์สลับไปอีกที่ร่างแท้จริง ผมจะทรงพลังมากแต่ก็แลกมากับการอ่อนแอทันทีหลังจากใช้เพราะร่างจริงจะดูดพลังจากร่างนี้ไปเป็นพลังดังนั้นผมจึงต้องกินเพื่อสะสมพลังงานในร่างให้ได้มากที่สุด สภาพเลยเป็นแบบนี้”

พรสวรรค์ประเภทลึกลับนี่เป็นครั้งแรกที่ลุคได้ยินมันเป็นจำพวกที่ไม่จัดอยู่ใน 5ประเภทพรสวรรค์ที่มีการแบ่งไว้ ที่จริงมันถูกเรียกว่าลึกลับอย่างนั้นเหรอ

“ร่างจริงนายแข็งแกร่งแค่ไหน” นิโคลดูจะสนใจพรสวรรค์ของอีลิกไม่น้อย

“นี่มันก็คาดเดายาก” อีลิกก็ไม่มั่นใจเพราะเขาก็แทบไม่ได้ใช้พลังนี้เลยตั้งแต่มีพลังพรสวรรค์ตื่นขึ้นมาและใช้เพียงครั้งเดียวจนเขาเกือบจะตายพ่อของเขาจึงสั่งห้ามใช้อย่างเด็ดขาดถ้าไม่จำเป็น

“ช่างเถอะ ฉันไม่สนใจเรื่องที่นายชอบน้องฉันเรามาคุยเรื่องการร่วมมือกันที่จะจัดการมอนสเตอร์ทั้งสองตัวนั้นต้องฆ่าแมงมุมปรสิตและจับเป็นดักแด้กำเนิดฟ้า”ลุคกลับมาสนทนาในเรื่องเป้าหมายของพวกเขาอีกครั้ง

“คุณพี่แฟนไม่ต้องเป็นห่วงผมยินดีช่วยเต็มที่ถ้าดักแด้กำเนิดฟ้าจะช่วยรักษาเจนได้”อีลิกพูดเสียงดังขึงขังจนไขมันบนหน้าสั่นสะเทือน

ลุคจ้องเขม็งในทันทีก่อนจะกล่าวอย่างหงุดหงิด “ห้ามเรียกว่าคุณพี่แฟนเพราะเจนไม่เคยบอกว่าชอบนาย”

“แล้วถ้าผมทำให้เจนชอบได้จะเรียกได้ใช่ไหม”อีลิกถามด้วยแววตาเป็นประกาย

ลุครู้สึกปวดหัวกับลูกตื้อของชายตรงหน้าและเขาก็ไม่รู้จะตอบอะไรออกไปดี

“ช่วยน้องสาวฉันก่อนเรื่องอื่นค่อยว่ากัน”

“ได้เลยคุณพี่แฟน”

เปรี้ยง!

อีลิกโดนลูกเตะคุณพี่แฟนกระเด็นออกนอกบ้านไปอีกครั้ง

“ฮ่า ๆ ๆ” นิโคลกลั้นขำไม่ไหวจึงหัวเราะออกมา

ลุคหยิบเอาแหวนเครือข่ายไกอาออกมารีบถ่ายภาพนิโคลในทันที

“นายทำอะไรนะ”

“เอาคืน ฉันจะเอารูปเธอหัวเราะไปให้พวกบอสตันกับไอกะดู”กล่าวจบลุคก็คว้าชามข้าวของตัวเองขึ้นไปนอนในรถทันที

ใบหน้านิโคลแข็งค้างไปเมื่อได้ยินดังนั้นก่อนจะมีสีหน้าเคร่งขรึมรีบตามไปให้ลุคลบภาพทิ้ง