เมื่อพิธีบูชาองค์เทพอัมฤทธิ์ใกล้เสร็จสิ้นลง
ทายาททันวาตรงดิ่งยังซุ้มพิธีของอัครธานีด้วยความคับข้องใจเกี่ยวกับการหายตัวไปของหญิงอันเป็ที่รัก
ต้องเป็ฝีมือของมันแน่ๆ
เมื่อตนพร้อมคนติดตามจัดขบวนเดินม้าอันทรงเกียรติไปเยือนพนารัฐเพื่อ้าเข้าพบท่านหญิงเ้าจันทร์ตามขนบธรรมเนียมอันดีหากแต่พนารัฐในเวลานั้นกำลังวุ่นวายไปหมด นางเมืองจาคีล้มป่วยกะทันหันหมอหลวงวิ่งกันวุ่นราชสถาน และอีกข่าวร้ายที่แสนะเืใจก็คือ ท่านหญิงเ้าจันทร์หายตัวไป
ทั้งที่เฉลียวใจไว้แล้วว่า..ไม่ใช่มีเพียงตนที่หมายปองนาง
แต่ก็ยังชะล่าใจว่าคนผู้นั้นคงไม่หาญกล้าทำเกินการ
หากเพียงมาเร็วกว่านี้อีกนิด..คงไม่ต้องสูญเสียอย่างนี้
อะไรก็ไม่เท่ากับมัน 'ตัดหน้า' ด้วยวิธีที่สกปรกที่สุด
อภัยให้ไม่ได้!
มือใหญ่กระชับดาบไว้มั่นเตรียมรอพิธีบูชาองค์เทพอัมฤทธิ์ยิ่งศักดิ์สิทธิ์เพียงใด มันผู้นั้นยิ่งกล้าโกหก!
"ท่านพี่ฑกาณท่านพี่ทันวาคิดจะทำอะไรน่ะ" ท่านหญิงธาราโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงใ เมื่อเหลือบไปเห็นผู้พี่ปรี่ตรงยังซุ้มพิธีของอัครธานีอย่างดุดัน
"ข้าก็อยากรู้เหมือนกัน"
ท่านชายฑกาณก็รู้สึกวิตกไม่น้อยเพราะผู้เป็พี่ชายไม่ยอมเอ่ยปากพูดจากับใครเลยั้แ่กลับมาจากพนารัฐได้แต่เก็บตัวอยู่ในราชสถานส่วนตัว กลัวใจคนกล้าจะห้ามเพลิงโทสะตัวเองไว้ไม่ได้
ทายาททันวาเดินฝ่าด่านผู้ดูแลหนาแน่นพร้อมถ้อยคำที่ประกาศว่า้าพบทายาทแห่งอัครธานีผู้ดูแลคนหนึ่งรีบวิ่งโร่มารับหน้าอย่างนอบน้อม
“ข้า้าพบนายหัวเ้า”
“ท่านชาย เวลานี้ยังไม่เสร็จสิ้นพิธีศักดิ์สิทธิ์ดี ข้าเกรงว่า...” คนฟังสวนฉับ
“แต่ข้า้าพบนายของเ้า เดี๋ยวนี้!”
“มีอะไรทันวา! ถึงได้ส่งเสียงจนลั่นไปทั่ว” บัดนี้สองทายาทต่างยืนผงาดเผชิญหน้ากันอย่างไม่ลดละ กระแสความดุดันวิ่งผ่านเชือดเฉือนกันทางสายตาจนคนรอบข้างยังรู้สึกร้อนๆหนาวๆ ไปตามๆ กัน
"ข้าจะไม่พูดมาก" ผู้มาเยือนคล้ายสิ้นสุดความอดกลั้นทั้งปวง"ท่านหญิงเ้าจันทร์อยู่ที่ไหน" คนถูกคาดคั้นแบบตรงประเด็นค้างนิ่งไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าถามในสถานที่ประกอบพิธีศักดิ์สิทธิ์ พลางเหลือบมองผู้เป็บิดาและเหล่าผู้ร่วมพิธีที่เฝ้ามองอย่างสงสัยในการมาของทายาทต่างนคร
ท่านชายมิณเยศไว้เชิงด้วยท่าทีนิ่งสงบ ช้อนตามองอีกฝ่ายอย่างเป็ต่อ
"แล้วเ้ามาถามข้าทำไมกัน"คนฟังคำรามิ่ๆ ในลำคออย่างไม่เชื่อคำ ในเมื่อไม่ยอมรับก็จะได้เห็นดีกัน มือใหญ่เอื้อมไปกระชากอีกคนไว้ประชิดตัว
“โอ๊ย! ท่านชาย ข้าเจ็บ” ท่านชายทันวากระชากแขนคว้าตัวท่านหญิงมุณาทัยมาได้ท่านชายมิณเยศกระตุกหัวคิ้วหมับ
"เ้าจะทำอะไรปล่อยน้องข้าเดี๋ยวนี้"
"คงรู้ถึงใจข้าบ้างแล้วสิบอกมาว่าเ้าพาท่านหญิงเ้าจันทร์ไปไว้ที่ไหน คืนนางมาสิ..มิณเยศ หากความเป็ลูกผู้ชายของเ้ายังมี"ท่านหญิงมุณาทัยใจหายวูบ
เป็ไปได้หรือนี่!
ทายาทมิณเยศสะบัดลมหายใจอย่างหงุดหงิด "นางเป็ของเ้าั้แ่เมื่อไหร่กันทันวา อย่ามาพูดอะไรพล่อยๆ กับข้า"
เหล่าองค์เมืองและผู้ร่วมพิธีต่างพากันจับจ้องเหตุการณ์เป็ตาเดียว
เกิดอะไรขึ้นกับทายาทสองนครนี้
ทายาททันวาปรายตามองหญิงสาวใกล้ตัวอย่างเ็าก่อนตวัดคืนยังผู้เป็พี่ชายทันควันพร้อมประกาศต่อหน้าให้เจ็บถึงใจคนฟัง
"ถ้าเ้าจะขัดขวางการสมัครตนรับใช้องค์เทพอัมฤทธิ์ของหญิงจันทร์ก็ทำไป แต่อย่าคิดนะ..ว่าทำแบบนี้แล้ว ข้าจะหันมาพิศวาสน้องเ้าต่อให้ข้าไม่สมหวังในความรัก ข้าก็ไม่มีวันเลือกผู้หญิงของอัครธานีมาอยู่ด้วยหรอก จำไว้!"
ท่านหญิงมุณาทัยไม่ได้สนใจอะไรกับกิริยาบ้าดีเดือดของทายาทต่างนครแม้แต่น้อยกลับแคลงใจคนเป็พี่ชายมากกว่า
"ท่านพี่! ท่านไม่ทำอย่างนั้นใช่ไหมเ้าคะ"มุณาทัยเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อเห็นคนถูกถามนิ่งงัน
"เ้าจะพูดอะไรมุณาทัย แล้วก็เลิกมองข้าด้วยสายตาอย่างนี้ได้แล้ว"ทายาทมิณเยศละสายตาจากน้องสาวมาเผชิญหน้ากับคนอีกคน
"เ้ากลับไปได้แล้วน้องข้าไม่เกี่ยวอะไรด้วย"
"อย่างนั้นเ้าก็เกี่ยวสิ" มิณเยศกำมือแน่น
"อย่าลำพองใจนักนะทันวาอย่าสำคัญตัวว่ายิ่งใหญ่เหนือใครแล้วจะหักล้างผู้อื่นได้ตามใจชอบ ข้าจะบอกอะไรให้เ้ารู้ไว้..แท้จริงแล้วน้องข้าต่างหากที่ไม่คู่ควรกับคนอย่างเ้าที่เ้าทำอยู่เวลานี้คือการระรานผู้อื่น เชิญเ้ากลับไปดีกว่า..อย่าหาเื่กันเลย"คนฟังถึงกับเดือดจัดจนไม่สามารถอดกลั้นกับอะไรได้อีกต่อไป
"ได้! ในเมื่อเ้าคิดอย่างนั้น ข้าก็จะเอาเื่อย่างเ้าว่า" ดาบคมยาวถูกชักออกมาให้หลายคนเสียวสันหลังวาบ
"อย่าทำอย่างนี้สิเ้าคะ ท่านชายทันวา"ท่านหญิงมุณาทัยโพล่งออกมาด้วยความใสุดขีด ทายาทมิณเยศรีบรวบร่างคนเป็น้องให้พ้นทาง
“ว่ายังไงมิณเยศ พูดมา!วันนี้ข้าไม่ละเว้นให้แน่”
“มากไปแล้วนะทันวา!กลับไปซะ!”
บรรยากาศอบอวลไปด้วยความเคร่งเครียด หลายคนคล้ายหายใจไม่ทั่วท้องบางรายคล้ายขาดอากาศหายใจไปเลยทีเดียว..นี่คงถึงที่สุดของความอดกลั้นกันแล้วถึงได้หมายเอาชีวิตกันอย่างนี้
"หยุดนะ!"
เสียงหนึ่งดังขึ้นสะกดให้ทุกชีวิตหยุดการเคลื่อนไหวได้ราวต้องมนต์
"ดาว" ท่านหญิงมุณาทัยร้องทักด้วยความประหลาดใจร่างเล็กของคนมาใหม่ตรงเข้าขวางอยู่เบื้องหน้าทายาทมิณเยศอย่างไม่หวั่นเกรงใบหน้าสีนวลไร้ซึ่งอาภรณ์ปกคลุมเผยให้เห็นความงดงามกระจ่างชัด เช่นเดียวกับประกายระยับจากดวงตามุ่งมั่นที่จ้องประชันคนตรงหน้า
“นี่เ้า! เ้าเองรึ”
ทายาททันวาแทบไม่เชื่อว่าเขาจะได้พบเ้าของดวงตาคู่สวยที่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้ไม่ใช่แค่ชั่วประเดี๋ยวประด๋าวอย่างที่ผ่านมา แต่ชัดเจนเต็มสองตา
“ท่านชาย ข้าขอร้อง..พอแค่นี้เถอะ”
“ดาวถอยไป มันอันตราย!” ทายาทมิณเยศรีบคว้าคนร่างเล็กหลบไปอีกทางด้วยความห่วงใย แต่เ้าตัวก็ยังคงยืนยันมาเป็กำบังอยู่นั่น
“เ้าเป็ใครจะมาห้ามข้า!”
“ข้าขอร้อง พวกท่านอย่ามีเื่กันเลย”ดาวร้องห้าม แต่ดูเหมือนยิ่งห้ามจะยิ่งยุ
“ถอยไป!” คนเดือดแค้นตะคอกใส่คนขวางหูขวางตา ทั้งที่นางยังยืนกรานจะขวางหน้า
“อย่านะ!”
ข้าจะหยุดพวกท่านให้ได้ องค์เทพอัมฤทธิ์ช่วยข้าด้วยเถิด..โปรดช่วยหยุดพวกเขาทีมือเล็กๆที่ยกขึ้นปัดป้องสุดตัวส่งประกายเจิดจ้าจากบางสิ่งในบัดดล
“ธำมรงค์ศักดิ์สิทธิ์!”
“ใช่จริงๆ รึ”
“ใช่สิ สะดุดตาออกอย่างนั้น”
“นั่นใช่ธำมรงค์ศักดิ์สิทธิ์แห่งศิลานครรึไม่”
เสียงคนะโร้องทักทำสมองคนสูงศักดิ์อื้ออึงแทบเสียสติโดยเฉพาะทายาททันวาที่ถึงกับเรี่ยวแรงตกเฉียบพลัน
เป็ไปได้ยังไง!
ปลายดาบค่อยๆ ลดระดับลงจนร่วงลงพื้นดังเคร้ง
"ท่านพี่ นั่นธำมรงค์ของนครเรานี่"ท่านหญิงธาราโพล่งเสียงหลงเมื่อลากผู้พี่อีกคนจนเข้ามาใกล้ซุ้มพิธีของอัครธานี
ทายาทมิณเยศะเิหัวเราะออกมาอย่างสะใจเมื่ออะไรๆ ดูไม่เป็ใจกับอีกฝ่ายเอาเสียเลย
"ดาราราย นี่เ้าคือผู้สิ่งนี้รึ"จบคำก็ะเิเสียงหัวเราะต่อเนื่องราวกับจงใจเยาะเย้ยอีกฝ่าย
“กังสดาล” องค์เมืองดานุครางออกมาราวกับเห็นภาพหลอน ความปวดร้าวเข้าทำร้ายข้างในเมื่อเห็นหญิงสาวที่ชื่อดารารายชัดแจ้งเต็มสองตานี่องค์เทพอัมฤทธิ์ลงโทษตนหรืออย่างไร ถึงให้นางผู้นั้นมิผิดเพี้ยนไปจากหญิงอันเป็ที่รักแม้แต่น้อย
ข้าทำผิดต่อเ้าใช่ไหม..กังสดาล
ข้าทำผิดต่อเ้าใช่ไหม..ดาราราย
ทายาทหนุ่มพินิจมองสตรีที่ถูกเรียกขานว่า'ดาราราย' อย่างไม่วางตา ใครช่วยบอกทีเถิดว่านี่ความจริงหรือภาพลวง
ธำมรงค์ไปอยู่ที่นางได้ยังไง!
คำถามเดิมเฝ้าวนเวียนในหัวไม่รู้จบองค์เทพอัมฤทธิ์มิรับรู้ถึงเจตนาอันแท้จริงของเขาหรือว่าที่ต้องทำอย่างนั้นเพราะสถานการณ์บังคับจำต้องมอบของศักดิ์สิทธิ์คืนแก่ท่านเพราะเขาไม่อาจเลือกหญิงอื่นได้นอกจากท่านหญิงเ้าจันทร์เท่านั้น
แล้วเหตุใดท่านไม่บันดาลให้ของศักดิ์สิทธิ์ตกอยู่ในมือหญิงที่ข้ารักไยต้องเป็นาง
ควรคู่..คู่ควร รึไฉน
คู่ควร..คือใคร ไฉนกัน
ควรคู่..ฤาเ้านาง งามเสกสรร
คู่ควร..ณ รำพัน ดาราราย
![แผนลับจับกินเพื่อนสาวของหนุ่มวิศวะ [pwp]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1779410963_2430740.webp)
274
