ขณะที่จินและอควากำลังเดินทางลึกเข้าไปในป่า ซึ่งเป็เส้นทางที่อ้อมเล็กน้อยแต่สงบกว่า จู่ๆ อควาก็ััได้ถึงกระแสมานาที่ผิดปกติในอากาศ ไม่ใช่แค่ความหนาแน่น แต่เป็ความเย็นะเืที่แผ่ซ่านออกมาอย่างไม่เป็ธรรมชาติ ราวกับว่าโลกกำลังถูกแช่แข็งจากภายใน
พวกเขาเดินตามกระแสมานานั้นไป และได้มาหยุดยืนอยู่หน้าปรากฏการณ์ที่ไม่ธรรมดา ท่ามกลางต้นไม้สูงใหญ่และเถาวัลย์ปกคลุม มีรอยแยกขนาดใหญ่บนพื้นดินที่ดูราวกับาแฉกรรจ์ของโลก เบื้องล่างของรอยแยกนั้นคือความมืดมิดที่ไม่อาจหยั่งถึง พร้อมกับไอน้ำเย็นเยียบที่ลอยขึ้นมาเป็ระยะ นี่คือดันเจี้ยน
ดันเจี้ยน เป็ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่ลึกลับและอันตราย มันคือแหล่งที่อยู่อาศัยของเหล่าอสูร ซึ่งมักจะก่อตัวขึ้นในบริเวณที่มีพลังมานาเข้มข้นผิดปกติ หรือในพื้นที่ที่เกิดเหตุการณ์เหนือธรรมชาติบางอย่าง ดันเจี้ยนแต่ละแห่งมีโครงสร้างและสภาพแวดล้อมภายในที่แตกต่างกันไป บางแห่งอาจเป็ถ้ำใต้ดินที่วกวน ซากปรักหักพังของอารยธรรมโบราณ หรือแม้แต่ป่าที่ถูกดูดกลืนด้วยพลังงานมืดมิด สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในดันเจี้ยนล้วนเป็อสูรที่แข็งแกร่งและดุร้ายกว่าอสูรทั่วไป พวกมันปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่พิเศษภายในดันเจี้ยน
สิ่งที่ทำให้ดันเจี้ยนน่าสนใจสำหรับนักผจญภัยและผู้ใช้เวทมนตร์ ไม่เพียงแต่เป็ความท้าทายจากอสูรอันตรายเท่านั้น แต่ยังเป็เพราะภายในดันเจี้ยนมีพืชวิเศษหรือผลไม้วิเศษที่หายาก ซึ่งไม่สามารถพบได้ในโลกภายนอก พืชและผลไม้เหล่านี้มักจะเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมที่มีมานาหนาแน่นของดันเจี้ยน และมีคุณสมบัติพิเศษที่สามารถเพิ่มพูนพลังเวท รักษาอาการาเ็ หรือแม้กระทั่งมอบความสามารถใหม่ๆ ให้กับผู้ที่ค้นพบมันได้ นี่คือเหตุผลที่ดันเจี้ยนถูกมองว่าเป็ทั้งภัยคุกคามและขุมทรัพย์ที่ล่อตาล่อใจ
ดันเจี้ยนที่จินและอควาพบนี้ ดูจากปากทางเข้าที่มืดมิดและพลังงานเย็นเยียบที่แผ่ออกมา สันนิษฐานได้ว่าเป็ดันเจี้ยนที่เกี่ยวข้องกับธาตุน้ำแข็ง อาจเป็ที่อยู่อาศัยของอสูรน้ำแข็งที่ดุร้ายเป็พิเศษ
จินหยุดยืนอยู่ปากทางเข้าดันเจี้ยน ดวงตาของเขาสะท้อนความมืดมิดเบื้องล่าง แต่กลับเต็มไปด้วยประกายแห่งความอยากรู้อยากเห็นและแรงกระตุ้นที่จะสำรวจ พลังงานลึกลับที่แผ่ออกมาจากดันเจี้ยนดึงดูดเขาอย่างแรง จินััได้ถึงศักยภาพในการฝึกฝนที่เหนือกว่าการต่อสู้ทั่วไปในป่า และความเป็ไปได้ที่จะพบกับพืชวิเศษที่อาจช่วยให้เขาเข้าใจและควบคุมพลังที่เพิ่งปลดปล่อยออกมาได้ดียิ่งขึ้น
“ข้าอยากจะเข้าไปสำรวจ” จินเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง
อควาที่ยืนอยู่ข้างๆััได้ถึงความ้าของจิน เขารู้ถึงความอันตรายที่ซ่อนอยู่ในสถานที่เช่นนี้ จึงเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงความกังวลเล็กน้อย
“ดันเจี้ยนแห่งนี้มีมานาเย็นะเืแผ่ออกมา มันอันตรายกว่าอสูรทั่วไปที่เราเคยเจอมามาก มีสิ่งที่ไม่รู้จักซ่อนอยู่มากมายภายในนั้น การเข้าไปอาจทำให้เ้าตายได้ง่ายๆ”
จินพยักหน้ารับคำเตือนของอควา เขารู้ดีถึงความเสี่ยง แต่ความมุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้นและการค้นหาคำตอบเกี่ยวกับพลังของเขานั้นมีมากกว่าสิ่งใด
“ข้ารู้ว่ามันอันตราย อควา” จินตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “แต่ข้า้าที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทายนี้ เพื่อพัฒนาพลังของข้าให้ก้าวหน้าไปอีกขั้น หากข้าไม่ลองก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเอง ก็จะไม่มีวันแข็งแกร่งขึ้น”
จินเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยแววตาแน่วแน่ “ข้าจะไม่ประมาท หากสถานการณ์เลวร้ายเกินควบคุม หรือรู้สึกว่ารับมือไม่ไหว เราจะถอนตัวทันที ข้าจะไม่เสี่ยงโดยไม่จำเป็เด็ดขาด”
อควาพิจารณาคำพูดของจินอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ราวกับยอมรับการตัดสินใจของจิน แม้จะยังคงกังวลอยู่บ้าง เขารู้ว่าการห้ามจินนั้นคงเป็ไปไม่ได้ เมื่อจินตัดสินใจแล้วก็จะทำตามนั้นเสมอ
“เข้าใจแล้ว” อควากล่าว “ข้าจะอยู่เคียงข้างเ้าเสมอ แต่ขอให้เ้าจำคำพูดของเ้าไว้ให้ดี อย่าฝืนตัวเองเกินไป เมื่อถึงเวลาที่ต้องถอย เ้าต้องถอย”
จินยิ้มบางๆให้กับอควา การได้รับการสนับสนุนจากสหายทำให้เขารู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้น
จากนั้นทั้งสองก็ก้าวเข้าไปในความมืดมิดของดันเจี้ยนแห่งนั้น ทิ้งความเงียบสงัดของป่าไว้เื้ั
ความหนาวเย็นเข้าปะทะร่างของจินและอควาทันทีที่ก้าวพ้นปากทางเข้าดันเจี้ยน กลิ่นอายของน้ำแข็งและซากปรักหักพังเก่าแก่ลอยคละคลุ้งไปในอากาศ แสงจากคริสตัลน้ำแข็งที่เกาะอยู่ตามผนังถ้ำส่องประกายระยิบระยับเพียงเล็กน้อย เผยให้เห็นเส้นทางที่คดเคี้ยวและซับซ้อน เสียงหยดน้ำแข็งละลายกระทบพื้นน้ำแข็ง ก้องกังวานไปทั่ว สร้างบรรยากาศที่เยือกเย็นและวังเวง
พวกเขาเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ ผ่านอุโมงค์น้ำแข็งที่ปกคลุมด้วยเถาวัลย์แข็งตัว เสียงฝีเท้าของพวกเขาก้องกังวานไปทั่วความเงียบงัน มีเพียงเสียงลมหายใจของตัวเองเท่านั้นที่ได้ยิน จินััได้ถึงพลังงานมานาที่หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งแฝงไปด้วยความเยือกเย็นะเืที่กัดกินเข้ามาถึงกระดูก
ทันใดนั้น!
เสียงคำรามต่ำๆ ก็ดังขึ้นจากเบื้องหน้า อากาศรอบตัวหนาวเย็นลงอย่างฉับพลัน ผนังน้ำแข็งเริ่มสั่นะเื ไอเย็นพวยพุ่งออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นร่างขนาดใหญ่ที่ค่อยๆ ปรากฏตัวออกมา
มันคือ ‘ไอซ์ ดาร์กลอร์ด – ครีโอน’ อสูรน้ำแข็งระดับ 5 ที่รูปร่างคล้ายมนุษย์แต่สูงใหญ่กว่าสองเท่า ิัของมันเป็เกล็ดน้ำแข็งสีดำสนิท มีเขาโค้งงอคล้ายเขากวางงอกออกมาจากศีรษะ ดวงตาของมันเรืองแสงสีฟ้าอมม่วงทมิฬ มือของมันถือเคียวขนาดใหญ่ที่ทำจากน้ำแข็งคมกริบ ออร่าเยือกแข็งที่แผ่ออกมาจากร่างของมันทำให้ทุกสิ่งรอบตัวกลายเป็น้ำแข็ง ครีโอนยืนขวางเส้นทางหลักราวกับเป็ผู้เฝ้าทางเดิน
จินเตรียมพร้อมทันที เขาััได้ถึงพลังของอสูรตรงหน้า มันอยู่ในระดับจอมอสูรขั้นต้นซึ่งเป็ระดับเดียวกับอควา แต่ความรู้สึกที่ได้รับนั้นแตกต่างออกไป มันมีความดุดันและแข็งแกร่งกว่าอสูรป่าทั่วไปมาก
“ระวังตัวด้วย จิน” อควาเตือน เสียงของเขาจริงจังขึ้นกว่าปกติ “มันคืออสูรน้ำแข็งโบราณที่แข็งแกร่ง อย่าประมาท”
“รับทราบ!” จินตอบรับ สายตาจับจ้องไปที่ครีโอน เขากระชับดาบเวทมนตร์ในมือให้แน่นขึ้น เตรียมพร้อมรับมือกับทุกการโจมตี
ครีโอนไม่รอช้า มันพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อสำหรับร่างขนาดมหึมา เคียวน้ำแข็งฟาดฟันเข้าใส่จินอย่างรวดเร็ว หวังจะผ่าร่างของจินออกเป็สองซีก
เวทวารี โล่น้ำเกล็ดั
จินร่ายเวท โล่น้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นจากเกล็ดน้ำแข็งหนาทึบปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ป้องกันการโจมตีของเคียว คมเคียวปะทะกับโล่น้ำแข็งเกิดเสียงดังสนั่น เกล็ดน้ำแข็งแตกกระจายราวกับแก้ว แต่โล่ก็ยังคงต้านทานไว้ได้ จินรู้สึกถึงแรงปะทะที่รุนแรงจนแขนชาไปหมด
ทันทีที่ครีโอนฟาดเคียวไม่สำเร็จ มันก็ถอยกลับไปเล็กน้อย ก่อนจะร่ายเวทของมันเอง
ครีโอนคำราม!!
พายุหิมะสีดำทมิฬขนาดใหญ่พวยพุ่งออกมาจากร่างของมัน ปกคลุมพื้นที่โดยรอบทั้งหมด อุณหภูมิลดต่ำลงอย่างน่าใจนแทบจะหยุดการเคลื่อนไหวของทุกสิ่ง เกล็ดหิมะสีดำกัดกินพลังชีวิตของผู้ที่ัั จินรู้สึกถึงความหนาวเหน็บที่ทะลุผ่านเสื้อผ้าเข้ามาถึงกระดูก
เวทปฐี กำแพงศิลาทมิฬ
จินตอบโต้ด้วยธาตุดิน กำแพงหินสีดำหนาทึบผุดขึ้นมาจากพื้นดิน กั้นขวางพายุหิมะเอาไว้ แม้พายุจะรุนแรง แต่กำแพงศิลาของจินก็สามารถต้านทานมันได้ชั่วขณะ เสียงเกล็ดน้ำแข็งปะทะกับกำแพงดังระรัว
‘นี่คือโอกาส!’
ขณะที่ครีโอนกำลังยุ่งอยู่กับการสร้างพายุหิมะ จินก็ไม่รอช้า เขารวบรวมพลังธาตุมืด พลังงานสีดำสนิทเริ่มเปล่งประกายรอบตัวเขา และมีออร่าสีครามของธาตุน้ำผสมผสานอยู่ด้วย ราวกับเงาที่พลิ้วไหวในกระแสธาร
เวทมืด เงาสังหาร
เงาสีดำคมกริบพุ่งออกจากร่างของจิน พุ่งตรงเข้าโจมตีจุดตายของครีโอนที่อยู่ท่ามกลางพายุหิมะ มันเคลื่อนที่ราวกับสายฟ้าแลบ มุ่งเป้าไปยังรอยร้าวที่เกิดขึ้นจากการปะทะครั้งก่อนหน้า
ฉึก!
เงาสังหารพุ่งทะลุผ่านเกล็ดน้ำแข็งที่แข็งแกร่งของครีโอนไปได้เพียงเล็กน้อย ก่อนจะหยุดลงโดยไม่สามารถสร้างาแร้ายแรงได้ มันสร้างรอยร้าวเพิ่มเติม แต่ไม่ลึกพอที่จะทำให้ครีโอนได้รับาเ็สาหัส อสูรในดันเจี้ยนนั้นแตกต่างจากอสูรทั่วไปมาก!
ครีโอนหันมามองจินด้วยดวงตาสีฟ้าอมม่วง มันรู้แล้วว่าจะโจมตีใครก่อน มันยกเคียวน้ำแข็งขึ้นสูง พลังงานน้ำแข็งสีดำมืดมิดหมุนวนรอบเคียว
คมเคียวเยือกแข็งแห่งความตาย
เคียวของครีโอนกลายเป็สีดำสนิท พลังงานแห่งความตายแผ่ออกมา พร้อมที่จะสังหารทุกสิ่งที่ขวางหน้า มันฟาดเคียวลงมาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมมาก และมีพลังทำลายล้างที่สูงส่ง
“อควา! ตอนนี้แหละ!” จินะโ
อควาไม่ได้เคลื่อนไหวั้แ่แรก แต่ตอนนี้เขาได้รวบรวมพลังทั้งหมดแล้ว
เวทมืด คุกแห่งเงา
เงามืดขนาดมหึมาพวยพุ่งออกมาจากพื้นดินรอบตัวครีโอน พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า และห้อมล้อมร่างของมันไว้ ก่อตัวเป็กรงขังสีดำสนิทที่ดูดกลืนแสงโดยรอบ ครีโอนถูกตรึงไว้กับที่ การโจมตีด้วยเคียวของมันถูกหยุดชะงักลงกลางอากาศ ครีโอนคำรามด้วยความโกรธ มันพยายามดิ้นรน แต่กรงขังแห่งเงาก็ยังคงตรึงมันไว้ได้อย่างมั่นคง
“จิน!” อควาเน้นย้ำ “ปลดปล่อยพลังออกมาให้หมด”
จินหลับตาลง พลังสามธาตุในร่างกายของเขารวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง มานาสีครามของน้ำ แสงสีทองของดิน และความมืดมิดของธาตุมืด ผสมผสานกันอย่างลงตัวและกลมกลืน จนกลายเป็พลังงานสีดำอมครามที่น่าสะพรึงกลัว ดวงตาของจินเปล่งประกายสีดำเข้ม แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความเด็ดเดี่ยว เขารู้สึกถึงพลังที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างท่วมท้น
“ด้วยพันธะแห่งสามธาตุ… สู่จุดสิ้นสุดแห่งความมืดมิด!”
เวทผสาน คมพิฆาตเงามหาสมุทร
จินยกมือขึ้น สายน้ำสีดำสนิทก่อตัวขึ้นในอากาศ หมุนวนอย่างรุนแรง ดูดกลืนอนุภาคของดินและเงาเข้ามาผสมผสาน ก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่ครีโอนที่ถูกตรึงอยู่ในคุกเงาอย่างรวดเร็วและรุนแรงที่สุด คมน้ำนี้ไม่ได้เป็เพียงน้ำธรรมดา แต่มันคือการรวมตัวของพลังทำลายล้างจากสามธาตุ ที่บิดเบี้ยวและกัดกินทุกสิ่ง
พรึ่บ! ตูมมมมมม!!!!
คมคลื่นน้ำสีดำทะลวงผ่านร่างของครีโอนอย่างรวดเร็ว เสียงะเิดังกึกก้องสะท้านดันเจี้ยน กรงขังแห่งเงาสั่นสะท้านก่อนจะแตกสลายไปพร้อมกับร่างของครีโอนที่ถูกโจมตีอย่างจัง
ร่างของครีโอนล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง คราวนี้มันนิ่งสนิท ไร้ซึ่งการเคลื่อนไหว มีเพียงแกนอสูรน้ำแข็งสีฟ้าอมม่วงที่เรืองแสงจางๆ อยู่ตรงกลางซากปรักหักพังของมัน
จินหอบหายใจอย่างหนัก ร่างกายของเขาร้อนผ่าวและอ่อนแรงลงอย่างมาก การใช้พลังที่รวมสามธาตุนั้นต้องใช้มานาและพลังงานมหาศาล เขาแทบจะยืนไม่ไหว ต้องค้ำยันตัวเองกับกำแพงน้ำแข็ง
อควาเดินเข้ามาใกล้ “เ้าทำได้ดีมาก จิน” เขากล่าว “เ้าควบคุมพลังสามธาตุได้ดีขึ้นมาก”
จินพยักหน้าเล็กน้อย แม้จะเหนื่อยล้า แต่เขาก็รู้สึกถึงความก้าวหน้าอย่างชัดเจน เขาได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองอีกครั้ง
“แกนอสูรของมัน น่าจะมีคุณสมบัติของธาตุน้ำแข็ง” อควาชี้ไปที่แกนอสูรของครีโอน “มันมีประโยชน์อย่างมาก”
จินก้มลงเก็บแกนอสูรน้ำแข็งนั้นไว้ในมิติเก็บของ เขาได้เรียนรู้และเติบโตขึ้นอย่างมากจากการต่อสู้ครั้งนี้
“บ้าเอ้ย แค่เริ่มต้นก็เจอตัวเป้งเฝ้าทางเข้าแล้ว” จินเอ่ยพร้อมถอนหายใจ “ไม่รู้ว่าข้างในจะมีอะไรที่อันตรายกว่านี้อีก”
4K
