ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    " เธอทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ดาว โซ่นั้นนะ มันเป็นสิ่งเผ่าดาเรียนอย่างพวกเราใช่จับกุมคนทำผิดนะเธอจำไม่ได้หรอ แล้วก็เธอไม่ต้องรีบร้อนหรอกต่อไปก็จะถึงที่ของเธอแล้วที่จะตามมันไปแล้ว ฮ่าๆ "

    คำปันจ้องมองการกระทำของดาวที่กำลังพยายามจะทำร้ายตัวของมันแต่กลับทำอะไรไม่ได้เพราะโซ่นี้มันได้ผนึกพลังทั้งหมดแล้วทำให้ร่างกายอ่อนแอไม่ต่างจากมนุษย์ธรรมดาเลย

   " ตูม "

    และแล้วในตอนนั้นเองที่ภูมินั้นได้บินมาถึงแล้วพุ่งชนเข้ากับเฮลิคอปเตอร์จนเครื่องบินบิดหมุดเสียการทรงตัว ร่างของทุกคนที่อยู่บนเครื่องได้ถูกเหวี่ยงออกไปคนละทิศละทางกลางอากาศ ภูมิได้บินเข้าไปรับร่างของแม่ของตัวเองเอาไว้ได้ทันก่อนจะร่วงลงพื้น

    " ไอ้เวรเอ้ย แกมาทันได้ยังไงวะทำแผนของฉันเสียหายหมด แกต้องตาย "

   คำปันที่ลอยอยู่กลางอากาศได้มันได้มองไปยังภูมิที่ยืนอยู่บนพื้นและมีแม่อยู่บนแผ่นหลังอันใหญ่ ต่อมาร่างกายของคำปันก็ได้เปลี่ยนไปกลายเป็นมังกร

ในรูปแบบของมังกรจีนโบราณลำตัวที่ยาวเหมือนงูมันยาวราวๆ 50 เมตรเต็มไปด้วยเกล็ดสีทองระยิบระยับราวกับอัญมณี มันกำลังบิดม้วนตัวไปมา

    " ภูมิกัดโซ่ให้แม่ที ตอนนี้ลูกใช้ศาสตร์แห่งมังกรแล้วมันคงไม่ยากเกินไป "

   ภูมิได้ทำตามที่ดาวบอกเขาในทันทีเพราะเจ้ามังกรทองตัวนั้นกำลังใกล้เข้ามาแล้ว

    ' ขาดสิๆ เร็วๆ '

    ภูมิรีบขบกัดโซ่บนตัวของแม่เขาได้ใช้แรงมหาศาลที่จะขบมันให้แตก

    เมื่อโซ่เส้นนั้นได้ดาวที่อยู่บนหลังลูกชายก็ได้แปลงเป็นมังกรแล้วบินเข้าหามังกรทองคำปันทันที เมื่อทั้งสองได้บินเขาปะทะกันนั้นมันก็ได้เกิดคลื่นลมหอบใหญ่พัดเอาทุกสิ่งทุกอย่างระยะ 5 กิโลเมตรปลิวหายไปจะเหลือก็เพียงมังกรหนุ่มที่ใช้เท้าเกาะพื้นดินเอาไว้ แต่เขาก็ถูกผลักออกไปเกือบ 100 เมตร

    ' รุนแรงมาก ทำเอาการต่อสู้ของเรากับเจ้าไวเวิร์นพิษการเป็นเหมือนเด็กทะเลาะกันไปเลย '

    ภูมิได้บินขึ้นไปเพื่อช่วยแม่ของเขาอีกแรง เขาได้พ่นลาวาเข้าใส่ส่วนลำตัวที่ยาวเหยียดของมังกรทองตัวนั้นแต่มันก็ขยับตัวหลบได้ทุกครั้ง แต่ก็ยังดีที่เขาได้ทำให้มันนั้นได้เปิดโอกาสให้แม่ของเขาได้โจมตี จนมันได้ลอยลงไปจูบพื้นดิน แล้วสองแม่ลูกก็ได้พุ่งตามลงไปแล้วเริ่มโจมตีด้วยธาตุของทั้งสองไปยังหลุมลึกจนมองไม่เห็นมังกรตัวยาวเลย ทั้งสองได้สลับการโจมตีของตัวเองอยู่ราวๆ 5 นาทีก็ได้มีมังกรทองพุ่งสวนกับขึ้นมาโดยที่ร่างกายของมันมีบาดแผลหลายแห่งและเศษน้ำแข็งเกาะเล็กน้อย

และเมื่อมันขึ้นจากรูนั้นหมดทั้งตัวก็เป็นเวลาเดียวกันกับบาดแผลเหล่านั้นได้หายไปจนหมด

    " บาดแผลหายเร็วมากราวกับว่ามันไม่ได้ถูกพวกเราโจมตีเลย "

   " อืม ใช่แล้วล่ะภูมิ พวกเราดาเรียนนะ จะมีการฟื้นฟูร่างกายที่รวดเร็วกว่ามนุษย์ปกติหลายเท่า แถมเจ้านี่ยังเป็นธาตุลาวาเหมือนกับลูกทำให้พลังรักษาของมันมีมากกว่าปกติ แม้ร่างกายจะขาดเป็นชิ้นๆ ก็ยังรักษาได้ ถ้าพลังมากพอ "

   ดาวได้ไขความกระจ่างให้แก่ลูกชายเพียงคนเดียวของเธอ

   " แต่ดูแล้วมันก็น่าจะใช้ mp เยอะอยู่นะ ถ้า mp หมด การฟื้นฟูก็จะหายไปแล้วทำให้เราตายได้เหมือนกัน เราต้องโจมตีมันต่อไปเรื่อยๆ แม้ mp มันจะเยอะแต่ก็ใช่ว่าจะหมดไม่เป็น "

   " ไอพวกบ้า ทำฉันได้เจ็บแสบนักนะ วันนี้แหละจะเป็นวันตายของพวกแก " เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจ

    " เขามาสิไอ้แก่ "

    ภูมิได้ตะโกนสวนกลับในทันที พร้อมกับสองแม่ลูกได้บินตรงเข้าหามันอีกครั้ง ดาวได้บินตรงไปเผชิญหน้ากับคำปันแต่ภูมินั้นเข้าได้บินเข้าไปกัดหางของมันแต่ก็ทำได้เพียงบาดแผลเล็กๆ แต่สิ่งที่เขาหวังเอาไว้ก็สำเร็จอยู่ดีเขาได้ทำให้มันหันมาระวังเขาเพียงเล็กน้อย แล้วแม่ก็ได้อาศัยจังหวะนี้โจมตีส่วนหัวมันได้กรีดร้องออกมาจนดังก้องไปทั่ว

    มันได้ลอยลงไปกระแทกพื้นดินจนแตกออกเป็นใยแมงมุมขนาดใหญ่ ดาวไม่ปล่อยโอกาสให้มันได้พักหายใจเธอได้ตามเข้ามาแล้วพ้นแท่งน้ำแข็งขนาดใหญ่ออกจากปากเข้าไปเสียบกลางลำตัวของมันจนทะลุลงไปในดิน มันกรีดร้องคำรามเบาๆ ภูมิเองก็ไม่ได้น้อยหนาเขาก็ได้พ่นลาวาของตัวเองเข้าใส่มันเช่นกัน พลังของทั้งสองได้กระแทกเข้ากับร่างสีทองให้จมดินลึกลงกว่าเดิมและมันได้ทำให้เกิดฝุ่นดินคละคลุ้งไปทั่ว

    เมื่อกลุ่มควันได้ถูกสายลมพัดโบกออกไปร่างกายยาวๆ สีเหลืองทองกลับไร้ซึ่งบาดแผลดูเหมือนกับว่าการโจมตีของพวกเขาไม่ได้ถูกตัวของมันเลย ถ้าไม่เห็นรอยเลือดตามลำตัวภูมิคงคิดแบบนั้น ดาวนั้นเมื่อได้เห็นฟื้นฟูพลังของคำปันเธอก็ต้องการโจมตีให้หนักขึ้นกว่านี้แม้ว่าตอนนี้จะเป็นพลังสูงสุดเท่าที่ทำได้แล้วก็ตาม

   " พวกแกฆ่าฉันไม่ได้หรอกนะ มาให้ฉันฆ่าเสียดีดี "

    คำปันพุ่งเข้าหาภูมิอย่างราวเร็วด้วยความตั้งใจว่าจะฆ่าเขาให้ได้ก่อนเพราะว่าเขานั้นอ่อนแอ แต่กลับมีแท่งน้ำพุ่งตรงเข้าหามันจากด้วยหน้าจนมันต้องหักหลบกะทันหัน ตัวมันเองถึงแม้จะมีmpมากมายแต่ก็ไม่ได้อย่างเสียมันไปโดยเปล่าประโยชน์

    ถึงเขาจะพยายามหลบแต่ก็ไม่สามารถหลบทั้งหมดได้ น้ำแข็งชิ้นเท่าแขนคนรูปทรงแหลมคมได้ปักไปบนร่างกายเขาหลายชิ้น แต่มันก็ไม่สามารถหยุดการบินของเขาได้

    ภูมิเมื่อรับรู้ได้ว่าตัวเองเป็นเป้าหมาย ภูมิก็ได้ทะยานเข้าใส่มันเช่นกัน แต่แม่ของเขาก็ได้มาขวางหน้าเขาเอาไว้แล้วบินเข้าหาคำปันแทน

    ภูมิเมื่อเป็นเช่นนั้นเขาก็ได้บินอ้อมขวามือของเขาออกไป จากนั้นก็ได้วกกลับแล้วใช้กรงเล็บของเขาโจมตีเข้าที่กลางลำตัวของมัน

    " แกคำปัน แกต้องตาย"

    แววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นฉายชัดในดวงตาของดาว

    " เข้ามาเลยสิ ฮ่า "

    ภูมิเมื่อได้ยินบทสนทนาของทั้งสองเขาก็ได้คิดไปถึงยังผู้ชายคนที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์กับแม่ เขานั้นไม่ได้ผูกผันกลับผู้เป็นพ่อมากนั้นเพราะพ่อของเขาได้จากเขากับแม่ไปตั้งแต่เขสายังจำความไม่ได้มีเพียงแค่คำพูดของผู้เป็นแม่เท่านั้นที่เล่าสิ่งต่างๆ เกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นให้เขาฟังเท่านั้น

    ภูมินั้นได้แต่บินลอยรอจังหวะเพื่อที่จะจะก่อกวนมันเพื่อให้แม่ของเขาได้โจมตีเพราะเขานั้นรู้ดีว่าพลังของเขาในตอนนี้ทำอะไรเจ้ามังกรกับตัวนี้ได้

    จากนั้นทั้งมังกรจีบสีทองและมังกรยุโรปสีฟ้าขาวก็ได้พุ่งเข้าใส่กันอีกครั้งการปะทะกับของทั้งสามนั้นได้ทำลายพื้นดินอันแข็งแกร่งผืนป่าอันเขียวชอุ่มและภูเขาที่สูงตระหง่านล้วนถูกลูกหลงจนพินาศย่อยยับไปจนหมดสิ้นมันเป็นการต่อสู้ที่รุนแรงเอามากจนภูมิที่รอจังหวะเข้าไปช่วยผู้เป็นแม่นั้นทำได้เพียงแค่ ลอยอยู่เฉยๆ เพียงเท่านั้น