ตอนที่แปดสิบเอ็ดอ้าวป้าหม่าผู้ห้าวหาญ
“โครงการสามพันล้านหยวนบอกกับเงินกู้สมทบไม่ต่ำกว่าห้าพันล้านแน่ๆนะท่านอ้าวป้าหม่าจะ-”
เจียงไห่หลิวแม้คิดว่าสกุลอ้าวจะรวยแค่ไหนก็ไม่น่าจะเอาเงินมาได้ขนาดนั้น
แปะ แปะ
อ้าวป้าหม่าปรบมือ
โครม
คิงคองเงินยกเงินจำนวนห้าพันล้านหยวนมาโยนลงบนโต๊ะทั้งที่จะวางลงดีดีก็ได้ แต่เขาน่าจะน้อยใจเพราะไม่ได้ไปฆ่าคนวางเพลิงเลยในช่วงหลายวันนี้
มัวแต่ฝึกวิชาอย่างเดียวทำให้คิงคองเงินรู้สึกแปลกๆนั่นเอง
เลยทำท่าข่มขู่ชาวบ้านและเด็กรับใช้ที่ผ่านไปมาฆ่าเวลาและไม่พลาดโอกาสที่จะข่มขู่เจียงไห่หลิว
“คร่อก อย่าดูถูกท่านอ้าวป้าหม่าไม่อย่างนั้นข้าจะหักขาเจ้าคร่อก”
อ้าวป้าหม่าผงกศีรษะอย่างพอใจที่คิงคองเงินฟังคำสั่งเขาที่ใจดีขึ้นเยอะไม่ขู่ว่าจะฆ่าหรือวางเพลิงรีสอร์ทกลางหุบเขานี้
ที่เขาสอนไปก่อนว่าคนตายพูดไม่ได้หักแขนหักขาก่อนแล้วค่อยข่มขู่จะดีกว่านั่นเอง
เจียงไห่หลิวโดนยกลอยขึ้นจากพื้นด้วยท่อนแขนที่ใหญ่กว่าท่อนซุงของคิงคองเงินทำให้ขวัญเสียปัสสาวะกระจาย
จนผมชักสงสัยว่านี่แค่ระดับสร้างแก่นปราณทำให้คนหวาดกลัวได้ถึงเพียงนี้
ระดับร่างวิญญาณหรือเซียนขึ้นไปที่นิ้วเดียวก็ทำให้เมืองหายไปได้
มันจะมาสนใจคฤหาสน์ รีสอร์ท พวกนี้ไปทำเบื๊อกอะไรฟะ?
ดูให้ดีนี่ก็แค่ของเด็กเล่นเท่านั้นล่ะสำหรับท่านเซียนที่มีอายุหลายพันปี ไม่ต้องพูดถึงมิติที่สูงๆขึ้นไปอีก
แต่ผมที่มาที่นี่เพราะมีเป้าหมายอย่างอื่น
“เอาน่าคิงคองเงิน อย่าขู่ผู้จัดการเจียงมากนักเลย“
ผมตบบ่าคิงคองเงิน
คิงคองเงินก็งงว่าข้าขู่ตรงไหนนี่ข้าแค่พูดธรรมดาเอง
“นามู๊ นามู”
นามูพนมมือและส่ายหน้าไปมา
กำลังงงว่าทำไมท่านอ้าวป้าหม่าไม่ให้ใช้มโนมยิทธิบังคับให้พูดแบบตอนทำกับเสี่ยวชุ่ย
แต่อ้าวป้าหม่าคิดว่ากับคนนอกวงการไม่ต้องลงมือแรงขนาดนั้นก็ได้
แบบเดียวกับนายน้อยเห็นพระเอกที่ชีพจรตีบตันพลังปราณถดถอยคือขยะที่เป็นเป้าหมายของการดูหมิ่นดูแคลน
แต่มองชาวบ้านธรรมดา แบบของประดับฉากที่แม้แต่ความรังเกียจยังไม่มี
เราสามารถรังเกียจก้อนหินหรือหนอนแมลงที่อยู่ตามพื้นได้ด้วยหรือ?
“ดะได้ครับท่านอ้าวป้าหม่าได้มีการทำให้ทรัพย์สินเสียหายและคนหายไป ตรงนี้กับตรงนี้”
ในแผนที่ที่กางเอาไว้ ได้มีจุดที่กากบาทเอาไว้อยู่เป็นเรื่องที่ผมรู้อยู่แล้วว่ามีหมาป่าระดับสัตว์อสูรออกมาอาละวาด
แต่ผมไม่พูดอะไรเป็นพิเศษเพราะมันอาจจะมีเรื่องที่ผมไม่รู้อยู่ก็ได้
และทางเทคนิค
คิงคองเงินน่าจะจัดการพวกสัตว์อสูรที่ระดับพลังต่ำกว่าได้อย่างเหลือเฟือหากคิงคองเงินรับมือไม่ไหวก้ยังมีนามูที่พลังสูงกว่า
ผมเป็นคนขี้ขลาด
แต่ผมรู้ตัวว่ามีแต่ตนเองที่จะปกป้องตนเองได้
นอกจากซ้อมมือกระบวนท่าวิชาต่างๆกับนามูและคิงคองเงินแล้วผมรู้ว่าผมชนะพวกเขาเพราะพลังที่สูงกว่า แต่ขาดประสบการณ์การสู้เสี่ยงตายจริงๆ
ซึ่งผมไม่คิดจะเสี่ยงตายหรอก
แค่ต้องการประสบการณ์จริงที่ยังพอจะปลอดภัยในการซ้อมต่อสู้ได้เท่านั้นเอง
หมาป่าสัตว์อสูรพวกนี้นับเป็นเป้าซ้อมมืออย่างดีว่าวิชาของผมจะใช้ในสนามรบจริงได้มากแค่ไหนนั่นเอง
“นามู ใช้มโนมยิทธิจับสัมผัสอะไรได้บ้าง?”
ผมเอ่ยถามนนามู
นามูหลับตาทั้งสองข้างแต่เปิดดวงตาที่สามเป็นแสงสีทองกลางหน้าผากอยู่สักพักหนึ่ง
ก่อนลืมตาและกล่าวว่า
“ฉานสัมผัสได้ถึง สิ่งมีชีวิตจำนวนมากจ๊ะนายจ๋าแต่มีพลังงานบางอย่างอยู่ข้างล่างที่สัมผัสของฉานไม่สามารถมองทะลุได้”
ผมผงกศีษะ น่าจะเป็นถ้ำแก้วผลึกที่มีหมาป่ายักษ์อยู่นั่นล่ะ
ซึ่งพอเวลาปราบหมาป่ายักษ์ได้
คนที่กลับมาจากโลกเซียนนอกจากได้รีสอร์ทแก่นสัตว์อสูรแล้ว
ก็ยังได้ร่างของหมาป่ายักษ์มาปรุงยากับคัมภีร์วิชาที่หมาป่ายักษ์ไม่รู้ว่ามีได้อย่างไรเหมือนกัน
ผมคิดนิดๆว่ามันออกแนวตบบอสตามฉากแล้วได้ไอเท็มอย่างไรชอบกล
“คร่อกข้าจะจับพวกสัตว์อสูรพวกนั้นมาย่างกินเอง คร่อก”
คิงคองเงินทำจมูกฟุดฟิด รู้สึกว่าเอาพวกนี้มาย่างกินก็คงจะดีไม่น้อย
“ดีมากถ้าอย่างนั้นผู้จัดการเจียงนำทางไป เราจะจัดการกับปัญหาของผู้จัดการกันแต่ก่อนอื่น..”
อ้าวป้าหม่าล้วงสัญญา
“เซ็นสัญญาขายแมนชั่นนี้และไล่คนที่อาจจะไม่เกี่ยวข้องออกไปให้หมดพร้อมทั้งกว้านซื้อที่ดินบริเวณนี้ไม่ให้คนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเข้ามาบริเวณหุบเขายี่สิบกิโลเมตรนี้คือพื้นที่ส่วนตัวหวงห้ามของสกุลอ้าว!!!!”
อ้าวป้าหม่าเอ่ยอย่างห้าวหาญคิดว่าแค่นี้น่าจะป้องกันคนมาจากโลกเซียนมายุ่มยามในบริเวณนี้ได้แล้ว
ถึงจะงงนิดหน่อยที่การซื้อที่ดินในโลกนี้ซื้อได้ง่ายก็ตามเพราะทางเทคนิค ประมุขสีมักจะให้เช่าในระยะยาวมากกว่ามักจะไม่ยอมให้ใครเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้
161K
