ครองโลกด้วยระบบผู้จัดการ

เลนาต้าคือผู้หญิงหน้าตาสวยระดับที่หากจะหาคนมาเปรียบเทียบได้ก็มีแต่ลิซแฟนสาวของเขา และเบ็กกี้ สาวนักศึกษาที่จูราสซาเท่านั้น

ตอนนี้ใบหน้าที่แนบชิดจรดกัน ทำให้เด็กหนุ่มทนไม่ไหวอีกต่อไปปากจูบสอดลิ้นเข้าไปในปากเลนาต้า ดูดเลียลิ้นของสาวต่างเผ่าพันธุ์นี้ แก่นกายในกางเกงที่เกร็งถูไปกับร่องตรงกลางลำตัวของเธอก็ขยับเสียดสีไปกับร่องหลืบนั้น สองมือของเขาโอบกอดร่างสวย บีบเนื้อที่ก้นเนียนนุ่ม

เลนาต้ารับจูบจากเขา ลิ้นทั้งสองเกี่ยวพันกัน เธอนั้นรู้สึกถึงความต้องการมากมายอย่างแปลกประหลาดที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวเองมาก่อน ตั้งแต่ได้มาอยู่ใกล้ชิดราล์ฟ

ตอนนั้นเอง

ก็มีความรู้สึกที่ผสมปนเปกันเกิดขึ้นกับร่างกายหญิงสาว สาวมนุษย์ผลึกที่มั่นใจและเฉยชาตอนนี้กลับกล่าวออกมาอย่างตะกุกตะกักเสียงแผ่วเบา

"ฉัน .. เอ่อ ฉันปวด .."

ราล์ฟสงสัย

"คุณบาดเจ็บ ปวดตัว ตรงไหนเหรอ"

"ฉันปวด .. อยากจะฉี่ ฉันปวดฉี่"

หน้าที่ขาวสวยแดงก่ำ ผิวที่ขาวผ่องเป็นยองใยทำให้แดงลงมาที่ไหล่ ดูน่ารักมากราล์ฟจูบแรงๆ ที่ปากสวยอีกครั้ง

"คุณฉี่ออกมาเลย ฉี่ลงมาใส่ร่างผมนี่แหละ"

ยิ่งบอกราล์ฟยิ่งเกิดอารมณ์ความต้องการพุ่งขึ้นถึงขีดสุด เขาบอกออกมาอีก

"รอเดี๋ยวนะ"

สองมือละจากร่างสวยของเลนาต้า ถอดกางเกงขายาวกับกางเกงชั้นในออก

รองเท้าเคลื่อนที่เขาถอดออกไว้ตั้งแต่แรก เอาเท้าดันกางเกงทั้งนอกและในส่งไปพ้นปลายเท้า

กลายเป็นเปลือยร่างกันทั้งคู่ แก่นกายใหญ่โตปรากฏออกมา ท่อนมหึมาเสียดสีไปกับร่องรักของสาวสวยมนุษย์ผลึก

เลนาต้าแม้มองไม่เห็นแต่ก็ได้สัมผัสรับรู้ถึงขนาดที่ใหญ่โตนั้นที่ถูไปกับร่างกายเธอ เกิดอารมณ์ต้องการมากขึ้นทำให้อาการปวดปัสสาวะที่กลั้นไว้จะไม่ไหวแล้ว

"ฉัน .. เอ่อ ฉี่ออกมาเลยนะ"

ราล์ฟก็ตื่นเต้นกับประสบการณ์ใหม่นี้ พยักหน้าแล้วจูบที่ปากสวยของเธอด้วยอารมณ์กระสันสวาทสุด เลนาต้าก็เกินจะกลั้น หัวของท่อนลำของเขาที่สะกิดไปมาก็ยิ่งทำให้เธอเสียว หญิงสาวปล่อยน้ำปัสสาวะนั้นออกมาราดลดไปบนท่อนกายที่แข็งของเขา

น้ำสีเหลืองนองไหลออกไปตามกลางลำตัวเด็กหนุ่ม กลิ่นปัสสาวะรุนแรงกระจายคลุ้งไปในช่องดินแคบๆ นี้

หญิงสาวอายซุกหน้าอย่างไม่อาจข่มกลั้น

"มัน .. มี .. กลิ่นด้วย"

เป็นความเร้าอารมณ์ถึงที่สุดต่อเขา ราล์ฟจูบแก้มขาวเนียน กระซิบไปที่หูของเธอ

"กลิ่นหอมดี"

จากนั้น ราล์ฟที่เกินจะอดกลั้นใจไหวแล้ว

"ผมขอนะ .. เลนาต้าที่รัก"

เด็กหนุ่มค่อยๆ ดันหัวของอวัยวะใหญ่โตของเขาที่จรดถูอยู่ตรงร่องสวาทของหญิงสาวที่มีน้ำปัสสาวะผสมกับน้ำหล่อลื่นจากความต้องการที่หลั่งออกมา ค่อยๆ ดันส่วนใหญ่โตนั้นขึ้นไป เอามือกดเอวเลนาต้าไว้

หญิงสาวรู้ตั้งแต่เห็นแก่นกายเขาที่แข็งเกร็งก่อนหน้านี้ใต้ร่มผ้าว่าเหตุการณ์นี้จะต้องมาถึง และความต้องการของเธอก็ถูกกระตุ้นขึ้นมามากมาย

แต่เมื่อถีงเวลาปฏิบัติการจริง อย่างไรก็เป็นสาวที่ไม่เคยเสพสวาทกามกิจมาก่อน เมื่อสิ่งนั้นได้ถูกดันเข้าไปในร่องรักสำคัญของเธอแล้ว

"โอย .. อ่า มันไม่ได้ .. มันใหญ่ มาก เจ็บ"

เธอบอกเบาๆ เขาที่เพิ่งใส่หัวเข้าไปได้ ต้องถาม

"คุณยังไม่เคยทำเรื่องนี้กับใครมาก่อนเลยเหรอ"

เลนาต้าที่หน้าเหยเกอยู่ซุกลงไปที่ไหล่เขาอีกครั้ง

"ยังไม่เคย ฉันเอาแต่พัฒนาการต่อสู้ ไม่เคยทำ..แบบนี้กับใคร เคยแค่..จูบ"

นี่ฉันกำลังเปิดซิงสาวมนุษย์ผลึกแถมเป็นระดับมนุษย์ผลึกสีฟ้าเหรอเนี่ย เป็นชัยชนะของมนุษยชาติอย่างแท้จริง เด็กหนุ่มคิดอย่างภูมิใจ

เขาดันออกมาประมาณนิดหนึ่งแล้วก็แทงช้าๆ ขึ้นไปลึกกว่าเดิม

"ทนหน่อยนะ พอมันเข้าสุดแล้ว คุณจะรู้สึกดี"

เลนาต้าแม้จะเป็นผู้หญิงบริสุทธิ์แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีความรู้เรื่องผู้ชายผู้หญิง เธอทนเจ็บสักพัก ความเสียวสุขสันต์นี้ก็เริ่มเกิดขึ้นมากไปเรื่อยๆ แทนอาการเจ็บ

"อืม .. อ่า มันเจ็บน้อยลงแล้ว"

ราล์ฟจูบ ดูดลิ้นหวานของหญิงสาว เลนาต้าก็จูบตอบไล่ลิ้นไปในปากเขา มือหนึ่งของเขากดเอวเธอลงมาหา อีกมือบีบไปที่หน้าอกสวยใหญ่โต เห็นแล้วอดไม่ไหวต้องก้มลงไปดูดหัวนมสีชมพูนั้นด้วย

เลนาต้าเสียวกระเจิดกระเจิงไปแล้ว อดกลั้นไม่ให้ตัวเองส่งเสียงคราง

ในที่สุดท่อนลำนี้ก็เข้าไปจนหมด สาวมนุษย์ผลึกที่เสียตัวครั้งแรกก็มีเลือดสีเทาออกมา เธอที่อยู่ด้านบนใช้อกใหญ่แน่นเบียดลงไปกับหน้าอกราล์ฟด้วยความเสียว ปากเธอกดจูบไปที่ปากของเขาเองด้วยความรู้สึกต้องการที่ล้นเอ่อ

เด็กหนุ่มขยับเอวหญิงสาวขึ้นลงช้าๆ ตัวเองก็กระแทกขึ้นไปด้วย เลนาต้าเม้มริมฝีปากอดกลั้นเสียงไม่ให้ดังออกมาแม้อารมณ์จะพลุ่งพล่านมาก ร่วมรักสอดใส่กระแทกร่างกายเข้าหากันแต่ทั้งสองก็ระวังไม่ให้มีเสียงดังออกไปเพราะข้างนอกก็ยังได้ยินความเคลื่อนไหวของทหารฝ่ายกบฏอยู่

ไม่นานสาวมนุษย์ผลึกตัวเกร็งค้าง ราล์ฟก็รู้ว่าเธอกำลังถึงจุดสุดยอดแล้ว ปากสวยของหญิงสาวอ้าออก เขาจูบเธอ ทั้งสองกอดกันแน่น

เลนาต้าจูบไปที่ใบหูราล์ฟ กระซิบเสียงแผ่ว

"ฉัน .. เสร็จแล้ว"

น้ำแรกในชีวิตของหญิงสาวบริสุทธิ์หลั่งออกมา ร่างเธอยวบลงบนร่างเด็กหนุ่ม หน้าอกสวยกองบนอกแข็งแกร่ง ส่วนกลางตัวยังคงค้างคาอยู่ ราล์ฟยังไม่ได้เสร็จสม

"ผมขอต่อนะ"

เขาบอก แล้วโยกตัวหญิงสาวไปอีก มือเคล้นคลึงไปที่ร่างกายขาวสวยสมบูรณ์ไร้ที่ติ ตามองสบตาเลนาต้าที่ปกติจะมีใบหน้าที่เฉยเมยเสมอแต่ตอนนี้สายตามีประกายเอียงอาย หน้าแดงบางๆ ยิ่งทำให้ดูน่ารักจนเขาต้องจูบแรงๆ ไปอีก

ก่อนหน้านี้หญิงสาวถึงจุดหมายซบลงไปแล้วแต่เมื่อถูกเด็กหนุ่มกระแทกแก่นกายซ้ำไปมาอีก ส่วนนั้นของเธอก็กลับมาบีบตอดใส่ ราล์ฟได้รับการบีบกระชับใส่ก็รู้สึกเสียวสยิวมากขึ้นไปอีก กอดรัดร่างเธอแน่นจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกัน

เลนาต้าที่ความปรารถนากลับมาอีกครั้ง จูบปากดึงดูดลิ้นเขา ส่วนล่างส่ายขยับตามจังหวะของราล์ฟที่ดึงร่างเธอเข้าออก บิดเอวไปตามการส่ายของอีกฝ่าย

"ฉันจะเสร็จ .. อีกแล้ว"

เสียงกระเส่ากระซิบที่หูเขาอย่างแผ่วเบา เขาก็เสียวสุดจะทนแล้ว ทั้งคู่ก็หลั่งออกมาในเวลาเดียวกัน หญิงสาวอ่อนระทวยลงอีกครั้งหน้าซบไปกับที่ซอกคอเขา

เลนาต้าปล่อยอารมณ์ไปกับมนุษย์แข็งแกร่งที่สุดที่เคยเจอมาให้เขาจัดการเธอตามใจอย่างเต็มที่ ข้อตกลง 50 ปีนั้นก็ดั่งกับว่าทั้งชีวิตของเธอจะเป็นของผู้ชายคนนี้

ในเมื่อเขาและเธอมีสัมพันธ์สวาทกันแล้วสาวมนุษย์ผลึกสีฟ้าก็ยอมรับการเป็นผู้หญิงของเขาทั้งตัวและใจไปจริงๆ

ทั้งสองนอนกอดจูบกันจนหลับใหลไปอย่างเหนื่อยอ่อนเพราะการต่อสู้ก่อนหน้า อาการบาดเจ็บและการทำกิจกรรมรัก ถึงเวลาใกล้เช้าข้างนอกยังมีเสียงเดินไปมาอยู่ เหมือนจะหลงเหลือคนเฝ้าระวังบริเวณนี้อยู่ 2-3 คน

เขาตื่นมาเห็นเลนาต้าที่นอนบนอกก็ตื่นขึ้นมา หน้าห่างกันไม่ถึงคืบ สาวสวยมองตาแป๋วมาที่เขา

หน้าสวยงดงามอยู่ตรงหน้า ผ่านช่วงเวลาหฤหรรษ์ของชายหญิงกันไปแล้วเด็กหนุ่มก็ไม่ต้องลังเลอีก จูบที่ริมฝีปากบางสวย กอดกระชับร่างเนียนอวบแน่นเข้ามา

ยามตื่นนอนส่วนนั้นยิ่งชูชันแข็งผงาด สาวมนุษย์ผลึกที่รู้สึกถึงมันที่เบียดอยู่ข้างๆ ส่วนสำคัญของเธอ หน้าแดงเรื่อ

"ขอหน่อยนะ"

ราล์ฟบอกข้างหู แถมไซ้ไล่ลงไปที่ซอกคอหญิงสาว ดูดนมอวบอิ่มนั้นจนเธอสะท้านแอ่นตัว ท่อนล่างราล์ฟค่อยๆ เสียบเบียดไปมากับกลีบแน่นนั้น

"อ่า .. มัน ยังระบมอยู่เลย"

เลนาต้าโดนไปสองครั้งเมื่อคืนทั้งที่เป็นการเสียพรหมจรรย์ ย่อมต้องมีผลต่อร่างกายอยู่บ้าง ประท้วงออกมาเล็กน้อย

"ผมจะทำเบาๆ เรียกว่า ที่รักก่อน"

เขาถูหัวของแก่นกายไปมากับช่องสวาทของเธอ จนหญิงสาวต้องส่ายเอวไปมา น้ำหล่อลื่นของหญิงสาวหลั่งไหลออกมาอีกแล้ว

"อ่า .. เสียวจัง ยะ .. อย่าทำแรง อืม .. ที่รัก"

สาวมนุษย์ผลึกสีฟ้าที่เป็นนักสู้ระดับบนสูงสุดของพีระมิดความแข็งแกร่ง หยิ่งทระนง แต่เมื่อยอมเป็นผู้หญิงของเขาแล้วกลับกลายเป็นเหมือนภรรยาที่รักและตามใจสามีคนหนึ่งเท่านั้น

ราล์ฟพยายามเสพรักจากร่างกายงดงามนี้อย่างทะนุถนอม สองคนร่วมรักกันจนฟ้าสว่าง แดดแรงขึ้น เขาไม่กล้าใช้พลังยกเลิกคูปองดวงดาวตอนนี้เกรงว่าหากพลังไม่เพียงพอ กลับเข้าไปในวังวนมิติของตัวเองไม่ได้แล้วถูกสุ่มไปที่มิติอื่นที่ไม่รู้จัก นั่นอันตรายเกินไป รอให้พลังกลับคืนมาจนแน่ใจดีกว่า

เมื่อเด็กหนุ่มสำรวจพลังตัวเอง เหมือนกลับมาประมาณหนึ่งแล้ว เขาเป็นเหนือมนุษย์ที่พลังดวงดาวไปถึงระดับสิบก้าวย่างที่เกือบไปถึงระดับขอบฟ้า พลังที่กลับมาส่วนหนึ่งก็คือพลังเหนือมนุษย์ขั้นต้นแล้ว

ยังไม่ไว้ใจที่จะยกเลิกคูปองท่องดาว เขาบอกเลนาต้าว่าขอไปสำรวจภายนอก สาวผลึกสีฟ้าค่อยๆ ขยับตัวถอยไปที่ริมในช่องดินที่แอบซ่อนอยู่นี้ นั่งชันเข่ากอดขาตัวเอง ใบหน้าสวย ร่างปราศจากผ้าคลุมกายส่วนสัดที่โผล่ออกมารำไรทำให้ราล์ฟแทบจะอยากจัดการเธออีกรอบ

เลนาต้าเห็นสายตาของเขาต้องส่ายหัวให้ หนีบหดร่างกายไปกว่าเดิม เขารีบใส่เสื้อผ้าพลังกลับมาแล้วครึ่งหนึ่งจึงสั่งให้หินขยับเอาเสื้อของตัวเองกลับออกมาให้หญิงสาวใส่ไว้คลุมกายได้บ้าง

ใส่รองเท้าเคลื่อนที่ แม้พลังกลับมาไม่หมดแต่ก็ทำให้ความมั่นใจกลับมาเกือบเต็มที่แล้ว

เขาวาร์ปร่างไปกลางอากาศด้านนอก ร่างรางเลือนที่พลังของระดับ 9 หรือเหนือมนุษย์ที่พลังขั้นต้นจะไม่สามารถมองเห็นเขาได้

ห่างจากช่องโพรงดินที่ทั้งสองซ่อนตัวไม่ไกลออกไป มีทหารฝ่ายกบฏสองคนนั่งอยู่ ที่นี่เป็นจุดที่ราล์ฟกับเลนาต้าวาร์ปหนีมามีร่องรอยบาดเจ็บแล้วหายตัวไปย่อมเป็นที่ให้พวกนี้จับตาดู แต่คงมีอีกหลายจุดที่คิดว่าทั้งสองจะหนีไปคนเฝ้าที่นี่จึงเหลือแค่สองคนนี้

ราล์ฟรอจนนักสู้ระดับ 9 หันหลังเดินไปดูอีกด้าน เหลือระดับ 8 อีกคนที่นั่งอยู่

"วูบ! "

เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลมาปรากฏด้านหลังทหารฝ่ายกบฏอย่างเงียบเชียบ ทหารคนนี้ก็เป็นนักรบที่ช่ำชองผ่านสงครามมาหลายครั้ง ความรู้สึกมีอะไรที่ด้านหลังขนคอลุกขึ้นมาเฉยๆ ก็คาดเดาว่าศัตรูที่แข็งแกร่งมาเยือนแล้ว

ขยับร่างจะพุ่งออกไปข้างหน้าก่อน แต่แล้วร่างก็หยุดนิ่งจากเทคนิคพิเศษที่ราล์ฟโจมตีมา

"ฉั่วะ! "

ดาบสายฟ้าของเลนาต้าในมือราล์ฟเสียบทะลุร่างทหารจากหลังออกข้างหน้า ไม่มีการปราณีใดๆ เพราะสองฝ่ายต่างตั้งเป้าประหัตประหารอีกฝ่ายให้ตาย ก่อนหน้านี้พวกนี้ก็ยิงปืนใหญ่ฆ่าเขา

ร่างทหารฝ่ายกบฏทรุดลง ราล์ฟร่างพร่ามัวมองไม่เห็นเมื่ออีกคนที่เป็นนักสู้ระดับ 9 กลับมาไม่เห็นเพื่อนก็ไม่ทันได้แจ้งอะไรใคร ร่างหยุดนิ่งโดนสังหารตามเพื่อนไป นักสู้ระดับ 8-9 ที่พลังมากมายก็จากไปง่ายๆ เมื่อต่อกรกับระดับที่ต่างชั้นกันอย่างระดับเหนือมนุษย์

เขาใช้พลังสลายสองร่างนั้นจนเป็นผงธุลีทำลายหายไป แต่แถวนี้พวกนั้นต้องสงสัยแล้วว่า คนของตนได้หายไป เด็กหนุ่มเข้าไปที่โพรงดิน เลนาต้าเดินได้แล้วแม้อาการเธอจะหนักสาหัสระดับเสียชีวิตได้เมื่อคืนแต่ยาน้ำค้างดาวเนอร์เก้นก็คงเป็นยาอภินิหารที่รักษาให้เธอกลับมาดีขึ้นอย่างมากมาย

เธอยืนรอเขา เด็กหนุ่มคิ้วเข้มทำการทำลายหลักฐานต่างๆ และทำให้สถานที่นี้เหมือนเดิมก่อนพวกเขามาถึงที่สุด เขาบอกว่ามีวิธีที่ใช้พลังดวงดาวของสองคนเพิ่มพลังและน่าจะมีผลในการรักษาร่างกายด้วย

เลนาต้าต้องมองอย่างแปลกใจว่ามีวิธีแบบนั้นด้วยเหรอ

เมื่อเขาบอกวิธีโดยละเอียด สาวมนุษย์ผลึกสีฟ้าก็หน้าแดงขึ้นมา ราล์ฟต้องร้อนตัว

"มันทำได้จริงๆ นะ ผมเคยใช้วิธีนี้ .. เอ่อ .. มาก่อน มันได้ผลมาก"

หญิงสาวยิ้มนิดๆ

"ฉันเชื่อนาย นายไม่ต้องใช้การรักษามาอ้างก็ .."

เธอไม่ได้พูดต่อ ร่างสวยที่ใส่เพียงเสื้อของเขาคลุมมาน่องขาวปิดเลยตรงกลางตัวมานิดเดียว ช่างมองแล้วสร้างความวาบหวามใจมาก ราล์ฟเข้าไปกอด

"ใช่ ก็เรามากันขนาดนี้แล้ว ต่อไปไม่ต้องเรียกนาย เรียกราล์ฟหรือที่รักนะ เลนาต้าที่รัก"

เขาบอกแล้วจูบไปที่ริมฝีปากเธอที่เงยหน้ามารับจูบจากเขา

"อื้อ"

หญิงสาวตอบรับง่ายๆ

เด็กหนุ่มถามเรื่องความสามารถทางน้ำของเธอ เมื่อทราบว่าหญิงสาวสามารถอยู่ใต้น้ำเป็นเวลาหลายวันก็ค่อนข้างทึ่ง ตั้งแต่เขาเป็นระดับเหนือมนุษย์มาก็ไม่เคยทดสอบตัวเอง ไม่รู้ว่าจะทนอยู่ในน้ำได้นานขนาดนั้นหรือเปล่า

ชาวมนุษย์ผลึกศักยภาพไม่ธรรมดาจริงๆ

ก่อนหน้านี้เขาค่อยๆ สแกนไปรอบๆ อย่างระมัดระวังจนพบว่ามีทะเลกว้างไปไม่ไกล ตอนนี้ราล์ฟจีงโอบอุ้มเลนาต้าลอยเลียบพื้นสู่ทะเลนั้น ลงสู่ใต้น้ำดำจนลึกสุดพื้นหาส่วนหินที่ปิดบังตัว

แล้วสองร่างก็เปลือยเปล่าอีกครั้ง ถ่ายทอดพลังดวงดาวหมุนเวียนรักษาอาการบาดเจ็บของทั้งคู่ด้วยวิธีที่คนทั้งโลกต้องอิจฉา

❝❝❝

ถึงตอนนี้การต่อสู้ผสมผสานระดับนักเรียนชิงแชมป์ระดับรัฐได้ผ่านไปแล้ว ซันนี่น้องของแอนนาเบลต้องผิดหวังอีกครั้งที่จู่ๆ ม้ามืดที่ชื่อว่า โมเช่ ของโรงเรียนแพนซัสเอาชนะเขาไปได้

ทั้งสองต่อสู้กันนานถึงห้ายก ซันนี่สู้ยิบตา โมเช่ที่มีทักษะความสามารถมากมายและระดับพลังการต่อสู้ก็น่าจะสูงกว่า ไม่มีใครล้มใครได้ สุดท้ายโมเช่ก็ชนะคะแนนไปอย่างไม่ได้ขาดลอยมากนักทำให้ซันนี่ไม่ค่อยเศร้าใจเท่าไหร่

แอนนาเบล รู้จากราล์ฟว่าเด็กจากแพนซัสคือเพื่อนของเขาที่ไปช่วยฝึกซ้อมให้ ราล์ฟบอกเพราะไม่อยากให้เธอมารู้เองทีหลัง หญิงสาวก็เตรียมใจไว้ระดับหนึ่งว่าซันนี่อาจไม่ผ่านด่านโมเช่น่าเหมือนที่แพ้ราล์ฟปีที่แล้ว

เธอไม่ได้เสียใจน้อยใจอะไร แต่ตั้งใจว่า เขาที่ยอมรับเธอเป็นผู้หญิงของเขา เธอจะขอให้เขา 'แบ่งสิ่งอัศจรรย์' มาให้น้องชายของเธอบ้าง

ถ้าซันนี่รู้ว่า แอนนาเบลจากระดับ 4 มาระดับ 6 และไปสู่ระดับ 8 แล้วในเวลาไม่ถึงสองปี อาจจะเลิกแข่งต่อสู้แบบผสมผสานแล้วน้อยใจว่าโลกนี้ไม่ยุติธรรมกับเขาแน่ๆ

สื่อฯต่างๆ คาดเดาเรื่องเส้นทางนักสู้ของ ราล์ฟ มิททริลคอสไปต่างๆ นานา

บางเล่มบอกว่าเขารอที่จะไปเฉิดฉายในระดับผู้ใหญ่เมื่ออายุ 20 ปีแล้ว

บางเล่มบอก เขาน่าจะเลิกแข่งไปแล้วเพราะความสามารถของราล์ฟเกินกว่าจะไปแข่งกีฬาพวกนี้

เล่มหนึ่งบอก การประสบความสำเร็จจากบริษัทนับหมื่นล้านเหรียญ ทำให้ชืดชาต่อเรื่องการต่อสู้

แต่สื่อฯ ที่ตั้งป้อมโจมตีก็จะเขียนข่าวทำนองว่า ราล์ฟตอนนี้หมดฝีมือเมื่อปีที่แล้วคือเปล่งประกายที่สุดแล้ว หรือก็ให้ร้ายว่า

นิสัยไม่ดีเข้ากับใครไม่ได้ทางโรงเรียนจึงไม่ส่งชื่อไปแข่ง

---------------------