บทที่ 90
สกิลพิเศษ
“ ตึ้ง!!! ”ข้อความปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าในตอนนี้
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาด้านหน้าแจ้งเตือนให้เขามองเห็น
เดย์ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นอุทานออกมาอย่างรวดเร็ว “นี่มันอะไรกัน ”
[ ระบบ : เควสผู้สืบทอดเวทโบราณ ระดับ สกิลระดับตำนาน [legendary]]
[ เงื่อนไขเควสตอบรับคำขอร้องของโลแกน และทำการฝึกฝนตามคำแนะนำให้สำเร็จ ]
[ ของรางวัลได้รับค่าSP 10000 หน่วย ]
[ ได้รับสกิลเวทย์โบราณที่หายสาบสูญ]
[ ถ้าทำไม่สำเร็จไม่มีผล ]
สิ่งที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้มันคือภารกิจที่ปรากฏขึ้นหลังจากคำพูดของชายแก่ผู้นั้นจบลง
เดย์ใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองแล้วก็คิดภายในใจ “ เควสสืบทอด ”
“ หมายความว่ายังไงภารกิจนี้ระบุเงื่อนไขและของรางวัลที่ได้รับ”
“ ของรางวัลที่ได้รับเวทย์โบราณที่หายสาบสูญ ”
ดวงตาทั้งสองข้างจ้องมองอย่างไม่กระพริบตาในตอนนี้สิ่งที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้าอยู่เหนือความคิดของเขามาก
ดวงตาคู่นั้นกำลังเต็มไปด้วยความสับสนเกี่ยวกับเจ้าสิ่งที่มันปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้
เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรและข้อความจากระบบที่ปรากฏขึ้นนี่เป็นครั้งแรกที่มันแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจนว่าจะได้รับสกิลหลังจากทำภารกิจสำเร็จ
เดย์ยังคงแสดงท่าทางมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะเอ่ยถาม“ หมายความว่ายังไงอย่างงั้นหรอครับ ”
“ ผมไม่เข้าใจที่คุณกำลังจะสื่อ ”
อีกฝ่ายยกยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้วก็พูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “ง่ายเป็นอย่างมากสิ่งที่ข้าอยากจะบอกคือให้ตัวของเจ้ามาสืบทอดสกิลโบราณต่อจากข้า ”
“ ตัวของข้าคือนักเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ทุกคนนั้นกล่าวขานว่าเป็นผู้ควบคุมแห่งความ”
“ ในตอนนี้กำลังหาผู้ที่สืบทอดสกิลของชาติอยู่เจ้าเป็นผู้ที่มีความสามารถมาสืบทอดสกิลต่อจากข้า”
“ ถ้าเจ้ามาสือทอดสกิลนี้ต่อจากข้าเจ้าเองก็จะมีพลังอำนาจมากมาย” ชายผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าทำการยื่นข้อเสนอมาด้วยรอยยิ้ม
คนผู้นี้พยายามชักชวนด้วยคำพูดดวงตาของมันแสดงแววตาอ้อนวอนเล็กน้อย
เดย์แสดงใบหน้าสงสัยตอนนี้ภายในหัวกำลังเต็มไปด้วยความคิดมากมาย
ตัวของเขาไม่รู้ว่าจะเอาอย่างไรกับผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าดี
เดย์ภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “จะเอายังไงดีคนผู้นี้ยื่นข้อเสนอมาตัวของฉันจำเป็นจะต้องตอบรับหรือเปล่า ”
“ แต่ว่าภารกิจที่อยู่บริเวณด้านหน้าก็ปรากฏ ”
“ แถมรางวัลยังเป็นเวทย์โบราณที่หายสาบสูญอีก ”
“ ที่สำคัญที่ที่ทำให้ตู้ห้องเหล่านั้นสนใจมันก็คือระดับ”
“ นี่คือภารกิจระดับนี้ที่ปรากฏขึ้นมาเป็นครั้งแรกที่ตัวของฉันไม่เคยรู้มาก่อน”
“ ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีภารกิจระดับนี้ปรากฏขึ้นมา”
เดย์รู้สึกตกตะลึงกับภารกิจที่มันปรากฏขึ้น
ทั้งของรางวัลที่จะได้รับและรวมไปถึงสิ่งที่เรียกว่าสกิลที่จะได้รับมาหลังจากที่สามารถทำภารกิจสำเร็จด้วย
บอกได้ในทันทีว่านี่ถือว่าเป็นสกิลที่น่าจะมีความแข็งแกร่งแม้ว่ามันจะไม่ได้ระบุอย่างชัดเจนว่ามีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับไหนแต่ก็พอจะคาดเดาได้จาก
ถ้าภารกิจระดับสูงแบบนี้ของรางวัลที่ตอบแทนมามันคงจะไม่ใช่ของรางวัลธรรมดาทั่วไปอย่างแน่นอน
เพราะแบบนั้นในตอนนี้ก็พูดได้ว่าตัวของเดย์รู้สึกสนใจอยู่ไม่น้อยเกี่ยวกับภารกิจที่มันปรากฏขึ้นมาบริเวณ
ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความจริงจังครุ่นคิดอยู่สักพักใหญ่เกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ด้านหน้าของตนเองในตอนนี้
เดย์เงยหน้าของตนเองแล้วก็เอ่ยถามออกไปในสิ่งที่ตัวเองกำลังอยากรู้“ ทำไมถึงเลือกผม… ”
“ แล้วการที่สืบทอดสกิลต่อหมายความว่ายังไง ”
คนผู้นั้นยกยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้วก็พูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “เจ้าเป็นคนน่าสนใจ”
“ สกิลดวงตาหยั่งรู้เป็นสิ่งที่สามารถประเมินได้แทบทุกอย่างแทบจะไม่มีครั้งใดเลยที่ปรากฏปรากฏการณ์แบบนี้ออกมา”
“ แต่เจ้าเป็นคนแรกที่ทำให้มันเกิดปรากฏการณ์เช่นนี้ขึ้นมานี่เป็นสิ่งที่บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเจ้าแตกต่างจากคนอื่น”
“ แถมยังดูเป็นคนที่ฉลาดอีกด้วย ”มันทำการพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม
เดย์ขบคิดอยู่ภายในใจสักพักก่อนที่เขาจะพูด “ ถ้าแบบนั้นก็ได้”
เขาลองไตร่ตรองครุ่นคิดมาเป็นอย่างดีแล้วเกี่ยวกับเรื่องนี้จึงให้คำตอบออกไปแบบนั้น
เดย์มั่นใจเป็นอย่างมากถึงให้คำตอบออกไปเป็นแบบนั้นเพราะสร้างน้ำหนักดูแล้วดูเหมือนว่าครั้งนี้เขานั้นจะได้มากกว่าเสียอย่างแน่นอน
ชายชราผู้นั้นยกยิ้มขึ้นที่มุมปากและพูดออกมาด้วยความดี “ยอดเยี่ยม!!! ”
“ เพียงแค่นี้สกิลของข้าก็มีผู้สืบทอดแล้ว”
เดย์ไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับสิ่งที่คนพวกนี้พูดขึ้นมาดวงตาของเขายังปรากฏให้เห็นถึงความสับสนอย่างชัดเจน
อีกฝ่ายพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว “ถ้าแบบนั้นในตอนนี้ข้าเองก็จำเป็นจะต้องเริ่มถ่ายทอดให้เจ้าเลย ”
ชายผู้นี้รีบร้อนเป็นอย่างมากหลังจากที่เขาตอบตกลงมันก็ดึงตัวเดย์แล้วก็วิ่งออกจากร้านสมุนไพรไปอย่างรวดเร็ว
ในพริบตาเดียวคนผู้นั้นนำพาเดย์มุ่งตรงออกไปบริเวณชายป่าห่างไกลออกมาประมาณนึง
ในตอนนี้อยู่บริเวณเขตนอกเมืองโซเวล
โขดหินสองอันที่สูงประมาณหัวเข่าถูกใช้เป็นที่นั่ง
เดย์และชายชราผู้นั้นนั่งอยู่บนโขดหินตรงกันข้ามอีกฝ่ายนั่งอยู่ด้วยท่าทางกอดอกมุมปากปรากฏรอยยิ้มพยักหน้าขึ้นลงแล้วก็พูดขึ้นมา “เจ้าพร้อมจะฟังแล้วใช่หรือไม่ ”
เดย์ยังไม่ค่อยรู้เรื่องราวอะไรมากมายนักแต่เขาก็พยักหน้าตอบรับกลับไป
“ ข้ามีนามว่าโลแกนผู้ที่ผู้คนมากมายเรียกข้าว่ามหาปราชญ์แห่งความตาย ”
“ ตอนนี้รับหน้าที่เป็นผู้อาวุโสแห่งอาณาจักรนี้”
เดย์ได้ยินแบบนั้นเขาไม่ค่อยเข้าใจบรรดาศักดิ์พวกนี้สักเท่าไหร่แต่คาดเดาว่าน่าจะเป็นคนสำคัญ
คนผู้นี้ก็น่าจะเป็นคนที่มียศฐาบรรดาศักดิ์ใหญ่โตพอสมควร
“ ตัวของข้าเป็นผู้ที่สะสมความรู้มากมายในการฝึกฝนสามสิบปีแรกข้ารับหน้าที่เป็นนักผจญภัยต่อมาก็เริ่มฝึกฝนต่อไปเรื่อยๆจนสามารถพัฒนาขึ้นมาจนถึงได้ระดับนี้ ”
“ ขอพูดตามตรงข้าต้องการผู้สืบทอดสกิลของข้า ”
“ สกิล? สกิลสามารถสืบทอดต่อกันได้ด้วยอย่างงั้นหรอ”เดย์รู้สึกสงสัยเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าสกิลมันเป็นสิ่งที่สามารถสืบทอดต่อกันได้ด้วย
อีกฝ่ายพยักหน้าตอบรับกลับมาแล้วก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว “พวกเจ้าที่มาจากต่างโลก จะยังไม่รู้สิ่งที่เรียกว่าสกิลหรือเรียกความสามารถมันสามารถได้รับมาด้วยปัจจัยหลายอย่าง”
“ พรสวรรค์ที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดนั่นคือหนึ่งอย่าง”
“ เเล้วก็การฝึกฝนนั่นคืออีกหนึ่งอย่างที่จะได้รับสกิล”
“ แล้วก็การสืบทอดสกิลมันเองก็เป็นอีกหนึ่งอย่างที่สามารถทำได้”
“ สกิลของข้าค่อนข้างจะพิเศษกว่าคนอื่นเลยสามารถให้กับเจ้าได้” ชายชราผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าทำการเอ่ยออกมาอธิบายเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น
เดย์ไม่เคยรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อนเพราะว่าสำหรับคนอื่นแล้วความสามารถเขาไม่รู้หรอกว่าได้รับมาอย่างไร
แต่สำหรับเขาเพียงแค่เลือกซื้อสกิลภายในร้านค้ามันเป็นเรื่องที่สะดวกสบายและเขาก็ได้รับความสามารถเพิ่มมากอย่างรวดเร็ว
นี่ถือว่าเป็นความรู้ใหม่ที่เขาจำเป็นจะต้องจดจำเอาไว้เพราะมันน่าจะมีประโยชน์
เดย์พยักหน้าตอบรับกลับไป “ เข้าใจแล้วครับ.. ”
“ แล้วสิ่งที่ตัวของคุณจะให้ผมทำการสืบทอดมันคืออะไร”
“ สกิลที่ชื่อว่าเวทย์โบราณหายสาบสูญไปแล้วภายในหน้าของประวัติศาสตร์ ”
“ ว่าอย่างไรฟังดูดีใช่หรือไม่ ”ชายชราผู้นั้นพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม
จบบท