เวลาสายของวันรุ่งขึ้น หลังจากที่เ้าหญิงเทย่ากลับจากไปกราบพระบรมศพพระราชบิดา เธอได้เชิญท่านโหรานิมิตมาที่ห้องทรงงานเพื่อหารือ
“เื่การตามหาเทพธิดาแห่งโชค ท่านโหรามีวิธีอะไรมาเสนอเราบ้างมั๊ย?”
“กระหม่อมมีรูปสีจากกล้องโทรศัพท์ของกระหม่อม ที่ถ่ายมาจากหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ฉบับที่ลงข่าวอุบัติเหตุในครั้งนั้นพะยะค่ะ”
ท่านโหรานิมิตมอบภาพสีที่พิมพ์มาจากเครื่องพิมพ์คอมพิวเตอร์ให้องค์หญิง
“มีรูปพ่อแม่เด็กขณะยังมีชีวิตอยู่ด้วยหรือ? เมื่อเด็กที่หายตัวไปเป็เด็กผู้หญิง ก็เป็ไปได้ที่จะมีใบหน้าที่เหมือนหรือคล้ายกับผู้หญิงที่เสียชีวิตในรถคันนั้นสินะ”
องค์หญิงกล่าวหลังจากที่ได้ดูภาพดังกล่าว
“พะยะค่ะ หากนางโตเป็สาวแล้ว เราอาจใช้รูปแม่ของนางตามหานางได้พะยะค่ะ”
ท่านโหรานิมิตเสนอวิธีต่อองค์หญิง
“สมแล้วที่ท่านเป็ที่ปรึกษาของท่านพ่อ เรานึกว่าท่านจะเสนอให้มีการจัดแข่งเปายิ้งฉุบ หรือมีการจับฉลากชิงโชคที่เชียงใหม่ เพื่อหาคนที่มีโชคที่สุดซะอีก”
องค์หญิงพูดเล่นกับท่านโหรานิมิต เธอพยายามลดความเศร้าโศกจากการสูญเสียพระบิดาโดยการหยอกล้อกับท่านโหรานิมิตหรืออามีลี่สาวใช้คนสนิทของเธอในบางครั้ง
“ความจริงกระหม่อมก็คิดวิธีจัดแข่งวัดดวงทดสอบเช่นกันพะยะค่ะพระธิดา แต่ออกจะเอิกเกริกไปหน่อยจนอาจทำให้คนที่คิดร้ายกับนางไหวตัวขึ้นมา หรือนางเองก็อาจไม่ไปเข้าร่วมแข่งขันด้วยพะยะค่ะ”
ท่านโหรานิมิตบอกเธอด้วยท่าทางจริงจัง
“เฮ้อ…เราก็แค่พูดเล่น ท่านก็ทำเป็จริงเป็จังไปได้”
องค์หญิงพูดพร้อมกับถอนหายใจแล้วจึงกล่าวต่อ
“แต่หน้าตานางอาจจะไม่เหมือนแม่เลยก็เป็ไปได้นะ ถึงอย่างไร นี่ก็คงเป็วิธีที่ดีที่สุดที่เราพอจะทำได้ในตอนนี้ ท่านโหราไปหาคนที่แต่งรูปเก่งๆ นำไฟล์ภาพมาขยายรูปหน้าผู้หญิงคนนี้ให้มีขนาดเท่ากับหน้าคนจริง แล้วแต่งภาพให้ชัดเหมือนตัวจริง แล้วพริ้นท์ลงกระดาษ A2 มาให้เราสองแผ่นนะ”
“พะยะค่ะพระธิดา กระหม่อมจะรีบไปดำเนินการเดี๋ยวนี้เลยพะยะค่ะ”
ท่านโหรานิมิตเตรียมจะออกไปดำเนินการตามคำสั่งขององค์หญิง แต่เ้าหญิงเทย่ารั้งท่านโหรานิมิตเอาไว้
“เดี๋ยวก่อนสิท่านโหรา ท่านคิดว่าเราควรจะเลือกให้ใครเป็ผู้ออกเดินทางไปตามหาท่านเทพธิดาดีล่ะ?”
“พระธิดาควรมอบหน้าที่นี้ให้กับบุคคลที่มีไหวพริบเฉลียวฉลาด อีกทั้งมีบุญบารมีมากพอที่จะได้พบท่านเทพธิดาและสามารถเชิญท่านเทพธิดาให้เดินทางมาเพื่อช่วยเหลือเราได้พะยะค่ะ”
ท่านโหรานิมิตแนะนำองค์หญิง
“คนที่โชคดีมีบุญบารมีขนาดนั้น มีอยู่ในอาณาจักรเราด้วยหรือ? ถ้ามีจริงท่านพ่อก็คงไม่บอกให้เราไปขอความช่วยเหลือจากท่านเทพธิดาหรอก อาณาจักรเรามีก็แต่สามหนุ่มจอมโชคร้ายน่ะสิ”
องค์หญิงครุ่นคิดถึงคำกล่าวของท่านโหรานิมิต
“อันที่จริงพระธิดาก็เป็ผู้ที่มีบุญบารมีพอจะทำเช่นนั้นได้พะยะค่ะ”
ท่านโหรานิมิตให้ความเห็น แต่ดูเหมือนว่าเ้าหญิงเทย่าจะไม่ได้ฟังที่ท่านโหรานิมิตกล่าวและเหมือนจะคิดอะไรขึ้นได้
“หนุ่มจอมโชคร้าย…เทพธิดาแห่งโชค…ใช่แล้วล่ะ! น่าจะเป็ไปได้ เรารู้แล้วล่ะว่าจะให้ใครรับหน้าที่นี้ดี”
องค์หญิงกล่าวพร้อมกับยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย
“พระธิดาคงไม่ได้ทรงหมายถึง?”
ท่านโหรานิมิตเริ่มรู้สึกหวั่นใจกับความคิดขององค์หญิง
“เราจะมอบหน้าที่นี้ให้กับ”
เ้าหญิงเทย่ายิ้มพร้อมกับพูดด้วยเสียงที่หนักแน่น
“สามหนุ่มจอมโชคร้ายแห่งอาณาจักรซานเตียเรส!”
“หา…นี่พระธิดาทรงล้อเล่นอีกแล้วใช่หรือเปล่าพะยะค่ะ? ทรงพระอารมณ์ขันนะพะยะค่ะ ฮะ ฮะ ฮะ”
ท่านโหรานิมิตพูดพร้อมทั้งหัวเราะ แต่องค์หญิงกลับมีสีหน้าจริงจังขึ้นมา
“แต่คราวนี้เราไม่ได้พูดเล่นนะ มีเพียงสามคนนี้ที่สามารถบอกเราได้ว่าใครคือเทพธิดาแห่งโชค ท่านโหราลองไปดูให้เราทีว่าการุณมาทำงานรึยัง หากเค้ามาแล้วก็เรียกให้เข้ามาพบเราที แล้วท่านก็ไปหาคนพริ้นท์ขยายรูปของผู้หญิงคนนั้นมาให้เราด้วยนะ”
“พะยะค่ะ พระธิดา”
ทั้งที่ไม่เข้าใจเหตุผลในการตัดสินใจเช่นนั้นขององค์หญิงแต่ท่านโหรานิมิตก็ไม่ได้คัดค้านเธอ เพราะเขารู้ถึงความเฉลียวฉลาดของเธอเป็อย่างดีและรีบไปดำเนินการตามที่องค์หญิงสั่งการ
30K
