เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

    ตอนที่ 63 ด่านสุดท้าย

    ด่านที่สี่  แต่ละทีมที่เข้า จะถูกแยกออกไป แต่ละที่แต่ทุกทีมจะต้องเจอ เหมือนกันคือ หุ่นศิลาตัวใหญ่ ยืนขวาง อยู่  !!  

    ศิษย์พี่ห้า รีบนำยันต์ระเบิดเกือบร้อยแผ่น ขว้างใส่เจ้าหุ่นศิลายักษ์ตัวนี้  

    ตูม ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   มันเกิดระเบิดแตกกระจาย แต่แล้วมันก็กลับมารวมกันใหม่ได้อีก

    ทุกคนได้แต่มอง อย่างตะลึง  ถ้ามันเป็นอมตะอย่างนี้แล้วจะทำลายมันได้อย่างไร

    ธิดาเทพลองดูบ้าง ใช้พลังจิต ส่งหินก้อนใหญ่ หลายก้อน พุ่งเข้าใส่ หุ่นศิลายักษ์  แต่ก็ถูกเจ้าศิลายักษ์ต่อยหินเหล่านั้น ระเบิด ออก   ตูม !

    เทียนลองใช้พลังหมัดไฟฟ้า ฟาด  ‘ เปรี้ยง  ‘  เจ้าหุ่นศิลายักษ์ ไม่รู้สึกอะไรเช่นเดิม !

    ทุกคนถอยกลับมาตั้งหลักกันใหม่  เจ้าหุ่นก็ไม่โจมตี เฝ้าที่มั่นของมันต่อ..

    “ ถ้าพวกเราล่อมันออกมาแล้วให้เทียนเข้าไปข้างใน จะเป็นไปได้ไหม” ธิดาเทพเสนอความคิดออกมา

    “ คงไม่ได้ผล เพราะว่าข้าสัมผัสได้ว่า เจ้าหุ่นศิลายักษ์ตัวนี้ มันเป็นส่วนหนึ่งของค่ายกลเคลื่อนย้าย”  เทียนใช้สัมผัสตรวจสอบแล้ว  

    “ มีวิธีสุดท้าย ขอข้าลองดูอีกครั้ง "  เทียนจะลองใช้วิธีของเขาอีกครั้ง

    เทียนก้าวไปข้างหน้าช้าช้า  แล้ว ยกมือใช้พลังสายฟ้าฟาดไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขา

    แอบใส่เปลวไฟสีน้ำเงิน เข้าไปในกระแสไฟด้วย  ฟู่  ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !   เจ้าหุ่นศิลายักษ์เริ่มหลอมละลายทีละนิด เทียนเริ่มเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้อีก  เจ้ายักษ์ศิลา

    ตอนนี้หลอมละลายกลายเป็นของเหลวลงไปกองกับพื้นแล้ว    มีความพยายามจะพุ่งขี้นมาเป็นตัวอีก แต่ด้วยความที่หลอมละลายขนาดนี้  เลยลงไปกองเป็นของเหล็วติดกับพื้น ไม่สามารถฟื้นขึ้นมาได้อีก !    

    ทีม 6 แสดงความดีใจกันเต็มที่  แล้ว ก็ก้าวเข้าไปในหินเคลื่อนย้ายต่อไป

    ฟุป  ฟุป  ฟุป  ฟุป  ฟุป  ทั้งหมดถูกย้ายมาที่ลานประลอง เพื่อรอ ทีมที่จะผ่านเข้ามาเป็นทีมต่อไป          ไม่นานก็มีทีมจากทิศปัจจิมองค์ชายโจวซี เข้ามาที่ลานประลองเดียวกัน

    และยังมีอีก 2 ทีม เข้าอยู่ที่ลานประลองด้านข้าง นั่นคือ ทีมจากอุดร องค์ชายตงฟางกับ ทีมจากทักษิน  องค์ชายหนานเป่ย

    ทั้ง สี่ทีม ได้ส่งตัวแทนเข้าต่อสู้ในการต่อสู้ คือ

    เทียน จากแดนจตุรภัทร    สู้กับ  องค์ชายโจวซี จากแดนปัจจิม

    องค์ชายตงฟาง จากแดนบูรพา  สู้กับ องค์ชายหนานเป่ย จากแดนทักษิน

    ส่วนทีมทีเหลือไม่สามารถผ่านด่านหุ่นศิลายักษ์ เข้ามาได้  ต้องออกไปประตูทางออกทันที

     

    “ ข้าอยากจะรู้นัก ว่าเจ้าเอาวิธีอะไรเอาชนะ เซอร์คาร์ลอสได้ ข้าจะใช้วิชาหมัดดาวตก   มรดกที่ข้าสืบทอดมาจากตระกูลสู้กับเจ้า" แล้วองค์ชายโจวซี

    ก็อัดพลังจิตวิญญานเข้าไปที่มือทั้งสองข้าง  มือทั้งสองกลายเป็นถุงมือหินส่องประกาย แวววาว ระยิบ ระยับ ราวกับแสงแห่งดวงดาวมาอยู่ทีมือของเขา

    เทียนก็เร่งใส่พลังไฟฟ้าไปที่มือเช่นกัน เกิดประกายฟ้าแลบ แปร๊บ แปร๊บ ที่มือทั้งสองข้าง  ทั้งสองต่างยืนอยู่ห่างกันนับได้ กว่า 10 เมตร ทั้งสองเริ่มปล่อยพลังเข้าหากัน โดยมีแสงแห่งดวงดาว ระยิบระยับ ส่องไปปะทะ กับ ประกายไฟฟ้าที่ส่งมา ดัง เปรี๊ยง ๆ ๆ ๆ เกิดเสียงดัง สนั่น  ทั้งสองยังยืนอยู่ที่เดิม

    องค์ชายโจวซี ขมวดคิ้ว ไม่คิดว่า เทียนจะรับได้โดยไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว

    องค์ชายโจวซี วาดฝ่ามืออีกครั้งคราวนี้ ดึงเอาหินเล็ก หินน้อยรอบบริเวณมารวมกันกับแสงแห่งดวงดาว แล้วปล่อยไปที่เทียน  เป็นเปลวไฟเล็ก หลายร้อยลูก พุ่งเข้าใส่เทียน เหมือนถูก สะเก็ตดาวพุ่งเข้าใส่  เทียนใช้มือซ้าย หมุนเวียนเรียกพายุเข้ามาทันที แล้วปล่อยไปปะทะ กับสะเก็ตดาวตก กลุ่มนี้

    เฟี้ยว เฟี้ยว เฟี้ยว   สะเก็ตดาวถูกลมพายุดูดเข้าไปจนหมด แล้วพุ่งกลับไปที่องค์ชายโจวซี   ไม่ทันทีจะถึงองค์ชายโจวซี  ก็มีพลังจากเกราะป้องกันที่องค์ชายโจวซีสวมใส่ เกิดการปะทะกันจนแตกกระจายออกไปหมด  องค์ชายโจวซี โมโหมากที่ทำอะไรเทียนไม่ได้   เลยพุ่งไปเข้าประชิดตัวเทียน หวังว่าเกราะเต่าฟ้าของวิเศษที่ตัวเองใส่ จะสามารถสู้ ประชิดและน่าจะเอาชนะ เทียนได้

    เทียนรู้แล้วว่าฝ่ายตรงข้าม สวมเกราะป้องกันทำให้ยากในการต่อสู้พอสมควร

    และเห็นองค์ชายโจวซี พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว คงคิดว่าเกราะที่ตัวเองสวมใส่คงจะช่วยป้องกันตัวเองได้  แต่เทียนก็ไม่ถอย   องค์ชายโจวซี ขว้างหมัดใส่หน้าซ้ายเทียนเต็มๆ ตั้งใจแลกเต็มที่ เพราะมั่นใจในเกราะเต่าฟ้า   เทียนตั้งการ์ดซ้ายแล้วใช้ศอกขวาพุ่งเข้าไปตรงตรง โดนกลางหน้าผากองค์ชายโจวซี  เปรี้ยง!  เสียงดังสนั่น  

    องค์ชายโจวซีเจอแรงบวกเข้าไปถอยหลังกระเด็นไปนั่งทันที   หน้าผากเกิดอาการบวมเป็นลูกมะนาว ตรงจุดที่โดนศอกไปตรงตรง  เกิดอาการมืนหัวไปชั่วคราวไม่รู้ว่าตัวเองโดนอะไร แล้วโดนไปได้อย่างไร      พอเริ่มหายมึนหัว ก็เริ่มลุกขึ้นมา  แล้วเอามือไปสัมผัสที่หน้าผากของตัวเอง

    ก็รู้สึกโกรธเทียนเป็นอย่างมาก  ที่สู้หมัดกันอยู่ดีดี กลับ ใช้ศอกซะนี่   เตรียมตัวที่จะพุ่งเข้าใส่อีกรอบ  

    เทียนไม่ปล่อยให้เสียโอกาส เดินปรี่เข้าไปใช้เท้าเตะเข้าไปขาพับขององค์ชายโจวซี ซ้ายขวา องค์ชายโจวซี เริ่มยืนไม่นิ่งขาเริ่มเป๋ เห็นแขนซ้ายองค์ชายตก

    เพราะเตรียมจะชกด้วยมือขวา เทียนดีดเท้าขวาพาดไปที่ก้านคอทันที

    เปรี้ยง ! ตาค้างหลับกลางอากาศทันที  แล้วค่อยๆ ล้มลงไปกองกับพื้น

    เกราะที่มั่นใจนักหนา นั้นใช้ป้องกันเฉพาะรัศมีพลังที่โจมตีเข้ามาเท่านั้น

    แต่ไม่ได้ป้องกัน หมัด เข่า ศอก เท้า ที่ปล่อยมาแบบพลังธรรมดาที่ไม่มี รัศมีพลัง กว่าองค์ชายนึกขึ้นได้ คงต้องรอให้ตื่นเสียก่อน  ลูกน้องรีบมายก ร่างองค์ชาย ลงไปข้างล่างเวที    ปฐมพยาบาลกันอย่างเร่งด่วน ที่ยัง ไม่ถูกส่งออกไปนั้น เพราะว่ายังไม่ตาย เลยต้องนอนสลบแบบนี้  

    “ ฉากนี้มันคุ้นคุ้นนะ “  ศิษย์พี่ห้าเอ่ยเบาเบา  

    เทียนรอผลอีกคู่ ซึ่งก็ไม่นาน องค์ชายตงฟางก็ชนะ ได้เป็นคู่ชิง กับเทียนใน การแข่งขัน 5 สถาบันในครั้งนี้  

    ตอนนี้บรรยากาศรอบสนามทุกคนตื่นเต้น กันไปหมดโดยเฉพาะทีมที่ 6 จากดินแดนจตุรภัทร แต่ละคนมือเย็น นั่งสวดภาวนากันยกใหญ่   ซึ่งถ้าชนะ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกในรอบ 100 ปี ที่ดินแดนจตุรภัทร  ได้เข้ารอบชิง ซึ่งมีการถ่ายทอดภาพออกไปให้กรรมการด้านนอกได้เห็นอีกด้วย

    ซึ่งตอนนี้อาจารย์ทั้งสองของดินแดนจตุรภัทรตอนนี้ก็นั่งไม่ติดแล้ว ตื่นเต้นยินดีกันใหญ่ คุยกันว่า  แค่เข้าชิงก็ดีแล้ว ไม่หวังว่าจะได้ชนะเลิศ ซึ่งถ้ารู้ว่าประเภททีมตอนนี้คะแนนเป็นอันดับ 1 คงตะลึง แบบคาดไม่ถึงแน่!

    ณ สนามประลองรอบชิงชนะเลิศ การแข่งขัน 5 สถาบัน

    “ คิดไม่ถึง เจ้าจะได้เข้ารอบมาเจอกันกับข้าในรอบชิง  ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง” องค์ชายตงฟางกล่าวเสร็จ ก็หยิบดาบขึ้นมา  แล้วเริ่มชี้ไปที่เทียน

    แล้วกล่าวต่อว่า  “ ดาบนี้มีชื่อว่า บลูไทเนียม มันเป็นวัตถุที่มาจากต่างดาวเช่นเดียวกัน กับดาบเทียมานเดอร์ แต่ไม่เหมือนกัน  เพราะดาบนี้ มันมีแสงพลังสีน้ำเงิน ไม่เหมือน    ดาบเทียมานเดอร์ ที่มีแสงพลังสีแดง  

    แม้ว่าพลังจะพอกัน แต่ข้าคุ้นเคยกับดาบบลูไทเนียม มามากว่า วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้สึกถึงพลังแห่งดาบนี้   “

    เทียนรีบหยิบดาบคู่สัตตะโลหะออกมาแล้วรีบถ่ายพลังเข้าไปจนเป็นสีทอง ส่องสว่างจ้าไปทั่ว  ขณะที่ ดาบบลูไทเนียม เริ่มเปล่งแสงสีน้ำเงินออกมาสว่างไปทั่วสนามเช่นกัน  ทั้งสองเริ่ม ปล่อยรัศมีดาบ เข้าปะทะกันครั้งแรก เปรี๊ยง!  เสียงดังลั่นไปทั่วลาน ประลอง  ทั้งสองฝ่ายต่างถอยหลังกันคนละก้าว  

    องค์ชายตะลึงทันที ที่เห็นดาบไม่มีชื่อ สามารถทนต่อพลังดาบของบลูไทเนียมได้

    “ ไม่ธรรมดาจริงๆ  ดาบคู่ของเจ้าเป็นแค่ดาบไร้ชื่อเสียงแต่กลับรับพลังดาบบลูไทยเนียมที่ไร้คู่ต่อต้าน ของข้าได้  ดี ข้าไม่ผิดหวังที่ได้เจ้ามาเป็นคู่ต่อสู้ในครั้งนี้ W  องค์ชายตงฟางพูดจบ ก็ใส่พลังไปที่ดาบบลูไทเนียมอีกครั้ง แล้วหายตัวไปทันที

    เทียนรีบใช้พลังจิตวิญญานตรวจสอบหาตัวองค์ชายตงฟางทันที

    เปรี่้ยง! เทียนรับดาบที่มาจากด้านหลัง    เปรี้ยง!  เทียนรับดาบ มาจากด้านซ้าย

    เปรี้ยง! เทียนรับดาบมาจากด้านหน้า   ตอนนี้เทียนได้แต่ตั้งรับ จากการที่องค์ชาย

    ตงฟางใช้ การเคลื่อนไหวแบบหายตัว  พอเริ่มใช้พลังจิตวิญญานตรวจสอบครบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว เทียนก็เริ่มตอบโต้   ขณะองค์ชายกำลัง ใช้ดาบฟันไปที่รอบๆ ตัวเทียนอยู่นั้น มีจังหวะหนึ่ง แวบมาด้านหน้า ซึ่งถูกเทียนตรวจจับได้แล้ว  

    องค์ชายตงฟางถือดาบแบบ 2 มือ กำลังฟันตรงกลางหัวของเทียน เทียนรีบใช้ดาบคู่สองมือ ตั้งรับ แล้วใช้ เท้าขวา ถีบขึ้นมุม 45 องศา เข้าไปที่ปลายคาง ขององค์ชายตงฟาง โครม!    

    องค์ชายตงฟางลอยไป เกือบ 10 เมตร หงายหลังลงไปนอนกับพื้น !  

    พอลุกขึ้นยืนได้ เอามือจับที่คาง แล้วทำเสียง คำรามในลำคอ  แล้วตะโกน  

    “ตาย ซะ”     แล้วปล่อยดาบบลูไทเนียม ออกไป แล้วสิ่งมหัศจารรย์ก็เกิดขึ้น ดาบบลูไทเนียมก็แยกตัวเพิ่มขึ้น นับพันเล่ม พุ่งเข้าหาเทียน เพียงจุดเดียว  

    เทียนรีบวาดดาบสัตตะโลหะเรียกพายุ ลมเข้าไปหอบดาบทั้งหมดที่กำลังพุ่งเข้าหาเทียนแล้วเรียกสายฟ้าออกมาฟาดออกไปที่ดาบเหล่านั้น  เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ดาบทั้งหมดเข้าไปอยุ่ในลมพายุ ต่างก็โดนฟ้าผ่าใส่ เปรี้ยง ๆๆๆๆ จนจิตวิญญานขององค์ชายตงฟาง ตัดขาดจากดาบทั้งหมด ร่วงลงไปกับพื้น เทียนขว้างดาบซ้ายเข้าใส่ องค์ชายตงฟางต่อทันที

    แต่องค์ชายหลบทัน แต่ดาบที่ผ่านไปแล้วกลับหมุนวนพุ่งกลับมาอีก แล้วเทียนก็พุ่งแวบไปข้างหน้าองค์ชายตงฟาง  ดาบแรกทะลุหลังออกมา และดาบ 2 ของเทียนก็กรีดไปที่ลำคอขององค์ชายตงฟางพร้อมกัน ฉึก  ฟี๊ว  !       ร่างองค์ชายตงฟางค่อยๆสลาย ออกไปสู่ประตูทางออก    เงียบไปทั้งสนาม  รวมทั้งคนดูด้านนอกด้วย ไม่นาน ก็มีเสียง เฮ จากทีมที่ 6 จากแดนจตุรภัทร แล้วกรูกันไปที่บนสนามประลอง   เทียนเดินไปหยิบดาบบลูไทเนียมที่ปักอยู่กับพื้นแล้วคิดในใจ    

      “ ดาบนี้น่าจะขายได้ราคานะ....”

     

    คล้ายกับเรื่องเทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว) ที่คุณอ่าน