ผู้โง่เขลา

ไม่มีใครรับรู้ความคิดของแจ็คที่ไม่รู้ว่าโง่เขลาหรือไม่ แม้แต่อลิคดิลและโรชิเฟสยังไม่เข้าใจเช่นกัน

เพราะว่าทรัพยากรทั้งหมดอาจจะเตรียมมาเพื่อให้กับแจ็ค แต่แจ็คกลับไม่ได้สนใจแม้แต่ร่างกายของแขนเดียวบ่อเลือดยังเป็นสมบัติ

แววตาของสิ่งมีชีวิตมากมายภายในบ่อส่องประกายออกมาทันทีเพราะว่าตนเองไม่สามารถรับรู้ความคิดของแจ็คได้

พร้อมกับในเวลาเดียวกันที่มีสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวหนึ่งพูดออกมาทันที

“อาจจะเพราะว่าบาดเจ็บสาหัสเช่นกันไหม เพราะฉันได้กลิ่นเลือดสองคน”

“อะไรนะ”

ในเวลาเดียวกันที่สิ่งมีชีวิตหนึ่งตะโกนออกมาเช่นกันว่าตนเองได้กลิ่นเลือดของสองคนเช่นกัน

“ใช่ มีกลิ่นเลือดของคนสองคน”

แววตาของสิ่งมีชีวิตหลายคนส่องประกายออกมาทันทีก่อนที่สิ่งมีชีวิตหนึ่งจะพูดออกมาทันที

“ไล่ตามได้ไหม”

“ได้”

คำพูดนี้ทำให้หลายคนเข้าใจได้ทันทีว่าหมายถึงอะไรก่อนที่จะมีคนหนึ่งพูดออกมาเล็กน้อย

“สมบัติและร่างกายของแขนเดียวบ่อเลือดเลือกกันยังไง”

“ไม่ต้องสนใจตอนนี้”

“ใช่ ตอนนี้ต้องสังหารคนจากประเทศเพลิงสวรรค์ก่อน”

“จริง พวกเราไม่สามารถปล่อยให้มันเหมือนกับเมื่อ 500 ปีก่อนได้”

สิ่งมีชีวิตมากมายคำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว เพราะคนที่อยู่บนจุดสูงสุดของดินแดนสนามเด็กเล่นของหายนะรับรู้

รับรู้ว่าถ้าตนเองปล่อยให้คนจากประเทศเพลิงสวรรค์ได้หายไปแม้แต่นิดเดียว ตนเองอาจจะกลายเป็นคนที่ถูกไล่ล่าแทน

ทำให้หลายคนจ้องมองหน้ากันและกันก่อนที่แววตาของสิ่งมีชีวิตหนึ่งจะส่องประกายออกมาด้วยความดุร้าย

“ไป”

“เดียวก่อน”

ทันทีที่พูดว่าไป กลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาคัดค้านการตัดสินใจของทุกคน ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดโกรธเกรี้ยวอย่างมาก

สายตาทุกสายตาหันหน้าไปมองยังจุดเดียวกันคือจุดที่คนพูดคัดค้านออกมากลับกลายเป็นแมลงดินตัวหนึ่ง

แมลงดินตัวนี้หวาดกลัวสายตาของทุกคน แต่ไม่ได้หวาดกลัวมากที่สุดเพราะจิตใจของแมลงดินตัวนี้ยังคงเข้าใจ

เพราะตนเองซ่อนตัวอยู่ในดินมายาวนานและมองเห็นการต่อสู้เมื่อ 500 ปีก่อนเช่นกันและหวาดกลัวอย่างมาก

ทำให้ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงว่าประเทศเพลิงสวรรค์ แมลงดินตัวนี้จะหวาดกลัวและไม่กล้าขยับไปไหนแม้แต่นิดเดียว

“พวก….พวกเราแค่ขโมยสมบัติและจากไปก็ได้นี้”

คำพูดที่แสนจะขี้ขลาดทำให้แววตาของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดเบิกกว้างขึ้นมาทันทีโดยเฉพาะคนที่รอดตายจากเมื่อ 500 ปีก่อน

“ว่ายังไง”

“ไอบ้านี้ประสาทไปแล้วหรือยังไง”

เสียงหลายคนตะโกนออกมาทันทีดุด่าใส่คนที่พูดออกมาด้วยความขี้ขลาดก่อนจะมีคนหนึ่งตะโกนออกมา

“ชีวิตเราสามารถเลือกได้ว่า จะหาทางรอดชีวิตหรือนอนรอความตายอยู่ที่บ้าน”

สิ้นสุดเสียงของสิ่งมีชีวิตหนึ่ง มีเงาหลายคนถอยออกห่างจากต้นไม้ทันทีแสดงว่ายกเลิกการไล่ล่าแจ็ค

แต่กลุ่มคนส่วนใหญ่ยังคงอยู่และเลือกในการไล่ล่าก่อนที่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะจ้องไปยังสิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งที่ได้กลิ่นเลือดของแจ็ค

“ติดตาม”

“เอาจริงใช่ไหม”

สิ่งมีชีวิตที่ได้กลิ่นเลือดของแจ็คถามอีกรอบหนึ่งเพราะยังไม่เข้าใจว่าแจ็คเป็นศัตรูยังไงเพราะไม่เคยมองเห็นหน้าตาหรือพลังแม้แต่นิดเดียว

แต่ทุกคนรับรู้ว่าทุกคนภายในพื้นที่แห่งนี้จะถ้าตนเองไม่รีบสังหารแจ็ค ตนเองอาจจะถูกแจ็คสังหารตอนหลังได้

ทำให้หลายคนเลือกที่จะตัดไฟตั้งแต่ต้นลมตั้งแต่ตอนนี้ก่อนที่แววตาของสิ่งมีชีวิตจะส่องประกายออกมา

“ถ้าแบบนั้นก็ตามมา”

………………………………………..

“นายน้อยไม่ค้นหาสมบัติหรือยังไงคะ”

ธิดาแปลกใจอย่างมากเพราะว่าตนเองเธอรับรู้ว่าดินแดนแบบนี้การเข้าถึงจะยากมากและจะมีสมบัติที่ประเทศเพลิงสวรรค์ทิ้งให้อยู่

มิเช่นนั้นจะไม่เป็นที่ดึงดูดให้กับกลุ่มคนหลายคน เพียงแค่การฝึกฝนอย่างเดียวไม่พอที่จะทำธุรกิจได้

ธุรกิจการฝึกฝนแบบนี้เป็นกิจการใหญ่มาก แม้ว่าจะเปิดแค่ 100 ปีต่อครั้ง แต่หลายคนยังจองและอยากจะเข้าไป

ถ้าไม่ใช่แจ็ค แจ็คอาจจะไม่มีโอกาสได้เข้าดินแดนส่วนตัวแบบนี้แม้แต่นิดเดียวเพราะดินแดนส่วนตัวคนที่สร้างขึ้นมาต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งอย่างมาก

เป็นคนที่ฝึกฝนเกี่ยวกับมิติและมีพลังเหนือกว่าขั้นเปิดสวรรค์อย่างมาก การสร้างดินแดนต้องใช้ทรัพยากรสูงมาก

ไม่พอยังต้องคงดินแดนไม่ให้ถูกทำลายอีก ธิดาไม่รู้หลักการมากแต่เธอรับรู้ว่าค่าใช้จ่ายในการคงดินแดนแบบนี้สูงอย่างมาก

ทำให้เธอรับรู้ธุรกิจเกี่ยวกับประเทศเพลิงสวรรค์หลายอย่าง แต่บางอย่างเธอไม่สามารถพูดออกมาได้

ทำให้เธอสงสัยว่าทำไมแจ็คถึงไม่เอาสมบัติ แจ็คชะงักเล็กน้อยก่อนจะคิดว่ามีสมบัติด้วยหรือยังไง

เพราะแจ็คไม่เคยรับรู้เกี่ยวกับธุรกิจอะไรพวกนี้อลิคดิลและโรชิเฟสไม่อยากจะให้แจ็คมายุ่งอะไรมาก

ส่วนมากจะเกี่ยวกับอาชีพ แต่อาชีพก็คือการเรียนรู้อย่างเดียวจริง ๆ คือต่อให้ไปทำธุรกิจยังไงก็อยู่ในเขตของประเทศเพลิงสวรรค์

“มีด้วยหรือยังไง”

แจ็คพูดออกมาพร้อมกับร่างกายที่ฟื้นฟูกลับมาเกือบมาเป็นปกติแล้ว แจ็คหยุดเดินจากคำพูดของธิดา

ทำให้แจ็คสับสนเล็กน้อยและธิดาเข้าใจว่าแจ็คไม่รู้ว่ามีสมบัติจริง ๆ ก่อนที่เธอจะถามออกมาเล็กน้อย

“นายน้อยสัมผัสได้ถึงสมบัติภายในบ่อเลือดได้ไหมคะ”

“คริสตัลโลหิตแห่งปฐพีหรือ”

“อะไร ท่านรับรู้”

ธิดาตกใจที่แจ็ครับรู้ตำแหน่งและชื่อของสมบัติอย่างชัดเจน คริสตัลโลหิตแห่งปฐพีคือคริสตัลที่สามารถเพิ่มพลังให้กับสายเลือดภายในร่างกายได้

เพียงแค่อันเดียวสามารถยกระดับร่างกายให้ดีกว่าเดิมถึง 10 เปอร์เซ็นต์ของร่างกายทั้งหมด

ถ้าคิดว่าน้อย เพราะสามารถดูดซับได้ถึง 10 อันและสามารถเพิ่มพลังให้กับร่างกายมากกว่า 2 เท่าตัวในเวลาเดียวกัน

ความจริงมีหลายคนต้องการเช่นกันเพราะสมบัติที่สามารถเพิ่มพลังแบบนี้หายากมาก ๆ 

กว่าการเกิดครั้งหนึ่งของคริสตัลโลหิตแห่งปฐพีขึ้นมาได้ต้องเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยซากศพมหาศาล

พร้อมกับต้องมีบ่อเลือดที่ต้องมีเลือดสดไหลอยู่ตลอดเวลาเป็นระยะเวลามากกว่าหลายล้านปี

ถึงจะก่อเกิดคริสตัลโลหิตแห่งปฐพีขึ้นมาได้อันหนึ่งและคนที่สามารถใช้ได้ต่ำกว่าขั้นเปิดสวรรค์ใช้งานได้ทั้งหมด

เพียงแค่คริสตัลอันเดียวสามารถทำให้ทั้งเมืองเกิดทะเลโลหิตได้เพราะต้องเข้าใจว่าในการต่อสู้หรือการต่อสู้แห่งความเป็นและความตาย

ระยะห่าง 10 เปอร์เซ็นต์อาจจะตัดสินชะตาชีวิตได้ทั้งหมด ความจริงพลังอาจจะไม่ได้เป็นตัววัดพลังทั้งหมด

แต่พลังอาจจะเป็นตัวช่วยเหลือในการรอดชีวิตได้ ทำให้คริสตัลโลหิตแห่งปฐพีเป็นที่ต้องการอย่างมาก

ทว่าธิดาไม่เข้าใจว่าทำไมแจ็คถึงไม่หยิบออกมาก่อนที่เธอจะพูดออกมาเล็กน้อย

“หรือท่านไม่มีเวลาหยิบค่ะ”

แจ็คเดินหน้าต่อไปและตอนแรกคิดว่าเป็นสมบัติอย่างอื่น ถ้าเป็นคริสตัลโลหิตแห่งปฐพีแล้วไม่ใช่เรื่องน่าเป็นห่วงอย่างไร

เพราะแจ็คไม่ได้สนใจแม้แต่นิดเดียวและตอนนี้ทำให้แจ็ครับรู้และเข้าใจว่าพลังมาจากตนเองควรจะดีที่สุด

พลังที่ตนเองสามารถควบคุมและสามารถเข้าใจได้ เป็นพลังที่ตนเองมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับเป้าหมายของตนเอง

“มีเวลา แต่ฉันไม่สนใจ”

“ยังไงคะ”

แจ็คไม่ได้สนใจแม้แต่นิดเดียวก่อนที่เสียงภายในใจของแจ็คจะดังขึ้นมาเพราะเสียงภายในใจของแจ็คไม่ได้พูดคุยกับแจ็คตลอดเวลา

อยากจะดังก็ดัง อยากจะพูดก็พูด อยากจะทำอะไรก็ทำ แจ็คไม่ได้สนใจก่อนที่จะมีเสียงดังขึ้นมา

 (โง่หรือเปล่า สมบัติอยู่ตรงหน้าและไม่ได้สนใจ) 

แจ็คเงียบและไม่ได้พูดอะไรต่อก่อนที่เสียงภายในใจของแจ็คจะดังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

 (ทำไมไม่หยิบออกมา หรือผิดหวังอะไรหรือเปล่า เครียดหรือเปล่า) 

แจ้คหยุดเท้าของตนเองก่อนจะหรี่ดวงตาของตนเองเล็กน้อย ธิดาไม่เข้าใจการกระทำของแจ็คก่อนที่แจ็คจะถอนหายใจออกมา

“เครียดหรือเปล่า ฉันยังไม่รู้ แต่ฉันคิดว่าต่อไปฉันจะพยายามละทิ้งความสบายของตนเองไป ทิ้งไปละเล็กละน้อย”

“หมายความว่ายังไงคะ”

คำพูดของแจ็คธิดาไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียวก่อนที่ดวงตาของแจ็คจะส่องประกายออกมาและหยิบผ้าคลุมออกมาใหม่

ผ้าคลุมที่แจ็คหยิบออกมามีลักษณ์ของประเทศเพลิงสวรรค์และแจ็ค ธิดาได้ยินเสียงคำรามรอบทิศทางทันที