นกเหยี่ยวคู่กายของฮาริสบินโฉบถลาลอยวนเหนือเ้าของ ราว้าส่งข่าว ทำให้ฮาริสชะลอม้ายกนิ้วขึ้นเป่าให้สัญญาณ ก่อนจะยื่นมือข้างหนึ่งออกรอให้เหยี่ยวคู่กายมาจับ
กระดาษเล็กๆที่พันตรงข้อเท้าทำให้คิ้วของฮาริสขมวดยุ่ง ปู่ของเขาสั่งให้กลับฐานที่พักโดยด่วน
อีก 2 วัน นางต้องมาถึงที่นี่แน่ๆแต่คำสั่งของปู่เขาก็ทำให้ฮาริสต้องหยุดม้าลง
"มีเื่อะไรรึเปล่า?" ฮัสซันเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าหนักใจของฮาริส
"ท่านปู่สั่งกลับด่วน เ้าอยู่ที่นี่ก่อนได้หรือไม่ ข้าจะรีบไปรีบกลับ"ฮาริสเอ่ยน้ำเสียงกึ่งขอร้องเพื่อนรักเมื่อเขารู้ดีว่าฮัสซันก็คงอยากจะกลับไปหานาเดียเช่นกัน
"มันขึ้นอยู่กับข้อแลกเปลี่ยนที่เ้าจะให้ข้า" ฮัสซันโยกโย้ไม่บ่อยที่ผู้ชายที่ชื่อฮาริสจะออกปากอ้อนวอน
"ข้ายอมให้เ้าแต่งกับนาเดีย พอใจรึยัง" ฮาริสเอ่ยสิ่งที่ฮัสซันปรารถนาจะได้ยินด้วยใบหน้าที่อยากจะเตะเพื่อนรักสักที
"ข้าจะทำตามประสงค์พี่ท่านทุกอย่าง ขอให้บัญชามาได้เลยขอครับ"ฮัสซันหัวเราะร่วน ล้อเลียนเพื่อนที่จะกลายเป็พี่เมียในเร็ววัน โค้งตัวรับข้อเสนอด้วยความพอใจ
เพื่อแลกกับการช่วยนางที่เขาบอกเองว่าเป็ได้แค่ผู้พิทักษ์เขาถึงกับยอมยกน้องสาวสุดที่รักให้ดูเหมือนจะเป็มากกว่านั้นสินะถึงได้ตามดูแลไม่ให้คลาดสายตาเช่นนี้
"ในกองคาราวาน มีทหารฝีมือดีอารักขานางมา 5 คน 1ในนั้นเป็ทหารองครักษ์ พร้อมกับผู้หญิง 2คนที่น่าจะเป็สาวใช้ รวมกับนางเป็ 8 ชีวิต"ฮาริสบอกรายละเอียดให้เพื่อนรักฟังคร่าวๆ ก่อนจะหันไปมองทางอะเมซิสอย่างตัดใจ
"ปกป้องนาง" ฮาริสย้ำ ยกมือขึ้นรอรับสัญญาเมื่อฮัสซันยกมือขึ้นรับคำมั่น เขาก็รีบหมุนม้าหันไปทางฐานเหยี่ยวทันทีโดยไม่รีรอ
เขาจะรีบกลับมาก่อนพวกนั้นจะลงมือแต่หากพวกนั้นลงมือก่อน อย่างน้อยๆ ฮัสซันก็คงจะช่วยถ่วงเวลาได้แต่เขาภาวนาให้เขากลับมาทัน
......
"ท่านซัลมา อีกไกลมั้ย" นาดาะโถามเมื่อสามวันนี้เขาเร่งเดินทางจนแทบไม่ได้พักผ่อนอากาศที่ร้อนต่อเนื่องทำให้นาดากำลังจะวิงเวียนและตาลาย
"อีกชั่วอึดใจก็ถึงขอรับ สักพักคงได้เห็นอะเมซิส"ซัลมาตอบด้วยอาการเหนื่อยล้าพอๆ กัน
และก็เป็ดังที่ซัลมาพูดเมื่อเดินมาอีกประมาณ 1 ชั่วโมงก็มองเห็นกลุ่มนกบินเต็มท้องฟ้า และต้นไม้เขียวขจี ดูร่มรื่นเป็ที่สุดมองไปเห็นบ่อน้ำสีฟ้าใสขนาดกว้างกว่าที่แคว้นของเธอถึง 3 เท่า อยู่ใจกลางป่านั่น
"รีบไปกันเถอะชะชา" นาดาตื่นเต้น เธออยากอาบน้ำมากก่อนจะได้ยินเสียงปรามไว้
"ยังเข้าไปไม่ได้ครับ พวกเราต้องเข้าไปสำรวจก่อน" ซัลมาพูดขึ้นเมื่อเดินมาหยุดหน้าอะเมซิส
"คุณหนูต้องให้ทหารไปทำพื้นที่ให้ก่อนค่ะ เพราะต้องเปลือยกายล้างตัว"ผู้ทำพิธีเดินเข้ามาพูดสมทบ ร่างกายเหนื่อยล้าพอกัน จากอายุที่มากที่สุดในนี้
"เราต้องเปลือยกายเลยเหรอ?" นาดาตาโตไม่เคยสนใจพิธีกรรมนี้มาก่อน เลยไม่ได้เตรียมใจ
"ค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงเ้าค่ะ เหล่าทหารจะทำกระโจมกลางน้ำให้ระหว่างนี้ท่านต้องอยู่ให้ห่างจากแม่น้ำนั่น"คำบอกของคุณยายผู้ทำพิธีทำให้นาดาหน้ามุ่ย สระน้ำใสเย็นอยู่เบื้องหน้าแต่ไม่สามารถจะลงไปเล่นให้ชื่นใจได้
"เ้ารู้เื่นี้มั้ย ชะชา" นาดานั่งพัก ดื่มน้ำมะพร้าวและรอทานอาหารที่ใต้ร่มไม้ ที่นายทหารเตรียมไว้ให้
"รู้ค่ะ คุณหนู" ชะชารับคำ ส่งยิ้มให้
"ทำไมถึงต้องมากพิธีขนาดนั้นด้วย" นาดาบ่นอุบไม่เข้าใจเื่พิธีล้างตัวมากนัก เพราะเธอไม่สนใจจะแต่งงานมาก่อน
"ทะเลสาบแห่งนี้มีน้ำ 2 ส่วนส่วนที่ทำพิธีล้างตัวเป็น้ำเค็ม และหลังจากนั้นต้องไปล้างตัวที่น้ำตกซึ่งเป็น้ำจืดเ้าค่ะ" ชะชาพูดตามที่ได้ข้อมูลมา นั่นทำให้นาดาตั้งใจฟัง
"อะเมซิสนี้เพื่อทำพิธีสำหรับชนชั้นสูง และเพื่อใช้ยามหน้าแล้งเท่านั้นห้ามผู้ใดมายึดครอง อยู่อาศัย หรือล่วงเกินธรรมชาติเ้าค่ะเป็เหมือนใจกลางของทุกแคว้น ไว้แวะพักเพื่อดื่มกินและหาอาหารประทังชีวิต "ชะชาพูดต่อ รู้สึกปลื้มใจแทนนายหญิงที่มีสิทธิ์ได้อาบน้ำชำระกายที่นี่
"แล้วเราตักไปอาบที่แคว้นไม่ได้เหรอ"นาดายังคงมิได้ทราบซึ้งถึงพิธีนี้ ไม่เข้าใจความยุ่งยากในการออกเรือนแม่ของเธอไม่ได้เข้าพิธีนี้เนื่องจากเป็หญิงต่างแคว้นที่มิได้ตบแต่งตามกฎบ้านเมืองดังนั้นเื่นี้มะนาแม่ของนาดาจึงไม่ทราบและไม่รู้จะเล่าให้ลูกฟังยังไง
"มันไม่เหมือนกันสิคะคุณหนู" ชะชาครางอย่างทดท้อนายหญิงของเธอยังไม่มีศรัทธาในความรักเื่นี้จึงเหมือนเื่ธรรมดาที่ไม่ได้จำเป็อะไรเลย
"มีเื่เล่ากล่าวขานว่า หากเราได้มาอาบน้ำที่นี่กับชายที่ตนรักความศักดิ์สิทธิ์ของที่นี่จะทำให้ความรักไม่มีวันได้พรากจากเ้าค่ะ"ชะชากระซิบแววตาระยิบ
"นั่นยิ่งเป็ไปไม่ได้เลย เพราะเขาให้เรามาล้างตัวผู้เดียว"นาดาแย้งหน้าตาเฉย ทำให้ชะชาถอนหายใจ มันก็จริง เพราะพิธีล้างตัวที่ผ่านๆ มาก็ส่งมาแค่ตัวฝ่ายหญิง
"อาจจะเป็เพราะกฎเมืองเราที่ห้ามมีอะไรกันก่อนเข้าพิธีแต่งงานกระมังคะเลยต้องมาผู้เดียว อีกอย่างพระาาก็กลัวว่าคู่รักจะหนีไปอยู่แคว้นอื่นด้วยเ้าค่ะจึงสั่งห้ามคู่รักออกนอกเมืองพร้อมกัน" ชะชาพูดตามที่ได้ยินมา เื่เล่าขานเธอไม่รู้หรอกว่าจริงเท็จแค่ไหน แต่เื่ที่ห้ามอพยพหรือออกนอกเมืองเป็เื่จริง
นาดาฟังมันอย่างตั้งใจแทนที่จะคิดถึงภาพของพี่อัคนัสแต่ใจของนาดากลับคิดหวนไปถึงใครบางคนที่ทำให้ใจเธอสั่นจนต้องก้มหน้าซ่อนแววตาหวั่นไหวไว้
สิ่งที่เธอคิดมันไม่มีทางเป็ไปได้เลย
.....
"สวยหวานเช่นนี้ คงได้เป็เพชรของงานแน่ๆ ท่านฟาดูร"นับดากับฟาดูรที่ซุ่มดูอยู่ไกล ส่องมองด้วยกล้องทางไกลคู่กาย
เขาตั้งใจจะมองให้เห็นชัดเพื่อประเมินราคาส่งกล้องให้ราเชนทร์ผู้มีฝีมือด้านการวาดภาพจัดการวาดเพื่อส่งไปให้ตลาดทาสประเมินราคา ก่อนจะขึ้นโชว์ตัวขายในอีก 7 วันข้างหน้า หากได้รับคำตอบว่าจะได้เป็เพชรของการประมูลเงินมากมายมหาศาลกำลังรอพวกเขาอยู่
"เตรียมการให้พร้อม เราต้องได้ตัวนางโดยไร้รอยขีดข่วน"ฟาดูรจ้องมองนาดาด้วยแววตาเ็า 1 ชีวิตแลกกับคนเกือบ30 ชีวิตรวมทั้งเด็กที่จะเกิดในค่ายเขาตอนนี้ มันคุ้มค่าแล้วนางควรจะภูมิใจที่ได้รับเกียรตินั้น
"พวกเรารอรับคำสั่งอยู่แล้วครับ" นับดายืนยันความพร้อม
"ดี ให้นางเข้าพิธีล้างตัวให้เสร็จก่อน ภายใน 2 ราตรีนี้ต้องลงมือให้ได้"ฟาดูรพูดจบก็หมุนตัวกลับไป ปล่อยให้ราเชนและนับดาวาดภาพให้แล้วเสร็จเพื่อส่งไปที่ตลาดมิด
ส่วนตัวเขาก็กลับไปบดยาสำหรับใช้ในการนี้ให้ได้ปริมาณที่มากพอสำหรับแผนสำรองหากลูกน้องทำงานผิดพลาด
เขาไม่อยากจะทำร้ายใครหากไม่จำเป็แต่รอบนี้ ความเก่งกาจของศัตรูทำให้เราต้องรอบคอบและเด็ดขาดมากกว่าเดิม