กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ราชันย์สูงสุดที่มารวมตัวกันที่หอคอยมีทั้งหมด18คน ต่างคนต่างนำกองกำลังของตนเองมาด้วยแต่กองกำลังทั้งหมดได้รออยู่รอบๆหอคอยและในเหล่าราชันย์สูงสุดก็มีบางคนที่ไม่ถูกกันนั่นย่อมเกิดการปะทะกันระหว่างกองกำลังเป็นระยะ
''เหอะ เหอะ เจ้าจะบอกว่าคารอนถูกจอมราชันย์ฆ่าตายไปแล้ว? มันจะไม่ง่ายไปหน่อยหรือไงถึงจะเป็นจอมราชันย์แล้วมีความสามารถพิเศษเพิ่มขึ้นมาก็ตามแต่อย่าลืมมันเพิ่งจะเป็นได้ไม่นานเท่านั้นหากเทียบกับพวกเราแล้วมันก็เหมือนกับเด็กที่เพิ่งหัดเดินเท่านั้น''
''ถูกต้องเจ้าคิดจะทำอะไรหรือจะยืมกำลังพวกเราแล้วทำเรื่องโง่ๆเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง''
''เรื่องไร้สาระ''
''พวกเราควรจะเปลี่ยนกฎบ้าๆนี่ได้แล้ว หากไม่เปลี่ยนไม่รู้อีกกี่ครั้งที่จะต้องมารวมกันเพราะเรื่องแบบนี้''
''ข้ากลับก่อนดีกว่า''เหล่าราชันย์ที่ฟังเอสปาด้าพูดไม่จบก็เริ่มถกเถียงกันอย่างหนักหน่วงหลายคนเริ่มลุกขึ้นแล้วเตรียมตัวจะจากไป แต่...เอสปาด้าที่ใส่ชุดคลุมปกปิดแขนที่ขาดได้ลุกขึ้นมาตูม! นางใช้กำปั้นข้างที่เหลือทุบลงไปบนโต๊ะด้วยความรุนแรงจากนั้นจึงกระชากชุดคลุมออก
''อ่อนแอ? การที่มันตัดแขนของข้าได้ง่ายๆนี่เรียกว่าอ่อนแอ? มันฆ่าคารอนได้ง่ายๆนี่เรียกว่าอ่อนแอ?นั่งลงแล้วฟังข้าพูดให้จบ''หลังเอสปาด้าระเบิดอารมณ์ออกมาก็นั่งลงแล้วเตรียมตัวพูดต่อเหล่าราชันย์สูงสุดที่ลุกไปก่อนหน้านี้ก็กลับมานั่งลงอีกครั้ง
''พูดมา''
''มันจะเข้ายึดครองทวีปนี้แล้วเปลี่ยนให้ทั่วทวีปลุกเป็นไฟ การฆ่าจะเกิดขึ้นทุกที ปล้น ข่มขืนพวกเจ้าจะยอมให้ชาวบ้านต้องเจอกับเรื่องเลวร้าย? หากเราไม่ร่วมมือกันตอนนี้มันคงไม่มีโอกาสอีกแล้วและมันกำลังจะมาฆ่าข้าในอีกไม่นานเพราะมันได้ใช้ประกาศิตจอมราชันย์โดยมุ่งเป้ามาที่ข้า''เอสปาด้าพูดออกมาด้วยท่าทางจริงจังนางต้องแสดงให้แนบเนียนที่สุดเพราะที่คือความหวังของนางยิ่งได้คนมาช่วยมากเท่าไหร่โอกาสรอดของนางก็จะมากขึ้นเท่านั้น
''โอ้...เป็นแบบนี้นี่เอง...ข้าไม่สนหรอกเพราะฉะนั้นข้าจะกลับแล้ว''
''หึ! ข้าเองก็ไม่สน''
''ช่างมัน''
''ยังคงไร้สาระไม่เปลี่ยน''ราชันย์สูงสุด13คนลุกขึ้นแล้วเดินออกไปทันทีโดยไม่สนใจท่าทีของเอสปาด้าไม่ใช่ว่าพวกมันไม่รักทวีปแต่พวกมันรู้ว่าเอสปาด้ากำลังโกหกเพราะถ้าหากเอสปาด้าไม่พูดเรื่องที่ตนเองโดนปรากาศิตจอมราชันย์ออกมาพวกมันเองก็คงเชื่อไปแล้วเพราะถ้าหากขอมราชันย์ต้องการยึดครองทวีปจริงๆมันไม่จำเป็นต้องใช้ประกาศิตเลยด้วยซ้ำเพราะยังไงมันก็ต้องฆ่าคนเป็นจำนวนมากเพื่อเข้ายึดครองในเมื่อเป็นแบบนี้จะใช้ประกาศิตไปทำไมและนี่คือช่องว่างของนางที่ทำให้ราชันย์สูงสุดจับได้
''เรามาเปิดอกกันดีกว่ามั้ย ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังโกหกและกลัวตายแต่ข้าสามารถช่วยเจ้าในเรื่องนี้ได้แต่เรื่องแบบนี้คงรู้ใช่มั้ยว่าไม่ฟรี''
''ข้าเองก็สามารถช่วยเจ้าได้''
''ข้าต้องการดาบของเจ้าและแกนอสูนระดับสูง10ชิ้น''ราชันย์สูงสุดที่เหลือ4คนก็รูว่าเอสปาด้าโกหกแต่พวกมันคิดว่าตัวเองสามารถจัดการกับจอมราชันย์ได้มันจึงยื่นข้อเสนอให้เอสปาด้า
''ข้าตกลงข้าจะให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับพวกเจ้าแล้วพวกเจ้าก็นำไปแบ่งกันเอง''เอสปาด้านำแหวนมิติออกมาก่อนมาที่หอคอยนางได้เตรียมเอาไว้แล้วเพราะนางคิดว่าเรื่องแบบนี้อาจจะเกิดขึ้น
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า มาทำงานกันเถอะ''ทั้ง5คนรวมทั้งเอสปาด้านำอุปกรณ์เวทย์มนต์ต่างๆออกมาทันทีและเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดทั้ง5กำลังวางแผนในการฆ่ากริมอย่างรัดกุม
''น่าหงุดหงิดเป็นบ้าดันเรียกมาเพราะตัวเองกลัวตาย? แถมยังปั้นเรื่องซะ...''นี่คือ1ใน10ราชันย์นักเวทย์มันเป็นผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งที่หน้าตาไม่น่าดูเท่าไหร่และนอกจากนี้มันยังมีอันดับสูงสุดของทวีปอีกด้วย
''อาจารย์เป็นยังไงบ้างคะ''เนเมซิสถามราชันย์นักเวทย์สูงสุดทันทีเพราะชายคนนี้คืออาจารย์ของนาง
''ไม่มีอะไรหรอกก็แค่คนบ้าที่กลัวตายตอนนี้เราไปกันเถอะ''มันพูดจบก็นำมือไปวางบนไหล่ของเนเมซิสตลอดเวลามันวางตัวให้น่าเคารพและดูสูงส่งแต่ความจริงแล้วมันต้องการตัวเนเมซิสมากและตอนนี้มันกลับทนไม่ไหวแล้ว
''อาจารย์ท่านจะทำอะไร''เนเมซิสปัดมือของอีกฝ่ายออกแล้วถอยห่างออกมาทันทีแววตาของเนเมซิสเต็มไปด้วยความรังเกียจและขยะแขยง
''เหอะ! ข้าอยากได้อะไรก็ต้องได้ จับนางไว้''ฉับพลันเหล่าอาจารย์ที่มาด้วยได้เข้ามาจับตัวเนเมซิสฉากที่เกิดขึ้นไม่มีคนแม้แต่คนเดียวที่เข้ามาช่วยนางเพราะถ้าหากเข้าไปยุ่งเรื่องนี้แล้วล่ะก็การต่อสู้เต็มรูปแบบของเหล่าราชันย์สูงสุดอาจจะเกิดขึ้นซึ่งนั่นไม่อยากให้มีใครเกิดขึ้นแน่นอน
''ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ไอ้สารเลว...''บูม! บูม! บูม! ก่อนที่ทุกคนจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้นอยู่ๆเสียงสายลมที่รุนแรงก็ดังก้องขึ้นมา เหล่าราชันย์สูงสุดทั้ง13คนได้มายืนรวมกันโดยไม่รู้ตัวและหลังจากนั้นภายในเสี้ยววิบนท้องฟ้าก็ปรากฎหงส์เพลิงให้ทุกคนได้เห็นตัวเจ้าไก่ฟ้าได้หยุดลงแล้วแต่เสียงลมที่ทุกคนได้ยินก่อนหน้านั้นยังคงดังต่อไปจนในที่สุดก็เงียบลง
''หงส์เพลิง? ข้าอยากได้มัน มันจะต้องเป็นของข้า''
''เจ้าจะนำไปเป็นของตัวเองคนเดียวได้ยังไง ทุกคนต้องได้มันเหมือนกันไม่งั้นข้าจะเปิดศึก''
''ช่วยกันจัดการก่อนไม่ดีกว่าหรือไงเพราะดูๆไปแล้วมันยังเด็กอยู่เลยพลังน่าจะไม่มาก''เนื่องจากกริมละคนอื่นๆนอนอยู่บนหลังของเจ้าไก่ฟ้าคนด้านล่างจึงไม่มีใครเห็นพวกกริมทุกคนจึงคิดว่าหงส์เพลิงตัวนี้เพิ่งเกิดแล้วบินออกมาจากที่ไหนซักแห่ง
''พวกเจ้าคิดจะนำไก่ของข้าไป? ฮ่า ฮ่า ฮ่า ราชันย์สูงสุดคิดจะแย่งของของคนอื่นนี่มันไม่นับถือจริงๆ''เสียงของกริมดังขึ้นขณะเดินมายืนอยู่บนหัวของเจ้าไก่ฟ้า นั่นทำให้ทุกคนเห็นกริมได้ชัดเจน
''หืม...มีเจ้าของแล้วงั้นหรือ งั้นก็ช่วยไม่ได้ข้าจะซื้อหงส์เพลิงต่อจากเจ้าเองต้องการเท่าไหร่บอกมาเลยหรือต้องการอะไรเป็นการแลกเปลี่ยนก็ได้หมด''ในเมื่อมีเจ้าของเหล่าราชันย์สูงสุดก็ไม่คิดจะแย่งแบบผิดๆแต่นั่นก็เป็นความคิดของคนบางคนเท่านั้น
''หึ! ส่งมันมาให้ข้าซะ ถึงหงส์เพลิงอยู่กับเจ้าไปมันก็มีแต่จะไร้ค่า''อาจารย์ของเนเมซิสเริ่มข่มขู่ในฐานะที่มีพลังของสายนักเวทย์ที่เป็นที่สุดในทวีปมันถือว่าตนเองมีอำนาจล้นฟ้าแต่กริมที่โดนขู่ไม่ได้มีอาการหวาดกลัวอะไรกลับกันกริมยิ้มขึ้นแล้วโยน2สิ่งลงมาจากด้านบน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่84:มาถึง

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่84:มาถึง

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้