“อาการคนไข้ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงแล้วนะครับ แค่ร่างกายสูญเสียน้ำมากเกินไปให้น้ำเกลือคืนหนึ่ง พรุ่งนี้ก็สามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้วครับ”
“ขอบคุณมากครับ”หลังจากหมอเดินออกจากห้องไป โจชัวก็หันมามองเ้านายหนุ่ม
“ว่าไง” เสียงทุ้มพูดลอดฟันออกมาด้วยความอ่อนเพลีย
“เป็ฝีมือของคุณพลอยไพลินครับเธอแอบใส่ยาถ่ายลงไปในแก้วน้ำตอนเ้านายออกมาโทรศัพท์ครับ”
“แสบนักนะ” ชายหนุ่มได้ยินก็เหนือความคาดหมายอยู่มากใครจะคาดคิดว่า ลีโอนาร์ท แบรนเดอร์ผู้ไม่เคยเสียท่าให้กับศัตรูคนไหนกลับถูกผู้หญิงตัวเล็ก ๆ วางยาถ่าย เขารู้ว่าเธอแสบแต่ไม่คิดจะเล่นหนักจนเขาต้องเข้าโรงพยาบาลแบบนี้ยิ่งนึกถึงตอนนั้นก็ยิ่งเจ็บใจ อารมณ์ของเขาและเธอถูกจุดด้วยเพลิงพิศวาทอย่างเต็มที่แต่ข้าศึกก็เข้ามาชิดประตูเมืองเต็มที่เหมือนกัน เจอพลอยไพลินครั้งแรกเธอเหมือนของเล่นที่ถูกใจจนเขาอยากเล่น แต่วันนี้เขากลับโดนของเล่นชิ้นนั้นเล่นงานกลับ
“เ้านายจะเอาอะไรเพิ่มไหมครับ”
“ไม่มีอะไรแล้ว ออกไปได้”
“ครับ” โจชัวหันหลังก้าวออกจากห้อง
“เดี๋ยว!ฉันมีงานให้แกทำ”
วันนี้ผ่านไปอีกวันแล้วที่พลอยไพลินไม่ได้รับข่าวสารอะไรเกี่ยวกับท่านรองฯเลยและก็ไม่ได้รับการติดต่อใด ๆ จากเขาอีกด้วยลีโอนาร์ทเป็ผู้ชายคนแรกที่ทำให้ใจเธอปั่นปวนเธอรู้ว่าเขา้าอะไรแต่เธอก็ไม่สามารถลดศักดิ์ศรีของตนเองลงได้ เธอเป็ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากมีความรักที่สมบูรณ์แบบ
“ลิน! น้องลิน”
ตุ๊บ“อุ๊ย! แม่ตกหกหมด โอ๊ยพี่เอกกี้ ลินใหมดเลยค่ะ”
“เป็อะไรจ๊ะพี่เห็นนั่งเหม่อั้แ่เมื่อเช้าแล้ว”
“เออ..ไม่มีอะไรค่ะพี่”
“จะไม่มีอะไรได้ยังไงเมื่อวานก็ออกไปกับรองท่านประธาน เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า อะหรือ อะหรือว่า....”
“โอ๊ย...ไม่มีอะไรค่ะพี่เมื่อวานยังแปลเอกสารไม่เสร็จเลยค่ะ ท่านรองท้องเสียหนัก น่าจะต้องเข้าโรงพยาบาลเลยด้วยซ้ำ”พลอยไพลินรีบพูดหลังจากเห็นว่าทั้งแผนกหยุดมือทำงานเหมือนตั้งใจฟังว่าเธอจะพูดอะไรออกมา
“ว่าแต่ลูกพี่ตาเป็อะไรมากมั้ยคะ” พลอยไพลินหันไปถามพี่ตาที่อยู่โต๊ะถัดไปจากเธอเธอไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนเื่คุยนะ แค่นึกเื่นี้ได้ขึ้นมาพอดี หร๊า
“ไม่เป็อะไรมากแล้วจ๊ะ ว่าแต่ลินเถอะเมื่อวานพีเซนต์งานเป็ยังไงบ้าง”
“ลินก็ไม่แน่ใจนะคะท่านรองประธานไม่ได้พูดหรือถามอะไรต่อเลยค่ะ”
“ดีแล้วที่ไม่โดนดุนี่ก็เลยเที่ยงมาแล้วพวกเราลงไปกินข้าวกันดีกว่า มื้อนี้พี่เลี้ยงเอง”
ระหว่างนั่งรถเมลล์พลอยไพลินหยุดคิดเื่ที่ได้ยินมาเมื่อตอนเย็นไม่ได้
‘ท่านรองประธานกลับอิตาลีแล้วหลังจากออกจากโรงพยาบาล’
ก็ดีแล้ว! เขาจะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายกับชีวิตเธออีกเธอยังเรียนไม่จบเลยด้วยซ้ำ จะไปคาดหวังอะไรจากเขา ร่างเล็กสะบัดหน้าเบา ๆ ก่อนจะรีบเดินลงจากรถเมลล์เมื่อถึงป้ายที่้าลง
ข้างหน้าเป็คอนโดหรูใจกลางเมืองคืนนี้พลอยไพลินรับงานพิเศษเป็งานเลี้ยงวันเกิดของคนรวยคนหนึ่งมีหน้าที่แค่คอยชงเหล้าให้ลูกค้า แต่เงินค่าจ้างที่ได้รับถือว่าคุ้มมาก
“ยัยลิน ๆ ทางนี้ ๆ”พลอยไพลินรีบเดินเข้าไปหาทันทีที่ได้ยินเสียงเพื่อนเรียก
“ยัยฝ้ายงานเริ่มกี่โมงอะ”“งานเริ่มอีกประมาณ 1 ชั่วโมง ว่าแต่แกเถอะไหวแน่นะ ที่ตกบันไดหายเจ็บแล้วหรอ”ปุยฝ้ายทักขึ้นมาด้วยความเป็ห่วง เธอเป็คนคอยหางานแบบนี้ให้พลอยไพลินเองมันเป็งานง่าย ๆ ได้เงินสูง แต่เธอก็ต้องเลือกที่ปลอดภัยและไว้ใจได้เนื่องจากงานแบบนี้ค่อนข้างเสี่ยง
“ยังปวดนิดหน่อย แต่โอเคขึ้นแล้วเรารีบไปแต่งตัวแต่งหน้ากันเถอะ เดี๋ยวไม่ทัน”
287
