ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่ 96 โชคชะตาที่ถูกกำหนด

     เย่จื่อเฉินงงมากๆ

     จู่ๆ มันก็ขึ้นว่ายืนยันความสัมพันธ์คนรักได้ยังไง

     เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย

     เรื่องด้ายแดงของหวงเซิงเหม่ยนั้น เขาไม่รู้เลยว่ามันมีมาได้ยังไงตอนที่อยู่โรงพยาบาล ระดับความรู้สึกดีนั้นก็เพิ่มขึ้นไม่หยุดเหมือนกัน

     พอมาครั้งนี้ ได้มาช่วยดูขาของน้องชายเธอ

     ความรู้สึกดีก็พุ่งขึ้นมาถึง 500 

     แบบนี้มันจะแปลกเกินไปหรือเปล่า

     เดี๋ยวตอนกลับไป เย่จื่อเฉินจะต้องไปถามผู้เฒ่าจันทราดูเสียแล้วต้องถามดูหน่อยแล้วว่าทำบ้าอะไรลับหลังเขาหรือเปล่าผู้หญิงสองสามคนนั้นก็ถือว่าให้แล้วไป แต่กับหวงเซิงเหม่ยคนนี้เขางงมากจริงๆ

     “น้องเป็นยังไงบ้าง?”

     จากคำเรียกของหวงเซิงเหม่ยก็ดูออกแล้ว เธอไม่ได้พูดว่าน้องชายฉัน

     แต่พูดว่าน้องเฉยๆ

     นี่เป็นการสื่อโดยแฝงความนัย นี่คือน้องชายเธอ ทั้งยังเป็นน้องชายของเย่จื่อเฉินด้วย

     เย่จื่อเฉินปวดหัวขึ้นมาทันที แต่ก็ยังต้องทำเป็นไม่รู้ความในใจของเธอพร้อมกับอธิบายด้วยใบหน้าที่เป็นปกติ

     “อาการของเขาค่อนข้างหนัก พิการแต่กำเนิดการหมุนเวียนเลือดตีบตันอย่างหนัก ฉันเพิ่งจะเปิดเส้นกระแสเลือดลมให้เขาแต่ถ้าอยากให้หายสนิท ก็ต้องเข้ารับการรักษาต่อไป”

     “จริงเหรอ แบบนั้นก็ดีเลย”

     หวงอี้คือคนที่เธอห่วงมาโดยตลอด ความสัมพันธ์แบบพี่น้องของพวกเธอดีมากก็จริง

     แต่ด้วยความที่อายุของเธอและอายุของน้องชายเธอต่างก็โตกันแล้วเวลาที่ดูแลจึงค่อนข้างยุ่งยากอยู่บ้าง

     ที่สำคัญไปกว่านั้นคือเธอไม่อยากให้น้องชายต้องนั่งรถเข็นแบบนี้ไปตลอด

     เธออยากเห็นน้องชายแต่งงานมีลูกเหมือนกัน

     น้ำใสเอ่อคลอหน่วยในดวงตาเย่จื่อเฉินเข้าใจความรู้สึกของเธอในตอนนี้เป็นอย่างดี เขายกมือมือขึ้นลูบผมเธอแก้มของหวงเซิงเหม่ยแดงขึ้นมาทันที

     ติ๊ง!

      ระดับความรู้สึกของคุณกับหวงเซิงเหม่ยเพิ่มขึ้น 5 ระดับความรู้สึกดีปัจจุบันอยู่ที่ 505

     เพิ่มขึ้นอีกแล้ว

     “ฉันอยากเลี้ยงข้าวคุณ ได้ไหม?”

     เมื่อปรับสภาพอารมณ์เรียบร้อย หวงเซิงเหม่ยถึงได้เม้มปากลองถามดูด้วยน้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยความคาดหวังภายในใจของเย่จื่อเฉินลนลานขึ้นมาทันที

     แค่ลูบหัวระดับความสัมพันธ์ก็เพิ่มขึ้นมาห้าคะแนนแล้วถ้าไปกินข้าวไม่รู้เลยว่าจะเพิ่มขึ้นมาเท่าไร

     มีความเป็นไปได้มากว่า…

     ทั้งคู่อาจจะก้าวข้ามสามขั้นตอนแรกก่อนการเป็นคนรักเข้าไปยังขั้นตอนสุดท้ายเลย

     พอเห็นหวงอี้ที่นอนอยู่บนเตียงไม่มีใครดูแลเย่จื่อเฉินจึงได้เอ่ยขึ้น

     “ถ้าจะกินข้าวไว้ครั้งหน้าก็แล้วกัน หวงอี้เพิ่งจะดีขึ้นผมคิดว่าคุณควรจะอยู่ดูแลเขาที่นี่จะดีกว่านะ”

     “อ๋อ จริงด้วย คุณรอบคอบกว่าฉันอีกงั้นครั้งหน้าก็แล้วกัน”

     ติ๊ง!

      ระดับความรู้สึกดีของคุณกับหวงเซิงเหม่ยเพิ่มขึ้น 10 ระดับความรู้สึกดีปัจจุบันอยู่ที่ 510

     พรูดดด!

     เย่จื่อเฉินแทบกระอักเลือดจริงๆ แค่พูดระดับความรู้สึกดีก็เพิ่มขึ้นมา

     เย่จื่อเฉินกำชับหวงเซิงเหม่ยอีกนิดหน่อยโดยบอกเธอว่าช่วงนี้อย่าให้หวงอี้โดนน้ำเย็น ให้ใช้น้ำร้อนแช่เท้าเขาแล้วนวดให้นิดหน่อยจากนั้นเย่จื่อเฉินก็รีบออกมาจากบ้าน

     เย่จื่อเฉินหาร้านเครื่องดื่มใกล้ๆ จากนั้นก็ล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาก่อนจะส่งข้อความไปหาผู้เฒ่าจันทราอย่างบ้าคลั่งทันที

     เย่จื่อเฉิน : ผู้เฒ่าจันทราเจ้าออกมาเลยนะ

     เย่จื่อเฉิน : เร็วๆ

     เย่จื่อเฉิน : ข้ามีธุระด่วนต้องถามเจ้า

     เย่จื่อเฉิน : อย่ามาทำเป็นว่าไม่อยู่อีกเดี๋ยวข้าจะโกรธแล้วนะ

     เย่จื่อเฉิน : ถ้าข้าโกรธต่อไปนี้เจ้าก็อย่าคิดว่าจะได้บุหรี่จากข้าอีกเลย

     เย่จื่อเฉิน : เจ้าจะออกมาไหม…

     เย่จื่อเฉินรัวแชทหาผู้เฒ่าจันทราอยู่สักพัก

     ตอนนี้ในใจของเขาเหมือนมีไฟสุมอยู่จริงๆ

     เย่จื่อเฉินไม่ใช่คนที่ได้เปรียบแล้วจะยังไม่พอใจเรื่องของหวงเซิงเหม่ยทำให้เขาไม่พอใจจริงๆ

     ถึงแม้อีกฝ่ายจะหน้าตาใช้ได้ก็จริงแต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะเจอใครก็รักคนนั้นไปทั่ว

     สั่งน้ำแตงโมปั่นมาหนึ่งแก้ว เย่จื่อเฉินดื่มลงไปรวดเดียวเขาจะต้องใจเย็น

     จนกระทั่งน้ำแตงโมหมดแก้วทางฝั่งผู้เฒ่าจันทราถึงได้ตอบกลับมาด้วยท่าทางสบายๆ

     ผู้เฒ่าจันทรา : ประชุมอยู่

      ประชุม

     พวกคุณอยู่บนสวรรค์ยังจะประชุมอีกเหรอ

     เย่จื่อเฉิน : ท่านคงไม่อยากได้บุหรี่แล้วสินะ

     ผู้เฒ่าจันทรา : นี่ท่านเป็นอะไรกันสหายเซียนคนบนสวรรค์ด้วยกันทั้งนั้น อย่าทำแบบนี้เลย

     ดูท่าแล้ว ผู้เฒ่าจันทราจะเป็นกังวลกับเรื่องบุหรี่มาก

     เย่จื่อเฉิน : ถ้าท่านอยากได้บุหรี่ก็ตอบคำถามข้ามาก่อนสองสามข้อ

     ผู้เฒ่าจันทรา : สหายเซียนว่ามาเลย

     เย่จื่อเฉิน : ท่านเป็นคนดึงด้ายแดงของข้าใช่ไหม?

     เย่จื่อเฉินคิดดีแล้ว ถ้าผู้เฒ่าจันทรากล้าตอบว่าใช่เขาก็จำเป็นต้องทำข้อตกลงสามข้อกับตาแก่คนนี้

     เขาอยู่ในประเทศจีน อยู่ในสังคมภายใต้กฎหมายของรัฐบาล

     หนึ่งสามีหนึ่งภรรยา

     เอาผู้หญิงมายัดให้เขาขนาดนี้ เขาแบกไม่ไหวหรอกนะ

     ผู้เฒ่าจันทรา : ข้าเคยดึงให้สหายเซียนเส้นหนึ่งไง

     คำตอบของผู้เฒ่าจันทราทำเอาเย่จื่อเฉินอึ้งไป

     เขาดึงแค่เส้นเดียว

     ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าเขาก็ช่วยดึงแค่ของซูเหยียนแล้วของคนอื่นมันมายังไง?

     เซี่ยเขอเข่อ เซียวอี้เหม่ย หวงเซิงเหม่ย

     หีบสมบัติของเขามันมีด้ายแดงของทุกคนอยู่ในนั้นหมดเลยนะ

     เย่จื่อเฉิน : ท่านแน่ใจนะ?

     ผู้เฒ่าจันทรา : แน่ใจสิพูดไปสหายเซียนก็อาจจะไม่พอใจ ข้าแบกรับหน้าที่การดูแลด้ายแดงของทั้งสามโลกด้ายแดงที่ต้องคอยมองก็มีเยอะมาก จะให้มาดูแต่ของสหายเซียนไม่ได้หรอกนะหากช่วงนี้สหายเซียนได้รับด้ายแดง ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าโชคชะตาได้กำหนดไว้แล้วหรือไม่ก็อาจจะเป็นด้ายแดงของสหายเซียนที่ดึงไม่สำเร็จเมื่อชาติที่แล้ว

     เมื่อเห็นข้อความที่ผู้เฒ่าจันทราส่งมาเย่จื่อเฉินก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

     ที่ตาแก่คนนี้พูดมามันก็ถูก เขาดูแลด้ายแดงของทั้งสามโลก ไม่สามารถที่จะดึงด้ายแดงของเขาได้ทุกวันจริงๆ

     ต่อให้เขาอยากทำแบบนั้น องค์เง็กเซียนฮ่องแต้ก็ไม่มีทางให้ทำ

      แต่โชคชะตาที่กำหนดในครั้งนี้ ทำให้เย่จื่อเฉินงงมากจริงๆ

     โชคชะตากำหนด

     ดูท่าว่าชาติที่แล้วเขาจะเป็นคนมากรัก

     แสดงว่าเรื่องนี้ผู้เฒ่าจันทราไม่สามารถแบกไว้ได้

     ติ๊ง!

     เมื่อส่งอั่งเปาไปให้ผู้เฒ่าจันทราแล้วเย่จื่อเฉินก็ส่งข้อความตามไป

     เย่จื่อเฉิน : โอเคท่านประชุมไปเถอะ ข้าไม่มีอะไรแล้ว

     ผู้เฒ่าจันทราได้รับอั่งเปาของท่านแล้ว

     ผู้เฒ่าจันทรา : ขอบคุณมากจริงสิสหายเซียนท่านดำรงตำแหน่งอะไร? อีกเดี๋ยวเลิกประชุมแล้วเรามาเจอกัน ไท่ซางเหล่าจวินก็อยากเจอท่าน

     เย่จื่อเฉินเตรียมจะปิดหน้าจอแชท แต่จู่ๆข้อความนี้ของผู้เฒ่าจันทราก็เด้งขึ้นมา

     เย่จื่อเฉินอึ้งไปนิดก่อนตอบกลับไป

     เย่จื่อเฉิน : ช่วงนี้ข้าไม่ได้อยู่บนสวรรค์

     ผู้เฒ่าจันทรา : ไม่อยู่? ไม่น่าเป็นไปได้นะสหายเซียน การประชุมครั้งนี้องค์เง็กเซียนฮ่องเต้ได้เรียกประชุมกลุ่มเซียนด้วยตัวเองเซียนทุกคนมากันหมดแม้แต่โรงเรียนพุทธของทางฝั่งตะวันตกยังมาเลยแล้วท่านจะไม่อยู่ได้ยังไง

     ...

     นี่ทางสวรรค์จะทำอะไรกัน แค่ประชุมสรุปประจำปีต้องยิ่งใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ

     เดี๋ยวก่อน

     จู่ๆ เย่จื่อเฉินก็จับใจความสำคัญได้ เซียนทุกคนอยู่รวมกันหมด

     เย่จื่อเฉิน : ท่านบอกว่าเทพเซียนทุกองค์เข้าร่วมการประชุมครั้งนี้หมดเลยเหรอ?

     ผู้เฒ่าจันทรา : ใช่

     เมื่อเห็นคำตอบของผู้เฒ่าจันทรา เย่จื่อเฉินก็ยิ้มทันที

     เพียะ!

     เย่จื่อเฉิบตบมือเต็มแรง กลุ่มเซียนอยู่รวมกันทุกคน นี่เป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่สำหรับเขา

     เขาแน่ใจแล้วว่าจะต้องเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตบนสวรรค์ให้ได้

     ตอนนี้ช่องทางการขายที่เขามีอยู่ในมือมีแค่ช่องทางเดียวนั่นก็คือกลุ่มคนบนสวรรค์

     เทพเซียนบนสวรรค์มีอยู่มากก็จริงแต่ก็คงไม่ได้รวมถึงเซียนทั้งหมดแน่นอน อีกอย่างถ้าเขาต้องการทำการค้าบนสวรรค์เขาจะอาศัยแค่การส่งอั่งเปาไปในกลุ่มมันก็ไม่ได้

     มันไม่ครอบคลุมมากพอ

     ตอนนี้เซียนทุกคนกลับไปประชุมรวมกันบนสวรรค์พอดี

     นี่เป็นการเติมแต่งให้ดูดีขึ้น เวลาเหมาะเจาะพอดี

     ไม่สนใจหรอกว่าพวกเขาประชุมเรื่องอะไรกันเย่จื่อเฉินรู้เพียงว่าเซียนทุกคนอยู่รวมกันก็พอแล้ว

     เปิดวีแชทเพื่อสร้างแชทกลุ่ม จากนั้นเย่จื่อเฉินก็เพิ่มเซียนไม่กี่คนนั้นเข้าไปในกลุ่มเขาลังเลกับนาจาอยู่นิดหน่อย แต่สุดท้ายก็เพิ่มเข้าไป

     ส่วนไท่ไป๋จินซิง…

     ช่างเถอะ

     ติ๊ง!

     สร้างกลุ่มแชทสำเร็จ

     คุณได้เชิญ ราชาวานร,ยี่หนึงจินกุน,องค์ชายสามนาจา,ไท่ซางเหล่าจวิน,ผู้เฒ่าจันทรา และขุนพลสวรรค์เทียนเผิง เข้าร่วมกลุ่ม