“คุณไปรอผมที่หน้าโรงพยาบาล เดี๋ยวผมจะไปเอารถ”นางฟ้าพยักหน้า ก่อนจะเดินแยกไปรอที่ด้านหน้าโรงพยาบาลตามที่เขาบอก ยืนรอไม่นานก็มีรถนอกที่ถึงแม้ว่าจะไม่รู้เรื่องรถก็มองออกว่าราคาคงแพงพอๆ กับบ้านสักหลังหนึ่งแน่“เป็นอะไร นั่งดีๆ สิคุณ คาดเข็มคัดด้วย” เจ้าของรถหรูบอก“ฉันไม่กล้านั่งเต็มตูดเลย รถคุณหรูเกิ๊น” นางฟ้าบอกขณะที่นั่งตัวเกร็ง“เป็นผู้หญิงพูดจาแบบนี้ได้ยังไง มาตงมาตูดอะไร” เขาตำหนิด้วยความเอือมระอา“แล้วทีคุณล่ะ จิกฉันอยู่ได้” เธอบ่นพึมพำ“คุณจะไปซื้อหวีที่ไหน?” คทาถามขณะขับรถออกมาถึงถนนใหญ่“ย่านการค้าXXXค่ะ”“ครับ” เหมือนเขาจะอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะไม่พูดออกมา ขับรถไปได้สักพักก็ติดไฟแดง การจราจรที่แสนจะติดขัดของเมืองหลวงมีเพียงเสียงของเครื่องยนต์และเครื่องปรับอากาศรถเท่านั้นที่บรรเทาความเงียบนางฟ้าทนความอึดอัดไม่ไหว เป็นฝ่ายเปิดประเด็นขึ้นมาทำลายความเงียบเสียเอง “ว่าแต่คุณชื่ออะไรเหรอคะ?”“คทา ผมชื่อคทาครับ” เขาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่กลับสุภาพมาก“ค-ฑ-า แบบนี้เหรอ?”“เปล่า ค-ท-า คทา ชื่อผมสะกดแบบนี้”นางฟ้าพยักหน้า “ภาษาไทยนี่ยากเนอะ”เจ้าของชื่อเหลือบมองเธอด้วยห่างตา ก่อนจะออกรถเมื่อไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว คิดว่าเธอไม่เห็นเหรอ หรือตั้งใจ?“ทำไมคุณถึงกีดกันเพื่อนกับน้องสาวของคุณล่ะ หรือเพื่อนคุณเป็นคนนิสัยไม่ดีเท่าไหร่”“...”นางฟ้าพูดต่อ “ถ้าอย่างนั้นกะ...”“มันไม่ใช่เรื่องของคุณ!” เขาพูดเสียงเข้ม นางฟ้าหันไปมองเห็นเขาสีหน้ามืดครึ้มลง เธอหุบปากตัวเองลงฉับโดยไม่ต้องรอให้ใครบอก ยังไม่วายบ่นอุบอิบในใจคนเดียวว่าทำไมจะไม่เกี่ยว ก็เพราะเรื่องพวกนั้นทำให้เธอมาอยู่ที่นี่กับเขาไม่ใช่หรือไง แต่ไม่พูดออกไปหรอก กลัวเขาพาไปฆ่า
ย่านการค้าXXXทั้งคู่มาถึงย่านการค้าในเวลาต่อมา คทาเอารถไปจอดแล้วเดินปะปนไปกับฝูงชน เดินไปตามทางไปเรื่อยๆ จนกระทั่งไปถึงบริเวณที่มีตึกสูงมากมายนางฟ้าหยุดเดินในที่สุด “ถึงแล้วค่ะ”“ที่นี่?” เขาถามขณะมองไปรอบๆ“ที่นี่ไงคะ” นางฟ้าชี้ไปที่ด้านข้างของเธอซึ่งเป็นช่องระหว่างตึกสูง มีร้านเล็กๆ ที่มีการตกแต่งอันเป็นเอกลักษณ์ ดูแปลกตาแต่ก็น่ารักทันสมัยมากเด่นหราอยู่ระหว่างตึกทั้งสองตึก“มีร้านตรงนี้ด้วยเหรอ ไม่เห็นจำได้ว่ามี...” คทามองตามอย่างแปลกใจ เมื่อครู่ตอนมองผ่านก็ยังไม่เห็นมี“ร้านนี้ขอเพียงมีของที่อยากได้ไม่ว่าใครก็เห็นทั้งนั้นแหละค่ะ” แค่รู้ว่าเขามองเห็นร้านก็เป็นอันใช้ได้กริ๊ง~เสียงกระดิ่งที่แขวนไว้ตรงประตูหน้าร้านดังขึ้นในจังหวะเปิดประตู“มาสิคุณ เรามีเวลาไม่มากนะ”คทายืนมองป้ายร้านอย่างครุ่นคิด ‘ร้านสมปรารถนา’ เป็นชื่อร้านที่แปลกทีเดียว“ยินดีต้อนรับครับ” ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยต้อนรับ เขาเป็นชายหนุ่มตัวสูงโปร่งที่ทำหน้าตาง่วงซึมคนหนึ่ง เขาเดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ “เชิญด้านในเลยครับ ไม่ทราบว่าต้องการอะไรเหรอครับ? จะเดินดูของก่อนก็ได้นะครับ ร้านเรามีทุกอย่างที่คุณต้องการเลย”“อ้าว...เจ้าของร้านไม่อยู่เหรอคะ?” นางฟ้ามองเขาด้วยความแปลกใจเล็กน้อย จำได้ว่าเมื่อก่อนเจ้าของร้านเป็นอีกคนและเขาก็อยู่ร้านคนเดียวนี่นา “คุณเป็นพนักงานใหม่เหรอ? ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยนะคะ”“แหะๆ เป็นพนักงานใหม่ครับ มาเป็นเด็กเฝ้าร้าน”“อ๋อ ถึงว่าประโยคเมื่อกี้เหมือนกับที่เจ้าของร้านพูดเปี๊ยบเลย” เธอแซวเขาหัวเราะก่อนจะเอามือเกาหัว สงสัยจะโดนบังคับให้พูดแน่เลย“นั่งรอทางนี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมไปตามเจ้าของร้านมาให้” เขาเชิญพวกเธอไปยังโซนที่นั่งที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเคาน์เตอร์ เป็นมุมนั่งพักผ่อนที่มีการตกแต่งสวยมากๆนางฟ้านั่งลงก่อนจะเห็นผู้ชายที่มาด้วยกันยืนตะลึงค้างอยู่ที่หน้าประตู เขาขมวดคิ้วแล้วหันกลับไปมองที่ประตูอีกครั้ง...คงจะช็อกล่ะสิ“ยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้นคะ? มานั่งตรงนี้สิ” ไม่ว่าเปล่า เธอตบมือยังที่นั่งข้างๆ เป็นเชิงบอกอีกสองสามครั้งคทากระชับเสื้อตัวเองก่อนจะเดินมานั่งลงที่โซฟาอีกตัวที่อยู่เยื้องกันแทน นางฟ้ากลอกตาใส่คนที่วางท่า“คุณคิดว่าร้านนี้เป็นยังไงบ้างคะ?” เธอถามคนที่เอาแต่กวาดตามองสำรวจไปรอบๆ“มันดูค่อนข้างแตกต่าง...จากที่เห็นข้างนอก” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่ค่อยมั่นใจนัก“เคยมาครั้งแรกก็เป็นอย่างนี้แหละ” เธอหันกลับไปตอบ เห็นสีหน้าของเขาที่ดูตกใจมากๆ เข้า คล้ายเห็นบางอย่างที่ไม่คาดคิด เธอมองตามสายตาของเขา เห็นถาดและชุดน้ำชาที่ผู้หญิงคนหนึ่งถือออกมาต้อนรับ แต่สำหรับเขาคงจะเห็นเพียงถาดลอยได้ล่ะมั้งเขาผงะเล็กน้อยตอนที่วิญญาณสาวรินน้ำชาแล้วเลื่อนแก้วชาที่มีควันลอยขึ้นมาเล็กน้อยไปตรงหน้า นางฟ้าแอบหัวเราะเยาะ อยากมาว่าเธอเป็นพวกต้มตุ๋นหลอกลวงดีนัก“คุณนารีคะ ฟ้าขอเป็นน้ำหวานเย็นๆ สักแก้วดีกว่าค่ะ” นางฟ้าเอ่ยบอกกับวิญญาณเมดสาว “ข้างนอกอากาศร้อนมากเลย กินชาร้อนไม่ไหวค่ะ”คุณเมดพยักหน้าก่อนจะยิ้มแล้วเดินกลับไปที่หลังร้านแทนที่จะดื่มน้ำชาร้อนๆ แก้วนั้น เธอขอเป็นน้ำหวานเย็นๆ สักแก้วดีกว่า ถึงตอนนี้จะเป็นเวลาสี่โมงเย็น แต่อย่าดูถูกอากาศประเทศไทยเชียว อากาศนี่ร้อนจนตับจะสุก“ยังไม่หายตะลึงอีกเหรอคุณ ตกใจนานนะคุณเนี่ย” เธอแซะคนที่ยังตกใจไม่หาย “คราวนี้คุณคงเลิกว่าฉันหลอกลวงได้แล้วนะ คุณไม่เห็นก็ใช่ว่าจะไม่มีสักหน่อย”“...รู้แล้วน่า”นั่งรอไม่นานคุณเมดก็นำน้ำหวานเย็นๆ มาเสิร์ฟ ดื่มน้ำให้หายร้อนได้แป๊บๆ คุณอาชาที่เป็นเจ้าของร้านก็เดินลงมาจากชั้นสอง อันที่จริงเธอก็เคยมากับแม่แค่สองสามครั้ง ดูภายนอกเขาแทบไม่เปลี่ยนไปเลย ครั้งแรกที่เธอมาก็คือตอนเด็กๆ ตอนนั้นเขาก็ยังดูหนุ่มๆ แบบนี้“นึกว่าใคร ที่แท้ก็คุณหนูน้อยนี่เอง” เจ้าของร้านทักทายหลังจากนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามกับคทา เขาทักทาย “ไม่เจอกันนานนะครับ แล้วนั่นคือ...”“ไม่เจอกันนานเลยค่ะ อ้อ นี่คือคุณคทา นายจ้างคนแรกของฟ้าเองค่ะ” เธอแนะนำ “ส่วนนี่คือคุณอาชา เป็นเจ้าของร้านนี้ค่ะ”“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เป็นอาชาที่กล่าวทักทายก่อน“เช่นกันครับ ร้านสวยมากเลยนะครับ ผมค่อนข้างแปลกใจมากทีเดียว” เธอค่อนข้างแปลกใจนิดหน่อยที่ได้ยินเขาพูดกับพี่อาชาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเป็นกันเองขนาดนั้น“อย่างนั้นเหรอครับ ดีใจที่คุณชอบนะ” อาชาหัวเราะ แล้วหันมาพูดกับนางฟ้าว่า “ได้ทำงานด้วยตัวเองแล้ว โตขึ้นมากเลยนะครับน้องฟ้า”นางฟ้ายิ้มให้พี่อาชาอย่างภูมิใจ อีกฝ่ายดีกับเธอมากเลยมักจะให้ขนมอร่อยๆ กลับไปทุกครั้งที่มากับแม่เลยด้วย“เอาล่ะ เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” อาชาเอ่ยเข้าประเด็น เขาหันไปทางคทา “สิ่งที่คุณต้องการคืออะไรครับ?”“หวีวิญญาณค่ะ” นางฟ้าตอบแทน“โอ้ แล้วต้องการหวีวิญญาณแบบไหนล่ะ?”“ต้องการหวีที่ใช้สางปมของด้ายวิญญาณ หวีวิญญาณสีชาดค่ะ”อาชาชะงักไปเล็กน้อย “...หวังว่าน้องฟ้าจะไม่ทำอะไรผิดกฎนะครับ น้องฟ้ารู้เรื่องกฎข้อห้ามดีใช่ไหม?”“ฟ้ารู้ดีค่ะ ไม่ทำอะไรที่ผิดกฎแน่นอน” เธอตอบกลับไปอย่างหนักแน่น “ฟ้าแน่ใจว่าสามารถช่วยได้เลยรับงานค่ะ”อาชาพยักหน้า “แล้วจะจ่ายด้วยอะไรครับ?”นางฟ้าหันไปทางผู้ว่าจ้าง ก่อนจะถามให้แน่ใจ “คุณมีงบให้ฉันเท่าไหร่คะ?”