ตอนที่ 17 หิวโหยตะกละตะกลาม
ธีรวัฒน์ ฟ้ารดา และคุณปรางทิพย์ก็เดินทางกลับเช่นกัน โดยคุณปรางทิพย์ให้รถที่บ้านมารับ
" ธีพรุ่งนี้แม่จะไปหาแต่เช้านะ"
"ครับแม่ แล้วเจอกันพรุ่งนี้ครับ",
ห้าทุ่มครึ่งรถตู้วิ่งเข้ามาจอดสนิทที่หน้าบ้าน ที่เป็เรือนหอของเขากับภรรยา และมันก็กำลังจะกลายเป็อดีตในไม่ช้านี้ ธีรวัฒน์นั่งคิดมาตลอดทางว่าสิ่งที่เขาเลือกเขาคิดดีแล้ว อยู่กับคนที่รักยังไงๆ มันก็ย่อมมีความสุขกว่า อยู่กับคนที่ไม่รักอยู่แล้วก็ไร้ความสุข แต่แล้วเสียงเรียกของคนรักทำให้เขาหลุดออกมาจากความคิดที่กำลังคิดอยู่
"พี่ธีคะ ถึงแล้วค่ะ"ฟ้ารดาเห็นคนรักดูเหม่อๆเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ เธอจึงต้องเรียกเพื่อให้เขารู้สึกตัว
"อ้อครับ"
"พี่ธีคิดอะไรคะฟ้าเรียกตั้งนาน"
"คิดเื่งานนะครับธีรวัฒน์โกหกคำโต"
"อ๋อค่ะ"
"มีอะไรที่ฟ้าสามารถช่วยได้!ฟ้ายินดีนะคะพี่ธีไหนๆ เราก็จะเป็คนๆ เดียวกันแล้วให้ฟ้าได้แบ่งเบาภาระพี่ธีบ้างนะคะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน
จนธีรวัฒน์คว้าตัวคนรักเข้ามากอดแล้วก้มลงจูบริมฝีปากอิ่มคู่นั้นอย่างดูดดื่ม ยิ่งได้รับการตอบรับอันช่ำชองจากคนรัก มันยิ่งทำให้ชายหนุ่มแทบจะะเิความ้าออกมาซะตรงนี้ ถ้าไม่ติดว่าทั้งสองยังคงยืนอยู่ที่หน้าบ้าน
"แหมพี่ธีขาใจร้อนจังเลยนะคะ"เธอพอใจทุกครั้งที่ทำให้ผู้ชายคนนี้คลั่งรักในตัวเธอได้ นั้นมันยิ่งตอกย้ำได้ว่าเธอคือผู้ชนะ
"อืมผมอดใจไม่ไหวทุกที ที่ได้ใกล้คุณ"เขาตอบ
"งั้นคืนนี้ฟ้าจะดูแลพี่ธีให้ถึงใจเลยค่ะ"เธอพูดพลางรูปมือไปทั่วแผ่นอกแกร่งของชายหนุ่มอย่างยั่วยวน
"งั้นคืนนี้พี่จะกินฟ้าทั้งคืนเลย"ชายหนุ่มพูดพร้อมกับลูบไล้ไปตามสัดส่วนอันเย้ายวนของหญิงสาว
ฟ้ารดาทำท่าเขินอาย
"อุ้ยฟ้าก็ช้ำกันพอดีสิคะ"
"ก็ฟ้าอยากจะน่ากินไปทั้งตัวทำไมล่ะ งั้นเราขึ้นห้องกันดีกว่าครับ"
ทั้งสองจึงเดินกอดกันขึ้นบันไดเพื่อเข้าห้องของตัวเองทันที
"พี่ธีค่ะฟ้าอาบน้ำเสร็จ ฟ้าจะเข้าไปหาที่ห้องนะคะ"
"อาบพร้อมกันไม่ได้เหรอครับ"
"อุ้ยไม่ดีกว่าค่ะ ฟ้าต้องล้างเครื่องสำอางอีกรอฟ้าไม่นานนะคะที่รัก"เธอออดอ้อน
"โอเค!งั้นเร็วๆ นะครับผมจะรอไม่ไหวอยู่แล้ว" ชายหนุ่มทำเสียงโอดครวญ
"ค่ะฟ้าจะรีบมาให้พี่ธีจับกินทั้งคืนเลยค่ะ"เธอพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้
ห้องทำงานของนิรา
นิราได้ยินเสียงรถที่วิ่งเข้ามาจอดในบ้าน เธอรู้ได้ทันทีว่าทั้งสองได้กลับมากันแล้ว เธอค่อยๆ ลุกจากโต๊ะทำงานไปยืนตรงหน้าต่างมองดูคนทั้งสองที่ตอนนี้กำลังกอดจูบกันโดยไม่แคร์สายตาของลูกน้อง และคนขับรถ เธอยืนมองอยู่อย่างนั้นโดยที่เธอไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่รู้สึกเสียใจ ไม่รู้สึกเ็ป ไม่รู้สึกถึงความทรมารที่เธอคิดว่ามันจะต้องมีมากแน่ๆ แต่มันกลับมีแต่ความว่างเปล่า
"ตำว่าเจ็บมันคงน้อยไปสำหรับเราสินะ"เธอพึมพำ เพราะมันเหลือแต่ความด้านชา
นิรากลับมานั่งลงที่เดิมช้าๆ แล้วเอนหลังพิงไปกับเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ หลับตาลงช้าๆ คิดเื่งานที่เธอต้องเดินทางไปรับรางวัลชนะเลิศผลงานการออกแบบสิ่งก่อสร้างประจำประเทศฝรั่งเศส ปกติเธอจะต้องส่งตัวแทนไปแต่ครั้งนี้เธอจะไปด้วยตัวเองไปในฐานะเ้าของผลงาน
"เธอเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือนี่มันจะเที่ยงคืนแล้วนี่" จึงลุกจากเก้าอี้เพื่อจะกลับเข้าห้องนอนของตัวเอง นิราเปิดประตูออกมาก็เจอเข้ากับฟ้ารดาที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไปในห้องของสามีของเธอที่กำลังจะกลายเป็อดีต ทั้งสองหันมาสบตากัน! โดยที่ฟ้ารดาเอ่ยทักเธอขึ้นก่อน อย่างเย้ยหยัน
"อุ้ยนอนไม่หลับเหรอคะคุณนิ ฟ้าต้องขอโทษคุณนิล่วงหน้าด้วยนะคะที่อาจ..จะทำให้คุณนินอน...ไม่หลับทั้ง....คืน"ฟ้ารดาลากเสียงยานคางบ่งบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอคือผู้ชนะ
นิรายิ้มเย็นมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างไร้ความรู้สึก
"ตามสบายเลยค่ะนิเข้าใจพวกคุณ พวกคุณอาจจะหิวโหย อดอยากมานาน พอมีมาให้กินพวกคุณก็เลยตะกละตะกลามไปหน่อย นิไม่ถือค่ะ!ตามสบายนะคะ"พูดจบเธอก็ไม่ได้สนใจคนที่ร้องะโเรียกชื่อเธอตามหลังมาด้วยน้ำเสียงโวยวาย เกรี้ยวกราดไม่หลงเหลือคราบผู้ดี
"อ้าย!นังนิ แกด่าฉัน!กลับมาเดี๋ยวนี้นะ"เสียงะโด่าทอของฟ้ารดาดังไปถึงในห้องนอนของ ธีรวัฒน์ที่พึ่งอาบน้ำเสร็จ เขารีบเปิดประตูออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาเห็นเพียงฟ้ารดายืนทำหน้าไม่สบอารมณ์ให้กับใครบางคนอยู่ เขามองไปรอบๆ แต่ก็ไม่เห็นใครอยู่แถวนี้เลยสักคน
"ฟ้าคุณเป็อะไรเสียงดังลั่นบ้านเชียว!" เขาถาม
ฟ้ารดาแกล้งร้องไห้เพื่อเรียกร้องความเห็นใจจากคนรักปริ่มใจจะขาด
"พี่ธีขา" ฮือ ฮือ ฮือ
"เมื่อตะกี้ฟ้าเจอคุณนิออกมาจากห้องนี้ค่ะ ฟ้าก็เลยถามว่าคุณนินอนไม่หลับเหรอค่ะ แต่คุณนิกลับด่าว่าฟ้ามาแย่งพี่ธีหาว่าฟ้าเป็เมียน้อยที่ร่านชอบแย่งผัวคนอื่น" เธอรีบปั้นน้ำเป็ตัวโกหกคนรักทันที
ฮือ ฮือ ฮือ
"ฟ้าเสียใจค่ะ แค่ฟ้าทิ้งศักดิ์ศรีตัวเองมารักคุณ,ฟ้าก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว แล้วยังมาโดนเมียคุณด่าอย่างนี้อีกฟ้าเสียใจค่ะ" เธอแกล้งบีบน้ำตาออดอ้อนว่าเสียใจมากมาย
ธีรวัฒน์พอได้ยินที่คนรักบอกเล่าเื่ราวที่เกิดขึ้นให้ฟัง เขาก็รู้สึกโมโห และโกรธภรรยาอยู่ไม่น้อย ที่เธอไม่ให้เกียรติผู้หญิงของเขาเลยสักนิด
"ไม่เป็ไรครับคนดี เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะจัดการให้ นิคงอิจฉาฟ้า ที่ฟ้าเก่งกว่าสวยกว่า และคงโกรธที่ผมรักคุณมากกว่า เขาก็เลยแสดงความอิจฉาออกมาแบบนี้"เขาพูดปลอบใจให้คนรักสบายใจขึ้น
"จริงๆ นะคะพรุ่งนี้คุณต้องทำให้ภรรยาคุณมาขอโทษฟ้าให้ได้นะคะ"
"โอเคครับ!งั้นเราเข้าห้องกันเถอะผมหิวคุณจะแย่อยู่แล้ว"
"ค่ะ"เธอยิ้มหน้าระรื่นที่คนรักเข้าข้าง
นิราได้ยินทุกคำที่ทั้งสองคนนั้นคุยกันเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้ชายที่เก่งทางด้านธุรกิจ จะมาตกม้าตายเพราะมารยาของผู้หญิงคนเดียว ปกติเขาเป็คนที่เด็ดขาด และฉลาดทันคนแต่ที่เธอเห็นวันนี้มันช่างแตกต่างออกไปจากที่เคยผ่านมาโดยสิ้นเชิง
"นิขอให้พี่ธีโชคดีกับสิ่งที่พี่ธีเลือกนะคะ" เธอพูดอวยพร อดีตสามี เพราะเธอพอจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า
เช้าวันใหม่
คืนทั้งคืนเธอแทบนอนไม่หลับ กับเสียงอันไม่พึงประสงค์ เธอรู้ว่าทั้งสองทำเพื่อประชดเธอเพื่อให้เธอเสียใจ แต่เธอก็อยากให้ทั้งสองคนรับรู้เอาไว้เช่นกันว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับการกระทำของทั้งสองคนมันเหนื่อยเปล่า เพราะเธอได้ข้ามผ่านคำว่า เ็ปและเสียใจมาได้ั้แ่สามีขอหย่า และบอกกับว่ารักผู้หญิงคนอื่นแล้ว นิราลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะลงไปข้างล่าง
ทางด้านคุณปรางทิพย์ ที่กำลังเตรียมตัวจะออกจากบ้าน ไปจัดการเื่ของบุตรชาย
"คุณปราง นั่นคุณจะไปไหน คุณสุวัสถามภรรยา เมื่อเห็นแต่งตัวจะออกจากบ้านแต่เช้า"
"ฉันจะไปบ้านตาธี"
"คุณจะไปทำไม? คุณจะไปวุ่นวายอะไรกับลูกอีก"เขาถามภรรยาเสียงห้วน
"นี่คุณสุวัส คุณอย่ามาว่าฉันนะ ที่ฉันทำทุกอย่างเพราะฉันหวังดีกับลูกอยากให้ลูกได้แต่สิ่งดีๆ ไม่ใช่อะไรก็ได้ที่คุณหามาประเคนให้ลูก"นางหันไปแวใส่สามี
คุณสุวัสกัดกรามแน่นด้วยความโมโหที่ภรรยาเป็คนเป็แก่ตัว จิตใจดำมืดจนหน้ารังเกียจ
"หวังดีกับลูกโดยการหาผู้หญิงมาประเคนให้ลูกทั้งไปที่ลูกก็มีภรรยาอยู่แล้วนี่นะ นี้เหรอผู้หญิงดีๆ ของคุณ"
"แล้วยังไงในเมื่อสิ่งที่ลูกมีอยู่มันไม่ดีมันไร้ค่า แล้วฉันจะหาสิงที่ดีสิ่งที่มีค่าให้กับลูกมันผิดตรงไหนหะคุณสุวัส "นางถามพลางจ้องหน้าสามี
"คุณปรางคุณไม่คิดถึงหัวอกหนูนิ ที่เป็ลูกผู้หญิงเหมือนกันกับคุณบ้างเลยเหรอ ว่าหนูนิจะเสียใจมากแค่ไหน ที่สามีนอกใจเอาผู้หญิงอื่นมาเหยียบย่ำถึงในบ้าน"เขาถามกลับ หวังว่าจะเห็นแววสำนึกผิดของภรรยา
"ทำไมฉันจะต้องเสียใจ ก็ฉันไม่อยากได้ั้แ่แรกอยู่แล้ว แต่เป็เพราะคุณที่ยัดเยียดให้ั้แ่แรกฉันกับลูกไม่เคยอยากได้"เธอต่อว่า
"คุณปรางถ้ากลับกัน!ผมมีผู้หญิงคนใหม่ทั้งๆ ที่คุณก็อยู่ตรงนี้ คุณจะรู้สึกยังไง"เขาถามเสียงห้วนเพื่อให้อีกคนสำนึก
"ก็ไม่รู้สึกยังไง เพราะฉันคิดว่าคุณคงไม่โง่ทิ้งผู้หญิงที่เพียบพร้อมทั้งเงินทอง และชาติตระกูลอย่างฉันไปหาผู้หญิงอื่นหรอก" คุณปรางทิพย์ยังมั่นใจในสิ่งที่ตนเองมีอย่างมั่นหน้า จนลืมไปว่ายังมีผู้หญิงอีกมากมายที่ดีกว่าและพร้อมกว่าตัวเอง
"ดูคุณมั่นใจจังนะคุณปราง"นายสุวัสพูดพลางยิ้มที่มุมปาก
"ใช้ฉันมั่นใจ ถ้าคุณจะไปคุณคงไปตั้งนานแล้วคุณสุวัส"นางปรางทิพย์ยังคงมั่นใจในตัวเองสูงลิ่ว
หึ หึ หึ คุณสุวัวหัวเราะเยาะภรรยาที่มั่นใจในตัวเองเสียเต็มประดา "คุณปรางจำเอาไว้นะว่าอะไรมันก็เกิดขึ้นได้"
คุณปรางทิพย์มองหน้าสามี เธอรู้สึกว่าสามีพูดจาแปลกๆ แต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลาสนใจอะไร เธอสนใจแค่ว่าเธอจะทำให้ลูกสะใภ้หย่ากับลูกชายของเธอให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนเธอก็จะทำ
"ฉันไม่สนฉันสนแค่ว่าฉันจะเขี่ยลูกสะใภ้นอกคอกของคุณไปให้พ้นลูกชายของฉันได้ยังไง"
"คุณปรางคุณนี่โคตรใจดำ ผมผิดหวังในตัวคุณจริงๆ "คุณสุวัสพูดจบก็เดินออกจากบ้านไปโดยไม่หันมาหาภรรยาที่ยืนะโด่าตามหลังเขามาอีกเลย
เมื่อไม่ได้ดั่งใจคุณปรางทิพย์จึงเรียกหาคนขับรถ เพื่อที่เธอจะได้ไปจัดการเื่หย่าของลูกชายของเธอให้มันจบๆ เธอทนไม่ได้อีกแม้แต่วันเดียวที่จะให้ผู้หญิงคนนั้นมาใช้นามสกุลร่วมกันกับเธอ
"ไปบ้านตาธี"นางบอกกับคนขับรถเมื่อขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว
"ครับคุณท่าน"คนขับรถรับคำสั่งทันที...
(อิแม่นี้น่าเอารังมดแดงตีหัวสักที เนอะ)
,????????????
457
