พนักงานหญิงสาวชื่อไอลินระดมพิมพ์นิ้วมือลงในอากาศบนแป้นพิมพ์แบบดิจิตอลสามมิติ
หน้าจอสามมิติมากมายลอยปรากฎขึ้น หญิงสาวเพ่งมองพิจรณา ฮื่ม... “ซวยแล้วค่ะ!!..” หล่อนอุทานตกใจ เรียกความสนใจจากทุกคน
“โอ๊ยยย...มีอะไรอีกล่ะเนี้ย” ชายหนุ่มคนหนึ่งปวดกะบาน
“ดูนี่ก่อน” เธอสะบัดมือส่งจอภาพสามมิติขยายใหญ่ขึ้นด้านหน้าห้องให้ทุกคนเห็น “ดูซิคะ เส้นทางที่พวกกองทัพวานรใช้เป็นทางลับเมืองปราการอาคมเก่าที่บอสเคยเป็นเจ้าของ แม้แต่เจ้าของเมืองสุริยันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีเส้นทางสายนี้”
“จริงด้วยซิ จะว่าไป เมืองสุริยันเป็นเมืองที่กลืนกินทวีปเหนือทั้งหมด แล้วมันยังไงล่ะ” ชายหนุ่มไม่ค่อยเข้าใจ
“พวกคุณดูเส้นทางนี้ซิค่ะ” หญิงสาวชี้ลากนิ้วไล่ตามเส้นทาง “กองทัพวานรมาจากด้านบน ส่วนกองทัพอาชญากรของคุณหนูก็ใช้เส้นทางลับจากล่างขึ้นบน ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อาชญากรได้ปะทะกับกองทัพวานรในส่วนที่เป็นเมืองอาคมเก่าแน่”
“แย่แหะ อาชญากรห้าแสน ไม่มีบอสต้องปะทะกับกองกำลังวานรร่วมล้านที่นำโดยพาลี องคตและสุครีพ หนักเอาเรื่อง”
“นั่นสิ เกรงว่าศึกครั้งนี้ของคุณหนูจะไม่ง่าย ต่อให้เดินหมากแยบยลสักเพียงใดแต่หากอยู่ต่อหน้าผู้ที่แข็งแกร่งย่อมสามารถใช้พลังเพียวๆทำลายทุกแผนการได้”
“เรื่องนั้นฉันว่านายคิดผิด” ชิงหลงค้าน “มีพลังมากล้นฟ้าใช่ว่าจะสามารถทำได้ทุกอย่าง กลับกันผู้ที่มากด้วยปัญญาตางหากที่สามารถสยบทุกสรรพสิ่งไว้ในกำมือ แต่ฉันเห็นด้วย ศึกครั้งนี้คงไม่ง่ายสำ”
รูเซียโน่กระหยิ่ม “ดีเสียอีก อยากรู้เหมือนกันว่าลูกสาวฉันเก่งแค่ไหน อีกอย่างอยากเห็น ถ้าลูกยายหนูแพ้พาลี เจ้าลูกชายจะเป็นยังไง”
ชิงหลงปรามแทบไม่ทัน “ผมว่าแบบนั้นไฟโทสะของบอสคงได้เผาผลาญโลกพินาศแน่ แบบนั้นมันเสี่ยงเกินไปนะครับ คุณหนูคงเอาชนะพาลีไม่ได้ หากเกิดถูกพาลีสังหาร?” ชิงหลงไม่กล้านึกภาพ “เราควรติดต่อไปหาคุณหนูให้หยุดเคลื่อนทัพแล้วรอให้พวกวานรผ่านไปก่อน”
“ไม่ได้ แบบนั้นแทรกแทรงผู้เล่น” รูเซียโน่ห้าม พนักงานต่างขมวดคิ้วประหลาดใจ ไม่เข้าใจว่าประธานของพวกตนกำลังคิดอะไรอยู่ถึงได้มาเคร่งคัดเรื่องกฎระเบียบในเวลาแบบนี้ทั้งที่แต่ก่อนพ่อท่านนึกจะเล่นสนุกอะไรก็ทำ
ชิงหลงถอนหายใจมือกุมขมับส่ายหัวน้อยๆ “บอสใหญ่ อย่าลืมซิครับ บอสศิลาสามารถเปิดประตูเอกภพส่งเทพสงครามไปเที่ยวดวงอาทิตย์ได้ ในทางกลับกันก็สามารถเปิดประตูเอกภพเรียกเอาดวงอาทิตย์มาตั้งไว้ในโลกได้นะครับ”
“ใช่ครับ” พนักงานหนุ่มอีกคนเห็นด้วยกับชิงหลง “เห็นได้ชัด นิสัยของบอสศิลา ไม่ยอมแน่หากใครแตะต้องคุณหนู”
“เอาน่า อย่าเครียด ลูกสาวฉันไม่แพ้ง่ายขนาดนั้นหรอก อีกอย่าง อย่าลืมซิ ลูกชายฉันรับรู้เรื่องราวในโลกทั้งหมด หากเกิดอะไรขึ้นจริงก็ของวาร์ปมาชนิดแทบไม่ทันเลยล่ะ”
คนทั้งห้องสูดลมหายใจเฮือกหนักอึ้ง รู้สึกกังวลใจ แม้พวกเขาจะไม่ได้สนิทและรู้จักศิลาลึกซึ้งเพราะชายหนุ่มยังไม่ได้เข้ามานั้งเก้าอี้ตำแหน่งบอสอย่างเป็นทางการ ทว่าก็รู้ดีถึงนิสัยที่กล้าสามารถทำได้ทุกอย่างของศิลา หากพ่อท่านเลือดขึ้นหน้ามาจริงจะบรรลัยกันทั่วหน้า แบบนั้นพวกเขาคงได้อดหลับอดนอนเป็นอาทิตย์เพื่อกู้ข้อมูลที่เสียหายจากน้ำมือของบอสตัวเอง
“และตรงนั้นอะไร” ชายหนุ่มชี้ยังจุดหนึ่งในจอมอนิเตอร์ กำลังแสดงสถานที่เขตแดนเมืองสุริยันเต็มไปด้วยพุ้มไม้ป่าทึบ
“นั่นมัน........?” ชายหนุ่มอีกคนเพ่งตามอง ไอลินกดซูมภาพ “เฮ่ย..พวกมันยังอยู่ในเกมอีกเลอะ เกือบลืมไปแล้วนะเนี้ยว่าเคยมี
“นึกว่าพวกไหน ที่แท้สมาพันธุ์ฮีโร่ นำโดยบูรพา โอรีโอ้ ฟันโอ เบลเซบับ แอสโมดิว แปลก?.. ไม่ยักเห็นพลัมแฟนสาวคู่ใจของบูรพาแหะ”
“หรือว่าบูรพาจะมาล้างอายที่แพ้บอสหลายครั้งหลายครา ไม่ว่าจะดูยังไงสมาพันธุ์ฮีโร่ก็มีเป้าหมายที่พวกอาชญากรแน่นอน”
“เดี๋ยวนะ!!?... ทำไมกองทัพวานรของพาลีถึงไม่สนใจสมาพันธุ์ฮีโร่ล่ะ?” อายน้องสาวไอลินสงสัย หันมาถามกับพี่สาว
“อ่าว..แล้วพี่จะรู้ไหม เราสร้างพวกเขามาก็จริงแต่อย่าลืมซิ พวกเขามีอิสระในการกระทำทุกอย่าง พี่เองก็ไม่รู้”
“ดูเหมือนพวกวานรจะร่วมมือกับสมาพันธุ์ฮีโร่นะครับ” ชายหนุ่มกล่าวพลางพรหมนิ้วมือลงบนแป้นพิมพ์สามมิติ
หาาาาา.... !!...?.. แทบทุกคนในห้องอุทานเสียงหลง ตกใจถึงขีดสุด
“ผู้เล่น? ร่วมมือกับปัญญาประดิษฐ์เนี่ยนะ แถมยังกับกองทัพวานรของพระราม” อายไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินแต่ทว่าในจอภาพก็แสดงหลักฐานชัดเจน
“บอกแล้วไงว่าหากมีผลประโยชน์อะไรก็เกิดขึ้นได้” ชิงหลงย้ำ “พระรามและพาลีคงไม่เห็นพวกนีโอในสายตา เพราะคิดว่ายังไงพวกนั้นก็ไม่อันตรายเท่าไหร่หากเปรียบเทียบกับพวกอาชญากร จึงให้ความสนใจในการโคนล้มบอสเป็นอันดับแรก และพวกสมาพันธุ์ฮีโร่เดิมทีก็เป็นคู่แค้นของบอสมาแต่ไหนแต่ไร ศัตรูของศัตรูคือมิตร”
“ถ้าฝ่ายมหาเทพสงครามเกิดชนะในสงครามครั้งนี้ขึ้นมาล่ะ?...” อายถามขึ้นลอยๆ
ทุกคนในห้องเงียบเสียงไม่มีใครพูดอะไรออกมา สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม
ชิงหลงถอนหายใจหนัก “อาย ทำไมเธอถึงคิดแบบนั้นล่ะ”
“พาลีค่ะ เพราะฝ่ายมหาเทพสงครามมีพาลี ว่าตามจริง พาลีร้ายกาจกว่าพระรามด้วยซ้ำจากพรที่ได้รับจากพระอิศวรทำให้ไม่มีผู้ใดต้านทานได้”
“ที่เธอพูดมาก็ถูก ยิ่งคู่ต่อสู้ของพาลีมีพลังมากเท่าไหร่ พาลีจะยิ่งมีพลังมากกว่า” ชิงหลงเริ่มหนักใจ “ซ้ำร้ายยังไม่มีผลกระทบ เพราะพรจากพระอิศวรเป็นสกิลติดตัว แม้แต่บอสตอนนี้ที่มีพลังทะลุจักรวาล ทว่าหากอยู่ต่อหน้าพาลีก็ต้องถูกลดลงครึ่งหนึ่ง ไปเพิ่มให้พาลีครึ่งหนึ่ง”
“นายลืมอะไรไปหรือเปล่าชิงหลง” รูเซียโน่พูดใบหน้ายิ้มกลิ่ม แววตาแอบซ่อนความสนุกไม่มิด “ลูกชายฉันก็มีห้วงเวลาแห่งศิลาที่ยังไม่ถูกลบ เพราะนั่นเป็นสกิลที่ต้องคงอยู่กับเทพและเทพอสูรหรือมารตลอดไป มิหนำซ้ำตอนนี้ห้วงเวลาแห่งศิลาคงทวีความร้ายกาจขึ้นในอดีตเทียบไม่ติด ดีไม่ดีผลกระทบร้ายแรงที่แต่ก่อนเคยมีอาจจะหายไปแล้วก็ได้”
“จริงด้วยซินะครับ ว่าแต่ท่านประธานเรียกคุณศิลาว่าถูกชายถนัดปากจริงนะครับ” ชิงหลงแซวให้หนึ่งดอก ไม่มีคนในห้องคนไหนไม่รู้ว่าประธานของตนถูกใจและเหื่อลูกเขยคนนี้ขนาดไหน
“เอ่อ นอกเรื่องนา ฉันก็แค่พยายามเรียกให้ชินปากเท่านั้นเและ”
ซึนเดเละ แถได้หน้าตาเฉย
หญิงสาวอายเจ้าเก่าถามขึ้นต่อ “ห้วงเวลาแห่งศิลาเป็นสกิลแบบไหนค่ะ?” เธอเป็นพนักงานที่พึ่งเข้ามาใหม่ทำให้ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมากเกี่ยวกับศิลา รู้เพียงแค่ว่าเป็นแฟนกับคุณหนูฟ้าคราม เพราะรูเซียโน่พูดอวดเรื่องนี้แทบทุกวัน บอกว่าลูกสาวตนเองตาถึงเลือกคนเป็น สมแล้วที่เป็นลูกสาวของตัวเอง
“เหมือนกับพลังของพาลี ลดพลังคู่ต่อสู้ครึ่งหนึ่งมาเพิ่มให้ตนเองครึ่งหนึ่ง แต่ห้วงเวลาแห่งศิลาพิเศษกว่าตรงที่ความเร็วของศัตรูจะถูกลดลงด้วยอีกครึ่งหนึ่งอีกทั้งความเสียหายที่ได้รับก็ลดลงเหลือครึ่งเดียว”
หญิงสาวตาโต “โฮ..!! เผลอๆจะร้ายกาจกว่าของพาลีเสียอีก”
“ไม่หรอก คงสูสีมากกว่า เพราะคุณสมบัติของพาลีไม่ได้มีเพียงเท่านี้แน่ พญาวานรตนนี้ยังต้องเก็บงำอะไรเอาไว้อีก อีกอย่างห้วงเวลาแห่งศิลาเราก็ไม่รู้ว่ามีเวลาจำกัดในการใช้ไหม”
แม้พวกเขาทั้งหมดจะเป็นจีเอ็ม แต่ก็ใช่ว่าจะรู้ทุกอย่างในเกม ตรงกันข้ามพวกเขามีหน้าที่แค่คอยปรับปรุงแก้ไขและซ่อมแซมหลังจากจบสงคราม และคอยตรวจสอบปัญหาต่างๆ ทว่าปัญหาส่วนใหญ่ที่พบก็ไม่ได้มาจากใครเลย ต้นเรื่องมาจากบอสศิลาของพวกเขา เรียกได้ว่าตั้งแต่พ่อท่านเข้าเกมมาครั้งแรกจนถึงวันนี้ก็ยังไม่หยุดก่อความวินาศสันตะโล แม้จะก่อวีรกรรมมากมายแต่ก็ไม่มีจีเอ็มคนไหนกล้าแบน
อีกอย่าง เป็นที่ทราบกันดีว่าตัวละครในเกมนี้มีวิถีนำเนินชีวิตของตนเองอย่างอิสระ ทำให้แม้แต่พวกเกมมาสเตอร์ก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าพวกมันจะทำอะไร มีสกิลแบบไหน ทว่าพวกเขาจะไม่ทำเด็ดขาดคือเปิดดูข้อมูลของตัวละครนั้นๆ หากรู้ก่อนว่าใครมีพลังอะไรความตื่นเต้นเพียงหนึ่งเดียวของพวกเขาคือการรับชมจะหายไปทันที ทำให้ทุกชีวิตในเดม่อนลอร์ดไม่ตกอยู่ในการควบคุมของใครแม้กระทั่งผู้สร้างเกม เว้นเสียแต่จีเอ็มกลุ่มหนึ่งที่ช่วยเหลือผู้เล่นลับๆ โดยการป้อนภารกิจเปลี่ยนเผ่าให้ ป้อนภารกิจเก็บภูติแห่งแสงให้มารับใช้ ซึ่งพวกเขากำลังรวบรวมข้อมูลเพื่อเอาผิดอยู่ หากเป็นรูเซียโน่คนก่อนคงลบคนกลุ่มนั้นหายไปจากโลกใบนี้นานแล้ว ทว่าตั้งแต่ฟ้าครามถูกยิงรูเซียโน่ก็เริ่มเปลี่ยนไป
ทุกสายตาหันสนใจจอมอนิเตอร์ด้วยหัวใจลุ้นระทึก ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเกิดขึ้น ชะตาของเดม่อนลอร์ดความเป็นไปของโลกกำลังจะถูกตัดสิน หากใครชนะสงครามนี้เท่ากับว่าเข้าใกล้การพิชิตเกมมากถึง 80% แต่ละดินแดน แต่ละกิลด์ แต่ละกองทัพถูกชักนำมารวมกันที่เมืองสุริยัน หากบอกว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญคงพูดได้ไม่เต็มปาก แต่หลายคนก็คิดว่ามันคือเรื่องบังเอิญ ทว่าความจริงแล้วภายใต้ทุกสรรพสิ่งที่ดูเหมือนกำลังเคลื่อนไปตามวิถี เหตุการทั้งหมดเหล่านี้กลับตกอยู่ภายในกำมือใครคนหนึ่ง คนที่เจ้าเล่ห์เพทุบาย มากมายด้วยกลลวง คนที่รอบครอบ ละเอียดอ่อนในทุกการเดินหมาก ใครคนนั้นก็คือ ศิลา....
พวกเขาไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกหัตถ์หนึ่งชักใยอย่างเงียบเชียบและซับซ้อน
ชิงหลงเต๊าะปากกำปั้นทุบบนมือ “เข้าใจแล้ว ในที่สุดก็กระจ่างแล้ว ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า.. โอ๊ย.. สุดยอด สุดยอดจริงๆ ผมยอมซูฮกคุณเลยจริงๆ คุณศิลา คุณนี่ร้ายเกิน ลึกล้ำเกินคาด ละเอียดอ่อนอย่างไม่น่าเชื่อ สมแล้วที่เป็นบอสของพวกเรา ไม่ซิ ดีจริงๆที่คุณมาเป็นบอสต่อจากท่านประธาน”
รูเซียโน่ฉีกยิ้มออกมา “ใช้เวลานานเกินไปหน่อยนะสำหรับคนอย่างนาย กว่าจะอ่านแผนของลูกชายฉันออก”
คนทั้งห้องมองสลับไปมาระหว่างสองคนที่เข้า
“คุณชิงหลง ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับ” ชายหนุ่มสงสัย และเป็นข้อสงสัยของทุกคน
“อ่า... จำได้ไหม ในเกาะแก้ว บอสสัมผัสได้ถึงการมาของสามเทพสงคราม ตอนนั้นคงคิดแผนเอาไว้แล้ว ไม่ซิ คนอย่างเขาต้องคิดแผ่นขึ้นตอนนั้นแน่นอน หรือไม่คงคิดแผนการทั้งหมดทันทีที่เห็นเกาะแก้วปรากฎขึ้นครั้งแรก ย้อนไปที่เราสงสัยกันว่าทำไมบอสสั่งให้คุณหนูกลับตำหนักศิลา รวมถึงปลดพันธสัญญา แท้จริงแล้วทั้งหมดนั่นไม่ใช่เพื่อป้องกันผลกระทบหากบอสตายแล้วจันทราเทพหรือสัตว์เลี้ยงจะระดับลดไปด้วย เพราะว่าบอสตายไม่ได้ จากสกิลของหนุมานบุตรแห่งพระพาย พอมาคิดดูแล้วบอสไม่จำเป็นต้องปลดพันธสัญญาเลย แต่ที่ทำไปนั่นเพื่อให้คุณหนูยกกองทัพไปถล่มเมืองสุริยันในตอนที่พวกนั้นกำลังสนใจชมการต่อสู้ และที่เปลี่ยนสถานที่ต่อสู้เพื่อไม่ให้ถูกถ่ายทอดสดเพราะต้องการให้ทุกคนในเมืองสุริยันรู้ตัวว่ากำลังถูกโจมตี เพื่อเป็นการปล่อยข่าวไปทั่วโลกว่าอาชญากรกำลังจะบุกเมืองสุริยัน เมื่อข่าวแพร่ออกไปนายคิดว่าไง ล่ะ อาชญากรที่ไม่มีศิลานำทัพ พวกนายคิดว่าไง”
ชายหนุ่มครุ่นคิดชั่วครู่ เขากระจ่างวูบเบิกตาตลึง “ถ้าจะโคนล้มผู้เล่นยุคแรกนี่ถือเป็นโอกาสดี และสมาพันธุ์ฮีโร่ก็ต้องเข้าร่วมแน่นอนเพราะมีความแค้นกับบอสและอาชญากร”
“ใช่ สมาพันธุ์ฮีโร่ที่แตกหักกับกิลด์เทพผู้สร้างเพราะตกลงเรื่องผลประโยชน์ไม่ลงตัวหากจะกำจัดเสี้ยนหนามก็ไม่มีอากาสไหนดีเท่านี้อีกแล้ว และการที่บอสยอมเสียไอเทมในการพิชิตเกมทั้งหมดอย่างวงแหวนโลกา เศษวิญญาณธรรมชาติให้กับฝ่ายเทพสงคราม นายคิดว่ายังไง”
“ไอเทมพิชิตเกมทั้งหมดก็จะตกอยู่กับไดอาโบ ไม่ซิ ยังมีอยู่ เศษวิญญาณธรรมชาติที่อยู่กับอินาริ เมืองสุริยัน!!”
“ช้ายยย... และนายคิดว่าโอกาสไหนเหมาะที่สุดที่จะบุกเมืองสุริยัน”
ฮ่า...ฮ่า.. ชายหนุ่มหัวเราะ “ที่แท้ที่คุณหนูเคลื่อนทัพไม่ใช่เพื่อทำสงคราม แต่เป็นสร้างจุดเริ่มต้น ชนวนแห่งสงคราม โดยใช้กองกำลังศัตรูบดขยี้ศัตรู โอ้ย... ผมขอยอมซูฮกด้วยอีกคน คนอะไรน่ากลัวขนาดนี้”
“มิน่าล่ะ ท่านประธานถึงดูไม่ทุกร้อน” ไอลินกล่าว รู้สึกโล่งอกในเวลาเดียวกันที่ฟ้าครามไม่ต้องปะทะกับพาลี “ไม่บอกกันเลยสักคำ” หญิงสาวค่อนขอด
รูเซียโน่ยิ้มออกมา “ฉันเองก็คิดอยู่นานเหมือนกัน ถ้าเดาจากนิสัยของลูกชายฉันก็คงพอเดาได้ไม่ยาก การกระทำของเขาล้วนมีเหตุผลเสมอ ความคิดอันแยบยลก่อเกิดแผนการอันละเอียดอ่อนและลึกซึ้ง โดยการใช้สถานการณ์รอบตัวให้เป็นประโยชน์ สร้างตัวหมากขึ้นมาอย่างซับซ้อนและควบคุมกระดานอย่างรอบครอบ” รูเซียโน่มองชิงหลงพร้อมถามว่า “นายรู้ตัวตั้งแต่ตอนไหนว่าลูกชายฉันวางแผนอะไรบางอย่าง”
“เมื่อครู่ครับ ท่านประธานดูไม่ทุกร้อน สอง กองกำลังอาชญากรเคลื่อนทัพช้ากว่าปกติขนาดกองกำลังผู้เล่นยุคสองเคลื่อนทัพที่หลังยังถึงเมืองสุริยันก่อน เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกอาชญากรจะช้าเป็นเต่าแบบนี้ ความจริงแค่สิบนาทีพวกเขาก็เหาะข้ามทวีปได้เลยด้วยซ้ำ แต่นี่กลับ.. สุดท้ายข้อนี้ผมมั่นใจที่สุด หากไม่จำเป็นบอสศิลาจะไม่ต่อสู้โดยที่ข้างกายไร้ซึ่งจันทราเทพ และไม่มีทางที่เขาจะปลดพันธสัญญาให้คุณหนูหนีไปจากเทพสงคราม ตามนิสัยแล้วถ้าหากทำจริงคุณหนูคงคัดค้านหัวชนฝา อารวาทไปนานแล้ว”
อายหันมองหน้าจอในตำหนักนิรนาม สายตาของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อย
“เป็นคนที่น่ากลัวอะไรขนาดนี้ ในโลกแห่งเกมเขาอาจจะน่ากลัวเพราะมีพลังมากมาย ทว่าในโลกความจริงกลับร้ายกาจไม่แพ้กัน ช่างเป็นคนที่วิเคราะห์แจกแจงข้อมูลยิบย้อยได้ละเอียดลึกซึ้งจริงๆ โลกความจริงในอดีตเขาใช้ชีวิตผ่านอะไรมาแบบไหนกันนะ ถึงได้กลายเป็นคนที่อันตรายมากด้วยเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว”
ที่น่าตกใจกว่าคือคุณหนู ใช้อะไรสยบผู้ชายคนนี้มากด้วยความร้ายกาจเพทุบาย ให้ยอมอยู่ในโอวาส
หญิงสาวสงสัย
“บอสของเราน่ากลัวแหะ ถึงว่าเจอกันครั้งแรกฉันถึงรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อสบกับตาคมกริบบาดลึก” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นพร้อมหวนลำลึก
“ชักอยากรู้แล้วซิว่าไอดาโบที่สร้างขึ้นโดยฐานข้อมูลของบอสจะร้ายกาจขนาดไหน อดใจไม่ไหวแล้วโว้ยยยย....” ชายหนุ่มตื้นเต้นไม่ปกปิด
“ผมสงสัยครับ” ชายหนุ่มนามว่าเอเดี้ยนยกมือขึ้น “หากไดอาโบเคลียร์เกมได้ เงินรางวัลหุ้นส่วนบริษัทจะเป็นของใครครับ”
“ไม่มีทาง” รูเซียโน่พูดอย่างมั่นใจ ท่าทางจริงจัง “เพราะคนที่จะเคลียร์เกมคือเจ้าลูกชาย ถ้าไม่เชื่อรอดูตอนจบ คนอย่างศิลามีหรือจะยอม หากคิดจะทำอะไรเขาจะทำให้สำเร็จแม้ต้องแลกด้วยชีวิต เขาเป็นคนแบบนั้นแหละ และต่อให้ไดอาโบจะร้ายกาจปานไหน รับรองได้เลยลูกชายฉันร้ายกาจกว่า”
ไม่มีใครเถียง ถ้าคนอย่างศิลายังไม่ร้ายกาจ เขาก็ไม่รู้จะหาคำใดอื่นมาเรียกคนแบบนี้อีกแล้ว
“จะว่าไปทำไมไดอาโบ ถึงไม่บุกมาเอง หรือเพราะรู้ว่าบอสวางแผนไว้และรู้ว่าบอสจะไปตำหนักนิรนาม” ไอลินสงสัย
“มีความเป็นไปได้” เอเดี้ยนตอบ
“ใช่เลยแหละ” ชิงหลงหนุนเสริม “เพราะมันถูกสร้างจากฐานข้อมูลของบอสจึงมีความคิดคล้ายกับบอส มันคงคิดสลับกันว่าถ้ามันเป็นบอสมันจะทำอะไร อีกอย่าง หากที่ไหนมีจันทราเทพอยู่ ถ้าไม่จำเป็นไดอาโบจะไม่ไปที่นั่นเด็ดขาด”
“จันทราเทพ?.. ทำไมล่ะค่ะ” อายไม่เข้าใจดูย้งไงจันทราเทพก็ไม่สามรถต่อกรกับไดอาโบได้
“บอกอยู่ว่ามันสร้างจากข้อมูลของบอส มันกลัวจันทราเทพยังไงล่ะ”
ต่อให้สองมหาเทพสงครามจะร้ายกาจเพียงใด สุดท้ายไม่วายต้องสยบให้จันทราเทพ แม่ทุกสถาบัน.......