cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

ตัดภาพมาที่ไป๋เฉิน แม้จะต้องเผชิญหน้ากับมังกรมารเก้าเศียรเบื้องหน้าแต่เขายังคงยืนหนิ่งราวกับว่าสัตว์อสูรต่างมิติตนนี้ไม่เป็นภัยคุกคามแต่อย่างใด

ส่วนทางด้านมังกรมารเก้าเศียรเองก็ขู่คำรามสะเทือนผืนฟ้า ทว่าตัวมันเองก็ยังไม่กล้าเปิดฉากโจมตีเช่นเดียวกัน ดวงตาทั้งสิบแปดดวงจับจ้องมองไปที่ร่างพลังงานของชายหนุ่มและพิจารณาอย่างถ้วนถี่

"ดวงเนตรสามดวงที่ด้านในราวกับมีจักรวาลอยู่ด้านใน นี่คือ'ดวงเนตรจุติจักรวาล'จิตวิญญาณการต่อสู้ของตระกูลไป๋แห่งสหพันธ์จักรวาลเซียนเทียน"เสียงของหญิงสาวดังขึ้นมาจากร่างของมังกรมารเก้าเศียร

ไป๋เฉินหรี่ตามองไปที่มัน "โอ้ ดูเหมือนเจ้าจะรอบรู้เอามากๆ ถ้าเช่นนั้นก็น่าจะพูดคุยกันง่าย"

"ข้ารู้ว่าเจ้ามาตามหาลูก แต่ข้าขอบอกตามตรงเลยก็แล้วกัน ด้วยความที่ลูกของเจ้าอาละวาดอย่างหนักและอาจจะทำลายดาวดวงนี้ได้ ลูกชายของข้าจึงทำให้มันเป็นสัตว์อัญเชิญไปแล้ว แต่หากเจ้ายอมตกลงว่าจะไม่ทำลายโลกใบนี้ ข้าก็จะให้ลูกของข้าปลดปล่อยลูกของเจ้าให้เป็นอิสระ แล้วเจ้าก็พาลูกกลับไปยังที่ของเจ้าซะ ข้อตกลงนี้เจ้าเห็นว่าเป็นอย่างไร"

เมื่อได้ยินเช่นนั้นมังกรมารเก้าเศียรก็พลันโกรธแค้นสุดขีดแล้วขู่คำราม "พวกเจ้ากล้าทำให้ลูกของข้าเป็นสัตว์อัญเชิญ เจ้าพวกสมควรตาย!!"

มังกรมารเก้าเก้าเศียรปะทุพลังออกมา ทำให้ท้องฟ้าเริ่มพังทลาย สำหรับอสูรต่างมิติเช่นพวกมันการเป็นสัตว์อัญเชิญหรือสัตว์เลี้ยงของเผ่าพันธุ์อื่นถือว่าเสื่อมเสียเกียรติเป็นอย่างมาก แม้จะเป็นเพียงชั่วคราวแต่พวกมันก็ไม่อาจจะยอมได้

ไป๋เฉินเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มบานปลายก็ไม่คิดจะเสวนาอีกต่อไปเช่นเดียวกัน "ดื้อดึง! ในเมื่อพูดคุยกันดีๆไม่ได้เห็นทีต้องใช้กำลัง"

ดวงตาของไป๋เฉินกลายเป็นเหมือนดวงตาของร่างพลังงานไม่มีผิด เมื่ออยู่ในสภาวะนี้จิตสังหารอันรุนแรงของไป๋เฉินก็ปะทุขึ้นมาพร้อมกับระดับพลังที่พุ่งขึ้นพรวดพราดจนตอนนี้โลกแทบจะรับพลังงานของเขาไม่ไหว ร่างพลังงานของไป๋เฉินค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นสุดลูกหูลูกตา

ต่อมาเขาก็บังคับร่างพลังงานนั้นให้เอื้อมมือออกไปคว้าจับมังกรมารเก้าเศียรเอาไว้ แต่ทว่ามันก็ยังไม่ยินยอมให้จับโดยง่ายและรีบกางปีกบินหนีฝ่ามือนั้นในทันที

"อย่าหวังว่าจะหลบพ้น"

ไป๋เฉินเค้นเสียงเย็นชา เป็นเวลาเดียวกับที่อยู่ดีๆร่างกายของมังกรมารเก้าเศียรก็แข็งค้างกลางอากาศโดยไม่ทราบสาเหตุ ดวงเนตรทั้งเก้าคู่สิบแปดดวงถึงกับสั่นเทาอย่างช่วยไม่ได้

"ราวกับโดนพันธนาการด้วยการจ้องมองนั้น นี่คือดวงเนตรจุติจักรวาลระดับจ้าวจักรวาลอย่างนั้นหรือ!!.....ไม่ใช่!.....ระดับของชายคนนี้มันสูงยิ่งกว่านั้น"เสียงของมังกรมารกลายเป็นสิ้นหวัง ในที่สุดตัวมันก็ถูกฝ่ามือของร่างพลังงานจับเอาไว้ แม้จะอยากดิ้นรนเพียงใดแต่ก็ไม่สามารถขยับได้แม้แต่ปลายเล็บ

"เห้อ ความจริงข้าก็ไม่อยากทำเช่นนี้หรอกนะ แต่ข้าไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆจะฆ่าทิ้งก็น่าเสียดายเกินไป"ไป๋เฉินถอนหายใจ ในมือของเขาปรากฏตราสัญลักษณ์รูปดวงตาสีทองวิจิตรงดงาม

เมื่อเห็นภาพนี้ดวงตาทุกคู่ของมังกรมารเก้าเศียรก็เบิกกว้าง "ตราสัญลักษณ์อสูรรับใช้! ไม่ๆๆ อย่าทำเช่นนั้น ได้โปรดฆ่าข้า ข้าไม่อยากเป็นอสูรรับใช้!"

ไป๋เฉินยิ้มบาง "ไม่ต้องห่วงหรอก ข้าจะไม่ใช้งานอะไรเจ้ามากมาย แค่ให้มาเป็นเมดประจำบ้านก็เท่านั้น"

กล่าวจบไป๋เฉินก็ประทับตราสัญลักษณ์ใส่มังกรมารเก้าเศียรโดยไม่รอช้า ด้วยพลังที่ต่างกันราวเม็ดฝุ่นกับขุนเขาแม้ว่ามันจะไม่ยินยอมแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ มังกรมารเก้าเศียรเมื่อได้รับตราประทับแล้วมันก็กลายเป็นแสงแล้วพุ่งเข้าใส่ร่างของไป๋เฉินไป จากนั้นร่างพลังงานของไป๋เฉินก็พลันหายไปเช่นเดียวกัน

โลกกลับมาสงบอีกครั้ง แม้ว่าภูมิประเทศจะเปลี่ยนไปมากก็ตามที ไป๋เฉินที่จัดการทุกอย่างจนเสร็จสิ้นแล้วก็ถอนหายใจยาวออกมา "เห้อ ต้องเตรียมคำอธิบายให้กับพวกเย่อิงซะแล้วสิ ฉันจะโดนโกรธไหมนะ"

กล่าวจบเขาก็ครุ่นคิดคำแก้ตัวอยู่สักพัก ก่อนที่จะบินเข้าไปในโรงพยาบาลท่ามกลางสายตาของทุกคนที่จ้องมองมาที่เขาด้วยความเคารพยำเกรง

เมื่อไป๋เฉินพบกับครอบครัวคำพูดเดียวที่เขาได้รับคือ 'ไปคุยกันที่บ้าน' หลังจากนั้นเขาก็เดินคอตกกลับบ้านไปพร้อมกับครอบครัวทันที

ในเวลาต่อมา ณ บ้านของไป๋เฉินตอนนี้ครอบครัวก็ได้มาอยู่กันพร้อมหน้า แน่นอนว่าทุกสายตาจับจ้องไปที่ไป๋เฉินที่อยู่ตรงกลาง

"ที่รักอย่ามองผมแบบนั้นสิ ผมรู้สึกเหมือนกลายเป็นผู้ต้องหาอย่างไรก็ไม่รู้"ไป๋เฉินกล่าวกับภรรยาเช่นนั้น

"ที่รักตอบมา คุณเป็นใครกันแน่ แล้วทำไมต้องปิดบังพลัง"เป็นไป๋หยาเฟยที่กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทุกคนต่างมองไปที่ไป๋เฉินด้วยแววตากดดันและคาดหวังในคำตอบ

"เอ่อ......คือว่า ผมมาจากดาวดวงอื่นแล้วพลังของผมมันก็ไม่เหมือนกับพลังของมนุษย์ที่นี่ก็เลยปิดต้องปิดบังเอาไว้"ไป๋เฉินกล่าวแก้ตัวภรรยาทั้งสามของเขารวมไปถึงเหล่าภรรยาของไป๋ฉีเอามือป้องปากด้วยความตกใจ

"พระเจ้า! นี่ฉันแต่งงานและมีลูกกับมนุษย์ต่างดาวอย่างนั้นหรือ ที่รักหน้าตานี้คือหน้าตาจริงๆของคุณหรือเปล่า หรือว่าคุณแปลงร่างมา"ไป๋หนิงถาม

ไป๋เฉินถึงกับยิ้มเจื่อนให้กับจิตนาการอันล้ำเลิศของภรรยาสาว "ที่รัก คุณดูซีรีย์มากเกินไปแล้ว แม้ผมจะเป็นมนุษย์ต่างดาวอย่างที่คุณว่า แต่ผมก็ยังเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์นะ ดังนั้นนี่คือรูปลักษณ์ของผมจริงๆ"

"เอาล่ะๆมาถึงคำถามสุดท้าย นอกจากเรื่องนี้คุณมีเรื่องอะไรปิดบังพวกเราอีกหรือเปล่า?"ครั้งนี้เป็นไป๋เยว่อิงที่กล่าวถามออกมา

ไป๋เฉินทำสีหน้าจริงจังแล้วตอบไปว่า "ไม่มีแล้วครับ เหลือแค่เรื่องประวัติที่แท้จริงของผม เอาไว้จะค่อยๆเล่าให้พวกคุณฟังก็แล้วกันเพราะว่ามันยาวเหลือเกิน ต่อให้เล่าทั้งอาทิตย์ก็เล่าไม่หมดแน่ๆ" พวกไป๋เยว่อิงเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าตอบรับไป

"นี่พ่อ! ผมมีเรื่องจะปรึกษา คือว่าตอนนี้ทุกคนบนโลกเห็นหมดแล้วว่าพ่อเป็นคนจัดการมังกรมารตนนั้น อีกไม่นานข่าวก็คงจะออกมา ซึ่งมันอาจจะสร้างปัญหาให้กับพวกเราไม่น้อยเลยทีเดียว พ่อคิดพวกเราควรทำอย่างไรกับสถานการณ์นี้ดี"ไป๋ฉีสอบถาม

ไป๋เฉินยิ้ม "เรื่องนี้สร้างปัญหาให้พวกเราไม่นานนักหรอก เพราะพ่อวางแผนจะพาทุกคนออกเดินทางเร็วๆนี้"

"ออกเดินทาง!!"ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน

"ใช่ พวกเราจะออกเดินทางออกจากโลกกลับตระกูลไป๋กัน"ไป๋เฉินกล่าวราวกับมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ทว่าทุกคนที่อยู่ในนี้ยกเว้นไป๋ฉีต่างพากันเผยสีหน้าตกตะลึงออกมา นี่พวกเธอจะได้ออกเดินทางไปในอวกาศอย่างนั้นหรือ เห็นได้ชัดเลยว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกเธอคิดฝัน