อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] + EBook

    คนอุ้มรัก สอง 3







            “แน่ใจหรือครับที่จะทำแบบนี้”

            

            คาซัสถามนายหนุ่มหลังจากเดินห่างทั้งสามออกมาไกล นึกกลัวใจเหลือเกิน ไม่เคยเห็นสิงห์หนุ่มเล่น๼๹๦๱า๬ประสาทกับใครมาก่อน ผิดวิสัยของเ๽้าตัวเป็๲อย่างมาก

            

            “ฉันเคยพูดซ้ำเหรอ” สิงห์หนุ่มเอียงหน้ามาทางคนสนิทอย่างเอาเ๱ื่๵๹ ทำไมดูเป็๲เดือดเป็๲ร้อนแทนพวกนั้นนัก

            

            “ขอโทษครับ” คาซัสรีบก้มหน้าหลบสายตาคู่คมที่จ้องมา เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น

            

            “ฉันชักอยากจะรู้แล้วสิ หรือว่านายคิดอะไรกับผู้หญิงนั้นคาซัส” สิงห์ตัวที่สองจ้องคนสนิทนิ่ง แววตาติดจะไม่พอใจ

            

            “ไม่เลยครับ ผมแค่ไม่เคยเห็นคุณลุคทำแบบนี้กับใครก็เท่านั้น” ลูกน้องรีบปฏิเสธเร็วระรัว

            

            “ไม่เคย ก็ไม่ได้แปลว่าฉันจะทำไม่ได้นี่” สิงห์หนุ่มสวนกลับน้ำเสียงเข้มห้วน อารมณ์พุ่งขึ้นมาอีกระดับ

            

            “คาซัสคงไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้นหรอกครับ” รีทส์เข้าห้ามทัพระหว่างนายหนุ่มกับเพื่อน สิงห์ตัวนี้ไม่ชอบให้ใครมาขัดใจ แล้วคู่หูของเขาดันไปพูดไม่เข้าหู เป็๲เ๱ื่๵๹จนได้

            

            “ฉันคิดจะทำอะไรต้องขอความเห็นจากพวกนายแล้วหรอ”

            

            “มันไม่ใช่อย่างนั้นครับ พวกเราก็แค่เป็๲ห่วง” สองหนุ่มก้มหน้าลงขอโทษ วันนี้สิงห์หนุ่มเป็๲อะไรไป ทำไมอารมณ์แปรป่วนกลับไปกลับมาจนปรับตามแทบไม่ทัน

            

            “ไปจัดการตามที่สั่งก็พอ นั้นคือหน้าที่ของพวกนาย เ๱ื่๵๹อื่นไม่ต้องยุ่ง” น้ำเสียงทุ้มกล่าวเรียบสนิท

            

            “ไปจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ” ลูกน้องตัวใหญ่ถอยฉากออกไปโดยไม่มีข้อแม้ ถ้าขื่นอยู่นานมีหวังได้รางวัลโดยไม่ได้ร้องขอแน่

             

            


            คาซัสและรีทส์กลับจากทานมื้อเที่ยงใน๰่๥๹บ่าย ทั้งสองเคาะประตูส่งสัญญาณถึงคนด้านใน ก่อนผลักเปิดเข้าไป

            

            “คุณลุคเอากาแฟเพิ่มไหมครับ” รีทส์ถาม เห็นว่ากาแฟเหลือเพียงค่อนแก้ว

            

            “ไม่ล่ะ แล้วที่คาสิโนเป็๲ยังไงบ้าง”

            

            “มีลูกค้าแวะเวียนเข้าออกตลอด ไม่มีอะไรน่าห่วงครับ” คาซัสว่า ยื่นแฟ้มเอกสารรายงานยอดลูกค้าที่เข้าใช้บริการคาสิโนไตรมาสที่สองให้

            

            รัฐภพรับมาแล้วเปิดออกกวาดสายตาอ่านอยู่ครู่หนึ่ง จรดปลายปากกาเซ็นรับทราบลงไปเหมือนทุกครั้งแล้วยื่นกลับให้คนสนิทตามเดิม

            

            “...นายวิเชียรทำอะไรอยู่” สิงห์หนุ่มถามถึงลูกหนี้น้ำเสียงไม่ได้ใส่ใจนัก

            

            “เห็นลูกน้องเราบอกว่าเขากลับไปที่คาสิโนอีก” คาซัสและรีทส์มองหน้ากันขมวดคิ้วแปลกใจ ไม่บ่อยนักที่จะสนใจลูกหนี้คนไหน แต่เพราะเมื่อเช้าถูกตำหนิจึงต้องหันมาตามติดชีวิตของลูกหนี้คนนี้เป็๲พิเศษ

            

            “ยังไม่เข็ดสินะ แล้วเขาไปเอาเงินมาจากไหน”

            

            “ไม่มีครับ แต่วันนี้เขามาขอเพิ่ม…” คาซัสยังพูดไม่จบ สิงห์หนุ่มก็พูดขัดขึ้นก่อน

            

            “หึ ผีพนัน... ให้ไป!” รัฐภพเปิดยิ้มที่มุมปาก นึกสมเพชลูกหนี้คนนี้นัก แบบนี้สินะที่เขาเรียกว่าผีพนันของแท้

            

            “แต่คุณลุคครับ…” คาซัสไม่เห็นด้วยที่นายหนุ่ม

            

            “ทำตามที่สั่ง” รัฐภพเกิดความรำคาญลูกน้องที่ชอบขัดคอ

            

            “แต่ว่า…”

            

            “คาซัส” ใบหน้าคมเงยขึ้นมาอีกครั้งก็ยังเป็๲คนสนิทยืนอยู่ที่เดิม ปากกาในมือเตรียมลอยไปหาคนที่ยังจะเอ่ยปากขัดขึ้นมาอีก

            

            “ไปจัดการทันทีครับ” คาซัสและรีทส์มองเห็นภัยกำลังขี้จรวดพุ่งมาจึงรีบถอยฉากทันที

             

            


    อีกฝั่งของเรือฟานเซสพาราไดซ์...

            

            วิเชียรได้เงินอีกก้อนจากเ๽้าของเรือเริ่มเดินหน้าลงขันกอบโกยเงินเข้ากระเป๋าอย่างต่อเนื่อง กระหยิ่มใจกับรางวัลที่ได้มา และโชคสิบชั้นได้หล่นทับลงมาทันเวลาพอดิบพอดีรับแจ๊คพล็อตเป็๲เงินมหาศาล นึกครึมอกครึมใจสุดกำลังท่ามกลางสายตาของนักพนันที่นั่งเต็มโต๊ะ สร้างความอิจฉาริษยาในคราวเดียวกัน

            

            “เอาลงต่อๆ ทำไมมันโชคดีอย่างนี้น่า ฮ่า…”

            

            วิเชียรมองเห็นว่าไพ่ในมือมีแต้มเป็๲ต่อ ความโลภเข้าบังตาทำให้ชายแก่หยามใจพร้อมเท่หน้าตักเพื่อหวังเงินที่กองอยู่เต็มโต๊ะ มันมากพอที่เขาจะเอาไปใช้หนี้เ๽้าของเรือ และเหลืออีกก้อนเอาไปเที่ยวต่อที่นี่ได้อย่างสบายๆ

            

            “สงสัยรอบนี้จะเป็๲ของผมอีกแล้วสิ ฮ่า...” วิเชียรยิ้มอย่างกระหยิ่มใจ ทิ้งไพ่ในมือลงบนโต๊ะลุกขึ้นจะกวาดเอาเงินตรงหน้า

            

            “เดี๋ยวก่อน…” นักพนันรุ่นลูกขยับลุกขึ้นตะครุบมือหนาเอาไว้

            

            “ผมคงต้องบอกว่าเสียใจด้วยนะเพราะรอบนี้ของผม” พร้อมทิ้งไพ่ในมือเขาลงกลางโต๊ะ

            

            “ไม่จริง!” วิเชียรถึงกับหน้าถอดสี รอยยิ้มเมื่อครู่หายวับหลังเห็นแต้มอีกฝ่ายสูงกว่าของเขา และเงินที่มีเต็มตักหายวับไปกับตา เขากะจะเอาไปใช้หนี้ให้เ๽้าของเรือฟานเซสพาราไดซ์ได้พังทลายลงหมดสิ้น

            

            “เชิญครับ” ลูกน้องตัวโตจับตามองดูอยู่นานแล้วก้าวเดินเข้าประชิดตัวอย่างรู้หน้าที่ หามปีกลูกหนี้ยี่สิบล้านไปให้เ๽้านายหนุ่มจัดการต่อตามคำสั่ง

            

            “...” วิเชียรแทบพูดอะไรไม่ออก มองหน้าคนโน้นคนนี้อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี พร้อมความกลัวจนเนื้อตัวสั่นแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ เรี่ยวแรงที่จะก้าวเดินยังแทบจะไม่มี

            

            “พาตัวไป!”

            

             รีทส์เดินนำชายแก่ผีพนันไปห้องทำงานของนายหนุ่ม เ๽้านายของเขาคาดการณ์อะไรไว้เป็๲จริงดังคาดเสมอ



     โปรดติดตามตอนต่อไป...




    ลิ้งก์ ดาวน์โหลด  EBook :  ราคา  59  บาท  (๰่๭๫นี้จักโปรโมชั่น)   

    ** รีบๆ ไปจัดการก่อนหมดโปร! **

    -->  https://www.mebmarket.com/ebook-อุ้มรักรัฐภพ-Men-Of-Lions <---



    ฝากกด ติดตาม / คอมเมนท์ เป็๲กำลังใจให้ด้วยน้า ^^

    ติดตามข้อมูลข่าวสารได้ที่... ---> เฟชบุ๊คแฟนเพจ : Raniya.writer



    ** ขอบคุณทุกกำลังใจและการสนับสนุนทุกช่องทาง  รวมถึงการติดตาม คอมเม้นท์ ที่มาเพิ่มแรงฮึดให้ไรท์ตัวอ้วน

    ขอบคุณมากๆ จากใจค่ะ  ^___^


            

            

    นิยายแนะนำ