ถุงมือฟ้าประทาน

เจมส์ไม่ได้ใช้เบ็ดตกปลาอันแรกของเจ้าหนูโฮยอน อันนั้นมันถูกสร้างอย่างลวกๆ โดยนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง จอร์ส ไมรดัส แถมการใช้งานไม่ได้ครอบคลุมถึงขนาดเลือกได้ ดังนั้นวันนี้คันเบ็ดสีเขียวที่อยู่ในมือจึงมาจากหนังสือเรื่องอื่น

'คันเบ็ดไม่ต้องเหนื่อย เพียงแค่คุณระบุชื่อปลา น้ำหนักโดยประมาณ เบ็ดจะทำงานเป็นผู้ล่าในทันที'

'ผลเสียด้านลบ กระหายน้ำจำนวนมาก'

นี่คือผลงานประดิษฐ์ของแดรี่ กริมม์บริสต์ 'อัจฉริยะเหนือมนุษย์'

จะเห็นได้ว่าลักษณะของตัวเบ็ดมีรูปร่างที่เล็กและเรียวกว่าของเจ้าหนูโฮยอน แต่กระนั้นอย่าได้ดูถูกมันเชียว

เมื่อเจมส์โยนเบ็ดลงไปในน้ำ ระบบเริ่มสแกนพื้นผิวจากการตกกระทบของพื้นผิวน้ำตามข้อมูลที่ได้ใส่ไปคร่าวๆ

ทั้งนี้เจมส์ไม่ได้ระบุว่าเป็นปลาพันธุ์อะไร เพราะตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าในบ่อนี้ปลาพันธุ์ไหนน้ำหนักเยอะที่สุด ดังนั้นจึงระบุแค่น้ำหนักโดยประมาณ เมื่อเป็นแบบนี้เบ็ดตกปลาจะไม่สนชนิดของสายพันธุ์ แต่จะเลือกสุ่มจากน้ำหนักเป็นหลัก

....

ไม่ถึงสิบห้าวินาทีเอ็นของเจมส์กระตุกแรงๆ ดูเหมือนว่าปลาจะติดเบ็ดแล้วแถมยังตัวใหญ่มากอีกด้วย

ตอนนั้นที่อยู่บนเรือเจมส์ต้องใช้เครื่องทุ่นแรงติดตั้งเป็นฐานเพื่อเพิ่มแรงดึงอันมั่นคง แต่ครั้งนี้ด้วยร่างกายที่ถูกปรับแต่งมาถึง 3 ครั้ง การสู้แรงปลาเพียงตัวเดียวจึงเหมือนกับช้างบี้มด

พริบตาปลาชะโดตัวใหญ่ถูกดึงขึ้นจากบ่อน้ำ!

เห็นฉากดังกล่าววุ้นเส้นและสไปร์ปรบมือยินดี

“คุณเจมส์สุดยอดไปเลย หย่อนเบ็ดไม่ถึงนาทีปลาก็กินเหยื่อ” วุ้นเส้นกล่าวจากใจจริง

“นั่นสิสุดยอดไปเลย แถมปลาตัวนี้ยังใหญ่มาก น้ำหนักกี่กิโลกรัมเนี่ย” สไปร์ไม่รู้สายพันธุ์ปลา แค่เห็นว่ามันมีขนาดใหญ่เกินพอดี

“สมกับเป็นเจ้านาย แปบเดียวก็ตกได้ปลาตัวใหญ่ สุดยอดมากเลยครับ” ทอยไม่ประหลาดใจ ด้วยความสามารถเจ้านายมีอะไรบ้างที่เขาไม่สามารถทำได้

เจมส์ปลดตะขอและให้ทอยนำปลาไปใส่ถังน้ำ จากนั้นเหวี่ยงเบ็ดอีกครั้ง

จริงอยู่ที่ปลาชะโดตัวนี้อาจเป็นปลาตัวใหญ่ที่สุดในบ่อ แต่เพื่อความไม่ประมาท เจมส์ต้องการที่จะตกปลาอีกครั้งแม้ว่าเงินเดิมพันจะเท่าเดิมก็ตาม

อีกอย่างคือเขาไม่ได้เสียเงินเช่าสถานที่เลยสักแดงเดียว ทำไมถึงต้องปล่อยโอกาสตกปลาโดยไม่ทำอะไร

นอกจากนี้ที่ตกได้ยังแจกจ่ายให้กับสไปร์และวุ้นเส้น

.......

“คุณเวย์ ดูเหมือนว่าคุณเจมส์จะได้ปลาแล้วนะครับ แถมยังตัวใหญ่มากอีกด้วย” ออร์เริ่มมีสีหน้าร้อนรน ไม่ใช่เพราะเจมส์ตกได้เร็ว แต่ปลาตัวนั้นมีขนาดใหญ่เกินไปต่างหาก

“ฉันรู้แล้ว!” แค่มองถึงตรงนี้เวย์เริ่มไม่มั่นใจว่าแท้จริงเจมส์โชคดีหรือมีทักษะในการตกปลา เนื่องจากปลาชะโดตัวใหญ่มาก แต่อีกฝ่ายกลับลากมันขึ้นมาจากบ่อน้ำได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว

ทรงพลังเกินไปไหม!

“คุณเวย์อย่าเพิ่งกังวล ตอนนี้อีกนานกว่าจะเที่ยง อีกอย่างเจมส์อาจฟลุ๊คแค่นั้นเอง เขาจะโชคดีเป็นครั้งที่สองเหรอ?”

เวย์พยักหน้าเห็นด้วยกับออมสิน

นั่นสินะเขากังวลมากจนเกินไป ต้องไม่ลืมว่านี่คือการแข่ง แถมยังมีออมสินคอยเชียร์อยู่ข้างๆ จะวอกแวกไม่ได้เด็ดขาด!

เวย์เริ่มเหวี่ยงเบ็ดอีกครั้งหลังจากได้ปลากระพง แต่อย่างใดก็ดีขนาดของมันเล็กมากหากเทียบกับอีกฝ่าย อย่างกับปลาขาดสารอาหาร

....

เวลาล่วงเลยจากวินาทีเป็นนาที

จากนาทีเป็นชั่วโมง

ทุกครั้งที่เวย์หันไปมองเจมส์ ก็จะพบว่าเขาได้ปลาตัวใหญ่ ไม่จำกัดแค่สายพันธุ์เดียวแต่ทุกสายพันธุ์มีขนาดใหญ่กว่าเขาอย่างน่าเหลือเชื่อ

เห็นฉากดังกล่าวเวย์ค่อนข้างร้อนรน

ทำไมเจมส์ถึงได้โชคดีขนาดนั้น เหวี่ยงเบ็ดไม่นานก็ดึงขึ้นแล้วนำปลาไว้ในถังน้ำ จากนั้นเหวี่ยงใหม่แล้วดึงขึ้น อย่างกับว่าเป็นเขาเองที่จับปลาใส่เบ็ด ไม่ใช่ปลาเข้ามากินเหยื่อเอง

ถึงตอนนี้เวย์เริ่มนึกเสียใจแล้วที่พนันกับเจมส์ ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าเจมส์ได้ปลาตัวใหญ่สุดกี่กิโลกรัม แต่แค่เหลือบมองก็บอกได้ไม่ยากว่าตัวใหญ่กว่าเขาเยอะเลย

“คุณเวย์ไม่ต้องกังวล ถึงเจมส์จะได้ปลาตัวใหญ่กว่าแต่ผมได้บอกทางร้านไว้แล้ว ไม่นานปลาจะถูกขนย้ายมาอยู่ในถังของคุณ” ออร์มีแผนร้ายตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เมื่อเจมส์เปลี่ยนกติกามันก็ง่ายต่อการเล่นงาน

“อะไรนะ...คิดจะให้ฉันใช้ปลาของร้านเพื่อชนะงั้นเหรอ?” เวย์ไม่ใช่คนโง่ เขามองออกได้ไม่อยากว่าน้องเขยคนนี้หมายถึงอะไร

“ใช่ครับ ทางร้านนั่งชิลล์ได้จัดปลาชะโดน้ำหนักมากกว่า 20 กิโลกรัมให้คุณเวย์ ตอนนี้อยู่ที่ว่าคุณเวย์ออกคำสั่ง ปลาในถังน้ำจะถูกสับเปลี่ยนทันที!!” พูดถึงตรงนี้ออร์รู้สึกว่าตัวเองฉลาดมาก

ด้วยเหตุนี้หลังจากเก็บเกี่ยวเงินพนันจากเจมส์ ไม่แน่เขาอาจได้ส่วนแบ่งล้านสองล้าน

เวย์เกือบจะตอบสนองโดยสัญชาตญาณ แต่เพราะการมีอยู่ของออมสินทำให้เขาไม่สามารถพูดว่าจัดการมันได้เลย

“ไม่ได้ นี่คือการแข่งขันที่ต้องใช้ความยุติธรรม ถ้าหากฉันโกงเพราะอยากชนะ มันจะไปมีความหมายอะไร?”

เวย์กัดฟันพูดพร้อมน้ำตาที่ห้ามไม่ให้ไหล

แต่สำหรับทุกคนที่ได้ยินคำพูดของเขา ต่างยกนิ้วโป้งชื่นชม

“คุณเวย์จิตใจของคุณช่างสะอาด เป็นผมเองที่คิดตื้นเขิน ขอโทษจริงๆ ครับที่ทำให้คุณรู้สึกแย่” ออร์รู้สึกเสียใจ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้นะ

“ไม่เป็นไร จำไว้ว่าฉันเป็นนักธุรกิจที่ขาวสะอาด!” เวย์กลั้นใจพูด

แม้ว่าจะต้องเสียเงินแต่วันนี้ก็ไม่สามารถแสดงด้านแย่ๆ ให้คนที่ชอบเห็น

........

เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงวัน

หากเทียบกับเวย์ที่ขมักเขม้นตกปลาจนหน้าดำคล้ำ เจมส์ก็ไม่ต่างจากคุณชายเจ้าสำราญ ทั้งสองด้านมีสาวงามคอยปรนนิบัติ เรียกได้ว่าสุขสบายราวกับนอนอยู่ในห้องสวีทส์

ส่วนปลาก็จับได้มากพอสมควร แต่ต้องหยุดตกเพราะกลัวว่าหากเยอะกว่านี้จะผิดสังเกตเกินไป อีกอย่างคือมีถังไม่พอใส่

“คุณตื่นเต้นหรือเปล่า” เจมส์มองเวย์พร้อมกับเผยรอยยิ้ม นี่คือช่วงเวลาสำคัญสำหรับการแข่ง ชั่งกิโลเพื่อหาปลาน้ำหนักเยอะที่สุด

“ไม่เลยสักนิด เพราะยังไงฝ่ายที่ชนะก็เป็นฉัน จะแพ้ให้กับมือสมัครเล่นแบบนายเหรอ ตลกแล้ว!” เวย์วางท่าไม่เลิกรา สำหรับลูกหลานคนรวยรุ่นที่สองการแสดงความอ่อนแอไม่มีอยู่ในพจนานุกรม

เจมส์หัวเราะมุมปาก

จากนั้นการนับน้ำหนักปลาบนตาชั่งจึงเริ่มขึ้น

มองดูก็รู้ว่าถังของเจมส์มีจำนวนมากกว่า และปลาเองก็ตัวใหญ่มากด้วย ส่วนของเวย์แทบจะเรียกได้ว่าเป็นปลาขาดสารอาหาร แต่ละตัวเบามากยกมือเดียวยังไหว

สุดท้ายผู้ชนะก็คือเจมส์ ด้วยปลายชะโดตัวใหญ่ที่หนักถึง 20 กิโลกรัม และดูเหมือนมันจะเป็นปลาตัวแรกที่เขาจับได้

“คุณแพ้แล้ว โชคดีนะเนี่ยที่พนันด้วยน้ำหนักตัวปลาใครเยอะกว่าคนนั้นชนะ ไม่งั้นหากคำนวณจากน้ำหนักทั้งหมดที่จับปลาได้ คุณคงไม่ได้เสียเงินแค่สิบล้าน” เจมส์ตบบ่าอีกฝ่ายให้กำลังใจ

เวย์แทบไม่ได้ฟังที่เขาพูด

เงินสิบล้านสำหรับเขามันเยอะมาก ต่อให้เป็นลูกหลานคนรวยรุ่นที่สองค่าขนมต่อเดือนก็แค่ไม่กี่แสน แล้วแบบนี้จะเอาเงินที่ไหนมาจ่าย

“คุณเจมส์ การเดิมพันครั้งนี้ฉันขอได้หรือเปล่า” เห็นสีหน้าเวย์ค่อนข้างแย่ ออมสินเข้ามาไกล่เกลี่ยสถานการณ์ ไม่ว่ายังไงเขาก็อยากได้ตัวเธอไม่ใช่เหรอ? ด้งนั้นต้องไว้หน้ากันบ้าง

“คุณกำลังจะบอกว่า คุณจะจ่ายแทนเขาเหรอ...ก็ได้นะผมไม่ติดขัด” เจมส์เลิกคิ้วสูง

“นี่คุณ.. !”

“ถ้าไม่ก็อยู่เงียบๆ” เจมส์มองด้วยหางตา “การเดิมพันนี้ไม่ใช่ผมเป็นฝ่ายเริ่ม แต่เป็นเขาต่างหากที่ไม่เจียมตัวเอง เอาล่ะคุณจะโอนมา เป็นเงินสด หรือว่าจ่ายเป็นเช็คดีล่ะ”

“ขอเวลาให้ฉันหน่อย อย่างน้อย...สามวัน ฉันจะให้เงินสดกับนาย” เวย์พูดตะกุกตะกัก

“สามวัน...ช้าเกินไป ผมให้เวลาถึงแค่พรุ่งนี้ ถ้าไม่ทุกครั้งที่คุณเลื่อนนัด ผมจะคิดเป็นวัน วันละล้านบาท แบบนี้ดีไหม”

“นี่นาย!”

ตอนนี้เวย์เริ่มนึกเสียใจแล้ว ไม่น่าปฏิเสธข้อเสนอของออร์เลย อย่างน้อยถึงจะขายหน้าต่อออมสินแต่ก็ไม่ต้องเสียเงินสิบล้านบาท

“ฟังว่าบ้านคุณทำธุรกิจโรงเรียนเอกชนนี่นา เอางี้ไหมนำหุ้นพวกนั้นมาให้ผมสิ คุณจะได้ไม่ต้องจ่ายเงินที่เหลือ”

“ไร้สาระ หุ้นพวกนั้นมีค่ามากกว่าเงินสิบล้านอีก คิดว่าฉันจะโง่หรือไง”

“งั้นเอางี้ ถ้าหากคุณรู้สึกไม่ยุติธรรมผมจะเพิ่มเดิมพัน ครั้งหน้าเดิมพันเป็นยี่สิบล้านบาท คุณเลือกได้เลยว่าจะแข่งอะไร และผมก็อนุญาตให้คุณนำผู้เชี่ยวชาญมาแข่งกับผม แบบนี้ดีไหม” เจมส์เริ่มวางเหยื่อล่อ สำหรับเขาแค่นี้มันยังไม่พอหรอก

ได้ยินคำกล่าวเวย์เริ่มคิดหนัก

เงินยี่สิบล้านไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ถ้าหากชนะขึ้นมามีแต่ได้กับได้ แถมครั้งนี้ยังนำผู้เชี่ยวชาญมาแข่งได้โดยตรง โอกาสชนะย่อมมีมากกว่าเขาแข่งเอง

อีกทั้งต้องเลือกกีฬาประเภทอื่นที่ไม่ใช้ดวง

การตกปลาใช้ดวงเกินไป ดูจากผลลัพธ์เจมส์เป็นคนมีโชคสูง หากเทียบกับเขาก็คงเป็นประเภทดวงกุด

“ยังไม่ต้องมอบคำตอบ ค่อยๆ คิดไปแล้วกัน ตอนนี้คิดแค่ว่าคุณต้องรีบใช้เงินผมคืนก็พอแล้ว”

ใช้เงินคืน....? ทำเหมือนกับว่าลูกหลานคนรวยอย่างเขาไม่มีเงินจนต้องยืมคนอื่นงั้นแหละ

ทันใดนั้นเวย์โทรหาพี่สาวทันที!