สาวน้อยซาเล้งกับหนุ่มชั่งพิมพ์

   กิจการของเธอดีมากๆ เธอเก็บเงินได้ เธอก็จะส่งให้ตัวเองได้ร่ำเรียนหนังสือ ส่งให้น้องๆ ได้เรียนด้วย ให้พ่อกับแม่  ให้ปู่กับย้า ส่วนที่เหลือเธอก็จะเก็บออมเอาไว้ เผื่อว่าอนาคต จะจำเป็๲ต้องใช้ ในยามทุกข์เข็น และยากลำบาก
            เธอจะออกไปทำงานเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดราชการต่างๆ ซึ่งเป็๲เวลาที่เธอ ไม่ได้เรียนหนังสือ เธอจะตระเวณไปเรื่อยๆ ใกล้ไกลแค่ไหนก็จะไปให้ถึง มีบางวันที่เธอต้องเดินทางไกลๆ จนเลยออกไปถึงต่างจังหวัด  พอตกเย็นเธอก็เลยกลับมาขายหนังสือไม่ทัน เธอก็จึงต้องไหว้วานให้พวกน้องๆของเธอ ช่วยไปขายแทนเธอ
            ทุกๆวันหยุดตอนเย็นๆ ที่เห็นเธอขายหนังสือ ก็มักจะมีหนุ่มๆ มาช่วยซื้อ ช่วยขาย แถมยังช่วยแซวเธออยู่ตลอดเวลา อยู่บ่อยๆเป็๲ประจำ จนเป็๲เ๱ื่๵๹เคยชิน เธอก็ตอบรับด้วยไมตรี แถมอ้อนให้ซื้อหนังสือไปอีกคนละหลายๆเล่ม
            เช้าวันเสาร์ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เธอจะออกตระเวณรับซื้อหนังสือเก่าๆ จากบ้านคนทั่วไป โดยมีเสียงเห่าจากสุนัขไปตลอดเส้นทางที่เธอไป มีผู้คนเดินไปเดินมา มีรถลาวิ่งกันขวักไขว่ บางทีก็มีเสียงแตรดังสนั่น จากด้านหน้าด้านหลัง จนดูหวุ่นวาย
            จนตัวเธอต้องฉีกตัวหลบ ออกไปอีกหลายหน บางทีก็ถูกด่าให้ได้เจ็บบ้างเป็๲บางคราว
        “นี้น้องมานี้ซิ แลกหนังสือกับกระดาษทิชชู่ใช้มะ”
        “ใช่”
        “เอารถเข้ามาก่อนซิ ผมมีอยู่เยอะเลยล่ะ น้องชาย นายมาขายที่นี้บ่อยๆเหรอ”
        “น้องชาย ใครน้องชาย” เธอหันไปมองด้านซ้าย และขวา ก่อนจะบ่นพรีมเบาๆว่า
        ”……..เก๊าผู้หญิงแท้ๆน้า”