เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

    ตอนที่เก้าสิบสาม การทดสอบอย่างแรก

    ตอนที่เก้าสิบสาม การทดสอบอย่างแรก

    แต่ก่อนอื่น ผมต้องมองจากมุมมองของโคโคะโระที่อย่างน้อยก็เป็นจิ้งจอกห้าหางผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้ก่อน

    ผมพอมีทฤษฎีที่จะทดสอบคร่าวๆแล้วหลังจากอ่านหนังสือตำราเวทย์ที่ได้มาจากอาจารย์ฮานะ

    แต่ที่เหลือก็คือการพิสูจน์จากการทดลองเท่านั้นล่ะ

    คุณโคโคะโระกระแอมแล้วก็ต่อ

    “อะแฮ่ม ล้อเล่นกันพอแล้วแต่โคโคะโระจะบอกว่าข้าจะไม่มีวันออมมือหรอกนะ”

    ทันใดนั้นหางของคุณโคโระก็มีหางงอกออกมาสามหางจากทางด้านหลัง

    อากาศรอบข้างเมหือนกัยกลายเป็นอยู่ใต้ทะเลลึกที่อึดอัดและหายใจอย่างยากลำบาก

    Vanguard โล่ป้องกัน

    ความสามารถป้องกันทั้งกลุ่มปาร์ตี้ที่ผมวางแผนว่าจะเอาตัวผมเองเป็นคนรับมือรับเท้าแทนคนอื่นๆ

    กำแพงแสงล้อมรอบคานาเอะไว้ผมเองก็กอดอกรับแรงกดดันวิญญาณที่สัมผัสได้ทุกสัมผัสจริงๆ

    จิตสังหาร

    หรือความกดดันวิญญาณนั้นมีอยู่จริงเป็นสัมผัสที่นอกเหนือจากสัมผัสทางตาหรือผิวหนัง เป้นยิ่งกว่าความรู้สึกของจิตวิญญาณ

    ตรงหน้าของผมที่ตาของคุณโคโคะโระกลายเป็นมีตาดั่งแมวที่เรืองแสงสีทองขึ้นเหมือนกับนักล่า

    ร่างกายทรงพลังมหาศาลนั้นคงทำให้เกิดความรู้สึกตัดกับความขี้เล่นของเธอก่อนหน้านี้แต่ปัญหาคือผมดันรู้ว่าคุณโคโระยังไม่เอาจริงนี่ล่ะ

    เพราพลังโผล่มาแค่สามหางยังไม่ถึงห้าหางตามที่เธอมีจริงๆ

    ปัญหาคือผมยังรู้ว่าคุณโคโคะโระยังไม่เอาจริงนั่นเอง

    เลยจะสมเพชตนเองหรือดูถูกตนเองก็ยังไม่มีอารมณ์เช่นนั้น

    ผมจึงยังเอามือกอดอกต้านรับพลังไว้ตรงๆอย่างไม่หวั่นไหว

    ผมประสานสายตาของร่าง The Beast ของผม

    พลังต่อพลัง

    จิตสังหารต่อจิตสังหาร

    ไม่มีแผนการหรือการเล่นตุกติกใดใด

    มันคือแผนการที่เรียบง่ายที่สุดและผิดพลาดได้ง่ายที่สุดหากถามความเห็นของผม

    คุณโคะโระหรี่ตาลงอีกครั้งแต่คราวนี้ยิ้มแยกเขี้ยวออกมาราวกับเห็นน้ำลายที่ไหลออกมาเล็กน้อย

    “โคะ โคะ โคะ มีคนที่น่าอร่อยมาทั้งทีพวกเหล่าอสูรต้องดีใจแน่นอน “

    คุณโคะโคะโระลดพลังลงแต่ผมอุ้มคานาเอะมาที่บนหลังโดยสัญชาตญาณ

    และก็คิดถูก

    พลังที่ลดลงนั้นกลายมาเป็นรวมกันที่หางและเปล่งพลังออกมาภายในครั้งเดียว

    หางทั้งสามรวมกับรวมกันเป็นหนึ่งเดียวเป็นหมัดขนาดใหญ่ชกมาทางผม

    Three Tail Punch

    หมัดสามหาง

    มากกว่าพลังกดดันวิญญาณเมื่อกี้นับสิบเท่า

    เปรี้ยง

    หางของคุณโคโคะโระฟาดเข้ากับร่างกายของผมที่ผมรับพลังการโจมจีจากเธอโดยตรง

    จนทะลุหลังคาของห้องพักของผมปลิวตกลงไปสู่หุบเขาสายหมอกด้านล่างด้วยความรวดเร็ว

    “บททดสอบอย่างแรกของข้ามาเจอข้าบนน้ำตกกระจกให้ได้”

    คุณโคโคะโระกล่าวแบบอาจารย์ของพระเอกโชวเน็น

    ที่ชอบติดนิสัยส่งพวกพระเอกไปเสี่ยงตายในป่ามรณะมากกว่าที่จะฝึกสอนให้คำแนะนำด้านเทคนิคการใช้พลังต่างๆก่อน

    ที่อย่างน้อยอาจารย์จิไรยะก็ยังมีความเป็นครูมากพอที่จะสอนนารุโตะก่อนที่จะผลักตกหน้าผา

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ ที่คุณอ่าน