ตอนที่เก้าสิบสาม การทดสอบอย่างแรก
แต่ก่อนอื่น ผมต้องมองจากมุมมองของโคโคะโระที่อย่างน้อยก็เป็นจิ้งจอกห้าหางผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้ก่อน
ผมพอมีทฤษฎีที่จะทดสอบคร่าวๆแล้วหลังจากอ่านหนังสือตำราเวทย์ที่ได้มาจากอาจารย์ฮานะ
แต่ที่เหลือก็คือการพิสูจน์จากการทดลองเท่านั้นล่ะ
คุณโคโคะโระกระแอมแล้วก็ต่อ
“อะแฮ่ม ล้อเล่นกันพอแล้วแต่โคโคะโระจะบอกว่าข้าจะไม่มีวันออมมือหรอกนะ”
ทันใดนั้นหางของคุณโคโระก็มีหางงอกออกมาสามหางจากทางด้านหลัง
อากาศรอบข้างเมหือนกัยกลายเป็นอยู่ใต้ทะเลลึกที่อึดอัดและหายใจอย่างยากลำบาก
Vanguard โล่ป้องกัน
ความสามารถป้องกันทั้งกลุ่มปาร์ตี้ที่ผมวางแผนว่าจะเอาตัวผมเองเป็นคนรับมือรับเท้าแทนคนอื่นๆ
กำแพงแสงล้อมรอบคานาเอะไว้ผมเองก็กอดอกรับแรงกดดันวิญญาณที่สัมผัสได้ทุกสัมผัสจริงๆ
จิตสังหาร
หรือความกดดันวิญญาณนั้นมีอยู่จริงเป็นสัมผัสที่นอกเหนือจากสัมผัสทางตาหรือผิวหนัง เป้นยิ่งกว่าความรู้สึกของจิตวิญญาณ
ตรงหน้าของผมที่ตาของคุณโคโคะโระกลายเป็นมีตาดั่งแมวที่เรืองแสงสีทองขึ้นเหมือนกับนักล่า
ร่างกายทรงพลังมหาศาลนั้นคงทำให้เกิดความรู้สึกตัดกับความขี้เล่นของเธอก่อนหน้านี้แต่ปัญหาคือผมดันรู้ว่าคุณโคโระยังไม่เอาจริงนี่ล่ะ
เพราพลังโผล่มาแค่สามหางยังไม่ถึงห้าหางตามที่เธอมีจริงๆ
ปัญหาคือผมยังรู้ว่าคุณโคโคะโระยังไม่เอาจริงนั่นเอง
เลยจะสมเพชตนเองหรือดูถูกตนเองก็ยังไม่มีอารมณ์เช่นนั้น
ผมจึงยังเอามือกอดอกต้านรับพลังไว้ตรงๆอย่างไม่หวั่นไหว
ผมประสานสายตาของร่าง The Beast ของผม
พลังต่อพลัง
จิตสังหารต่อจิตสังหาร
ไม่มีแผนการหรือการเล่นตุกติกใดใด
มันคือแผนการที่เรียบง่ายที่สุดและผิดพลาดได้ง่ายที่สุดหากถามความเห็นของผม
คุณโคะโระหรี่ตาลงอีกครั้งแต่คราวนี้ยิ้มแยกเขี้ยวออกมาราวกับเห็นน้ำลายที่ไหลออกมาเล็กน้อย
“โคะ โคะ โคะ มีคนที่น่าอร่อยมาทั้งทีพวกเหล่าอสูรต้องดีใจแน่นอน “
คุณโคะโคะโระลดพลังลงแต่ผมอุ้มคานาเอะมาที่บนหลังโดยสัญชาตญาณ
และก็คิดถูก
พลังที่ลดลงนั้นกลายมาเป็นรวมกันที่หางและเปล่งพลังออกมาภายในครั้งเดียว
หางทั้งสามรวมกับรวมกันเป็นหนึ่งเดียวเป็นหมัดขนาดใหญ่ชกมาทางผม
Three Tail Punch
หมัดสามหาง
มากกว่าพลังกดดันวิญญาณเมื่อกี้นับสิบเท่า
เปรี้ยง
หางของคุณโคโคะโระฟาดเข้ากับร่างกายของผมที่ผมรับพลังการโจมจีจากเธอโดยตรง
จนทะลุหลังคาของห้องพักของผมปลิวตกลงไปสู่หุบเขาสายหมอกด้านล่างด้วยความรวดเร็ว
“บททดสอบอย่างแรกของข้ามาเจอข้าบนน้ำตกกระจกให้ได้”
คุณโคโคะโระกล่าวแบบอาจารย์ของพระเอกโชวเน็น
ที่ชอบติดนิสัยส่งพวกพระเอกไปเสี่ยงตายในป่ามรณะมากกว่าที่จะฝึกสอนให้คำแนะนำด้านเทคนิคการใช้พลังต่างๆก่อน
ที่อย่างน้อยอาจารย์จิไรยะก็ยังมีความเป็นครูมากพอที่จะสอนนารุโตะก่อนที่จะผลักตกหน้าผา