จางเหว่ยเริ่มพูดคุยกับคาร่าและจิณณ์ การที่จิณณ์เข้ามาอยู่ที่ชั้นที่สอง มันก็ทำให้เขากังวลสภาพของชั้นแรกเมื่อกัน เมื่อจางเหว่ยได้คุยกับจิณณ์มันก็ทำให้ใครสบายใจไปเปลาะหนึ่ง แต่ความสบายใจนั้นมันก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อจิณณ์ถามถึงเจ้าหมาป่า จางเหว่ยอธิบายมาว่ากลุ่มของเขาโดนเจ้าหมาป่าโจมตีเป็นระยะๆ แต่มันก็โจมตีกลุ่มของเขาไม่สำเร็จสุดท้ายเขาก็เจอเข้ากับตอนที่เจ้าหมาป่าโจมตีกลุ่มของภควดีที่เหลือรอด
คาร่าพยายามถามจางเหว่ยว่าเห็นคนในกลุ่มของเธอบางไหมแต่น่าเสียดายที่ จางเหว่ยไม่ได้เจอจากคนกลุ่มอื่นเลย ในระหว่างนั้นดูเหมือนภควดีจะมีไข้ขึ้นสูง น่าจะเป็นผลมาจากบาดแผล ทำให้ทรีนาถอยากพาภควดีกลับไปชั้นแรก แต่เขาก็ไม่รู้จะออกจากบรรยากาศในตอนนี้ยังไง จิณณ์เองก็สงสัยและถามว่ากับจางเหว่ยว่าเจ้าหมาป่าต้องการอะไรกันแน่ ตัวจางเหว่ยเองก็ไม่รู้แต่แดอุนกับอิจิโกะกับพูดขึ้นมาว่า บางทีมันอาจมีเหตุผลบางอย่างเกี่ยวข้องกับเข็มขัดของเจ้าหมาป่าก็ได้ อิจิโกะเองก็หากิ่งไม้มาวาดรูปเข็มขัดให้ทุกคนดู มันแสดงให้เห็นได้ชัดเจนว่า เข็มขัดของเจ้าหมาป่ามีลักษณะที่ไม่เหมือนกันเข็มขัดของพวกเขา แถมช่องที่ใส่การ์ดมีช่องหนึ่งมีสัญญาลักษณ์เป็นรูปกากบาท หรือ ตัวอักษรภาษาอังกฤษตัว x
แดอุนตั้งสมมุติฐานว่ามันมีเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้อีกฝ่ายเลือกโจมตีพวกเขา หรือ ไม่ก็เงื่อนไขสังหารอาจไม่ได้จำกัดแค่ที่มนุษย์ แต่เพราะมอนเตอร์ให้ชั้นแข็งแกร่งเกินกว่าจะล่าตัวด้วยคนเดียว หรือไม่ ก็มีคนเป็นไปได้ที่เจ้าหมาป่าอาจเป็นสิ่งมีชีวิตในหอคอยที่สามารถใช้ระบบแปลงร่างเหมือนพวกเขา และ บางทีอาจเป็นมนุษย์ที่ถูกเลือกให้เข้าร่วมหอคอยก่อนที่พวกเขาจะมาเข้าร่วม แม้สมมุติฐานสุดท้ายจะมีความเป็นไปได้น้อยที่สุดแต่ก็เป็นสมมุติฐานที่น่าคิดต่ออยู่เหมือนกัน ทำไมจะไม่มีโอกาสที่พวกเขาไม่ได้เป็นคนเข้าร่วมหอคอยเป็นกลุ่มแรก แต่ต่อให้ไม่ใช้กลุ่มแรกก็ยังมีความเป็นไปได้ที่พวกเขาที่เข้าร่วมแข่งเกมของหอคอยในแต่ละรอบจะได้เจอกัน
เมื่อคาร่าได้ยินเธอก็นึกขึ้นได้ว่าควรกลับไปชั้นที่หนึ่ง ถ้าเจ้าหมาป่านั้นกลับไปคนที่อยู่ชั้นที่หนึ่ง คนที่นั่นสู้ไม่ไหวแน่ๆ แต่สิ่งที่จางเหว่ยคิดกับตรงกันข้ามไม่ว่าจะเก่งแค่ไหนถ้าโดนระบบท่าไม้ตายหลายสิบครั้งก็ไม่รอดหรอก แต่จิณณ์ไม่ได้คิดแบบนั้นภาพของสถานที่ห้องแห่งการเริ่มต้นโผล่ขึ้นมาในหัว ไม่แน่หรอกในหอคอยอาจมีอยู่ก็ได้ไอ้ตัวแบบนั้น ตัวที่ต่อให้มีท่าไม้ตายเท่าไหร่ก็เอาไม่อยู่ อิจิโกะกับแดอุนเองก็รู้ดีว่าจิณณ์คิดอะไรอยู่ แดอุนเลยตั้งประเด็นขึ้นมาว่านั้นมันตอนที่มันยังฆ่าใครไม่ได้ ถ้าตั้งสมมุติฐานว่าการฆ่าคนเป็นเงื่อนไข รางวัลที่มันได้ก็ต้องคุ้มค่ามากพอที่จะทำให้เจ้าหมาป่าเลือกโจมตีมนุษย์ด้วยกันเอง พอแดอุนพูดแบบนี้ก็ต้องทำให้จางเหว่ยหยุดคิดไม่น้อย แต่ตัวเขาเองก็ยังคิดว่าการไล่ล่าน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด เพราะในชั้นนี้ยังมีคนที่เหลืออยู่อย่างน้อยๆ ก็อีก 5 คน คนจากกลุ่มคาร่า 2 คน และคนจากกลุ่มภควดีอีก 3 คน
ทรีนาถด้วยความกังวลเขาเลยเสนอให้แบ่งเป็นสองกลุ่ม แม้ว่าคนอื่นๆ ในกลุ่มภควดีจะยังเหลืออยู่ แต่ในมุมมองของทรีนาถ ตัวของภควดีสำคัญมากกว่า แม้ว่าชาร์ดูลจะให้ความสำคัญกับภควดีเหมือนกันแต่เขาไม่สามารถทิ้งคนอื่นไว้ที่นี่ได้ ส่งคาร่าเองก็ไม่ต่างกันเธอไม่สามารถกลับไปโดยทิ้งคนในกลุ่มเธอไว้ที่ชั้นนี้ได้ ตัวจางเหว่ยเขาตัดสินใจให้สมาชิกที่เหลือในกลุ่มของเขากลับไปที่ชั้นแรก การต่อสู้กับเจ้าหมาป่าเขาต้องการความคล่องตัว แถมมีคนอื่นอยู่ก็มีแต่จะเพิ่มเหยื่อให้อีกฝ่ายมากเท่านั้น ตัวคาร่าเองก้ตัดสินใจได้ยาก สุดท้ายเธอจึงสั่งให้จิณณ์พาคนของเธอกลับไปด้วย กลุ่มที่จะไล่ล่าเจ้าหมาป่ามีแค่ จางเหว่ย คาร่า แล้วก็ชาร์ดูล แค่สามคนเท่านั้น คาร่าตัดสินใจคืนเข็มขัดทั้งหมดให้กลุ่มของทรีนาถ ทั้งสองกลุ่มตัดสินใจแยกกันทำตามภารกิจ