ณ เวลานี้เอง
ผู้ที่ปิดบังใบหน้าเอาไว้ของอาณาจักรสุริยันห้าสีได้กล่าวคำพูดบางอย่างขึ้นมา...
''ถ้าเช่นนั้น... ข้าก็คงไม่ต้องปิดบังตัวตนของข้าอีกต่อไปแล้วสินะ ? เพราะผู้ที่แหกกฏก่อนกลับเป็พวกเ้า อาณาจักรจันทราทมิฬเสียเอง''
หลังกล่าวจบเขาก็ได้ถอดชุดคลุมที่ปิดบังใบหน้าเอาไว้ออก เผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาและงดงามออกมาภายในใบหน้าเดียว
ซึ่งมันสามารถเทียบเคียงกับชินได้อย่างสูสีเลยทีเดียว
แต่หากกล่าวแล้วละก็ ชินก็เหมือนกับความมืดที่ลึกลับและน่าค้นหา
ส่วนชายผู้นี้ก็สว่างไสวงดงามจนทำให้ผู้คนรู้สึกหลงใหล
''นั่น... นั่นมันองค์ชาย "อมาสึซูรุ" แห่งราชวงศ์สุริยันห้าสีไม่ใช่รึ ไม่ใช่ว่าศึกนี้ราชวงศ์ทั้งห้าไม่สามารถเข้าร่วมได้หรอกรึ ?''
ซูลิมกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ...
ชินที่ตนเป็คนแนะนำให้เข้าสู่กองกำลังของตนด้วยตัวเองกลับเป็องค์ชายแห่งอาณาจักรจันทราทมิฬ
และนี่ยังไม่รวมที่เขาได้โลหิตที่สัตว์ศักดิ์สิทธิตกทอดเอาไว้ซึ่งควรจะเป็ของคนที่อยู่อาณาจักรดาบสีขาวด้วยซ้ำ...
และไม่ได้มีแค่ชินคนเดียวที่เป็คนของราชวงศ์ทั้งห้า แม้แต่องค์ชายอมาสึซูรุ แห่งราชวงศ์สุริยันห้าสีเองก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน
กลับมีถึงสองราชวงศ์ที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้...
ชินที่ตอนนี้แม้ภายนอกจะยังคงใบหน้าเ็าเอาไว้ แต่ภายในใจนั้น เขากำลังมึนงงกับสถานการณ์ตรงหน้าเป็อย่างมาก เพราะยังไงซะเขาก็ไม่ใช่คนของดาวดวงนี้ ตัวเขานั้นมาจากดวงดาวลีฟานที่อยู่ห่างไปไกลนั่นต่างหาก
เวลานี้ชินจึงได้กล่าวออกมาพร้อมใบหน้าเ็า
''หากข้าแหกกฏแล้วจะทำไม?"
อมาสึซูรุ เห็นท่าทางเช่นนี้ของชิน
เขาก็ยิ้มออกมาก่อนกล่าว
''ข้าก็จะแย่งชิงคริสตัลสายรุ้งนั่นมาเป็ของตัวเองได้... โดยที่คนผิดกฏจะเป็เ้าแทนยังไงล่ะ''
''เ้าคิดว่าตัวเ้าคนเดียวจะสามารถทำได้งั้นรึ ? มองสถานการณ์ตรงหน้าไม่ออกหรืออย่างไร ?"
ชินกล่าวแย้งทันที
อมาสึซูรุเห็นเช่นนี้ก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง
เพียงแต่คราวนี้มันเป็รอยยิ้มที่ดูเ้าเลห์เป็อย่างมาก เขากล่าวออกมาว่า
''หากเป็คนอื่น... ย่อมทำอะไรไม่ได้มากนักกับสถานการณ์ตรงหน้านี้... เพียงแต่ผู้ที่อยู่ที่นี่กลับเป็ตัวข้า อมาสึซูรุผู้นี้''
หลังกล่าวจบ
ภายในดางตาห้าสีของอมาสึซูรุก็เปล่งประกายแสงห้าสีที่เข้มข้นยิ่งกว่าของชูกวงหนาน
ห้าปีศาจแห่งตระกูลชูออกมา
หลังจากนั้นอมาสึซูรุก็ได้ร่ายคาถาบางอย่างออกมา...
''เขตแดนสุริยันห้าสี !!!''
ทันใดนั้นกลุ่มแสงวงกลมที่มีขนาดเทียบได้กับหัวของทารกวัยแรกเกิดก็ปรากฏขึ้นมา
กลุ่มแสงนี้มองดูแล้วช่างคล้ายคลึงกับดวงอาทิตย์เป็อย่างมาก เพียงแต่มันมีอยู่ห้าสี
ส้ม,น้ำตาล,ฟ้า,เขียว และน้ำเงิน
''เขตแดนสุริยันห้าสีของข้า... จงส่องสว่างจนปกคลุมทุกผู้คนในที่แห่งนี้ซะ !!!''
หลังจากอมาสึซูรุกล่าวจบ
ดวงอาทิตย์ห้าสีขนาดเล็กนั่นก็ส่องแสงสว่างออกมา
แสงนี้ได้เข้าปกคลุมทุกผู้คนที่อยู่ภายในชั้นนี้ทั้งหมดทุกคน แม้แต่ชินเองก็ถูกแสงนี้เข้าปกคลุมด้วยเช่นกัน แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกผิดปกติอะไร
เขาจึงกล่าวถามออกไปทันที
''แสงนี่... มันก็สบายดีอยู่หรอกนะ แต่เ้าคงไม่ได้ใช้มันออกมาเพื่อให้พวกเราได้พักผ่อนอย่างสบายใจหรอกกระมัง?"
อมาสึซูรุทันทีที่ได้ยินคำถามของชิน
เขาก็พยักหน้าให้กับชิน จากนั้นจึงกล่าวออกมา
''แน่นอนว่าแสงห้าสีนี้ย่อมมีไว้ใช้สำหรับพักผ่อน... ไม่คิดว่าเ้าจะรู้เสียด้วย องค์ชายจันทราทมิฬตัวน้อย''
ชินที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกไม่พอใจเป็อย่างมากที่ถูกเรียกว่าองค์ชายตัวน้อยเขาจึงกล่าวตอบออกไปโดยทันที
''ตัวเ้าดูๆแล้ว ก็ไม่ได้อายุมากไปกว่าข้าสักเท่าไหร่... กล้าดียังไงมาเรียกข้าว่าองค์ชายตัวน้อย?''
ชินกะจะเดินเข้าไปเพื่อข่ม อมาสึซูรุเสียหน่อย
เพียงแต่เขาก้าวขาไม่ออก ไม่ใช่แค่นั้น
แม้แต่แขนก็ขยับไม่ได้ด้วยซ้ำ
ชินรู้สึกตื่นตระหนกเป็อย่างมาก แต่ไม่ว่าเขาจะทำยังไงก็ไม่สามารถขยับตัวได้เลยแม้แต่น้อย
''รู้ตัวเสียทีนะ องค์ชายจันทราทมิฬตัวน้อย... แสงห้าสีนี้ย่อมทำมาเพื่อให้พวกเ้าได้พักผ่อนจริงๆ เพราะพวกเ้าจะไม่สามารถขยับตัวของพวกเ้าได้แม้แต่น้อย... เพราะงั้นแล้วมันก็ถือว่าเป็การพักผ่อนที่ดีเลยทีเดียว... เ้าคิดเช่นเดียวกันกับข้าไหม องค์ชายจันทราทมิฬตัวน้อย ?''
คนอื่นๆทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้เข้า
จึงได้ลองที่จะขยับตัวดู
เพียงแต่ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่สามารถขยับได้ พวกเขารู้สึกตื่นตระหนกเป็อย่างมาก
จึงได้ลองร่ายคาถาบางอย่างเพื่อที่จะแก้ไขอาการนี้
เพียงแต่ทันทีที่พวกเขาร่ายคาถาจบ
กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย
ไม่ว่าจะเป็คาถาอะไรก็ตาม
มันก็ไม่สามารถใช้ออกมาได้เลยสักคาถาเดียว...
แม้แต่ไก่สีน้ำตาลเองก็ดูเหมือนจะได้รับผลนี้ด้วยเช่นกัน...
อมาสึซูรุหลังจากเห็นคาถาของตนสำเร็จผล
เขาก็ได้ยิ้มออกมา
จากนั้นเขาจึงเดินตรงไปทางห้องที่ชีวานอยู่
ฮาวาอินและซูมะอุสึคุรู้สึกร้อนใจเป็อย่างมาก
แต่พวกนางก็ทำอะไรไม่ได้
พวกนางลองร่ายดูแทบจะทุกคาถาแล้ว
แต่ก็ไม่มีคาถาไหนแสดงผลออกมาเลยแม้แต่คาถาเดียว
เวลานี้ซุมะอุสึคุจึงไม่มีทางเลือก
นางได้ลองร่ายคาถาสุดท้ายของนางออกมา...
''เขตแดนอสนี...ัคลั่ง !!!''
แม้ตัวนางจะไม่คิดว่ามันจะเกิดผลอะไรขึ้นมาก็ตามที เพียงแต่ทันทีที่นางร่ายคาถาเสร็จ
แสงสีม่วงก็ส่องประกายออกมาจากร่างของนาง
และมันก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากนั้นแสงสีม่วงก็ได้ก่อตัวเป็
ัอสนีตัวน้อยออกมาเป็จำนวนมาก
นางรู้สึกใเป็อย่างมากที่คาถาของตนสามารถร่ายออกมาได้สำเร็จ
แต่ผู้ที่ใมากที่สุดกลับเป็
องค์ชายอมาสึซูรุ...
''ไม่คิดเลย... ว่านอกจากข้าแล้วจะยังมีคนที่สามารถใช้คาถาเขตแดนออกมาได้ใน่อายุเท่านี้... แถมดูแล้วนางน่าจะอายุเพียงแค่สิบสองถึงสิบสามปีเองด้วยซ้ำ... แต่กลับสามารถใช้คาถาเขตแดนออกมาได้ ถึงแม้มันจะยังไม่สามารถใช้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบก็เถอะ... เพราะนับแต่อดีตมาจนถึงปัจจุบันแล้ว ผู้ที่สามารถใช้คาถาเขตแดนได้อย่างสมบูรณ์แบบนั้นไม่เคยมีใครที่อายุต่ำกว่าหนึ่งร้อยปีแล้วสามารถใช้มันออกมาได้สักคน''
เื่นี้นับว่าอยู่เหนือความขาดหมายของ
อมาสึซูรุไปไกล
ตัวเขานั้นไม่คิดว่าที่แห่งนี้จะมีคนที่สามารถใช้คาถาเขตแดนออกมาได้
''ถ้างั้น... มันก็หมายความว่าหากสามารถใช้เขตแดนได้ก็จะสามารถขยับตัวได้สินะ? งั้นเขตแดนของเ้ามันก็ไร้ประโยชน์สุดๆเลยน่ะสิ''
ซูมะสึคุกล่าวออกมาตรงๆตามความคิดของนาง
อมาสึซูรุได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกอับอายเป็อย่างมาก ที่ถูกสาวน้อยอายุเพียงสิบสองปีต่อว่า...
แต่เขตแดนของเขามันก็เป็เช่นนั้นจริงๆ
เนื่องจากมันยังไม่สมบูรณ์...
มันมอบผลที่ร้ายกาจแก่ผู้ที่ไม่สามารถใช้เขตแดนได้ แต่กลับกันมันไร้ประโยชน์สุดๆกับผู้ที่สามารถใช้เขตแดนได้
เหตุผลที่ราชวงศ์สุริยันห้าสีส่งเขามาก็เพราะเหตุนี้
พวกเขาไม่คิดว่าจะมีใครที่สามารถใช้เขตแดนได้ มาเข้าร่วมศึกๆนี้...
ในส่วนเขตแดนของผู้คนภายในอาณาจักรสุริยันห้าสีนั้นจะแตกต่างกันออกไปตามธาตุทั้งหลายที่พวกเขาอยู่
นี่ถือเป็ความแข็งแกร่งของอาณาจักรสุริยันห้าสีที่อาณาจักรอื่นๆไม่มี "เขตแดนที่หลากหลาย"
และธาตุทั้งห้าของอมาสึซูรุ
ก็ทำให้ได้เขตแดนที่มีความสามารถ
"หยุดยั้งผู้คน" นี้มา
เขตแดนนี้นั้นไร้ประโยชน์หากเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่ง
แต่หากใช้กับคนหมู่มากมันจะเป็เขตแดนที่มีประโยชน์เป็อย่างมาก...
''ช่างปะไร แค่ข้าจัดการเ้าได้ก็จบแล้วล่ะ''
อมาสึซูรุกล่าวออกมา
''คนที่จะจัดการน่ะ...คือข้าต่างหาก''
ซูมะอุสึคุกล่าวโต้
หลังจากนั้นคนทั้งสองก็ได้พุ่งเข้าปะทะกัน
ต่างฝ่ายต่างร่ายคาถาของแต่ละคนออกมาอย่างดุเดือด
''หอกอัสนีสี่ทิศ !!!''
หลังจากซุมะอุสึคุร่ายคาถาจบ
ก็ได้มีหอกสี่เล่มพุ่งไปจ่อที่อมาสึซูรุอยู่สี่ทิศ
จากนั้นมันก็พุ่งเข้าใส่เขาทันที
อมาสึซูรุไม่ได้หลบ
แต่เขาร่ายคาถาขึ้นมาป้องกันแทน
''กำแพงปฐี !!! จงปกป้องข้า''
จากนั้นก็ได้มีกำแพงดินขึ้นมาห้อมล้อมอยู่รอบตัวของอมาสึซูรุ และป้องกันหอกทั้งสี่เล่มเอาไว้ได้
ซูมะอุสึคุที่เห็นคาถาของตนไร้ผลจึงร่ายคาถาต่อไปทันที
''อัสนีทิ่มแทง !!!''
หลังจากนั้นก็ได้มีหนามอสนีโผล่ขึ้นมาข้างใต้ของอมาสึซูรุ เพื่อที่จะทิ่มแทงเขาจากภายในกำแพงปฐี
อมาสึซูรุในตอนนี้รู้สึกเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ตัวเขารู้สึกได้เลยว่าสาวน้อยอายุสิบสองปีคนนี้
เป็อสูรน้อยชัดๆ
เขาจะประมาทนางไม่ได้เด็ดขาด
จึงร่ายคาถาที่สองออกมาทันที
''เหมันต์เยือกแข็งธาตุขั้นต้น !!!''
ทันใดนั้นหนามอสนีก็ถูกแช่แข็งเอาไว้
จากนั้นอมาสึซูรุก็ะโขึ้นไปบนฟ้า
และร่ายคาถาออกมาสองคาถาพร้อมกัน
''ฝนกระหน่ำ !!! เยือกแข็งธาตุขั้นต้น !!!'
จากนั้นได้มีน้ำฝนตกกระหน่ำใส่ซูมะะอุสึคุ
และทันทีที่ฝนนั่นแตะโดนตัวนางมันก็ได้กลายเป็น้ำแข็งและแช่แข็งส่วนที่ััโดนทันที
นี่คือหนึ่งในความแข็งแกร่งของผู้ที่มีธาตุหลากหลายตามที่ชินเคยกล่าว"ทักษะการผสานธาตุ"
ซูมะอุสึคุรู้สึกเคร่งเครียด
และพยายามที่จะหลบฝ่ามันออกไป
แต่อมาสึซูรุก็คาดการณ์ไว้แล้ว
เขาได้ร่ายคาถาที่สามออกมาต่อเนื่องกันทันที
''กำแพงปฐี !!! จงขวางนางไว้ซะอย่าให้นางหนีออกไปได้''
ทันใดนั้นก็ได้มีกำแพงดินมาขวางการหลบหนีของซูมะอุสึคุไว้สี่ทิศทันที
เห็นเช่นนั้นนางจึงพยายามที่จะเหาะเหินผ่านกำแพงไป แต่ทันใดนั้นอมาสึซูรุก็ได้ร่ายคาถาที่สี่ออกมาทันที
''วายุโหมกระหน่ำ !!!''
มันได้เกิดพายุขึ้นภายในกำแพง
จนทำให้ซูมะอุสึคุ ถูกพัดปลิวอยู่ภายในกำแพง
จนไม่สามารถหนีไปไหนได้
ฮาวาอินที่เฝ้าดูอยู่รู้สึกไร้พลัง
เพราะตนไม่สามารถเข้าไปช่วยซูมะอุสึคุ
ได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงชินที่ตอนนี้บนใบหน้าแสดงออกถึงความโกรธแค้นที่หาได้ยาก...
แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้แม้แต่น้อย
ความโกรธแค้นจึงเพิ่มขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ
คนอื่นๆก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่นัก
เพราะยังไงซะซูมะอุสึคุ
ก็ยังเป็แค่เด็กน้อยที่มีอายุไม่ถึงสิบสองปีเต็ม
พวกเขารู้สึกว่า อมาสึซูรุทำเกินไป...
เพียงแต่ผู้ที่รู้เื่นี้อย่างแท้จริงนั้นมีเพียงผู้ที่กำลังต่อสู้กันอยู่ตอนนี้เท่านั้น !!
อมาสึซูรุรู้ได้ถึงความสามารถที่แท้จริงของ
ซูมะอุสึคุ เขาจึงไม่ประมาทนางเพียงเพราะนางเป็เด็ก
ส่วนซูมะอุสึคุ นางก็รู้ตัวดีว่าอีกฝ่ายให้ค่าตนไว้สูงมากแค่ไหน
และไม่ประมาทเพียงเพราะตนเป็แค่เด็กคนหนึ่ง
เวลานี้แม้พวกเขาจะเป็ศัตรูกัน
แต่ก็รู้สึกเคารพซึ่งกันและกันเป็อย่างยิ่ง
เพียงแต่ซุมะอุสึคุโดนไปถึงขนาดนี้แล้ว
แต่นางก็ยังพอจะสามารถตอบโต้ได้อยู่
นางได้เอ่ยร่ายคาถาบางอย่างขึ้นมา...
''ร่างอสนี !!!''
จากนั้นรอบๆตัวนางก็ได้มีแสงสีม่วงเข้ามาห้อมล้อมไว้ และมันได้ซึมซับเข้าสู้ร่างของนาง
ผมสีดำที่เงางามของนางเวลานี้ได้เปลี่ยนเป็สีม่วงอัสนีที่ดูงดงามเป็อย่างยิ่ง
จากนั้น
นางได้พุ่งฝ่าพายุฝนเยือกแข็งนี้ไปได้อย่างง่ายดาย
และพุ่งเข้าไปโจมตีใส่อมาสึซูรุ
โดยการต่อยเข้าไปที่หน้าท้องของเขา
อมาสึซูรุรู้สึกตกตะลึงที่นางสามารถฝ่าทักษะ ผสานสี่ธาตุของตน ที่มีความสามารถพอที่จะหยุดยั้งยอดฝีมือระดับปราณปฐีขั้นต้นได้อย่างหมดจดนี้ออกมาได้
หลังจากถูกหมัดของซูมะอุสึคุชกเข้า
เขาก็กระเด็นพุ่งเข้าชนเข้ากับกำแพงแสงสายรุ้ง
และกระอักเืออกมา...
ฮาวาอินรู้สึกดีเป็อย่างมากที่
ซูมะอุสึคุสามารถหลุดรอดจากคาถาที่น่ากลัวเ่าั้ออกมา และโจมตีโต้กลับใส่อมาสึซูรุได้
ส่วนชินนั้นเวลานี้ความโกรธแค้นบนใบหน้าก็ได้หายไปหมดแล้ว ตัวเขาและฮาวาอินรู้สึกว่าตนเป็ห่วงซูมะอุสึคุมากเกินไปหน่อย เพราะนางไม่ได้ดูอ่อนแอเหมือนภายนอก แต่เป็อสูรน้อย
ห้าปีศาจอันดับหนึ่งของอาณาจักรดาบสีขาวต่างหาก !!
6K
